شاد کرده است، شما را به خدا می‌سپارم و او را حافظ شما می‌گردانم».

حضرت علی (ع) می‌گوید:

فَوَاللَّهِ ما اَغْضَبْتُها وَ لا اَکْرَهْتُها عَلی اَمْرٍ حَتّی قَبَضَها اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اِلَیْهِ، وَ لا اَغْضَبْتَنِی وَ لا عَصَتْ لِی اَمْراً، وَ لَقَدْ کُنُْتُ اَنْظُرُ اِلَیْها فَیُکْشَفُ عَنَّیِ الْهُمُومَ وَ الْاَحْزانَ.

: «سوگند به خدا هیچگونه او را خشمگین و مجبور به کاری نکردم تا آن زمان که خداوند روح او را به سوی خود قبض کرد، و او نیز هیچگاه مرا ناراحت نکرد و از من نافرمانی ننمود، و من هر زمان به او نگاه می‌کردم، همه‌ی اندوه‌ها و حزنها و رنجهایم، برطرف می‌شد».

تقاضای کنیز، و تعلیم بهتر از کنیز

سپس رسول خدا (ص) برخاست تا برود، فاطمه (س) درباره‌ی کارهای خانه تقاضای کنیز کرد، پیامبر (ص) به او فرمود: آیا بهتر از کنیز می‌خواهی؟!

من به فاطمه (س) گفتم: بگو آری.

فاطمه (س) گفت: ای رسول خدا (ص) بهتر از کنیز می‌خواهم.

پیامبر (ص) فرمود: در هر روز 33 بار خدا را تسبیح کن، و 33 بار خدا را حمد کن، و 34 بار تکبیر بگو، که این صد تسبیح در زبان است و موجب هزار پاداش در میزان (ترازوی اعمال) می‌گردد.

ای فاطمه! اگر این تسبیحات را در بامداد هر روز بگویی، خداوند امور و مقاصد دنیا و آخرت تو را کفایت می‌نماید.

در کتاب مصباح المتهجّد (شیخ طوسی) نقل شده که: پیامبر (ص) در روز اوّل ماه ذیحجّه فاطمه (س) را به ازدواج علی (ع) درآورد، و از بعضی روایت شده که روز ازدواج، روز ششم ماه ذیحجّه بوده است.