بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار المجلد 2

بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، جلد ۲

هوية الكتاب

شناسنامهٔ کتاب

بطاقة تعريف: مجلسي محمد باقربن محمدتقي 1037 - 1111ق.

شناسه: مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، ۱۰۳۷ – ۱۱۱۱ ق.

عنوان واسم المؤلف: بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار المجلد 2: تأليف محمد باقربن محمدتقي المجلسي.

عنوان و نام پدیدآور: بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، جلد ۲: تألیف محمدباقر بن محمدتقی مجلسی.

عنوان واسم المؤلف: بيروت داراحياء التراث العربي [ -13].

مشخصات نشر: بیروت، دار احیاء التراث العربی [۱۳– ].

مظهر: ج - عينة.

مشخصات ظاهری: ج — نمونه.

ملاحظة: عربي.

یادداشت: عربی.

ملاحظة: فهرس الكتابة على أساس المجلد الرابع والعشرين، 1403ق. [1360].

یادداشت: فهرست‌نویسی بر اساس جلد بیست و چهارم، ۱۴۰۳ ق. [۱۳۶۰].

ملاحظة: المجلد108،103،94،91،92،87،67،66،65،52،24(الطبعة الثالثة: 1403ق.=1983م.=[1361]).

یادداشت: جلدهای ۲۴، ۵۲، ۶۵، ۶۶، ۶۷، ۸۷، ۹۱، ۹۲، ۹۴، ۱۰۳، ۱۰۸ (چاپ سوم: ۱۴۰۳ ق. = ۱۹۸۳ م. = [۱۳۶۱]).

ملاحظة: فهرس.

یادداشت: فهرست.

محتويات: ج.24.كتاب الامامة. ج.52.تاريخ الحجة. ج67،66،65.الإيمان والكفر. ج.87.كتاب الصلاة. ج.92،91.الذكر و الدعا. ج.94.كتاب السوم. ج.103.فهرست المصادر. ج.108.الفهرست.-

مندرجات: ج ۲۴، کتاب الامامة. — ج ۵۲، تاریخ الحجة. — ج ۶۵، ۶۶، ۶۷، الایمان و الکفر. — ج ۸۷، کتاب الصلاة. — ج ۹۱، ۹۲، الذکر و الدعا. — ج ۹۴، کتاب الصوم.

عنوان: أحاديث الشيعة — قرن 11ق

موضوع: احادیث شیعه — قرن ۱۱ ق

ترتيب الكونجرس: BP135/م3ب31300 ي ح

ردهٔ کنگره: BP135/م۳ب۳۱۳۰۰ ی ح

تصنيف ديوي: 297/212

ردهٔ دیویی: ۲۹۷/۲۱۲

رقم الببليوغرافيا الوطنية: 1680946

شمارهٔ کتابشناسی ملی: ۱۶۸۰۹۴۶

تتمة كتاب العقل و العلم و الجهل

ادامه کتاب عقل و علم و جهل

تتمة أبواب العلم

ادامه أبواب علم

باب 8 ثواب الهداية و التعليم و فضلهما و فضل العلماء و ذم إضلال الناس

باب هشتم: ثواب و فضیلت راهنمایی و آموزش مردمان و فضیلت دانشمندان و مذمت گمراه کردن

الآيات؛

آیات

هود: «أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كافِرُونَ»(18 ، 19)

{«هان! لعنت خدا بر ستمگران باد.» همانان که [مردم را] از راه خدا باز می دارند و آن را کج می شمارند و خود ، آخرت را باور ندارند.»}

إبراهيم: «الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً أُولئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ»(3) (و قال تعالی): «وَ جَعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ»(30)

{همانان که زندگی دنیا را بر آخرت ترجیح می دهند و مانع راه خدا می شوند و آن را کج می شمارند. آنانند که در گمراهی دور و درازی هستند.} {و برای خدا مانندهایی قرار دادند تا [مردم را] از راه او گمراه کنند. بگو: «برخوردار شوید که قطعاً بازگشت شما به سوی آتش است.»}

النحل: «لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ كامِلَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ مِنْ أَوْزارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ أَلا ساءَ ما يَزِرُونَ»(25) (و قال تعالى): «ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ»(125)

{تا روز قیامت بار گناهان خود را تمام بردارند، و [نیز] بخشی از بار گناهان کسانی را که ندانسته آنان را گمراه می کنند. آگاه باشید، چه بد باری را می کشند.} {با حکمت و اندرز نیکو به راه پروردگارت دعوت کن و با آنان به [شیوه ای] که نیکوتر است مجادله نمای.}

الأنبياء: «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا»(73)

{و آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما هدایت می کردند.}

القصص: «وَ لا يَصُدُّنَّكَ عَنْ آياتِ اللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ»(87)

{و البته نباید تو را از آیات خدا -بعد از آنکه بر تو نازل شده است- باز دارند، و به سوی پروردگارت دعوت کن.}

العنكبوت: «وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْ ءٍ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالًا مَعَ أَثْقالِهِمْ وَ لَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَمَّا كانُوا يَفْتَرُونَ»(12 و 13)

{و کسانی که کافر شده اند، به کسانی که ایمان آورده اند می گویند: «راه ما را پیروی کنید و گناهانتان به گردن ما.» و[لی] چیزی از گناهانشان را به گردن نخواهند گرفت؛ قطعاً آنان دروغگویانند. * و قطعاً بارهای گران خودشان و بارهای گران [دیگر] را با بارهای گران خود برخواهند گرفت، و مسلّماً روز قیامت از آنچه به دروغ برمی بستند پرسیده خواهند شد.}

التنزيل: «وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَ كانُوا بِآياتِنا يُوقِنُونَ»(24)

{و چون شکیبایی کردند و به آیات ما یقین داشتند، برخی از آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما [مردم را] هدایت می کردند.}

الأحزاب: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ قُولُوا قَوْلًا سَدِيداً يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمالَكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُم..»(70 ، 71)

{ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از خدا پروا دارید و سخنی استوار گویید. تا اعمال شما را به صلاح آورد و گناهانتان را بر شما ببخشاید، و هر کس خدا و پیامبرش را فرمان برد قطعاً به رستگاری بزرگی نایل آمده است.}