النازعات
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًا١
1سوگند به فرشتگانی که [از کافران] به سختی جان ستانند،
وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًا٢
2و به فرشتگانی که جان [مؤمنان] را به آرامی گیرند،
وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًا٣
3و به فرشتگانی که [در دریای بی‌مانند] شناکنان شناورند،
فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًا٤
4پس در پیشی گرفتن [در فرمان خدا] سبقت‌گیرنده‌اند،
فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا٥
5و کار [بندگان] را تدبیر می‌کنند.
يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ٦
6آن روز که لرزنده بلرزد،
تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ٧
7و از پی آن لرزه‌ای [دگر] افتد،
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ٨
8در آن روز، دلهایی سخت هراسانند.
أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌ٩
9دیدگان آنها فرو افتاده.
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ١٠
10گویند: «آیا [باز] ما به [مغاک] زمین برمی‌گردیم؟
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًا نَّخِرَةً١١
11آیا وقتی ما استخوان‌ریزه‌های پوسیده شدیم [زندگی را از سر می‌گیریم]؟»
قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ١٢
12[و با خود] گویند: «در این صورت، این برگشتی زیان‌آور است.»
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ١٣
13و[لی] در حقیقت، آن [بازگشت، بسته به] یک فریاد است [و بس].
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ١٤
14و بناگاه آنان در زمین هموار خواهند بود.
هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ١٥
15آیا سرگذشت موسی بر تو آمد؟
إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى١٦
16آنگاه که پروردگارش او را در وادی مقدس «طوی» ندا درداد:
ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ١٧
17«به سوی فرعون برو که وی سر برداشته است؛
فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ١٨
18و بگو: آیا سر آن داری که به پاکیزگی گرایی،
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ١٩
19و تو را به سوی پروردگارت راه نمایم تا پروا بداری؟»
فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ٢٠
20پس معجزه بزرگ [خود] را بدو نمود.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ٢١
21و[لی فرعون] تکذیب نمود و عصیان کرد.
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ٢٢
22سپس پشت کرد [و] به کوشش برخاست،
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ٢٣
23و گروهی را فراهم آورد [و] ندا درداد،
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ٢٤
24و گفت: «پروردگار بزرگتر شما منم!»
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ٢٥
25و خدا [هم] او را به کیفر دنیا و آخرت گرفتار کرد.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ٢٦
26در حقیقت، برای هر کس که [از خدا] بترسد، در این [ماجرا] عبرتی است.
ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا٢٧
27آیا آفرینش شما دشوارتر است یا آسمانی که [او] آن را برپا کرده است؟
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا٢٨
28سقفش را برافراشت و آن را [به اندازه معین] درست کرد،
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا٢٩
29و شبش را تیره و روزش را آشکار گردانید،
وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ٣٠
30و پس از آن، زمین را با غلتانیدن گسترد،
أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا٣١
31آبش و چراگاهش را از آن بیرون آورد،
وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا٣٢
32و کوهها را لنگر آن گردانید،
مَتَٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ٣٣
33[تا وسیله] استفاده برای شما و دامهایتان باشد.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ٣٤
34پس آنگاه که آن هنگامه بزرگ دررسد،
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ٣٥
35[آن] روز است که انسان آنچه را که در پی آن کوشیده است به یاد آورد
وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ٣٦
36و جهنم برای هر که بیند آشکار گردد.
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ٣٧
37اما هر که طغیان کرد،
وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا٣٨
38و زندگی پست دنیا را برگزید،
فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ٣٩
39پس جایگاه او همان آتش است.
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ٤٠
40و اما کسی که از ایستادن در برابر پروردگارش هراسید، و نفس خود را از هوس باز داشت...
فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ٤١
41پس جایگاه او همان بهشت است.
يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا٤٢
42در باره رستاخیز از تو می‌پرسند که فرارسیدنش چه وقت است؟
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ٤٣
43تو را چه به گفتگو در آن.
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ٤٤
44علم آن با پروردگار تو است.
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا٤٥
45تو فقط کسی را که از آن می‌ترسد هشدار می‌دهی.
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا٤٦
46روزی که آن را می‌بینند، گویی که آنان جز شبی یا روزی درنگ نکرده‌اند.