بيان: هذه الأخبار تدل على وجوب طلب العلم و لا شك في وجوب طلب القدر الضروري من معرفة اللّٰه و صفاته و سائر أصول الدين و معرفة العبادات و شرائطها و المناهي و لو بالأخذ عن عالم عينا و الأشهر بين الأصحاب أن تحصيل أزيد من ذلك إما من الواجبات الكفائية أو من المستحبات.
بیان: این اخبار بر وجوب طلب دانش دلالت دارد؛ و شکی نیست در وجوب جستن آن اندازهٔ ضروری از شناخت خدا و صفات او و دیگر اصول دین، و شناخت عبادت‌ها و شرایط آنها و نهی‌شده‌ها، هرچند با فراگرفتن از عالمی، و این وجوب عینی است. و مشهورتر میان اصحاب آن است که تحصیل بیش از این، یا از واجبات کفایی است یا از مستحبات.
«30»- ير، بصائر الدرجات ابْنُ هَاشِمٍ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ الْحَجَّاجِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام قَالَ: طَالِبُ الْعِلْمِ يَسْتَغْفِرُ لَهُ كُلُّ شَيْ ءٍ حَتَّى الْحِيتَانُ فِي الْبِحَارِ وَ الطَّيْرُ فِي جَوِّ السَّمَاءِ.
«۳۰» - یر، بصائر الدرجات: ابن هاشم، از ابن ابی‌عمیر، از ابن حجّاج، از ابوعبدالله علیه السلام، فرمود: برای جویندهٔ دانش هر چیزی آمرزش می‌خواهد، حتی ماهیان در دریاها و پرنده در فضای آسمان.
«31»- ير، بصائر الدرجات الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ فُضَيْلِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ ١عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام قَالَ: إِنَّ جَمِيعَ دَوَابِّ الْأَرْضِ لَتُصَلِّي عَلَى طَالِبِ الْعِلْمِ حَتَّى الْحِيتَانُ فِي الْبَحْرِ.
«۳۱» - یر، بصائر الدرجات: حسن بن علی، از عباس بن عامر، از فُضیل بن عثمان، از ابوعُبیده (۱)، از ابوجعفر علیه السلام، فرمود: همانا همهٔ جنبندگان زمین بر جویندهٔ دانش درود می‌فرستند، حتی ماهیان در دریا.
«32»- ير، بصائر الدرجات أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ فُضَيْلِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام مِثْلَهُ.
«۳۲» - یر، بصائر الدرجات: احمد بن محمد، از علی بن حکم، از فضیل بن عثمان، از ابوعبدالله علیه السلام، همانند آن.
«33»- ير، بصائر الدرجات ابْنُ هَاشِمٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَيْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ وَهْبِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ حُسَيْنِ بْنِ الصَّبَّاحِ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيِّ عَنِ النَّبِيِّ صلى اللّٰه عليه و آله قَالَ: أَوْحَى اللَّهُ إِلَيَّ أَنَّهُ مَنْ سَلَكَ مَسْلَكاً يَطْلُبُ فِيهِ الْعِلْمَ سَهَّلْتُ لَهُ طَرِيقاً إِلَى الْجَنَّةِ.
«۳۳» - یر، بصائر الدرجات: ابن هاشم، از حسین بن سیف، از پدرش، از وهب بن سعید، از حسین بن صبّاح، از جریر بن عبدالله بجلی، از پیامبر صلی الله علیه و آله، فرمود: خدا به من وحی کرد که هر کس راهی بپیماید که در آن دانش بجوید، راهی به‌سوی بهشت برای او آسان می‌کنم.
«34»- ير، بصائر الدرجات ابْنُ هَاشِمٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَيْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ عليه السلام قَالَ: طَالِبُ الْعِلْمِ يُشَيِّعُهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ مِنْ مَفْرِقِ السَّمَاءِ يَقُولُونَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ.
«۳۴» - یر، بصائر الدرجات: ابن هاشم، از حسین بن سیف، از پدرش، از سلیمان بن عمرو، از عبدالله بن حسن بن حسن بن علی، از پدرش، از علی علیه السلام، فرمود: جویندهٔ دانش را هفتاد هزار فرشته از فرقِ آسمان بدرقه می‌کنند که می‌گویند: بر محمد و آل محمد درود فرست.
بيان: مفرق الرأس وسطه و أضيف إلى السماء لكونه في جهتها أو المراد به وسط السماء و لعل فيه سقطا و كان من مفرق رأسه إلى السماء.
بیان: «مفرق» سر، میانهٔ آن است، و به آسمان اضافه شده از آن رو که در سوی آن است؛ یا مقصود از آن میانهٔ آسمان است. و شاید در آن افتادگی‌ای باشد و اصل چنین بوده: «من مفرق رأسه إلی السماء».
«35»- ير، بصائر الدرجات أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي الْمِقْدَامِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله الْعَالِمُ وَ الْمُتَعَلِّمُ شَرِيكَانِ فِي الْأَجْرِ لِلْعَالِمِ
«۳۵» - یر، بصائر الدرجات: احمد بن محمد، از ابن محبوب، از عمرو بن ابی‌المقدام، از جابر، از ابوجعفر علیه السلام، فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: عالم و دانش‌آموز در پاداش شریک‌اند؛ عالم را