بدی کند به من بدی کرده است».
فاطِمَةُ اَعَزُّ النّاسِ اِلَیَّ: «فاطمه (س)، عزیزترین مردم نزد من است» و سخنان دیگری که بیانگر محبّت سرشار پیامبر (ص) به فاطمه (س) است مانند اینکه به فاطمه (س) می‌فرمود: «یا حَبیبَةَ اَبِیها»: «ای محبوب و دوست پدر».
چنانکه طبری شیعی از امام باقر (ع) و او از پدرانش نقل می‌کند که فاطمه (س) فرمود: رسول خدا (ص) به من چنین خطاب کرد:
«یا حَبِیبَةَ اَبِیها کُلُّ مُسْکِرٍ حَرامٌ، وَ کُلُّ مُسْکِرٍ خَمْرٌ».
: «ای محبوب و دوست پدرش، هر مست کننده‌ای حرام است و هر مست کننده‌ای شراب می‌باشد.»
دوستی برای خدا
باید توجّه داشت، چنانکه در محل خود بحث و بررسی شده، دوستی مقرّبان درگاه خدا به فرزندان و نزدیکان و دوستان خود از انگیزه‌های نفسانی و هوسهای بشری، سرچشمه نمی‌گرفت، بلکه آنها از هرگونه هوسهای نفسانی بدور بودند، و محبّت و ارادت آنها خالص برای خدا بود، آنها جز خدا کسی را دوست نداشتند، و دوستی آنها از غیر خدا از این رو بود که بازگشت این دوستی، به دوستی خدا بود، بر همین اساس، حضرت یعقوب (ع) یوسف را بیشتر از فرزندان دیگرش دوست می‌داشت، و از آنجا که فرزندان یعقوب از راز دوستی یعقوب به یوسف، ناآگاه و بی‌خبر بودند، آن حضرت را به گمراهی نسبت دادند و گفتند: ما نیرومندتریم، و ما سزاوارتریم که یعقوب (ع) ما را به دوستی بگیرد، زیرا ما برای انجام اموری که در دنیا می‌خواهد توانمندتر می‌باشیم. ۱۳ .
اما علاقه‌ی بسیار یعقوب به یوسف بخاطر امور مادّی نبود بلکه فقط برای آن بود که خدا یوسف را دوست دارد، و او را از میان برادران، برگزیده است، و روشن است که محبوب خدا محبوب پیامبرش خواهد بود.
مرحوم کُلَیْنی از محمد بن سنان نقل می‌کند که من نزد امام جواد (ع) بودم و