پرداخت و آن را پیدا نکرد، فاطمه (س) به او فرمود:

وَیْحَکِ اُطْلِبیها فَاِنَّها تَعْدِلُ عِنْدِی حَسَناً وَ حُسَیْناً

: «وای بر تو، آنرا پیدا کن، که در نزد من مانند حسن و حسین (ع) ارزش دارد».

کنیز به جستجو پرداخت و سرانجام آن را در میان خاکروبه‌ها پیدا کرد، که هنگام جارو کردن خانه، مفقود شده بود، آن را نزد فاطمه (س) آورد، در آن نوشته بود:

«رسول خدا (ص) فرمود: «از مؤمنان نیست کسی که همسایه‌اش از آزار او در امان نباشد، و هر کس به خدا و معاد معتقد است، به همسایه‌اش آزار نمی‌رساند، هر که به خدا و معاد ایمان دارد، سخن نیک بگوید یا ساکت شود، خداوند دوست می‌دارد، کسی را که خیراندیش و بردبار و خویشتن‌دار است، و دشمن می‌دارد هر که را که دشنام‌دهنده و بدزبان و بی‌شرم و بسیار سؤال‌کننده و اصرارکننده در سؤال باشد، زیرا شرم و حیا از ایمان است و ایمان در بهشت می‌باشد، ولی دشنام از بی‌شرمی است و بی‌شرمی در آتش است». ۲۰ .

گفتار پیامبر در شأن فاطمه و آینده‌ی او

مرحوم صدوق از ابن‌عباس روایت مشروحی نقل کرده که پیامبر (ص) در آن، از ستمهائی که به اهل‌بیت (ع) می‌شود خبر داده است، از جمله از مطالب آن روایت این است که فرموده:

امّا دخترم فاطمه (س)، او سرور بانوان دو جهان از اوّلین و آخرین است، او پاره‌ی تن من، و نور چشم من، و میوه‌ی دل من و روح من است که در وجود من می‌باشد، او حوراء انسیّه است، چون در محراب عبادت خود در پیشگاه خدا به عبادت پردازد، نور او، برای فرشتگان آسمان می‌درخشد، چنانکه نور ستارگان برای اهل زمین می‌درخشد، خداوند به فرشتگانش می‌فرماید: «ای فرشتگان من، کنیز مرا که سرور کنیزان من است، بنگرید که در پیشگاه من برای عبادت ایستاده، مشاهده کنید که چگونه از