Misbah Library
علامه محمدباقر مجلسی 2 174
ترجمهٔ فارسی: گروه مترجمان، نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور

كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّتِهِ أَوْ تَقُولُونَ بِرَأْيِكُمْ قَالَ بَلْ كُلُّ شَيْ ءٍ نَقُولُهُ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّتِهِ.

در کتاب و سنت است یا رأی شما است؟ فرمود: هر چه می گوئیم در کتاب و سنت است.

«9»- ير، بصائر الدرجات مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَعْقُوبَ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ الْمُغِيرَةِ النَّضْرِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام عِلْمُ عَالِمِكُمْ أَيُّ شَيْ ءٍ وَجْهُهُ قَالَ وِرَاثَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ وَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمَا يَحْتَاجُ النَّاسُ إِلَيْنَا وَ لَا نَحْتَاجُ إِلَيْهِمْ.

بصائر الدرجات: حارث بن مغیره نضری می گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: دانش عالم شما از چه راهی است؟ فرمود: از پیامبرصلی الله علیه وآله و علی علیه السلام به ارث برده ایم، مردم نیازمند ما، ولی ما نیازمند آنها نیستیم.

«10»- ير، بصائر الدرجات مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ عَنِ ابْنِ بَشِيرٍ عَنِ الْمُفَضَّلِ عَنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام قَالَ: قُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ عِلْمِ عَالِمِكُمْ قَالَ وِرَاثَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله وَ مِنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عليهما السلام فَقُلْتُ إِنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّهُ يُقْذَفُ فِي قَلْبِهِ أَوْ يُنْكَتُ فِي أُذُنِهِ فَقَالَ أَوْ ذَاكَ ١.

بصائر الدرجات: حارث می گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: از دانش عالم خود گزارش دهید. فرمود: از پیامبرصلی الله علیه وآله و علی علیه السلام به ما ارث رسیده. عرض کردم: ما می گوئیم در قلب یا گوش امام انداخته می شود؟ فرمود: گاهی نیز چنین است.

بيان: قوله عليه السلام أو ذاك أي قد يكون ذاك أيضا و سيأتي شرحه في كتاب الإمامة.

«اوذاک» یعنی گاهی نیز چنین است. و به زودی شرح این مطلب در کتاب امامت خواهد آمد.

«11»- ير، بصائر الدرجات مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ عَمَّنْ رَوَاهُ عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ أَبِي الْجَارُودِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله دَعَا عَلِيّاً عليه السلام فِي الْمَرَضِ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ فَقَالَ يَا عَلِيُّ ادْنُ مِنِّي حَتَّى أُسِرَّ إِلَيْكَ مَا أَسَرَّ اللَّهُ إِلَيَّ وَ أَئْتَمِنَكَ عَلَى مَا ائْتَمَنَنِيَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَفَعَلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله بِعَلِیٍّ عليه السلام وَ فَعَلَهُ عَلِيٌّ عليه السلام بِالْحَسَنِ عليه السلام وَ فَعَلَهُ حَسَنٌ عليه السلام بِالْحُسَيْنِ عليه السلام وَ فَعَلَهُ الْحُسَيْنُ عليه السلام بِأَبِي عليه السلام وَ فَعَلَهُ أَبِي عليه السلام بِي صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ.

بصائر الدرجات: ابوجارود از امام باقر علیه السلام روایت می کند که پیامبرصلی الله علیه وآله در مرض وفاتش، علی علیه السلام را خواست و فرمود: نزدیکم بیا تا از رازهای خداوند که به من امانت سپرده، به تو بسپارم، و چیزی را که خدا به من امانت داده، به تو امانت بسپارم. پس رسول خدا صلی الله علیه وآله آن اسرار و امانت را به علی علیه السلام سپرد و علی علیه السلام به حسن علیه السلام سپرد و حسن علیه السلام به حسین علیه السلام سپرد و حسین علیه السلام به پدرم سپرد و پدرم آن را به من سپرد. درود خدا بر همه آنان باد.

ير، بصائر الدرجات أحمد بن محمد عن ابن أبي عمير عن عبد الصمد مثله- ير، بصائر الدرجات أحمد بن موسى عن ابن يزيد عمن رواه عن عبد الصمد مثله.

بصائر الدرجات: مثل این حدیث روایت شده است. بصائر الدرجات: مثل این حدیث روایت شده است.

«12»- ير، بصائر الدرجات عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلَّادٍ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا عليه السلام قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ أَسَرَّ اللَّهُ سِرَّهُ إِلَى جَبْرَئِيلَ عليه السلام وَ أَسَرَّ جَبْرَئِيلُ عليه السلام إِلَى مُحَمَّدٍ صلى اللّٰه عليه و آله وَ أَسَرَّ مُحَمَّدٌ صلى اللّٰه عليه و آله إِلَى مَنْ شَاءَ اللَّهُ ٢.

. بصائر الدرجات: معمر بن خلاد می گوید: از امام رضا علیه السلام شنیدم که فرمود: خداوند رازش را به جبرئیل و او به پیامبرصلی الله علیه وآله و پیامبرصلی الله علیه وآله به هر که خدا خواست، می گوید.

٣

(١)1- ترديده عليه السلام إبهام منه لما سأله و ذلك أن السائل لما كان يزعم أن القذف في القلب غير هذا الذي ذكره عليه السلام و أن هذه الوراثة إنّما هي بالتحمل مثل رواية أحدنا عن مثله و لم يرق ذهنه إلی أزيد من ذلك صدق عليه السلام ما ذكره بطريق الإبهام، و حقيقة الامر أن الطريقان فيهم واحد كما يدلّ عليه الروايات الآتية ط.تکرار آن حضرت علیه السلام، ابهامی است از سوی او نسبت به آنچه پرسنده پرسید؛ زیرا پرسنده می‌پنداشت که افکندن در دل چیزی جز آن است که امام علیه السلام فرمود، و این وراثت تنها به فراگیری است، مانند روایت کردن یکی از ما از همانند خود، و ذهنش به بیش از این نمی‌رسید؛ پس امام علیه السلام گفته او را به شیوه ابهام تصدیق کرد. و حقیقت امر آن است که هر دو راه در ایشان یکی است، چنان که روایات آینده بر آن دلالت دارد. ط.
(٢)2- لعله قطعة من الحديث 14شاید پاره‌ای از حدیث ۱۴ باشد.
(٣)3- لعله قطعة من الحديث 14شاید پاره‌ای از حدیث ۱۴ باشد.