زهراء نامیده شده است؟ در پاسخ فرمود: چهره‌ی تابان فاطمه، برای امیر مؤمنان علی (ع) در آغاز بامداد مانند خورشید هنگام چاشت بود، و هنگام ظهر مانند ماه تابان بود، و هنگام غروب خورشید مانند ستاره‌ی درخشنده بود.

و مرحوم صدوق (ره) از حضرت رضا (ع) نقل کرده که در ضمن گفتاری فرمود: وقتی که هلال ماه رمضان در آسمان ظاهر می‌شد، نور فاطمه (س) بر نور ماه، چیره می‌گشت بطوری که پنهان می‌شد، و هنگامی که فاطمه (س) غایب می‌گردید، نور ماه آشکار می‌شد.

امام صادق (ع) فرمود: از این رو فاطمه (س) به نام زهراء خوانده شد که برای او در بهشت، قُبّه‌ای از یاقوت سرخ وجود دارد که ارتفاع آن به اندازه‌ی یکسال راه می‌باشد، که بقدرت خدا در فضا آویزان است بی‌آنکه از ناحیه‌ی بالا به آسمان بسته باشد تا آن را نگهدارد و بی‌آنکه از ناحیه‌ی زمین دارای ستونی باشد تا پیوند با زمین داشته باشد، آن قبّه صد هزار در دارد، و در کنار هر دری هزار فرشته است، بهشتیان آن را می‌نگرند چنانکه یکی از شما ستاره‌ی درخشانی را در افق آسمان می‌نگرید، و می‌گویند: این (بارگاه) درخشنده از آنِ فاطمه (س) است.

و در روایت دیگر آمده هنگامی که خداوند اراده کرد تا فرشتگان را بیازماید، ابر تاریکی به سوی آنها فروفرستاد که آنها همدیگر را نمی‌دیدند نه اوّلی آنها آخری را و نه آخری آنها اوّلی را می‌دید، از درگاه خداوند خواستند تا آن تاریکی را برطرف سازد، خداوند خواستهای آنها را پذیرفت، و نور فاطمه (س) را در همان وقت آفرید که همچون قندیل بود، خداوند آن را در اطراف عرش آویزان نمود، که بر اثر تابش نور آن، آسمانهای هفتگانه و زمینهای هفتگانه، نورانی شدند، فرشتگان خدا را تسبیح و تقدیس شما را تا روز قیامت برای دوستان حضرت زهرا (س) و دوستان پدر و شوهر و فرزندان او قرار می‌دهم.

و از نامهای حضرت زهرا (س) این نامها است: حِصانْ، حُرَّه، سیّده، عذْراء، حَوْراء، مریم کُبری و بَتول. روایت شده از این رو او را «بَتول» گویند که او هرگز عادت قاعدگی ندید، چنانکه مریم مادر حضرت عیسی (ع) نیز به همین خاطر بتول نامیده شد.