أَلْهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ۝١

1تفاخر به بیشترداشتن، شما را غافل داشت.

حَتَّىٰ زُرْتُمُ ٱلْمَقَابِرَ۝٢

2تا کارتان [و پایتان‌] به گورستان رسید.

كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ۝٣

3نه چنین است، زودا که بدانید.

ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ۝٤

4باز هم نه چنین است، زودا که بدانید.

كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ ٱلْيَقِينِ۝٥

5هرگز چنین نیست، اگر علم‌الیقین داشتید!

لَتَرَوُنَّ ٱلْجَحِيمَ۝٦

6به یقین دوزخ را می‌بینید.

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ ٱلْيَقِينِ۝٧

7سپس آن را قطعاً به عین‌الیقین درمی‌یابید.

ثُمَّ لَتُسْـَٔلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ۝٨

8سپس در همان روز است که از نعمت [روی زمین‌] پرسیده خواهید شد.