دعای جوشن کبیر

وَسُنَّ اَنْ یُکْتَبَ بالاْکْفانِ*** شَهادَةُ الاْسْلامِ وَ الاِیمانِ

{مستحب است که بر کفن ها شهادت به اسلام و ایمان نوشته شود}

وَهکَذا کِتابَةُ الْقُرْانِ*** وَ الْجَوْشَنُ المَنْعُوتُ بِالاْمانِ

{و هم چنین نوشتن قرآن و جوشن کبیر که دعای امان دادن است. }

سُبْحانَكَ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ، الْغَوْثَ الْغَوْثَ! صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ یا رَبِّ، یا ذَاالْجَلالِ وَ الاِکْرامِ، یا ارْحَمَ الرّاحِمینَ.

منزّهی تو ای که معبودی جز تو نیست، فریادرس فریادرس بر محّمد و خاندانش درود فرست و ما را ای پروردگار از آتش رهایی بخش، ای سرچشمه هیبت و کرامت، ای مهربان ترین مهربانان.

و آن دُعا این است :

بِسم اللّه الرَحمنِ الرَحیم

به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانیاش همیشگی است

(1) اَللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا اللّٰهُ، يَا رَحْمٰنُ، يَا رَحِيمُ، يَا كَرِيمُ، يَا مُقِيمُ، يَا عَظِيمُ، يَا قَدِيمُ، يَا عَلِيمُ، يَا حَلِيمُ، يَا حَكِيمُ، سُبْحانَكَ يَا لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، الْغَوْثَ الْغَوْثَ، خَلِّصْنا مِنَ النَّارِ يَا رَبِّ.

(1) خدایا از تو خواستارم به نامت، ای خدا، ای بخشنده، ای مهربان، ای گرامی، ای پایدار، ای بزرگ، ای دیرینه ای دانا، ای شکیبا، ای فرزانه، منزّهی تو ای که معبودی جز تو نیست، فریاد رس فریاد رس، ما را از آتش برهان ای پروردگار من.

(2) يَا سَيِّدَ السَّاداتِ، يَا مُجِيبَ الدَّعَواتِ، يَا رَافِعَ الدَّرَجَاتِ، يَا وَلِىَّ الْحَسَناتِ، يَا غَافِرَ الْخَطِيئاتِ، يَا مُعْطِىَ الْمَسْأَلاتِ، يَا قابِلَ التَّوْباتِ، يَا سَامِعَ الْأَصْواتِ، يَا عَالِمَ الْخَفِيِّاتِ، يَا دَافِعَ الْبَلِيِّاتِ.

(2) ای سرور سروران، ای برآورنده دعاها، ای بلندی بخش جایگاه ها، ای سرچشمه نیکی ها، ای درگذرنده از خطاها، ای عطابخش خواسته ها، ای پذیرنده توبه ها، ای شنونده نداها، ای دانای رازها، ای دور کننده بلاها

(3) يَا خَيْرَ الْغافِرِينَ، يَا خَيْرَ الْفاتِحِينَ، يَا خَيْرَ النَّاصِرِينَ، يَا خَيْرَ الْحَاكِمِينَ، يَا خَيْرَ الرَّازِقِينَ، يَا خَيْرَ الْوَارِثِينَ، يَا خَيْرَ الْحَامِدِينَ، يَا خَيْرَ الذَّاكِرِينَ، يَا خَيْرَ الْمُنْزِلِينَ، يَا خَيْرَ الْمُحْسِنِينَ.

(3) ای بهترین آمرزگاران، ای بهترین گشایش گران ای بهترین یاوران، ای بهترین داوران، ای بهترین روزی دهان، ای بهترین وارثان، ای بهترین ستایش گران ای بهترین یادآوران، ای بهترین عطابخشان، ای بهترین نیکوکاران،

(4) يَا مَنْ لَهُ الْعِزَّةُ وَ الْجَمالُ، يَا مَنْ لَهُ الْقُدْرَةُ وَ الْكَمالُ، يَا مَنْ لَهُ الْمُلْكُ وَ الْجَلالُ، يَا مَنْ هُوَ الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ، يَا مُنْشِئَ السَّحابِ الثِّقالِ، يَا مَنْ هُوَ شَدِيدُ الْمِحالِ،

(4) ای آن که شکوه و زیبایی تنها از آن اوست ای آن که توانایی و برازندگی تنها از آن اوست، ای آن که فرمانروایی و شوکت تنها از آن اوست، ای آنکه اوست بزرگ و برتر، ای پدیدآورنده ابرهای پرباران، ای آن که نیرومند، و پرتوان است،

يَا مَنْ هُوَ سَرِيعُ الْحِسابِ، يَا مَنْ هُوَ شَدِيدُ الْعِقابِ، يَا مَنْ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ، يَا مَنْ عِنْدَهُ أم الْكِتابِ.

ای آن که حسابرسی چالاک است، ای آن که کیفرش سخت و شدید است، ای آن که پاداش نیک تنها نزد اوست، ای آن که دفرت هستی پیش روی اوست

(5) اَللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا حَنَّانُ، يَا مَنَّانُ، يَا دَيَّانُ، يَا بُرْهانُ، يَا سُلْطانُ، يَا رِضْوانُ، يَا غُفْرانُ، يَا سُبْحانُ، يَا مُسْتَعانُ، يَا ذَا الْمَنِّ وَ الْبَيانِ.

(5) خدایا! از تو خواستارم به نامت ای پرمهر، ای بخشایشگر، ای جزادهنده، ای روشنی خرد، ای فرمانروا، ای خشنودی، ای آمرزش، ای پاک، ای پشتوانه، ای صاحب نعمت و بیان

(6) يَا مَنْ تَواضَعَ كُلُّ شَىْءٍ لِعَظَمَتِهِ، يَا مَنِ اسْتَسْلَمَ كُلُّ شَىْءٍ لِقُدْرَتِهِ، يَا مَنْ ذَلَّ كُلُّ شَىْءٍ لِعِزَّتِهِ، يَا مَنْ خَضَعَ كُلُّ شَىْءٍ لِهَيْبَتِهِ، يَا مَنِ انْقادَ كُلُّ شَىْءٍ مِنْ خَشْيَتِهِ، يَا مَنْ تَشَقَّقَتِ الْجِبالُ مِنْ مَخافَتِهِ، يَا مَنْ قامَتِ السَّمَاوَاتُ بِأَمْرِهِ، يَا مَنِ اسْتَقَرَّتِ الْأَرَضُونَ بِإِذْنِهِ، يَا مَنْ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ، يَا مَنْ لَايَعْتَدِى عَلىٰ أَهْلِ مَمْلَكَتِهِ.

(6) ای آن که همه در برابر عظمتش فروتن، ای آن که همه در برابر قَدرتش تسلیم، ای آن که همه در برابر عزّتش خوار، ای آن که همه در برابر هیبتش هراسان، ای آن که همه از ترسش فرمانبردار، ای آن که کوه ها از بیمش شکافته، ای آن که آسمان ها به امرش بر پا، ای آن که زمین ها به اجازه اش بر جا، ای آن که رعد به ستایشش تسبیح گو است، ای آن که بر اهل مملکتش ستم نمی کند

(7) يَا غافِرَ الْخَطايا، يَا كاشِفَ الْبَلايا، يَا مُنْتَهَى الرَّجايَا، يَا مُجْزِلَ الْعَطايَا، يَا واهِبَ الْهَدايَا، يَا رازِقَ الْبَرايا، يَا قَاضِىَ الْمَنايا، يَا سَامِعَ الشَّكَايا، يَا بَاعِثَ الْبَرايا، يَا مُطْلِقَ الْأُسارىٰ.

(7) ای درگذرنده از خطاها، ای برطرف کننده بلاها، ای اوج امیدواری ها، ای بسیاردهنده عطاها، ای بخشنده هدایا، ای روزی رسان آفریده ها، ای برآورنده آرزوها، ای شنوای گلایه ها، ای برانگیزنده بندگان، ای بندگشای دربندان

یا ذَا الْحَمْدِ وَ الثَّناءِ، يَا ذَا الْفَخْرِ وَ الْبَهاءِ، يَا ذَا الْمَجْدِ وَ السَّناءِ، يَا ذَا الْعَهْدِ وَ الْوَفاءِ، يَا ذَا الْعَفْوِ وَ الرِّضاءِ، يَا ذَا الْمَنِّ وَ الْعَطَاءِ، يَا ذَا الْفَصْلِ وَ الْقَضاءِ، يَا ذَا الْعِزِّ وَ الْبَقاءِ، يَا ذَا الْجُودِ وَ السَّخاءِ، يَا ذَا الْآلاءِ وَ النَّعْماءِ.

(8) ای صاحب سپاس و ستایش، ای صاحب فخر و زیبایی، ای صاحب بزرگواری و والایی، ای صاحب پیمان و وفا، ای صاحب گذشت و رضا، ای صاحب بخشش و عطاء، ای صاحب دادرسی و داوری، ای صاحب عزّت و بقا، ای صاحب کرم و بخشش، ای صاحب عطاها و نعمتها

(9) اَللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، يَا مانِعُ يَا دافِعُ، يَا رافِعُ يَا صانِعُ، يَا نافِعُ يَا سامِعُ، يَا جامِعُ يَا شافِعُ، يَا واسِعُ يَا مُوسِعُ.

(9) خدایا از تو خواستارم به نامت ای بازدارنده، ای دور کننده، ای بردارنده، ای سازنده، ای سودبخش، ای شنوا، ای گرد آوردنده، ای یاریگر، ای مهرگستر، ای وسعت بخش

(10) يَا صانِعَ كُلِّ مَصْنُوعٍ، يَا خالِقَ كُلِّ مَخْلُوقٍ، يَا رازِقَ كُلِّ مَرْزُوقٍ، يَا مالِكَ كُلِّ مَمْلُوكٍ، يَا كَاشِفَ كُلِّ مَكْرُوبٍ، يَا فَارِجَ كُلِّ مَهْمُومٍ، يَا رَاحِمَ كُلِّ مَرْحُومٍ، يَا نَاصِرَ كُلِّ مَخْذُولٍ، يَا سَاتِرَ كُلِّ مَعْيُوبٍ، يَا مَلْجَأَ كُلِّ مَطْرُودٍ.

(10) ای سازنده هر ساخته، ای آفریننده هر آفریده، ای روزی بخش هر روزی خوار، ای دارای هر دارایی، ای غم گسار هر غم زده، ای فرج بخش هر اندوهگین، ای مهرورز بر هر مهرجو ای یاور هر بی یاور، ای پرده پوش هر کاستی، ای پناه هر رانده.

(11) يَا عُدَّتِى عِنْدَ شِدَّتِى، يَا رَجَائِى عِنْدَ مُصِيبَتِى، يَا مُؤْنِسِى عِنْدَ وَحْشَتِى، يَا صَاحِبِى عِنْدَ غُرْبَتِى، يَا وَلِيِّى عِنْدَ نِعْمَتِى، يَا غِياثِى عِنْد كُرْبَتِى، يَا دَلِيلِى عِنْدَ حَيْرَتِى، يَا غَنائِى عِنْدَ افْتِقارِى، يَا مَلْجَئِى عِنْدَ

ای توشه ام در سختی، ای امیدم در ناگواری، ای همدم در وحشت، ای همرهم در غربت ای سرپرستم در نعمت، ای فریادرسم در گرفتاری، ای رهنمایم در سرگردانی، ای توانگری ام در تنگدستی ای پناهم در

اضْطِرَارِی، یَا مُعِینِی عِنْدَ مَفْزَعِی.

(11) دماندگی، ای مددرسانم در پریشانی

(12) یَا عَلامَ الْغُیُوبِ، یَا غَفَّارَ الذُّنُوبِ، یَا سَتَّارَ الْعُیُوبِ، یَا کَاشِفَ الْکُرُوبِ، یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ، یَا طَبِیبَ الْقُلُوبِ، یَا مُنَوِّرَ الْقُلُوبِ، یَا أَنِیسَ الْقُلُوبِ، یَا مُفَرِّجَ الْهُمُومِ، یَا مُنَفِّسَ الْغُمُومِ.

(12) ای دانای نهان ها، ای آمرزنده گناهان، ای پرده پوش عیب ها، ای غم گسار غم ها، ای دگرگون ساز دلها، ای پزشک قلبها، ای روشنی بخش دلها، ای همدم جان ها، ای گره گشای اندوه ها، ای گشایش گر دلتنگی ها

(13) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا جَلِیلُ یَا جَمِیلُ، یَا وَ کِیلُ یَا کَفِیلُ، یَا دَلِیلُ یَا قَبِیلُ، یَا مُدِیلُ یَا مُنِیلُ، یَا مُقِیلُ یَا مُحِیلُ.

(13) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای والا، ای زیبا، ای کارگشا، ای سرپرست، ای راهنما، ای پذیرا، ای گرداننده، ای عطابخش، ای درگذرنده، ای حال گردان

(14) یَا دَلِیلَ الْمُتَحَیِّرِینَ، یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ، یَا صَرِیخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ، یَا جَارَ الْمُسْتَجِیرِینَ، یَا أَمَانَ الْخَائِفِینَ، یَا عَوْنَ الْمُؤْمِنِینَ، یَا رَاحِمَ الْمَسَاکِینِ، یَا مَلْجَأَ الْعَاصِینَ، یَا غَافِرَ الْمُذْنِبِینَ، یَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ.

(14) ای رهنمای رهجویان، ای مددرس مددجویان، ای فریادرس فریادکنان، ای پناه پناهندگان، ای ایمنی بخش هراسندگان، ای یاور مؤمنان، ای مهرورز بر خاک نشستگان، ای پناه عصیان گران، ای آمرزنده گنهگاران، ای اجابت کننده دعای بیچارگان.

(15) یَا ذَا الْجُودِ وَ الْإِحْسَانِ، یَا ذَا الْفَضْلِ وَ الامْتِنَانِ، یَا ذَا الْأَمْنِ وَ الْأَمَانِ، یَا ذَا الْقُدْسِ وَ السُّبْحَانِ، یَا ذَا الْحِکْمَةِ وَ الْبَیَانِ، یَا ذَا الرَّحْمَةِ وَ الرِّضْوَانِ، یَا ذَا الْحُجَّةِ وَ الْبُرْهَانِ، یَا ذَا الْعَظَمَةِ وَ السُّلْطَانِ،

ای صاحب جود و نیکی، ای صاحب بخش و عطا، ای صاحب امن و امان، ای صاحب قدس و پاکی، ای صاحب حکمت و بیان، ای صاحب رحمت و رضوان ای صاحب حجّت و برهان، ای صاحب عظمت و سلطان،

یَا ذَا الرَّأْفَةِ وَ الْمُسْتَعَانِ، یَا ذَا الْعَفْوِ وَ الْغُفْرَانِ.

(15) ای صاحب مهر و ای پشتیبان، ای صاحب گذشت و غفران

(16) یَا مَنْ هُوَ رَبُّ کُلِّ شَیْءٍ، یَا مَنْ هُوَ إِلَهُ کُلِّ شَیْءٍ، یَا مَنْ هُوَ خَالِقُ کُلِّ شَیْءٍ، یَا مَنْ هُوَ صَانِعُ کُلِّ شَیْءٍ، یَا مَنْ هُوَ قَبْلَ کُلِّ شَیْءٍ، یَا مَنْ هُوَ بَعْدَ کُلِّ شَیْءٍ، یَا مَنْ هُوَ فَوْقَ کُلِّ شَیْءٍ، یَا مَنْ هُوَ عَالِمٌ بِکُلِّ شَیْءٍ، یَا مَنْ هُوَ قَادِرٌ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ، یَا مَنْ هُوَ یَبْقَی وَ یَفْنَی کُلُّ شَیْءٍ.

(16) ای آن که پروردگار همه اوست، ای آن که معبود همه، اوست، ای آن که آفریننده همه، اوست ای آن که سازنده همه، اوست، ای آن که پیش از همه بود، ای آن که بعد از همه هست، ای آن که از هر چیز برتر است، ای آن که به همه چیز داناست، ای آن که بر هر چیز توانا است، ای آن که او همیشگی است و همه چیز رفتنی است.

(17) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِكَ، یَا مُؤْمِنُ یَا مُهَیْمِنُ، یَا مُکَوِّنُ یَا مُلَقِّنُ، یَا مُبَیِّنُ یَا مُهَوِّنُ، یَا مُمَکِّنُ یَا مُزَیِّنُ، یَا مُعْلِنُ یَا مُقَسِّمُ.

(17) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای ایمنی بخش، ای چیره بر همه، ای هستی آفرین، ای دلبر، ای خردربا، ای سادگی بخش، ای توان ده، ای زینت بخش، ای نمایانگر، ای پخش کن.

(18) یَا مَنْ هُوَ فِی مُلْکِهِ مُقِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی سُلْطَانِهِ قَدِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی جَلالِهِ عَظِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ عَلَی عِبَادِهِ رَحِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ، عَلِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ کَرِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی صُنْعِهِ حَکِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی حِکْمَتِهِ لَطِیفٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی لُطْفِهِ قَدِیمٌ.

(18) ای آن که در فرمانروایی اش پابرجاست ای آن که در پادشاهی اش دیرینه است، ای آن که در شکوهش بزرگ است، ای آن که بر بندگانش مهربان است، ای ای آن که به هرچیز داناست، ای آن که بر نافرمانان بردبار است، ای آن که بر امیدواران اکرام ورزد، ای آن که در آفرینش حکمت نماید، ای آن که در حکمتش مهر ورزد، ای آن که در مهرش دیرینه است.

(19) یَا مَنْ لا یُرْجَىٰ

إِلّا فَضْلُهُ، یَا مَنْ لا یُسْأَلُ إِلّا عَفْوُهُ، یَا مَنْ لا یُنْظَرُ إِلّا بِرُّهُ، یَا مَنْ لا یُخَافُ إِلّا عَدْلُهُ، یَا مَنْ لا یَدُومُ إِلّا مُلْکُهُ، یَا مَنْ لا سُلْطَانَ إِلّا سُلْطَانُهُ، یَا مَنْ وَسِعَتْ کُلَّ شَیْءٍ رَحْمَتُهُ، یَا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ، یَا مَنْ أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْءٍ عِلْمُهُ، یَا مَنْ لَیْسَ أَحَدٌ مِثْلَهُ.

(19) ای آن که جز به فضلش امید نیست، ای آن که جز عفوش خواهش نشود، ای آن که جز به نیکی اش چشم ندوزند، ای آن که جز از دادش نهراسند، ای آن که پایدار نماند جز فرمانروایی اش، ای آن که جز سلطنتش سلطنتی نیست، ای آن که رحمتش همه را فرا گرفته، ای آن که رحمتش بر خشمش پیشی گرفته، ای آن که دانشش همه را فرو گرفته، ای آن که هیچکس همانندش نیست.

(20) یَا فَارِجَ الْهَمِّ، یَا کَاشِفَ الْغَمِّ، یَا غَافِرَ الذَّنْبِ، یَا قَابِلَ التَّوْبِ یَا خَالِقَ الْخَلْقِ، یَا صَادِقَ الْوَعْدِ یَا مُوفِیَ الْعَهْدِ، یَا عَالِمَ السِّرِّ یَا فَالِقَ الْحَبِّ، یَا رَازِقَ الْأَنَامِ.

(20) ای گشاینده اندوه، ای برطرف کننده غم، ای آمرزنده گناه، ای پذیرنده توبه، ای آفریننده آفریدگان، ای راست وعده، ای وفادار به پیمان، ای دانای راز نهان، ای شکافنده دانه، ای روزی دهنده بندگان.

(21) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِكَ، یَا عَلِیُّ یَا وَفِیُّ، یَا غَنِیُّ یَا مَلِیُّ، یَا حَفِیُّ یَا رَضِیُّ، یَا زَکِیُّ یَا بَدِیُّ، یَا قَوِیُّ یَا وَلِیُّ.

(21) خدایا! از تو خواستارم به نامت ای والا، ای وفادار، ای توانگر، ای امان ده، ای پرمهر، ای خشنود، ای پاک، ای نمایان، ای پرتوان، ای فیض بخش.

(22) یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ، یَا مَنْ سَتَرَ الْقَبِیحَ، یَا مَنْ لَمْ یُؤَاخِذْ بِالْجَرِیرَةِ، یَا مَنْ لَمْ یَهْتِكِ السِّتْرَ، یَا عَظِیمَ الْعَفْوِ، یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ، یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ، یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ، یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَی، یَا مُنْتَهَی کُلِّ شَکْوَىٰ.

(22) ای آن که زیبایی را پدیدار نمودی، ای آن که زشتی را پوشاندی ای آن که بر گناه سرزنش نکردی، ای آن که پرده دری ننمودی، ای که گذشتت بزرگ، ای که نیکو درگذری، ای آمرزگانیت فراگیر، ای دستت به مهر گشوده، ای شنوای هر نجوی، ای سرانجام هر گلایه

یَا ذَا النِّعْمَةِ السَّابِغَةِ، یَا ذَا الرَّحْمَةِ الْوَاسِعَةِ، یَا ذَا الْمِنَّةِ السَّابِقَةِ، یَا ذَا الْحِکْمَةِ الْبَالِغَةِ، یَا ذَا الْقُدْرَةِ الْکَامِلَةِ، یَا ذَا الْحُجَّةِ الْقَاطِعَةِ، یَا ذَا الْکَرَامَةِ الظَّاهِرَةِ، یَا ذَا الْعِزَّةِ الدَّائِمَةِ، یَا ذَا الْقُوَّةِ الْمَتِینَةِ، یَا ذَا الْعَظَمَةِ الْمَنِیعَةِ.

(23) ای دارای نعمت فراوان، ای دارای رحمت فراگیر، ای دارای بخشش آغازین، ای دارای حکمت رسا، ای دارای نیروی برازنده، ای دارای برهان قطعی، ای دارای کرامت هویدا، ای دارای عزّت پایدار، ای دارای توان استوار، ای دارای عظمت بلندپایه.

(24) یَا بَدِیعَ السَّمَاوَاتِ، یَا جَاعِلَ الظُّلُمَاتِ، یَا رَاحِمَ الْعَبَرَاتِ، یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ، یَا سَاتِرَ الْعَوْرَاتِ، یَا مُحْیِیَ الْأَمْوَاتِ، یَا مُنْزِلَ الْآیَاتِ، یَا مُضَعِّفَ الْحَسَنَاتِ، یَا مَاحِیَ السَّیِّئَاتِ، یَا شَدِیدَ النَّقِمَاتِ.

(24) ای پدیدآورنده آسمان ها ای برنهنده تاریکی ها، ای رحم کننده اشک های ریزان، ای درگذرنده از لغزش ها، ای پوشنده زشتی ها، ای زندگی بخش مردگان، ای فرودآور آیات، ای دوچندان کن خوبی ها، ای ناپدید کننده بدی ها، ای سخت شکنجه.

(25) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا مُصَوِّرُ یَا مُقَدِّرُ، یَا مُدَبِّرُ یَا مُطَهِّرُ، یَا مُنَوِّرُ یَا مُیَسِّرُ، یَا مُبَشِّرُ یَا مُنْذِرُ، یَا مُقَدِّمُ یَا مُؤَخِّرُ.

(25) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای صورتگر، ای سنجیده کار، ای گرداننده، ای پاک کننده، ای روشنی بخش، ای ساده ساز، ای مژده ده، ای بیم ده، ای پیش آور، ای پس آور.

(26) یَا رَبَّ الْبَیْتِ الْحَرَامِ، یَا رَبَّ الشَّهْرِ الْحَرَامِ، یَا رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرَامِ، یَا رَبَّ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ، یَا رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ، یَا رَبَّ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ، یَا رَبَّ الْحِلِّ وَ الْحَرَامِ، یَا رَبَّ النُّورِ وَ الظَّلامِ، یَا رَبَّ التَّحِیَّةِ وَ السَّلامِ، یَا رَبَّ الْقُدْرَةِ فِی

(26) ای پروردگار خانه محترم، ای پرودگار ماه محترم، ای پرودگار شهر محترم، ای پروردگار رکن و مقام، ای پروردگار مشعر الحرام، ای پروردگار مسجد الحرام، ای پروردگار حلال و حرام، ای پروردگار روشنی و تاریکی، ای پروردگار تحیّت و سلام، ای پرورنده نیرو در

الْأَنَامِ.

مردمان.

(27) یَا أَحْکَمَ الْحَاکِمِینَ، یَا أَعْدَلَ الْعَادِلِینَ، یَا أَصْدَقَ الصَّادِقِینَ، یَا أَطْهَرَ الطَّاهِرِینَ، یَا أَحْسَنَ الْخَالِقِینَ، یَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِینَ، یَا أَسْمَعَ السَّامِعِینَ، یَا أَبْصَرَ النَّاظِرِینَ، یَا أَشْفَعَ الشَّافِعِینَ، یَا أَکْرَمَ الْأَکْرَمِینَ.

(27) ای داورترین داوران، ای دادگرترین دادگران، ای راستگوترین راستگویان، ای پاکترین پاکان، ای بهترین آفرینندگان، ای چابک ترین حسابگران، ای شنواترین شنوندگان، ای بیناترین بینندگان، ای یاورترین یاوران، ای گرامی ترین گرامیان.

(28) یَا عِمَادَ مَنْ لا عِمَادَ لَهُ، یَا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ، یَا ذُخْرَ مَنْ لا ذُخْرَ لَهُ، یَا حِرْزَ مَنْ لا حِرْزَ لَهُ، یَا غِیَاثَ مَنْ لا غِیَاثَ لَهُ، یَا فَخْرَ مَنْ لا فَخْرَ لَهُ، یَا عِزَّ مَنْ لا عِزَّ لَهُ، یَا مُعِینَ مَنْ لا مُعِینَ لَهُ، یَا أَنِیسَ مَنْ لا أَنِیسَ لَهُ، یَا أَمَانَ مَنْ لا أَمَانَ لَهُ.

(28) ای تکیه گاه آن که تکیه گاه ندارد، ای پشتیبان آن که پشتیبانی ندارد، ای اندوخته آن که اندوخته ای ندارد ای پناه آن که پناهی ندارد، ای فریادرس آن که فریادرسی ندارد، ای افتخار آن که افتخاری ندارد، ای عزّت آن که عزّتی ندارد ای مدد رسان آن که مددی ندارد، ای همدم آن که همدمی ندارد، ای ایمنی بخش آن که ایمنی ندارد

(29) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِکَ، یَا عَاصِمُ یَا قَائِمُ، یَا دَائِمُ یَا رَاحِمُ، یَا سَالِمُ یَا حَاکِمُ، یَا عَالِمُ یَا قَاسِمُ، یَا قَابِضُ یَا بَاسِطُ.

(29) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای نگهدار، ای پایدار، ای پاینده، ای مهرورز، ای سلامتی بخش، ای داور، ای دانا، ای بخش کن، ای بازگیر، ای فراخی بخش.

(30) یَا عَاصِمَ مَنِ اسْتَعْصَمَهُ، یَا رَاحِمَ مَنِ اسْتَرْحَمَهُ، یَا غَافِرَ مَنِ اسْتَغْفَرَهُ، یَا نَاصِرَ مَنِ اسْتَنْصَرَهُ، یَا حَافِظَ مَنِ اسْتَحْفَظَهُ، یَا مُکْرِمَ مَنِ اسْتَکْرَمَهُ، یَا مُرْشِدَ مَنِ اسْتَرْشَدَهُ، یَا صَرِیخَ مَنِ

(30) ای نگهدار آن که از او نگهداری جوید، ای مهربان بر آن که از او مهر جوید، ای آمرزنده آن که از او آمرزش خواهد ای یاور آن که از او یاری طلبد، ای حافظ آن که از او حفاظت خواهد، ای اکرام کننده آن که از او اکرام خواهد، ای راهنمای آن که از او راهنمایی جوید، ای دادرس آن که از او

اسْتَصْرَخَهُ، یَا مُعِینَ مَنِ اسْتَعَانَهُ، یَا مُغِیثَ مَنِ اسْتَغَاثَهُ.

دادرسی خواهد، ای مددیار آن که از او مدد جوید، ای فریادرس آن که از او فریادرسی خواهد

(31) یَا عَزِیزاً لا یُضَامُ، یَا لَطِیفاً لا یُرَامُ، یَا قَیُّوماً لا یَنَامُ، یَا دَائِماً لا یَفُوتُ، یَا حَیّا لا یَمُوتُ، یَا مَلِکا لا یَزُولُ، یَا بَاقِیا لا یَفْنَی، یَا عَالِماً لا یَجْهَلُ، یَا صَمَداً لا یُطْعَمُ، یَا قَوِیّاً لا یَضْعُفُ.

(31) ای عزیزی که خوار نگردد، ای لطیفی که دست اندازی نشود، ای پایداری که خوا او را درنیابد، ای پاینده ای که فنا نپذیرد، ای زنده ای که نمی میرد، ای پادشاهی که از بین نمی رود، ای همیشگی که فانی نمی شود، ای دانایی که نادانی ندارد، ای بی نیازی که خوراک نخواهد، ای توانایی که ناتوان نمی گردد

(32) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا أَحَدُ یَا وَاحِدُ، یَا شَاهِدُ یَا مَاجِدُ، یَا حَامِدُ یَا رَاشِدُ، یَا بَاعِثُ یَا وَارِثُ، یَا ضَارُّ یَا نَافِعُ.

خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای یکتا، ای یگانه، ای گواه، ای بزرگوار، ای ستایش پذیر، ای راهنما ای برانگیزنده، ای میراث برنده، ای زیان رسان، ای سودبخش

(33) یَا أَعْظَمَ مِنْ کُلِّ عَظِیمٍ، یَا أَکْرَمَ مِنْ کُلِّ کَرِیمٍ، یَا أَرْحَمَ مِنْ کُلِّ رَحِیمٍ، یَا أَعْلَمَ مِنْ کُلِّ عَلِیمٍ، یَا أَحْکَمَ مِنْ کُلِّ حَکِیمٍ، یَا أَقْدَمَ مِنْ کُلِّ قَدِیمٍ، یَا أَکْبَرَ مِنْ کُلِّ کَبِیرٍ، یَا أَلْطَفَ مِنْ کُلِّ لَطِیفٍ، یَا أَجَلَّ مِنْ کُلِّ جَلِیلٍ، یَا أَعَزَّ مِنْ کُلِّ عَزِیزٍ.

(33) ای بزرگ تر از هر بزرگ، ای کریم تر از هر کریم، ای مهربان تر از هر مهربان، ای داناتر از هر دانا، ای فرزانه تر از هر فرزانه، ای دیرینه از هر دیرینه، ای بزرگ تر از هر بزرگ، ای لطیف تر از هر لطیف، ای باشکوه تر از هر باشکوه، ای عزیزتر از هر عزیز.

(34) یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ، یَا عَظِیمَ الْمَنِّ، یَا کَثِیرَ الْخَیْرِ، یَا قَدِیمَ الْفَضْلِ، یَا دَائِمَ اللُّطْفِ، یَا لَطِیفَ الصُّنْعِ، یَا مُنَفِّسَ الْکَرْبِ، یَا کَاشِفَ الضُّرّ، ِ یَا مَالِکَ الْمُلْكِ، یَا قَاضِیَ

(34) ای گذشت کریمانه، ای نعمتت بزرگ، ای خیرت بسیار، ای فضلت دیرینه، ای لطفت همیشگی، ای ضنعت چشم نواز، ای گره گشای گرفتاری، ای بردارنده زیان، ای پادشاه هستی، ای داور

الْحَقِّ.

بر حق،

(35) یَا مَنْ هُوَ فِی عَهْدِهِ وَفِیٌّ، یَا مَنْ هُوَ فِی وَفَائِهِ قَوِیٌّ، یَا مَنْ هُوَ فِی قُوَّتِهِ عَلِیٌّ، یَا مَنْ هُوَ فِی عُلُوِّهِ قَرِیبٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی قُرْبِهِ لَطِیفٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی لُطْفِهِ شَرِیفٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی شَرَفِهِ عَزِیزٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی عِزِّهِ عَظِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی عَظَمَتِهِ مَجِیدٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی مَجْدِهِ حَمِیدٌ.

(35) ای آن که در پیمانش وفادار است، ای آن که در وفاداری اش پایدار است، ای آن که در پایداریاش والاست، ای آن که در والایی اش نزدیک است، ای آن که در نزدیکی اش با نرمی است، ای آن که در نرمیاش شریف است، ای آن که در شرفش با عزّت است، ای آن که در عزّتش بزرگ است، ای آن که در بزرگی اش شکوه مند است، ای آن که در شکوهش ستوده است.

(36) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا کَافِی یَا شَافِی یَا وَافِی یَا مُعَافِی، یَا هَادِی یَا دَاعِی یَا قَاضِی، یَا رَاضِی یَا عَالِی یَا بَاقِی.

(36) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای بسنده، ای درمان بخش، ای وفادار، ای تندرستی ده ای راهنما، ای به نیکی خوان، ای داور، ای خشنود، ای بلندمرتبه، ای ماندگار.

(37) یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ خَاضِعٌ لَهُ، یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ خَاشِعٌ لَهُ، یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ کَائِنٌ لَهُ، یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ مَوْجُودٌ بِهِ، یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ مُنِیبٌ إِلَیْهِ، یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ خَائِفٌ مِنْهُ، یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ قَائِمٌ بِهِ، یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ صَائِرٌ إِلَیْهِ، یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ، یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ هَالِكٌ إِلّا وَجْهَهُ.

(37) ای آن که هرچیز برایش فروتن است، ای آن که هر چیز از او هراسان است، ای آن که هستی هرچیز از او است، ای آن که هرچیز به او پدیدار است، ای آن که هرچیز به سوی او بازگشت کند، ای آن که هرچیز از او ترسان است، ای آن که هرچیز به او بر پاست، ای آن که هر چیز به سوی او دگرگون می شود، ای آن که هر چیز به ستایش او تسبیح گو است، ای آن که هرچیز جز جلوه اش نابود است

(38) یَا مَنْ لامَفَرَّ إِلّا إِلَیْهِ، یَا مَنْ لا مَفْزَعَ إِلّا إِلَیْهِ، یَا مَنْ لا مَقْصَدَ إِلّا إِلَیْهِ، یَا مَنْ

ای آن که گریزگاهی نیست جز به بارگاهش، ای آن که پناهی جز به درگاهش نیست، ای آن که مقصدی جز به سوی او نیست، ای آن

لا مَنْجَی مِنْهُ إِلّا إِلَیْهِ، یَا مَنْ لا یُرْغَبُ إِلّا إِلَیْهِ، یَا مَنْ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِهِ، یَا مَنْ لا یُسْتَعَانُ إِلّا بِهِ، یَا مَنْ لا یُتَوَکَّلُ إِلّا عَلَیْهِ، یَا مَنْ لا یُرْجَی إِلّا هُوَ، یَا مَنْ لا یُعْبَدُ إِلّا هُوَ.

(38) که از خشمش رهای نیست جز به مهرش، ای آن که جز به سوی او میلی نیست، ای آن که جنبش و نیرویی نیست جز به او، ای آن که جز از او مدد نجویند، ای آن که جز بر او توکلّ نشود، ای آن که جز به او امیدی نیست، ای آن که جز او پرستیده نشود.

(39) یَا خَیْرَ الْمَرْهُوبِینَ، یَا خَیْرَ الْمَرْغُوبِینَ، یَا خَیْرَ الْمَطْلُوبِینَ، یَا خَیْرَ الْمَسْئُولِینَ، یَا خَیْرَ الْمَقْصُودِینَ، یَا خَیْرَ الْمَذْکُورِینَ، یَا خَیْرَ الْمَشْکُورِینَ، یَا خَیْرَ الْمَحْبُوبِینَ، یَا خَیْرَ الْمَدْعُوِّینَ، یَا خَیْرَ الْمُسْتَأْنِسِینَ.

(39) ای بهترین هراس ان گیزان، ای بهترین شوق آفرینان، ای بهترین جویاشدگان، ای بهترین پاسخ دهان، ای بهترین قصد شدگان ای بهترین یادشدگان، ای بهترین ستودگان، ای بهترین دلبران، ای بهترین خواندگان، ای بهترین همدمان.

(40) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا غَافِرُ یَا سَاتِرُ، یَا قَادِرُ یَا قَاهِر، ُ یَا فَاطِرُ یَا کَاسِرُ، یَا جَابِرُ یَا ذَاکِرُ، یَا نَاظِرُ یَا نَاصِرُ.

(40) خدایا! از تو خواستارم به نامت ای آمرزگار، ای پرده پوش، ای توانا، ای چیره، ای آفریننده ای شکننده، ای شکسته بند، ای یادآور، ای بینا، ای یاور.

(41) یَا مَنْ خَلَقَ فَسَوَّیٰ، یَا مَنْ قَدَّرَ فَهَدَیٰ، یَا مَنْ یَکْشِفُ الْبَلْوَیٰ، یَا مَنْ یَسْمَعُ النَّجْوَیٰ، یَا مَنْ یُنْقِذُ الْغَرْقَیٰ، یَا مَنْ یُنْجِیٰ الْهَلْکَیٰ، یَا مَنْ یَشْفِیٰ الْمَرْضَیٰ، یَا مَنْ أَضْحَكَ وَ أَبْکَیٰ، یَا مَنْ أَمَاتَ وَ أَحْیَا، یَا مَنْ خَلَقَ الزَّوْجَیْنِ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثَیٰ.

(41) ای آن که آفرید پس متناسب نمود، ای آن که اندازه نهاد پس رهنمون شد ای آن که بلا را برگیرد، ای آن که زمزمه نهان را بشنود، ای آن که غرق شدگان را برهاند، ای آن که از نابودی رهایی بخشد، ای آن که بیماران را شفا دهد. ای آن که خنداند و گریاند، ای آن که میراند و زنده کند، ای آن که دوگونه مرد و زن آفرید.

(42) یَا مَنْ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ

سَبِیلُهُ، یَا مَنْ فِی الْآفَاقِ آیَاتُهُ، یَا مَنْ فِی الْآیَاتِ بُرْهَانُهُ، یَا مَنْ فِی الْمَمَاتِ قُدْرَتُهُ، یَا مَنْ فِی الْقُبُورِ عِبْرَتُهُ، یَا مَنْ فِی الْقِیَامَةِ مُلْکُهُ، یَا مَنْ فِی الْحِسَابِ هَیْبَتُهُ، یَا مَنْ فِی الْمِیزَانِ قَضَاؤُهُ، یَا مَنْ فِی الْجَنَّةِ ثَوَابُهُ، یَا مَنْ فِی النَّارِ عِقَابُهُ.

(42) ای آن که در خشکی و دریا راه اوست، ای آن که در کرانه های هستی نشانه های اوست، ای آن که در نشانه هایش برهان روشن اوست، ای آن که در مرگ آفریدگان قَدرت نمایی اوست، ای آن که در قبرها پندآموزی اوست، ای آن که در رستاخیز فرمانروایی بی حدّ اوست، ای آن که در حسابرسی اعمال شکوه اوست، ای آن که در سنجش کردارها داوری اوست، ای آن که در بهشت پاداش اوست، ای آن که در دوزخ کیفر اوست

(43) یَا مَنْ إِلَیْهِ یَهْرُبُ الْخَائِفُونَ، یَا مَنْ إِلَیْهِ یَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ، یَا مَنْ إِلَیْهِ یَقْصِدُ الْمُنِیبُونَ، یَا مَنْ إِلَیْهِ یَرْغَبُ الزَّاهِدُونَ، یَا مَنْ إِلَیْهِ یَلْجَأُ الْمُتَحَیِّرُونَ، یَا مَنْ بِهِ یَسْتَأْنِسُ الْمُرِیدُونَ، یَا مَنْ بِهِ یَفْتَخِرُ الْمُحِبُّونَ، یَا مَنْ فِی عَفْوِهِ یَطْمَعُ الْخَاطِئُونَ، یَا مَنْ إِلَیْهِ یَسْکُنُ الْمُوقِنُونَ، یَا مَنْ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ.

(43) ای آن که هراسندگان به درگاه او گریزند، ای آن که گنهکاران به سوی او پناه برند، ای آن که پشیمانان آهنگ او کنند، ای آن که پارسایان به او میل نمایند، ای آن که سرگشتگان به او پناه برند، ای آن که ارادتمندان به او انس گیرند، ای آن که شیفتگان به او افتخار کنند، ای آن که خطاکاران در عفوش طمع ورزند، ای آن که یقین یافتگان به سوی او آرام گیرند، ای آن که توکّل کنندگان بر او توکّل کنند.

(44) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا حَبِیبُ یَا طَبِیبُ، یَا قَرِیبُ یَا رَقِیبُ، یَا حَسِیبُ یَا مُهِیبُ، یَا مُثِیبُ یَا مُجِیبُ، یَا خَبِیرُ یَا بَصِیرُ.

(44) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای دوست داشتنی، ای شفابخش، ای نزدیک، ای دیده بان، ای حسابرس، ای هراس انگیز، ای پاداش ده، ای اجابت کننده، ای آگاه ای بینا.

(45) یَا أَقْرَبَ مِنْ کُلِّ قَرِیبٍ، یَا أَحَبَّ مِنْ کُلِّ حَبِیبٍ، یَا أَبْصَرَ مِنْ کُلِّ بَصِیرٍ، یَا أَخْبَرَ مِنْ کُلِّ خَبِیر،

(45) ای نزدیک تر از هر نزدیک، ای محبوب تر از هر محبوب، ای بیناتر از هر بینا، ای آگاه تر از هر آگاه

یَا أَشْرَفَ مِنْ کُلِّ شَرِیفٍ، یَا أَرْفَعَ مِنْ کُلِّ رَفِیعٍ، یَا أَقْوَی مِنْ کُلِّ قَوِیٍّ، یَا أَغْنَی مِنْ کُلِّ غَنِیٍّ، یَا أَجْوَدَ مِنْ کُلِّ جَوَادٍ، یَا أَرْأَفَ مِنْ کُلِّ رَءُوفٍ.

، ای شریف تر از هر شریف، ای برتر از هر بلند، ای تواناتر از هر توانا، ای توانگرتر از هر توانگر، ای بخشنده تر از هر بخشنده، ای مهربان تر از هر مهربان

(46) یَا غَالِبا غَیْرَ مَغْلُوبٍ، یَا صَانِعا غَیْرَ مَصْنُوعٍ، یَا خَالِقا غَیْرَ مَخْلُوقٍ، یَا مَالِکاً غَیْرَ مَمْلُوکٍ، یَا قَاهِراً غَیْرَ مَقْهُورٍ، یَا رَافِعاً غَیْرَ مَرْفُوعٍ، یَا حَافِظاً غَیْرَ مَحْفُوظٍ، یَا نَاصِراً غَیْرَ مَنْصُورٍ، یَا شَاهِداً غَیْرَ غَائِبٍ، یَا قَرِیباً غَیْرَ بَعِیدٍ.

(46) ای چیره شکست ناپذیر، ای سازنده ناساخته، ای آفریننه نا آفریده، ای مالک ما مملوک، ای چیره چیره گی ناپذیر، ای بلندی بخش بلندی ناپذیر، ای نگهدار بی نگهدار، ای یاری کننده یاری نشده، ای گواه همیشه حاضر، ای نزدیک دوری ناپذیر

(47) یَا نُورَ النُّورِ، یَا مُنَوِّرَ النُّورِ، یَا خَالِقَ النُّورِ، یَا مُدَبِّرَ النُّورِ، یَا مُقَدِّرَ النُّورِ، یَا نُورَ کُلِّ نُورٍ، یَا نُورا قَبْلَ کُلِّ نُورٍ، یَا نُورا بَعْدَ کُلِّ نُورٍ، یَا نُورا فَوْقَ کُلِّ نُورٍ، یَا نُورا لَیْسَ کَمِثْلِهِ نُورٌ.

(47) ای روشنی نور، ای روشنی بخش نور ای آفریننده نور، ای گرداننده نور، ای به اندازه ساز نور، ای روشنی هر نور، ای روشنایی پیش از هر نور، ای روشنایی پس از هر نور، ای روشنایی بر فراز هر نور، ای نوری که همانندش نوری نیست

(48) یَا مَنْ عَطَاؤُهُ شَرِیفٌ، یَا مَنْ فِعْلُهُ لَطِیفٌ، یَا مَنْ لُطْفُهُ مُقِیمٌ، یَا مَنْ إِحْسَانُهُ قَدِیمٌ، یَا مَنْ قَوْلُهُ حَقٌّ، یَا مَنْ وَعْدُهُ صِدْقٌ، یَا مَنْ عَفْوُهُ فَضْلٌ، یَا مَنْ عَذَابُهُ عَدْلٌ، یَا مَنْ ذِکْرُهُ حُلْوٌ، یَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِیمٌ.

(48) ای آن که عطایش چشمگیر است، ای آن که کارش چشم نواز است، ای آن که نوازشش پایدار است، ای آن که نیکی اش دیرینه است، ای آن که سخنش حق است ای آن که وعده اش راست است، ای آن که گذشتش فراتر از شایستگی است، ای آن که کیفرش داد است، ای آن که یادش شیرین است، ای آن که عطایش همگانی است.

(49) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا مُسَهِّلُ یَا مُفَصِّلُ، یَا مُبَدِّلُ یَا مُذَلِّلُ، یَا مُنَزِّلُ یَا مُنَوِّلُ، یَا مُفْضِلُ یَا مُجْزِلُ، یَا مُمْهِلُ یَا مُجْمِلُ.

(49) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای آسان ساز، ای جداییبخش، ای دگرگون ساز، ای هموار کن، ای فرودآور، ای عطابخش، ای فزون ده، ای بسیاربخش، ای امان ده، ای زیباییآفرین

(50) یَا مَنْ یَرَی وَ لا یُرَی، یَا مَنْ یَخْلُقُ وَ لا یُخْلَقُ، یَا مَنْ یَهْدِی وَ لا یُهْدَی، یَا مَنْ یُحْیِی وَ لا یُحْیَی، یَا مَنْ یَسْأَلُ وَ لا یُسْأَلُ، یَا مَنْ یُطْعِمُ وَ لا یُطْعَمُ، یَا مَنْ یُجِیرُ وَ لا یُجَارُ عَلَیْهِ، یَا مَنْ یَقْضِی وَ لا یُقْضَی عَلَیْهِ، یَا مَنْ یَحْکُمُ وَ لا یُحْکَمُ عَلَیْهِ، یَا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ، وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوا أَحَدٌ.

(50) ای آن که بینده و دیده نشود، ای آن که بیافریده و آفریده نشود، ای آن که راهنمایی کند و راهنمایی نشود، ای آن که زنده کند و زنده اش نکنند، ای آن که پرسد و پرسیده نشود، ای آن که خوراند و خوراک نخواهد، ای آن که پناهد دهد و پناه نجوید، ای آن که داوری کند و بر او داوری نشود، ای آن که فرمان دهد و فرمانش ندهند، ای آن که نزاده، و زاده نشده، و برای او همتایی نبوده است.

(51) یَا نِعْمَ الْحَسِیبُ، یَا نِعْمَ الطَّبِیبُ، یَا نِعْمَ الرَّقِیبُ، یَا نِعْمَ الْقَرِیبُ، یَا نِعْمَ الْمُجِیبُ، یَا نِعْمَ الْحَبِیبُ، یَا نِعْمَ الْکَفِیلُ، یَا نِعْمَ الْوَکِیلُ، یَا نِعْمَ الْمَوْلَىٰ، یَا نِعْمَ النَّصِیرُ.

(51) ای که چه خوش حسابگری، ای که چه خوش طبیبی، ای که چه خوش همراهی، ای که چه خوش نزدیکی، ای که چه خوش پاسخ دهی، ای که چه خوش دلبری، ای که چه خوش سرپناهی، ای که چه خوش کارگشایی، ای که چه خوش مولایی، ای که چه خوش یاوری

(52) یَا سُرُورَ الْعَارِفِینَ، یَا مُنَی الْمُحِبِّینَ، یَا أَنِیسَ الْمُرِیدِینَ، یَا حَبِیبَ التَّوَّابِینَ، یَا رَازِقَ الْمُقِلِّینَ، یَا رَجَاءَ الْمُذْنِبِینَ، یَا قُرَّةَ عَیْنِ الْعَابِدِینَ، یَا مُنَفِّسَ عَنِ الْمَکْرُوبِینَ، یَا مُفَرِّجَ عَنِ الْمَغْمُومِینَ،

(52) ای شادی عارفان، ای آرزوی شیفتگان، ای همدم مریدان، ای محبوب توبه کاران، ای روزی دهنده بی چیزان، ای امید گنهکاران، ای نور چشم عبادت کنندگان، ای گشاینده اندوه دلگیران، ای غم گسار غم زدگان،

یَا إِلَهَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ.

ای معبود گذشتگان و آیندگان.

(53) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا رَبَّنَا یَا إِلَهَنَا، یَا سَیِّدَنَا یَا مَوْلانَا، یَا نَاصِرَنَا یَا حَافِظَنَا، یَا دَلِیلَنَا یَا مُعِینَنَا، یَا حَبِیبَنَا یَا طَبِیبَنَا.

(53) خدایا! من از تو درخواست می کنم به نامت ای پروردگار ما، ای معبود ما، ای سرور ما ای مولای ما، ای یاور ما، ای نگهدار ما، ای راهنمای ما، ای مددرسان ما، ای محبوب ما، ای طبیب ما،

(54) یَا رَبَّ النَّبِیِّینَ وَ الْأَبْرَارِ، یَا رَبَّ الصِّدِّیقِینَ وَ الْأَخْیَارِ، یَا رَبَّ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ، یَا رَبَّ الصِّغَارِ وَ الْکِبَارِ، یَا رَبَّ الْحُبُوبِ وَ الثِّمَارِ، یَا رَبَّ الْأَنْهَارِ وَ الْأَشْجَارِ، یَا رَبَّ الصَّحَارِی وَ الْقِفَارِ، یَا رَبَّ الْبَرَارِی وَ الْبِحَارِ، یَا رَبَّ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ، یَا رَبَّ الْأَعْلانِ وَ الْأَسْرَارِ.

(54) ای پروردگار پیامبران و نیکان، ای پروردگار صدّیقان و خوبان، ای پروردگار بهشت و دوزخ، ای پروردگار خردسالان و بزرگسالان، ای پروردگار دانه ها و میوه ها، ای پروردگار نهرها و درختان، ای پروردگار دشت ها و بیشه ها، ای پروردگار خشیکی ها و دریاها، ای پروردگار شب و روز، ای پروردگار آشکارها و نهان ها

(55) یَا مَنْ نَفَذَ فِی کُلِّ شَیْءٍ أَمْرُهُ، یَا مَنْ لَحِقَ بِکُلِّ شَیْءٍ عِلْمُهُ، یَا مَنْ بَلَغَتْ إِلَی کُلِّ شَیْءٍ قُدْرَتُهُ، یَا مَنْ لا تُحْصِی الْعِبَادُ نِعَمَهُ، یَا مَنْ لا تَبْلُغُ الْخَلائِقُ شُکْرَهُ، یَا مَنْ لا تُدْرِکُ الْأَفْهَامُ جَلالَهُ، یَا مَنْ لا تَنَالُ الْأَوْهَامُ کُنْهَهُ، یَا مَنِ الْعَظَمَةُ وَ الْکِبْرِیَاءُ رِدَاؤُهُ، یَا مَنْ لا تَرُدُّ الْعِبَادُ قَضَاءَهُ، یَا مَنْ لا مُلْکَ إِلّا مُلْکُهُ، یَا مَنْ لا عَطَاءَ إِلّا عَطَاؤُهُ.

(55) ای آن که فرمانش در هرچیز نفوذ یافته، ای آن که دانشش به هر چیز رسیده، ای آن که قَدرتش هر چیز را دربر گرفته، ای آن که بندگان از شمردن نعمت هایش ناتوانند، ای آن که آفریدگان به سپاسش نرسند، ای آن که فهم ها بزرگی اش را درنیابند، ای آن که پندارها به ژرفای هستی اش نرسند، ای آن که بزرگی و بزرگ منشی پوشش اوست، ای که بندگان توان برگرداندن حکمش را ندارند، ای آن که فرمانروایی جز فرمانروایی او نیست، ای آن که عطایی جز عطای او نیست

(56) یَا مَنْ لَهُ الْمَثَلُ

الْأَعْلَی، یَا مَنْ لَهُ الصِّفَاتُ الْعُلْیَا، یَا مَنْ لَهُ الْآخِرَةُ وَ الْأُولَی، یَا مَنْ لَهُ الْجَنَّةُ الْمَأْوَی، یَا مَنْ لَهُ الْآیَاتُ الْکُبْرَی، یَا مَنْ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَی، یَا مَنْ لَهُ الْحُکْمُ وَ الْقَضَاءُ، یَا مَنْ لَهُ الْهَوَاءُ وَ الْفَضَاءُ، یَا مَنْ لَهُ الْعَرْشُ وَ الثَّرَی، یَا مَنْ لَهُ السَّمَاوَاتُ الْعُلَی.

(56) ای آن که نمونه اعلی از آن اوست، ای آن که صفات برتر برای اوست، ای آن که سرانجام و سرآغاز از آن اوست، ای آن که بهشت آسایش از آن اوست، ای آن که نشانه های بزرگ تر از آن اوست، ای آن که نام های نیکوتر از آن اوست، ای آن که فرمان و داوری از آن اوست، ای آن هوا و فضا از آن اوست، ای آن که عرش و فرش از آن اوست، ای آن که آسمان های برافراشته از آن اوست.

(57) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا عَفُوُّ یَا غَفُورُ، یَا صَبُورُ یَا شَکُورُ، یَا رَئُوفُ یَا عَطُوفُ، یَا مَسْئُولُ یَا وَدُودُ، یَا سُبُّوحُ یَا قُدُّوسُ.

(57) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای درگذرنده، ای آمرزنده، ای شکیبا، ای ستایش پذیر، ای مهربان، ای مهرورز، ای خواسته، ای دوست، ای پاک، ای منزّه.

(58) یَا مَنْ فِی السَّمَاءِ عَظَمَتُهُ، یَا مَنْ فِی الْأَرْضِ آیَاتُهُ، یَا مَنْ فِی کُلِّ شَیْءٍ دَلائِلُهُ، یَا مَنْ فِی الْبِحَارِ عَجَائِبُهُ، یَا مَنْ فِی الْجِبَالِ خَزَائِنُهُ، یَا مَنْ یَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ یُعِیدُهُ، یَا مَنْ إِلَیْهِ یَرْجِعُ الْأَمْرُ کُلُّهُ، یَا مَنْ أَظْهَرَ فِی کُلِّ شَیْءٍ لُطْفَهُ، یَا مَنْ أَحْسَنَ کُلَّ شَیْءٍ خَلَقَهُ، یَا مَنْ تَصَرَّفَ فِی الْخَلائِقِ قُدْرَتُهُ.

(58) ای آن که بزرگی اش در آسمان است، ای آن که نشانه هایش در زمین است، ای آن که دلایلش در هرچیز است، ای آن که شگفتی هایش در دریاست، ای آن که گنیجنه هایش در کوه هاست، ای آن که آفرینش را آغاز کند سپس بازش گرداند، ای آن که مه امور به به سوی او بازگردد، ای آن که لطفش را در هر چیز نمایان ساخته، ای آن که آفرینش هر چیز را نیکو پرداخته، ای آن که توانش در آفریدگان کارگر افتاده است.

(59) یَا حَبِیبَ مَنْ لا حَبِیبَ لَهُ، یَا طَبِیبَ مَنْ لا طَبِیبَ لَهُ، یَا مُجِیبَ مَنْ لا مُجِیبَ لَهُ،

(59) ای دوست آن که دوستی ندارد، ای پزشک آن که پزشکی ندارد، ای پاسخگوی آن که پاسخگویی ندارد،

یَا شَفِیقَ مَنْ لا شَفِیقَ لَهُ، یَا رَفِیقَ مَنْ لا رَفِیقَ لَهُ، یَا مُغِیثَ مَنْ لا مُغِیثَ لَهُ، یَا دَلِیلَ مَنْ لا دَلِیلَ لَهُ، یَا أَنِیسَ مَنْ لا أَنِیسَ لَهُ، یَا رَاحِمَ مَنْ لا رَاحِمَ لَهُ، یَا صَاحِبَ مَنْ لا صَاحِبَ لَهُ.

ای یار مهربان آن که مهربانی ندارد، ای همراه بی همرهان، ای فریادرس آن که فریادرسی ندارد، ای رهنمای آن که رهنمایی ندارد، ای همدم آن که همدمی ندارد، ای رحم کننده آن که رحم کننده ای ندارد ای همنشین آن که همنشینی ندارد

(60) یَا کَافِیَ مَنِ اسْتَکْفَاهُ، یَا هَادِیَ مَنِ اسْتَهْدَاهُ، یَا کَالِیَ مَنِ اسْتَکْلاهُ، یَا رَاعِیَ مَنِ اسْتَرْعَاهُ، یَا شَافِیَ مَنِ اسْتَشْفَاهُ، یَا قَاضِیَ مَنِ اسْتَقْضَاهُ، یَا مُغْنِیَ مَنِ اسْتَغْنَاهُ، یَا مُوفِیَ مَنِ اسْتَوْفَاهُ، یَا مُقَوِّیَ مَنِ اسْتَقْوَاهُ، یَا وَلِیَّ مَنِ اسْتَوْلاهُ

(60) ای کفایت کننده هرکه از او کفایت خواهد، ای راهنمای هرکه از او راهنمایی جوید، ای نگاهبان هرکه از او نگاهبانی خواهد، ای رعایت کننده هرکه از او رعایت خواهد، ای شفادهنده هرکه از او شفا طلبد، ای داور هرکه از او داوری خواهد، ای بی نیاز کننده هرکه از او بی نیازی جوید، ای وفادار به هر که از او وفا جوید، ای نیرو بخش هرکه از او نیرو خواهد، ای سرپرست هرکه از او سرپرستی خواهد.

(61) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا خَالِقُ یَا رَازِقُ، یَا نَاطِقُ یَا صَادِقُ، یَا فَالِقُ یَا فَارِقُ، یَا فَاتِقُ یَا رَاتِقُ، یَا سَابِقُ [فَائِقُ ] یَا سَامِقُ.

(61) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای آفریننده، ای روزی دهنده، ای گویا، ای راستگو ای شکافنده، ای جدا کننده، ای گشاینده، ای پیوند دهنده، ای پیشی گیرنده، ای بلند جایگاه.

(62) یَا مَنْ یُقَلِّبُ اللَّیْلَ وَ النَّهَارَ، یَا مَنْ جَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَ الْأَنْوَارَ، یَا مَنْ خَلَقَ الظِّلَّ وَ الْحَرُورَ، یَا مَنْ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ، یَا مَنْ قَدَّرَ الْخَیْرَ وَ الشَّرّ، َ یَا مَنْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَیَاةَ، یَا مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْر، یَا مَنْ لَمْ یَتَّخِذْ

(62) ای آن که شب و روز را دگرگون سازد، ای آن که تاریکی ها و روشنایی ها را قرار داد، ای آن که سایه خنک و گرما را آفرید، ای آن که خورشید و ماه را مسّخر ساخت، ای آن که خیر و شر را مقدّر نمود، ای آن که مرگ و زندگی را آفرید، ای آن که خلق و امر از آن اوست، ای آن که

[صَاحِبَةً وَ لا] وَلَدا، یَا مَنْ لَیْسَ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ، یَا مَنْ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ.

همسر و فرزندی نگرفت، ای آن که در فرمانروایی شریکی برایش نیست، ای آن که از روی خواری سرپرستی نخواهد.

(63) یَا مَنْ یَعْلَمُ مُرَادَ الْمُرِیدِینَ، یَا مَنْ یَعْلَمُ ضَمِیرَ الصَّامِتِینَ، یَا مَنْ یَسْمَعُ أَنِینَ الْوَاهِنِینَ، یَا مَنْ یَرَی بُکَاءَ الْخَائِفِینَ، یَا مَنْ یَمْلِکُ حَوَائِجَ السَّائِلِینَ، یَا مَنْ یَقْبَلُ عُذْرَ التَّائِبِینَ، یَا مَنْ لا یُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِینَ، یَا مَنْ لا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ، یَا مَنْ لا یَبْعُدُ عَنْ قُلُوبِ الْعَارِفِینَ، یَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِینَ.

(63) ای آن که خواهش خواهشمندان را می داند، ای آن که از نهاد خاموشان آگاه است، ای آن که ناله درماندگان را می شنود، ای آن که گریه هراسیدگان را میبیند، ای آن که نیازهای نیازمندان به دست اوست، ای آن بهانه توبه کاران را میپذیرد، ای آن که عمل تبهکاران را صلاح نبخشد، ای آن که پاداش نیکوکاران را تباه نکند، ای آن که از دل عارفان دور نباشد ای بخشنده ترین بخشندگان.

(64) یَا دَائِمَ الْبَقَاءِ، یَا سَامِعَ الدُّعَاءِ، یَا وَاسِعَ الْعَطَاءِ، یَا غَافِرَ الْخَطَاءِ، یَا بَدِیعَ السَّمَاءِ، یَا حَسَنَ الْبَلاءِ، یَا جَمِیلَ الثَّنَاءِ، یَا قَدِیمَ السَّنَاءِ، یَا کَثِیرَ الْوَفَاءِ، یَا شَرِیفَ الْجَزَاءِ.

(64) ای همیشه ماندگار، ای شنونده دعا، ای گسترده عطا، ای آمرزنده خطا، ای پدید آورنده آسمان، ای نیک آزمون، ای نیکو ستایش، ای دیرینه بر فراز، ای بسیار وفادار، ای شریف پاداش.

(65) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا سَتَّارُ یَا غَفَّارُ، یَا قَهَّارُ یَا جَبَّارُ، یَا صَبَّارُ یَا بَارُّ، یَا مُخْتَارُ یَا فَتَّاحُ، یَا نَفَّاحُ یَا مُرْتَاحُ.

(65) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای پرده پوش ای آمرزگار، ای چیره، ای جاه مند، ای بس شکیبا، ای نیک بخش، ای برگزیده، ای گشاینده، ای روح بخش، ای راحتی بخش

(66) یَا مَنْ خَلَقَنِی وَ سَوَّانِی، یَا مَنْ رَزَقَنِی وَ رَبَّانِی، یَا مَنْ أَطْعَمَنِی وَ سَقَانِی، یَا مَنْ قَرَّبَنِی

(66) ای آن که مرا آفرید و بیاراست، ای آن که مرا روزی داد و پرورید، ای آن که به من خورانید و نوشانید، ای آن که مرا نزدیک نمود

وَ أَدْنَانِی، یَا مَنْ عَصَمَنِی وَ کَفَانِی، یَا مَنْ حَفِظَنِی وَ کَلانِی، یَا مَنْ أَعَزَّنِی وَ أَغْنَانِی، یَا مَنْ وَفَّقَنِی وَ هَدَانِی، یَا مَنْ آنَسَنِی وَ آوَانِی، یَا مَنْ أَمَاتَنِی وَ أَحْیَانِی.

و به کنار خویش برد، ای آن که مرا نگاه داشت و کفایت نمود، ای آن که مرا حفظ کرد و حمایت نمود، ای آن که به من عزّت بخشید و بی نیازم ساخت، ای آن که توفیقم داد و راهنمایی کرد، ای آن که همدمم شد و جایم داد، ای آن که مرا بمیراند و زنده کند.

(67) یَا مَنْ یُحِقُّ الْحَقَّ بِکَلِمَاتِهِ، یَا مَنْ یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ، یَا مَنْ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ، یَا مَنْ لا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلّا بِإِذْنِهِ، یَا مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیلِهِ، یَا مَنْ لا مُعَقِّبَ لِحُکْمِهِ، یَا مَنْ لا رَادَّ لِقَضَائِهِ، یَا مَنِ انْقَادَ کُلُّ شَیْءٍ لِأَمْرِهِ، یَا مَنِ السَّمَاوَاتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ، یَا مَنْ یُرْسِلُ الرِّیَاحَ بُشْرا بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ.

(67) ای آن که حق را با کلماتش استوار و برجا کند، ای آن که توبه را از بندگانش بپذیرد، ای آن که میان انسان و دلش قرار گیرد، ای آن که شفاعت جز با اجازه اش سود نبخشد، ای آن که به گمراه شدگان راهش داناتر است، ای آن که حکمش دگرگونی نپذیرد، ای آن که رأیش را بازگرداننده ای نیست، ای آن که هرچیز فرمانش را گردن نهد، ای آن که آسمان ها به دست قَدرتش پیچیده گشته، ای آن که بادها را مژده دهنده رحمتش فرستد.

(68) یَا مَنْ جَعَلَ الْأَرْضَ مِهَاداً، یَا مَنْ جَعَلَ الْجِبَالَ أَوْتَاداً، یَا مَنْ جَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجاً، یَا مَنْ جَعَلَ الْقَمَرَ نُوراً، یَا مَنْ جَعَلَ اللَّیْلَ لِبَاساً، یَا مَنْ جَعَلَ النَّهَارَ مَعَاشاً، یَا مَنْ جَعَلَ النَّوْمَ سُبَاتاً، یَا مَنْ جَعَلَ السَّمَاءَ بِنَاءً، یَا مَنْ جَعَلَ الْأَشْیَاءَ أَزْوَاجاً، یَا مَنْ جَعَلَ النَّارَ مِرْصَادا.

(68) ای آن که زمین را بستر زندگی قرار داد، ای آن که کوه ها را میخهای زمین نهاد، ای آن که خورشدی را چراغ جهانش کرد، ای آن که ماه را تابان ساخت، ای آن که شب را جامه آرامش گرداند، ای آن که روز را مایه روزی قرار داد، ای آن که خواب را وسیله آرامش ساخت، ای آن که آسمان را بنا نهاد، ای آن که از هر چیز گونه های مختلف قرار داد، ای آن که آتش را کمین گاه قرار داد.

(69) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ،

یَا سَمِیعُ یَا شَفِیعُ، یَا رَفِیعُ یَا مَنِیعُ، یَا سَرِیعُ یَا بَدِیعُ، یَا کَبِیرُ یَا قَدِیرُ، یَا خَبِیرُ [مُنِیرُ] یَا مُجِیرُ.

(69) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای شنوا، ای همیار، ای بلندپایه، ای فرازمند، ای شبتابنده، ای نوآفرین، ای بزرگ، ای توانا، ای آگاه، ای پناه ده

(70) یَا حَیّا قَبْلَ کُلِّ حَیٍّ، یَا حَیّاً بَعْدَ کُلِّ حَیٍّ، یَا حَیُّ الَّذِی لَیْسَ کَمِثْلِهِ حَیٌّ، یَا حَیُّ الَّذِی لا یُشَارِکُهُ حَیٌّ، یَا حَیُّ الَّذِی لا یَحْتَاجُ إِلَی حَیٍّ، یَا حَیُّ الَّذِی یُمِیتُ کُلَّ حَیٍّ، یَا حَیُّ الَّذِی یَرْزُقُ کُلَّ حَیٍّ، یَا حَیّاً لَمْ یَرِثِ الْحَیَاةَ مِنْ، حَیٍّ یَا حَیُّ الَّذِی یُحْیِی الْمَوْتَی، یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ.

(70) ای زنده پیش از هر زنده، ای زنده پس از هر زنده، ای زنده ای که مانند او زنده ای نیست، ای زنده ای که هیچ زنده ای شریک او نیست، ای زنده ای که به زنده ای نیاز ندارد، ای زنده ای که همه زندگان را می میراند، ای زنده ای که به زنده ها روزی می دهد، ای زنده ای که زندگی را از زنده ای دیگر به ارث نبرده، ای زنده ای که مردگان را زنده می کند، ای زنده ای به خود پاینده ای که او را چرت و خواب درنگیرد.

(71) یَا مَنْ لَهُ ذِکْرٌ لا یُنْسَی، یَا مَنْ لَهُ نُورٌ لا یُطْفَی، یَا مَنْ لَهُ نِعَمٌ لا تُعَدُّ، یَا مَنْ لَهُ مُلْکٌ لا یَزُولُ، یَا مَنْ لَهُ ثَنَاءٌ لا یُحْصَی، یَا مَنْ لَهُ جَلالٌ لا یُکَیَّفُ، یَا مَنْ لَهُ کَمَالٌ لا یُدْرَکُ، یَا مَنْ لَهُ قَضَاءٌ لا یُرَدُّ، یَا مَنْ لَهُ صِفَاتٌ لا تُبَدَّلُ، یَا مَنْ لَهُ نُعُوتٌ لا تُغَیَّرُ.

(71) ای آن که یادی دارد فراموش نشدنی، ای آن که نوری دارد خاموش نشدنی، ای آن که عطایایی بخشیده ناشمردنی، ای آن فرمانروایی اش بیزوال است، ای آن که ستایشش بی آمار است، ای آن که شکوهش چگونگی نپذیرد، ای آن که کمالی دارد درک ناشدنی، ای آن که داوری اش بازگشت ناپذیر است، ای آن که صفاتی دارد دگرگون ناپذیر ای آن که جلوه هایی دارد غیر قابل تغییر.

(72) یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ، یَا مَالِکَ یَوْمِ الدِّینِ، یَا غَایَةَ الطَّالِبِینَ، یَا ظَهْرَ اللاجِینَ، یَا مُدْرِکَ الْهَارِبِینَ، یَا مَنْ یُحِبُّ الصَّابِرِینَ، یَا مَنْ

(72) ای پروردگار جهانیان، ای مالک روز جزا، ای مقصود جویندگان ای پشت و پناه پناهندگان، ای دریابنده فراریان، ای آن که شکیبایان را دوست دارد، ای آن که

یُحِبُّ التَّوَّابِینَ، یَا مَنْ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ، یَا مَنْ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ، یَا مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ.

توبه کنندگان را دوست دارد ای آن که پاکیزگان را دوست دارد، ای آن که نیکوکاران را دوست دارد، ای آن که اوست داناتر به راه یافتگان

(73) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا شَفِیقُ یَا رَفِیقُ، یَا حَفِیظُ یَا مُحِیطُ، یَا مُقِیتُ یَا مُغِیثُ، یَا مُعِزُّ یَا مُذِلُّ، یَا مُبْدِئُ یَا مُعِیدُ.

(73) خدایا! از تو خواستارم به نامت ای مهربان، ای همراه، ای نگهدار، ای فراگیر، ای روزیبخش، ای فریادرس، ای عزّت بخش، ای خوارکن، ای آغازگر، ای برگرداننده.

(74) یَا مَنْ هُوَ أَحَدٌ بِلا ضِدٍّ، یَا مَنْ هُوَ فَرْدٌ بِلا نِدّ، ٍ یَا مَنْ هُوَ صَمَدٌ بِلا عَیْبٍ، یَا مَنْ هُوَ وِتْرٌ بِلا کَیْفٍ، یَا مَنْ هُوَ قَاضٍ بِلا حَیْفٍ، یَا مَنْ هُوَ رَبٌّ بِلا وَزِیرٍ، یَا مَنْ هُوَ عَزِیزٌ بِلا ذُلٍّ، یَا مَنْ هُوَ غَنِیٌّ بِلا فَقْرٍ، یَا مَنْ هُوَ مَلِکٌ بِلا عَزْلٍ، یَا مَنْ هُوَ مَوْصُوفٌ بِلا شَبِیهٍ.

(74) ای آن که یکتاست و ضدّ ندارد، ای آن که یگانه است و بیمانند، ای آن که بی نیاز و کاستی است، ای آن که بی همتای بودن و چگونگی است، ای آن که داوری دادگر است، ای آن که پروردگاری بی وزیر است، ای آن که عزّتمندی بی خواری است، ای آن که توانگری بی نیاز است، ای آن که پادشاهی عزل ناپذیر است، ای آن که اوصافش بی مانند است.

(75) یَا مَنْ ذِکْرُهُ شَرَفٌ لِلذَّاکِرِینَ، یَا مَنْ شُکْرُهُ فَوْزٌ لِلشَّاکِرِینَ، یَا مَنْ حَمْدُهُ عِزٌّ لِلْحَامِدِینَ، یَا مَنْ طَاعَتُهُ نَجَاةٌ لِلْمُطِیعِینَ، یَا مَنْ بَابُهُ مَفْتُوحٌ لِلطَّالِبِینَ، یَا مَنْ سَبِیلُهُ وَاضِحٌ لِلْمُنِیبِینَ، یَا مَنْ آیَاتُهُ بُرْهَانٌ لِلنَّاظِرِینَ، یَا مَنْ کِتَابُهُ تَذْکِرَةٌ لِلْمُتَّقِینَ، یَا مَنْ رِزْقُهُ عُمُومٌ لِلطَّائِعِینَ وَ الْعَاصِینَ، یَا مَنْ

(75) ای آن که ذکرش برای ذاکران شرف است، ای آن که شکرش برای شاکران رستگاری است، ای آن که ستایشش برای ستایشگران عزّت است، ای آن که طاعتش برای مطعیان مایه نجات است، ای آن که درگاهش گشوده است به روی جویندگان، ای آن که راهش برای توبه کاران هموار است، ای آن که نشانه هایش برای بینندگان دلیل قاطع است، ای آن که کتابش برای پرواپیشگان مایه پند و یادآوری است، ای آن که روزی اش همه مطیعان و گنهکاران را فراگیرد، ای آن که

رَحْمَتُهُ قَرِیبٌ مِنَ الْمُحْسِنِینَ.

رحمتش به نیکوکاران نزدیک است.

(76) یَا مَنْ تَبَارَکَ اسْمُهُ، یَا مَنْ تَعَالَی جَدُّهُ، یَا مَنْ لا إِلَهَ غَیْرُهُ، یَا مَنْ جَلَّ ثَنَاؤُهُ، یَا مَنْ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ، یَا مَنْ یَدُومُ بَقَاؤُهُ، یَا مَنِ الْعَظَمَةُ بَهَاؤُهُ، یَا مَنِ الْکِبْرِیَاءُ رِدَاؤُهُ، یَا مَنْ لا تُحْصَی آلاؤُهُ، یَا مَنْ لا تُعَدُّ نَعْمَاؤُهُ.

(76) ای آن که نامش خجسته است، ای آن که عنایتش بس بلند است، ای آن که معبودی جز او نیست، ای آن که ستایشش والا است، ای آن که نام هایش مقدس است، ای آن که هستی اش پایدار است، ای آن که بزرگی جلوه زیبایی اوست، ای آن که بزرگ منشی پوشش اوست، ای آن که عطاهایش در شمار نیاید، ای آن که نعمت هایش شمرده نشود.

(77) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا مُعِینُ یَا أَمِینُ، یَا مُبِینُ یَا مَتِینُ، یَا مَکِینُ یَا رَشِیدُ، یَا حَمِیدُ یَا مَجِیدُ، یَا شَدِیدُ یَا شَهِیدُ.

(77) خدایا! از تو می خواهم به نامت ای مددرسان، ای امین، ای آشکار ای استوار، ای ارجمند، ای راهنما، ای ستوده، ای بزرگوار، ای سختگیر (گنهکاران)، ای گواه.

(78) یَا ذَا الْعَرْشِ الْمَجِیدِ، یَا ذَا الْقَوْلِ السَّدِیدِ، یَا ذَا الْفِعْلِ الرَّشِیدِ، یَا ذَا الْبَطْشِ الشَّدِیدِ، یَا ذَا الْوَعْدِ وَ الْوَعِیدِ، یَا مَنْ هُوَ الْوَلِیُّ الْحَمِیدُ، یَا مَنْ هُوَ فَعَّالٌ لِمَا یُرِیدُ، یَا مَنْ هُوَ قَرِیبٌ غَیْرُ بَعِیدٍ، یَا مَنْ هُوَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ، شَهِیدٌ یَا مَنْ هُوَ لَیْسَ بِظَلامٍ لِلْعَبِیدِ.

(78) ای صاحب عرش پرشکوه، ای صاحب سخن استوار، ای صاحب کردکار برازنده، ای صاحب کوبش سخت، ای صاحب نوید و و تهدید، ای آن که سرپرست ستوده است، ای آن که به نیکی انجام دهد آنچه را خواهد، ای آن که نزدیک دوری ناپذیر است، ای آن که بر هر چیز گواه است، ای آن که بر بندگان ستمکار نیست.

(79) یَا مَنْ لا شَرِیکَ لَهُ وَ لا وَزِیرَ، یَا مَنْ لا شَبِیهَ [شِبْهَ ] لَهُ وَ لا نَظِیرَ، یَا خَالِقَ الشَّمْسِ وَ الْقَمَرِ الْمُنِیرِ، یَا مُغْنِیَ الْبَائِسِ الْفَقِیرِ، یَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ، یَا

(79) ای آن که شریک و وزیری ندارد، ای آن که مثل و مانندی ندارد، ای آفریننده خورشید و ماه تابان، ای بی نیاز کننده درمانده تهیدست، ای روزی دهنده کودک خردسال، ای

رَاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبِیرِ، یَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْکَسِیرِ، یَا عِصْمَةَ الْخَائِفِ الْمُسْتَجِیرِ، یَا مَنْ هُوَ بِعِبَادِهِ خَبِیرٌ بَصِیرٌ، یَا مَنْ هُوَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ.

مهرورز بر پیر بزرگسال، ای پیونددهنده استخوان شکسته، ای پناه ترسان پناه جو، ای آن که بر بندگانش آگاه و بیناست، ای آن که بر هر چیز تواناست.

(80) یَا ذَا الْجُودِ وَ النِّعَمِ، یَا ذَا الْفَضْلِ وَ الْکَرَمِ، یَا خَالِقَ اللَّوْحِ وَ الْقَلَمِ، یَا بَارِئَ الذَّرِّ وَ النَّسَمِ، یَا ذَا الْبَأْسِ وَ النِّقَمِ، یَا مُلْهِمَ الْعَرَبِ وَ الْعَجَمِ، یَا کَاشِفَ الضُّرِّ وَ الْأَلَمِ، یَا عَالِمَ السِّرِّ وَ الْهِمَمِ، یَا رَبَّ الْبَیْتِ وَ الْحَرَمِ، یَا مَنْ خَلَقَ الْأَشْیَاءَ مِنَ الْعَدَمِ.

(80) ای صاحب جود و بخشش ای صاحب فضل و کرم، ای آفریننده لوح و قلم، ای پدیدآورنده موران و مردمان، اای صاحب عذاب و انتقام ای الهام بخش عرب و عجم، ای بردارنده زیان و درد، ای دانای رازها و قصدها، ای پروردگار کعبه و حرم، ای آفریننده هرچیز از نیستی.

(81) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا فَاعِلُ یَا جَاعِلُ، یَا قَابِلُ یَا کَامِلُ، یَا فَاصِلُ یَا وَاصِلُ، یَا عَادِلُ یَا غَالِبُ، یَا طَالِبُ یَا وَاهِبُ.

(81) خدایا! از تو خواستارم به نامت ای کردگار، ای هستی بخش، ای پذیرنده، ای برازنده، ای جدا، ای پیوند دهنده، ای دادگر، ای چیره، ای جویا، ای بخشنده،

(82) یَا مَنْ أَنْعَمَ بِطَوْلِهِ، یَا مَنْ أَکْرَمَ بِجُودِه، ِ یَا مَنْ جَادَ بِلُطْفِهِ، یَا مَنْ تَعَزَّزَ بِقُدْرَتِهِ، یَا مَنْ قَدَّرَ بِحِکْمَتِهِ، یَا مَنْ حَکَمَ بِتَدْبِیرِهِ، یَا مَنْ دَبَّرَ بِعِلْمِهِ، یَا مَنْ تَجَاوَزَ بِحِلْمِهِ، یَا مَنْ دَنَا فِی عُلُوِّهِ، یَا مَنْ عَلا فِی دُنُوِّهِ.

(82) ای آن که به کرمش بخشید، ای آن که به جودش گرامی داشت، ای آن که به لطفش کرم ورزید، ای آن که به نیرویش عزّت یافت، ای آن که به حکمتش سامان داد، ای آن که به تدبیر خود حکم کرد، ای آنکه با علم خود تدبیر کرد، ای آن که با بردباری اش درگذرد، ای آن که به تدبیر خود در عین برتری اش نزدیک است، ای آن که در عین نزدیکی اش برتر است.

(83) یَا مَنْ یَخْلُقُ مَا یَشَاءُ، یَا مَنْ یَفْعَلُ مَا یَشَاءُ، یَا مَنْ یَهْدِی مَنْ یَشَاءُ، یَا

(83) ای آن که هرچه خواهد آفریند، ای آن که هرچه بخواهد بکند، ای آن که هرکه را بخواهد راهنمایی کند، ای

مَنْ یُضِلُّ مَنْ یَشَاءُ، یَا مَنْ یُعَذِّبُ مَنْ یَشَاءُ، یَا مَنْ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشَاءُ، یَا مَنْ یُعِزُّ مَنْ یَشَاءُ، یَا مَنْ یُذِلُّ مَنْ یَشَاءُ، یَا مَنْ یُصَوِّرُ فِی الْأَرْحَامِ مَا یَشَاءُ، یَا مَنْ یَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ یَشَاءُ.

آن که هرکه را بخواهد گمراه سازد، ای آن که هرکه را بخواهد عذاب کند، ای آن که هرکه را بخواهد بیامرزد، ای آن که هرکه را بخواهد عزّت بخشد، ای آن که هرکه را بخواهد خوار گرداند، ای آن که در رحم مادران هرچه خواهد صورت بخشد، ای آن که هرکه را بخواهد به رحمتش مخصوص گرداند.

(84) یَا مَنْ لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لا وَلَداً، یَا مَنْ جَعَلَ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْراً، یَا مَنْ لا یُشْرِکُ فِی حُکْمِهِ أَحَداً، یَا مَنْ جَعَلَ [مِنَ ] الْمَلائِکَةَ رُسُلاً، یَا مَنْ جَعَلَ فِی السَّمَاءِ بُرُوجاً، یَا مَنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَارا، یَا مَنْ خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَراً، یَا مَنْ جَعَلَ لِکُلِّ شَیْءٍ أَمَداً، یَا مَنْ أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْءٍ عِلْماً، یَا مَنْ أَحْصَی کُلَّ شَیْءٍ عَدَداً.

(84) ای آن که همسر و فرزندی نگرفت، ای آن که برای هرچیز اندازه نهاد، ای آن که در حکمش کسی را شریک نساخت، ای آن که فرشتگان را فرستادگان خویش قرار داد، ای آن که در آسمان ها برج هایی گذارد، ای آن که زمین را زیستگاه شایسته نمود، ای آن که آدمی را از آب آفرید، ای آن که برای هرچیز سرانجامی قرار داد، ای آن که با علم خویش هرچیز را دربر گرفته است، ای آن که تعداد هرچیز را شماره نموده است.

(85) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا أَوَّلُ یَا آخِرُ، یَا ظَاهِرُ یَا بَاطِنُ، یَا بَرُّ یَا حَقُّ، یَا فَرْدُ یَا وِتْرُ، یَا صَمَدُ یَا سَرْمَدُ.

(85) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای آغاز، ای انجام، ای آشکار، ای نهان، ای نیکوکار، ای حق، ای یگانه، ای یکتا، ای بی نیاز، ای همیشگی.

(86) یَا خَیْرَ مَعْرُوفٍ عُرِفَ، یَا أَفْضَلَ مَعْبُودٍ عُبِدَ، یَا أَجَلَّ مَشْکُورٍ شُکِرَ، یَا أَعَزَّ مَذْکُورٍ ذُکِرَ، یَا أَعْلَی مَحْمُودٍ حُمِدَ، یَا أَقْدَمَ مَوْجُودٍ طُلِبَ، یَا أَرْفَعَ مَوْصُوفٍ وُصِفَ، یَا أَکْبَرَ

(86) ای بهترین شناخته شده ای که شناخته شده، ای برترین معبودی که عبادت شده، ای والاترین ثناپذیری که سپاس شده، ای عزیزترین یاد شده ای که یاد شده ای برترین ستوده ای که ستایش شده، ای دیرینه ترین موجودی که خواسته شده، ای بلندترین وصف شده ای که به وصف آمده، ای بزرگترین

مَقْصُودٍ قُصِدَ، یَا أَکْرَمَ مَسْئُولٍ سُئِلَ، یَا أَشْرَفَ مَحْبُوبٍ عُلِمَ.

مقصودی که قصد شده، ای گرامی ترین پرسیده ای که پرسش شده، ای شریف ترین محبوبی که دانسته شده.

(87) یَا حَبِیبَ الْبَاکِینَ، یَا سَیِّدَ الْمُتَوَکِّلِینَ یَا هَادِیَ الْمُضِلِّینَ، یَا وَلِیَّ الْمُؤْمِنِینَ، یَا أَنِیسَ الذَّاکِرِینَ، یَا مَفْزَعَ الْمَلْهُوفِینَ، یَا مُنْجِیَ الصَّادِقِینَ، یَا أَقْدَرَ الْقَادِرِینَ، یَا أَعْلَمَ الْعَالِمِینَ، یَا إِلَهَ الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ.

(87) ای محبوب گریه کنندگان، ای سرور توکّل کنندگان، ای راهنمای گمراهان، ای سرپرست مؤمنان، ای همدم ذاکران، ای پناه جان سوختگان ای رهایی بخش راستگویان، ای تواناترین توانایان، ای داناترین دانایان، ای پرستیده همه آفریدگان.

(88) یَا مَنْ عَلا فَقَهَر، َ یَا مَنْ مَلَکَ فَقَدَرَ، یَا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ، یَا مَنْ عُبِدَ فَشَکَرَ، یَا مَنْ عُصِیَ فَغَفَرَ، یَا مَنْ لا تَحْوِیهِ الْفِکَرُ، یَا مَنْ لا یُدْرِکُهُ بَصَرٌ، یَا مَنْ لا یَخْفَی عَلَیْهِ أَثَرٌ، یَا رَازِقَ الْبَشَرِ، یَا مُقَدِّرَ کُلِّ قَدَرٍ.

(88) ای آن که فراتر رفت و چیره گشت، ای آن که دارا گشت و توان یافت، ای آن که نهان شد و آگاهی یافت، ای آن که پرستش شد و ارج نهاد، ای آن که نافرمانی شد و آمرزید، ای آنکه اندیشه ها او را فرا نگیرد، ای آن که دیده ای او را در نیابد، ای آن که اثری بر او پوشیده نماند، ای روزی دهنده آدمیان، ای اندازه دهنده هر اندازه.

(89) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا حَافِظُ یَا بَارِئُ، یَا ذَارِئُ یَا بَاذِخُ، یَا فَارِجُ یَا فَاتِحُ، یَا کَاشِفُ یَا ضَامِنُ، یَا آمِرُ یَا نَاهِی.

(89) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای نگهدار، ای آفریننده، ای پدید آورنده، ای بسیار بخشنده، ای گشایشگر، ای فراخی بخش، ای برگیرنده زیان، ای ضمانت کننده، ای فرمان ده، ای بازدارنده.

(90) یَا مَنْ لا یَعْلَمُ الْغَیْبَ إِلّا هُوَ، یَا مَنْ لا یَصْرِفُ السُّوءَ إِلّا هُوَ، یَا مَنْ لا یَخْلُقُ الْخَلْقَ إِلّا هُوَ، یَا مَنْ لا یَغْفِرُ الذَّنْبَ إِلّا هُوَ، یَا مَنْ لا یُتِمُّ النِّعْمَةَ إِلّا هُوَ، یَا مَنْ لا یُقَلِّبُ الْقُلُوبَ إِلّا هُوَ، یَا

(90) ای آن که جز او غیب نداند، ای آن که برنگرداند بدی را جز او، ای آن که آفریدگان را جز او نیافریند، ای آن که گناه را جز او نیامرزد، ای آن که نعمت را جز او کامل نکند، ای آن که دل ها را جز او دگرگون نکند، ای

مَنْ لا یُدَبِّرُ الْأَمْرَ إِلّا هُوَ، یَا مَنْ لا یُنَزِّلُ الْغَیْثَ إِلّا هُوَ، یَا مَنْ لا یَبْسُطُ الرِّزْقَ إِلّا هُوَ، یَا مَنْ لا یُحْیِی الْمَوْتَی إِلّا هُوَ.

آن که کارها را جز او تدبیر ننماید، ای آن که باران را جز او فرو نبارد، ای آن که روزی را جز او نگستراند، ای آن که مردگان را جز او زنده نسازد.

(91) یَا مُعِینَ الضُّعَفَاءِ، یَا صَاحِبَ الْغُرَبَاءِ، یَا نَاصِرَ الْأَوْلِیَاءِ، یَا قَاهِرَ الْأَعْدَاءِ، یَا رَافِعَ السَّمَاءِ، یَا أَنِیسَ الْأَصْفِیَاءِ، یَا حَبِیبَ الْأَتْقِیَاءِ، یَا کَنْزَ الْفُقَرَاءِ، یَا إِلَهَ الْأَغْنِیَاءِ، یَا أَکْرَمَ الْکُرَمَاءِ.

(91) ای یاور ضعیفان، ای همراه غریبان، ای یار دوستان، ای چیره بر دشمنان ای بالا برنده آسمان، ای مونس برگزیدگان، ای محبوب پروا پیشگان، ای گنجینه تهیدستان، ای معبود توانگران ای کریم ترین کریمان.

(92) یَا کَافِیا مِنْ کُلِّ شَیْءٍ، یَا قَائِما عَلَی کُلِّ شَیْءٍ، یَا مَنْ لا یُشْبِهُهُ شَیْءٌ، یَا مَنْ لا یَزِیدُ فِی مُلْکِهِ شَیْءٌ، یَا مَنْ لا یَخْفَی عَلَیْهِ شَیْءٌ، یَا مَنْ لا یَنْقُصُ مِنْ خَزَائِنِهِ شَیْءٌ، یَا مَنْ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ، یَا مَنْ لا یَعْزُبُ عَنْ عِلْمِهِ شَیْءٌ، یَا مَنْ هُوَ خَبِیرٌ بِکُلِّ شَیْءٍ، یَا مَنْ وَسِعَتْ رَحْمَتُهُ کُلَّ شَیْءٍ.

(92) ای کفایت کننده از هرچیز، ای پاینده بر هرچیز، ای آن که چیزی مانند او نیست، ای آن که چیزی بر فرمانروایی اش نیفزاید، ای آن که چیزی بر او پوشیده نیست، ای آن که چیزی از خزانه هایش نکاهد، ای آن که مانندش کسی نیست، ای آن که چیزی از علمش پنهان نماند، ای آن که به همه چیز آگاه است، ای آن که همه رحمتش همه چیز را فرا گرفته است.

(93) اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا مُکْرِمُ یَا مُطْعِمُ، یَا مُنْعِمُ یَا مُعْطِی، یَا مُغْنِی یَا مُقْنِی، یَا مُفْنِی یَا مُحْیِی، یَا مُرْضِی یَا مُنْجِی.

(93) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای اکرام کننده، ای روزی بخش ای نعمت دهنده، ای عطابخش، ای بی نیازکننده، ای ذخیره گذار، ای نابودکننده، ای زنده ساز، ای خشنودکننده، ای رهایی بخش.

(94) یَا أَوَّلَ کُلِّ شَیْءٍ وَ آخِرَهُ، یَا إِلَهَ کُلِّ شَیْءٍ وَ مَلِیکَهُ، یَا رَبَّ کُلِّ

(94) ای آغاز و انجام هرچیز، ای پرستیده و دارنده هرچیز، ای پروردگار و

شَیْءٍ وَ صَانِعَهُ، یَا بَارِئَ کُلِّ شَیْءٍ وَ خَالِقَهُ، یَا قَابِضَ کُلِّ شَیْءٍ وَ بَاسِطَهُ، یَا مُبْدِئَ کُلِّ شَیْءٍ، وَ مُعِیدَهُ یَا مُنْشِئَ کُلِّ شَیْءٍ وَ مُقَدِّرَهُ، یَا مُکَوِّنَ کُلِّ شَیْءٍ وَ مُحَوِّلَهُ، یَا مُحْیِیَ کُلِّ شَیْءٍ وَ مُمِیتَهُ، یَا خَالِقَ کُلِّ شَیْءٍ وَ وَارِثَهُ.

سازنده هرچیز، ای آفریننده و برآورنده هرچیز، ای گیرنده و گشاینده هرچیز، ای آغاز کننده هرچیز، ای پدیدآورنده و اندازه بخش هرچیز، ای هستی بخش و جنباننده هرچیز، ای زنده کننده و می راننده هرچیز، ای آفریننده و میراث بر هرچیز

(95) یَا خَیْرَ ذَاکِرٍ وَ مَذْکُور، ٍ یَا خَیْرَ شَاکِرٍ وَ مَشْکُورٍ، یَا خَیْرَ حَامِدٍ وَ مَحْمُودٍ، یَا خَیْرَ شَاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ، یَا خَیْرَ دَاعٍ وَ مَدْعُوٍّ، یَا خَیْرَ مُجِیبٍ وَ مُجَابٍ، یَا خَیْرَ مُونِسٍ وَ أَنِیسٍ، یَا خَیْرَ صَاحِبٍ وَ جَلِیسٍ، یَا خَیْرَ مَقْصُودٍ وَ مَطْلُوبٍ، یَا خَیْرَ حَبِیبٍ وَ مَحْبُوبٍ.

(95) ای بهترین یادکننده و یادشده، ای بهترین ثناپذیر و ثناشده، ای بهترین ستاینده و ستوده، ای بهترین گواه و گواه پذیر، ای بهترین خواهنده و خوانده شده، ای بهترین پاسخ دهنده و پاسخ داده شده، ای بهترین یار و همدم، ای بهترین همراه و همنشین، ای بهترین سویه و آهنگ، ای بهترین دوستدار و دوستی پذیر.

(96) یَا مَنْ هُوَ لِمَنْ دَعَاهُ مُجِیبٌ، یَا مَنْ هُوَ لِمَنْ أَطَاعَهُ حَبِیبٌ، یَا مَنْ هُوَ إِلَی مَنْ أَحَبَّهُ قَرِیبٌ، یَا مَنْ هُوَ بِمَنِ اسْتَحْفَظَهُ رَقِیبٌ، یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ کَرِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی عَظَمَتِهِ رَحِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی حِکْمَتِهِ عَظِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ فِی إِحْسَانِهِ قَدِیمٌ، یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ أَرَادَهُ عَلِیمٌ

(96) ای آن که به خواهنده اش پاسخ گوید، ای آن که برای فرمانبرش دوست است، ای آن که به دوستدارش نزدیک است، ای آن که برای کسی که از او نگهداری طلبد دیده بان است، ای آن که به هرکه به او امید بندد کریم است، ای آن که هرکه از او نافرمانی کند بردبار است، ای ان که در بزرگیاش مهربان است، ای آن که در فرزانگی بزرگ است، ای آن که در نیکی اش دیرینه است، ای آن که به هر که او را خواهد دانا است.

(97) اللّهمَّ

إِنِّی أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ، یَا مُسَبِّبُ یَا مُرَغِّبُ، یَا مُقَلِّبُ یَا مُعَقِّبُ، یَا مُرَتِّبُ یَا مُخَوِّفُ، یَا مُحَذِّرُ یَا مُذَکِّرُ، یَا مُسَخِّرُ یَا مُغَیِّرُ.

(97) خدایا! از تو درخواست می کنم به نامت ای سبب ساز، ای شوق آفرین، ای برگرداننده، ای پیگیر، ای سامان بخش، ای هراس آور، ای برحذر دار، ای یادآور، ای تسخیرگر، ای دگرگون ساز

(98) یَا مَنْ عِلْمُهُ سَابِقٌ، یَا مَنْ وَعْدُهُ صَادِقٌ، یَا مَنْ لُطْفُهُ ظَاهِر، یَا مَنْ أَمْرُهُ غَالِبٌ، یَا مَنْ کِتَابُهُ مُحْکَمٌ، یَا مَنْ قَضَاؤُهُ کَائِنٌ، یَا مَنْ قُرْآنُهُ مَجِیدٌ، یَا مَنْ مُلْکُهُ قَدِیمٌ، یَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِیمٌ، یَا مَنْ عَرْشُهُ عَظِیمٌ.

(98) ای آن که علمش پیش است، ای آن که وعده اش راست است، ای آن که لطفش آشکار است، ای آن که فرمانش چیره است، ای آن که کتابش استوار است. ای آن که حکمش شدنی است، ای آن که قرآنش باشکوه است، ای آن که فرمانروایی اش دیرین است، ای آن که بخشش فراگیر است، ای آن که پایگاهش بس بزرگ است.

(99) یَا مَنْ لا یَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ، یَا مَنْ لا یَمْنَعُهُ فِعْلٌ عَنْ فِعْلٍ، یَا مَنْ لا یُلْهِیهِ قَوْلٌ عَنْ قَوْلٍ، یَا مَنْ لا یُغَلِّطُهُ سُؤَالٌ عَنْ سُؤَالٍ، یَا مَنْ لا یَحْجُبُهُ شَیْءٌ عَنْ شَیْءٍ، یَا مَنْ لا یُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّینَ، یَا مَنْ هُوَ غَایَةُ مُرَادِ الْمُرِیدِینَ، یَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَی هِمَمِ الْعَارِفِینَ، یَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَی طَلَبِ الطَّالِبِینَ، یَا مَنْ لا یَخْفَی عَلَیْهِ ذَرَّةٌ فِی الْعَالَمِینَ.

(99) ای آن که شنیدنی از شنیدن دیگر بازش ندارد، ای آن که کاری از کار دیگر منعش نکند، ای آن که گفتاری از گفتار دیگر سرگرمش نکند، ای آن که درخواستی از درخواست دیگر او را به اشتباه نیافکند، ای آن که چیزی از چیز دیگر پرده اش نشود، ای آن که اصرار اصرارکنندگان او را به ستوه نیاورد، ای آن که آرمان واپسین جویندگان است، ای آن که نهایت همّت عارفان است، ای آن که پایان جستجوی جویندگان است، ای آن که غباری در سراسر هستی بر او پوشیده نیست.

(100) یَا حَلِیما لا یَعْجَلُ، یَا جَوَادا لا یَبْخَلُ، یَا صَادِقا لا یُخْلِفُ، یَا وَهَّابا لا یَمَلُّ، یَا قَاهِرا لا یُغْلَبُ، یَا عَظِیما لا یُوصَفُ، یَا عَدْلًا

(100) ای بردباری که شتاب نکند، ای بخشنده ای که بخل نورزد، ای راستگویی که تخلّف نکند، ای عطاکننده ای که خستگی نپذیرد، ای چیره ای که شکست ناپذیر است، ای بزرگی که به وصف در نیاید، ای دادگری

لا یَحِیفُ، یَا غَنِیّا لا یَفْتَقِرُ، یَا کَبِیرا لا یَصْغُرُ، یَا حَافِظا لا یَغْفُلُ، سُبْحَانَکَ یَا لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ یَا رَبِّ.

که ستم ننماید، ای توانگری که نیازمند نشود، ای بزرگی که کوچک نگردد، ای نگهداری که غفلت ننماید. منزّهی تو ای که معبودی جز تو نیست، فریادرس، فریادرس، ما را از آتش رهایی بخش پروردگار