دعای عشرات
این دعا از دعاهای بسیار معتبر است و ما بین نسخه های آن تفاوت دیده می شود. ما آن را از کتاب مصباح المتهجّد شیخ طوسی نقل می کنیم. خواندن آن در هر صبح و شام مستحب است و بهترین وقت برای خواندن آن بعد از عصر جُمعه است.
بِسْمِ اللّه الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است
سُبْحانَ اللّٰهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ، وَ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَ اللّٰهُ أَكْبَرُ، وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ آناءَ اللَّيْلِ وَ أَطْرافَ النَّهارِ، سُبْحانَ اللّٰهِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ، سُبْحانَ اللّٰهِ بالْعَشِيِّ وَ الْإِبْكارِ، «سُبْحَانَ اللّه حِینَ تُمْسُونَ وَ حِینَ تُصْبِحُونَ، وَ لَهُ الْحَمْدُ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِیّا وَ حِینَ تُظْهِرُونَ، یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ، وَ یُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ، وَ یُحْیِی الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا، وَ کَذَلِکَ تُخْرَجُونَ» «سُبْحَانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا یَصِفُونَ،
منزّه است خدا و ستایش خاص خداست، و معبودی جز خدا نیست، و او از هر وصفی برتر، و جنبش و نیرویی نیست جز به مدد خدای والای بزرگ، پاک و منزّه است خدا شب هنگام و به گاه روز، پاک و منزّه است خدا صبحگاهان و به گاه عصر، پاک و منزّه است خدا در شامگاه و بامداد، پاک و منزّه است خدا آنگاه که به شب درآیید و گاهی که به صبح برآیید، ستایش برای اوست در آسمان ها و زمین، و شب هنگام و گاهی که ظهر می کنید، هم او که زنده را از مرده بیرون می آورد، و مرده را از زنده خارج می سازد، و به زمین پس از مرگش زندگی می بخشد، و به همین گونه شما هم از قبرها بیرون آورده می شوید، منزّه است پروردگارت پروردگار عزّت، از آنچه او را بدان وصف می کنند
وَ سَلامٌ عَلَی الْمُرْسَلِینَ، وَ الْحَمْدُ للّه رَبِّ الْعَالَمِینَ». سُبْحَانَ ذِی الْمُلْکِ وَ الْمَلَکُوتِ سُبْحَانَ ذِی الْعِزَّةِ وَ الْجَبَرُوتِ؛ سُبْحَانَ ذِی الْکِبْرِیَاءِ وَ الْعَظَمَةِ، الْمَلِکِ الْحَقِّ الْمُهَیْمِنِ (الْمُبِینِ) الْقُدُّوسِ ؛ سُبْحَانَ اللّه الْمَلِکِ الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ ؛ سُبْحَانَ اللّه الْمَلِکِ الْحَیِّ الْقُدُّوسِ ؛ سُبْحَانَ
و سلام بر رسولان و سپاس خدای را پروردگار جهانیان، منزّه است صاحب فرمانروایی و ملکوت منزّه است صاحب عزّت و اقتدار، منزّه است دارنده بزرگ منشی و عظمت، همان فرمانروای بر حق سیطره دار، دارای نهایت پاکی، منزّه است خدای فرمانروای زنده ای که هرگز نمی میرد، منزّه است خدای فرمانروای زنده، دارای نهایت پاکی، منزّه است
الْقَائِمِ الدَّائِمِ ؛ سُبْحَانَ الدَّائِمِ الْقَائِمِ ؛ سُبْحَانَ رَبِّیَ الْعَظِیمِ ؛ سُبْحَانَ رَبِّیَ الْأَعْلَی ؛ سُبْحَانَ الْحَیِّ الْقَیُّومِ ؛ سُبْحَانَ الْعَلِیِّ الْأَعْلَی ؛ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَی سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ،
پاینده پایدار، منزّه است پایدار پاینده، منزّه است پروردگار بزرگم، منزّه است پروردگار برترم، منزّه است آن زنده به خود پاینده، منزّه است آن بلند مرتبه برتر، منزّه است او و بلندمرتبه است از هر زشتی و عیب، پاک و پاکیزه است،
رَبُّنا وَ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَ الرُّوحِ ؛ سُبْحانَ الدَّائِمِ غَيْرِ الْغافِلِ، سُبْحانَ الْعالِمِ بِغَيْرِ تَعْلِيمٍ، سُبْحانَ خالِقِ مَا يُرىٰ وَ مَا لَايُرىٰ، سُبْحانَ الَّذِى يُدْرِكُ الْأَبْصارَ وَ لَا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ، وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ. اَللّٰهُمَّ إِنِّى أَصْبَحْتُ مِنْكَ فِى نِعْمَةٍ وَ خَيْرٍ وَ بَرَكَةٍ وَ عافِيَةٍ، فَصَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَتْمِمْ عَلَىَّ نِعْمَتَكَ وَ خَيْرَكَ وَ بَرَكَاتِكَ وَ عافِيَتَكَ بِنَجاةٍ مِنَ النَّارِ، وَ ارْزُقْنِى شُكْرَكَ وَ عافِيَتَكَ وَ فَضْلَكَ وَ كَرامَتَكَ أَبَداً ما أَبْقَيْتَنِى. اَللّٰهُمَّ بِنُورِكَ اهْتَدَيْتُ، وَ بِفَضْلِكَ اسْتَغْنَيْتُ، وَ بِنِعْمَتِكَ أَصْبَحْتُ وَ أَمْسَيْتُ ؛ اَللّٰهُمَّ إِنِّى أُشْهِدُكَ وَ كَفىٰ بِكَ شَهِيداً، وَ أُشْهِدُ مَلائِكَتَكَ وَ أَنْبِياءَكَ وَ رُسُلَكَ، وَ حَمَلَةَ عَرْشِكَ، وَ سُكّانَ سَماواتِكَ وَ أَرْضِكَ
پروردگار ما و پروردگار فرشتگان و روح، منزّه است آن پاینده بی غفلت، منزّه است آن دانای ناآموخته، منزّه است آن آفریننده دیدنی ها و نادیدنی ها، منزّه است آن که دیده ها را دریابد و دیده ها او را در نیابند و اوست لطیف آگاه، خدایا، در حالی صبح کردم که از جانب تو بودم در نعمت و خیر و برکت و سلامتی کامل، پس درود فرست بر محمّد و خاندانش و نعمت و خیر و برکات و سلامتی را بر من با نجات از آتش دوزخ تمام کن، شکرگذاری و سلامتی و فضل و کرامتت را همواره تا گاهی که زنده هستم روزی ام فرما، خدایا! به نورت هدایت یافتم و به احسانت بی نیاز گشته و به نعمتت صبح و شام کردم، خدایا! تو را گواه می گیرم و گواهی تو مرا بس است، و و گواه می گیرم همه فرشتگان و پیامبران و رسولان و حاملان عرش و ساکنان آسمان ها و زمین
(أَرَضِیکَ)، وَ جَمِيعَ خَلْقِكَ، بِأَنَّكَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، وَحْدَكَ لَاشَرِيكَ لَكَ، وَ أَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ، وَ أَنَّكَ عَلىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ، تُحْيِى وَ تُمِيتُ، وَ تُمِيتُ وَ تُحْيِى، وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ، وَ أَنَّ النَّارَ حَقٌّ، وَ (انّ) النُّشُورَ حَقٌّ، وَ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لَارَيْبَ فِيها،
و همه آفریده هایت را بر اینکه همانا تویی خدا، معبودی جز تو نیست، یگانه و بی شریکی و اینکه محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) بنده و فرستاده تو است و اینکه تو بر هرچیز توانایی، زنده می کنی و می میرانی و می میرانی و زنده می سازی و گواهی می دهم که بهشت و دوزخ و برانگیخته شدن مردگان حق است و قیامت آمدنی است که تردیدی در آن نیست
وَ أَنَّ اللّه یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ ؛ وَ أَشْهَدُ أَنَّ عَلِىَّ بْنَ أَبِى طَالِبٍ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ حَقّاً حَقّاً، وَ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِهِ، هُمُ الْأَئِمَّةُ الْهُداةُ الْمَهْدِيُّونَ، غَيرُ الضَّالِّينَ وَ لَا الْمُضِلِّينَ، وَ أَنَّهُمْ أَوْلِياؤُكَ الْمُصْطَفَونَ، وَ حِزْبُكَ الْغالِبُونَ، وَ صِفْوَتُكَ وَ خِيَرَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ، وَ نُجَبَاؤُكَ الَّذِينَ انْتَجَبْتَهُمْ لِدِينِكَ، وَ اخْتَصَصْتَهُمْ مِنْ خَلْقِكَ، وَ اصْطَفَيْتَهُمْ عَلىٰ عِبادِكَ، وَ جَعَلْتَهُمْ حُجَّةً عَلَى الْعالَمِينَ، صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِمْ، وَ اَلسَّلامُ وَ (رَحمهُ اللّه) وَ بَرَکَاتُهُ. اللّهمَّ اکْتُبْ لِی هَذِهِ الشَّهَادَةَ عِنْدَکَ، حَتَّی تُلَقِّنَنِیهَا [یَوْمَ الْقِیَامَةِ]، وَ أَنْتَ عَنِّی
و اینکه خدا مردگان را برخواهد انگیخت و شهادت می دهم که علی بن ابی طالب امیر مؤمنان بر حق بر حق است و پیشوایان از فرزندانش امامان هدایت گرو ره یافته اند، نه گمراهند و نه گمراه کننده و اینکه آنان اولیاء برگزیده تو، و حزب پیروز تو، و بندگان خالص تو بهترین انتخاب شدگان از میان مخلوقات تواند و بهترین برگزیده شدگانی هستند که برای بیان دینت برگزیدی و از میان بندگانت خاص خود ساختی و ایشان را بر بندگانت برگزیدی و بر جهانیان حجّت قرار دادی، درود و سلام و رحمت و برکاتت بر آنان باد، بار الها! این شهادت را نزد خود برای من ثبت کن، تا آن را در روز قیامت بر زبانم جاری کنی درحالی که
رَاضٍ، إِنَّکَ عَلَی مَا تَشَاءُ قَدِیرٌ. اَللّٰهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يَصْعَدُ أَوَّلُهُ، وَ لَا يَنْفَدُ آخِرُهُ، اَللّٰهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً تَضَعُ لَكَ السَّماءُ كَنَفَيْها، وَ تُسَبِّحُ لَكَ الْأَرْضُ وَ مَنْ عَلَيْها. اَللّٰهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً سَرْمَداً أَبَداً، لَاانْقِطاعَ لَهُ وَ لَا نَفادَ وَ لَكَ يَنْبَغِى وَ إِلَيْكَ يَنْتَهِى، فِىَّ وَ عَلَىَّ، وَ لَدَىَّ وَ مَعِى، وَ قَبْلِى وَ بَعْدِى، وَ أَمامِى وَ فَوْقِى وَ تَحْتِى، وَ إِذا مِتُّ وَ بَقِيتُ فَرْداً وَحِيداً، ثُمَّ فَنِيتُ ؛
از من خشنود باشی، همانا تو بر آنچه می خواهی توانایی. خدایا! تو را سپاس سپاسی که آغازش بالا رود و انجامش پایان نگیرد، خدایا! تو را سپاس، سپاسی که آسمان برای تو بر دوش کشد و زمین و هرکه بر آن است تو را آنچنان تسبیح کند. خدایا! تو را سپاس، سپاسی همواره و همیشگی که گسست و پایانی برایش نباشد و تنها سزاوار تو باشد و به تو بیانجامد، سپاسی که نمایان شود در دلم و بر تنم و نزد من و با من و پیش از من و پس از من و پیش رویم و بالای سرم و زیر پایم و آنگاه که مرگم فرا رسد و یگانه و تنها مانم سپس فانی شوم
وَ لَکَ الْحَمْدُ إِذَا نُشِرْتُ وَ بُعِثْتُ یَا مَوْلایَ. اَللّٰهُمَّ وَ لَكَ الْحَمْدُ وَ لَكَ الشُّكْرُ بِجَمِيعِ مَحامِدِكَ كُلِّها، عَلىٰ جَمِيعِ نَعْمائِكَ كُلِّها، حَتَّىٰ يَنْتَهِىَ الْحَمْدُ إِلىٰ مَا تُحِبُّ [رَبَّنا] وَ تَرْضىٰ. اَللّٰهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَىٰ كُلِّ أَكْلَةٍ وَ شَرْبَةٍ، وَ بَطْشَةٍ وَ قَبْضَةٍ وَ بَسْطَةٍ، وَ فِى كُلِّ مَوْضِعِ شَعْرَةٍ. اَللّٰهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً خالِداً مَعَ خُلُودِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لَامُنْتَهىٰ لَهُ دُونَ عِلْمِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لَاأَمَدَ لَهُ دُونَ
و تو را سپاس گاهی که زنده و برانگیخته شوم، ای سرور من، خدایا! و تو را ستایش و سپاس برای همه صفات پسندیده ات و بر همه نعمت هایت، سپاسی بلند و بی پایان، که آن را ای پروردگار ما پسندیده داری و از آن خشنود شوی، خدایا! تو را سپاس بر هر خوردن و نوشیدن و هر دست یافتن و هر بست و گشودن، و در برابر هر تار مو که به ما دادی، خدایا! تو را سپاس سپاسی پاینده به پایندگی ات و تو را سپاس سپاسی که نهایت آن را جز دانشت نداند و تو را سپاس سپاسی که پایان آن را جز
مَشِيَّتِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لَا أَجْرَ لِقائِلِهِ إِلّا رِضاكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلىٰ حِلْمِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ ؛ وَ لَکَ الْحَمْدُ عَلَی عَفْوِکَ بَعْدَ قُدْرَتِکَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ باعِثَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ وارِثَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ بَدِيعَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ مُنْتَهَى الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ مُبْتَدِعَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ مُشْتَرِىَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ وَ لِىَّ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ قَدِيمَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ صَادِقَ الْوَعْدِ، وَ فِىَّ الْعَهْدِ، عَزِيزَ الْجُنْدِ، قَائِمَ الْمَجْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ رَفِيعَ الدَّرَجاتِ، مُجِيبَ الدَّعَواتِ، مُنْزِلَ (مُنَزِّلَ) الْآياتِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَاواتٍ ؛
مشیتّت نخواهد و تو را سپاس سپاسی که جز خشنودی تو مزدی برای گوینده اش نیست و تو را سپاس بر بردباری ات پس از آن که دانستی و تو را سپاس بر گذشتت، پس از آنکه بر عذاب توانا بودی و تو را سپاس ای سرچشمه سپاس و تو را سپاس ای به ارث برنده سپاس و تو را سپاس ای آفریننده سپاس و تو را سپاس ای نهایت سپاس و تو را سپاس ای پدیدآورنده سپاس و تو را سپاس ای خریدار سپاس، و تو را سپاس ای صاحب سپاس، و تو را سپاس ای دیرینه سپاس و تو را سپاس ای راست وعده، ای وفادار به عهد ای سپاه توانا، ای مجد و عظمتت پایدار و تو را سپاس ای بلند پایه، ای پاسخگوی خواسته ها، ای فرود آورنده آیات از بالای هفت آسمان،
عَظِيمَ الْبَرَكاتِ، مُخْرِجَ النُّورِ مِنَ الظُّلُماتِ، وَ مُخْرِجَ مَنْ فِى الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ، مُبَدِّلَ السَّيِّئاتِ حَسَناتٍ، وَ جاعِلَ الْحَسَناتِ دَرَجَاتٍ. اَللّٰهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ غَافِرَ الذَّنْبِ، وَ قَابِلَ التَّوْبِ، شَدِيدَ الْعِقابِ ذَا الطَّوْلِ، لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، إِلَيْكَ الْمَصِيرُ. اَللّٰهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ فِى
ای دارای برکات بزرگ، ای درآورنده نور از دل تاریکی ها و ای بیرون آورنده آنان که در تاریکی هایند به سوی نور، ای دگرگون کننده گناهان به نیکی ها، و بالا برنده حسنات در مراتب بهشت، خدیا! تو را سپاس ای آمرزنده گناه و ای پذیرای توبه و ای عذابت سخت و ای صاحب عطای بی حدّ، معبودی جز تو نیست. بازگشت همه به سوی تو است. خدیا! تو را سپاس
اللَّيْلِ إِذا يَغْشىٰ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِى النَّهارِ إِذا تَجَلّىٰ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِى الْآخِرَةِ وَ الْأُولىٰ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ كُلِّ نَجْمٍ وَ مَلَكٍ فِى السَّمَاءِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ الثَّرَىٰ وَ الْحَصىٰ وَ النَّوَىٰ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ ما فِى جَوِّ السَّماءِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ ما فِى جَوْفِ الْأَرْضِ ؛
در شب گاهی که روز را می پوشاند، و تو را سپاس در روز آنگاه که آشکار می گردد و تو را سپاس در آخرت و دنیا، و تو را سپاس به تعداد همه ستاره ها و همه فرشتگان آسمانی و تو را سپاس به شماره ذرات خاک و ریگ و دانه ها و تو را سپاس به عدد آنچه در میان آسمان است و تو را سپاس به عدد آنچه در درون زمین است
وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْزانِ مِياهِ الْبِحارِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْراقِ الْأَشْجارِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ ما عَلىٰ وَجْهِ الْأَرْضِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحْصىٰ كِتابُكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ ما أَحاطَ بِهِ عِلْمُكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ، وَ الْهَوامِّ وَ الطَّيْرِ وَ الْبَهائِمِ وَ السِّباعِ، حَمْداً كَثِيراً طَيِّباً مُبارَكاً فِيهِ كَما تُحِبُّ رَبَّنا وَ تَرْضىٰ، وَ كَما يَنْبَغِى لِكَرَمِ وَجْهِكَ وَ عِزِّ جَلالِكَ.
و تو را سپاس به میزان وزن آب های دریا، و تو را سپاس به شماره برگ درختان و تو را سپاس به عدد آنچه روی زمین است، و تو را سپاس به تعداد آنچه کتابت برشمرده و تو را سپاس به عدد آنچه دانشت آن را فراگرفته، و تو را سپاس به شماره آدمیان و پریان و حشرات و پرندگان و چهارپایان و درندگان، سپاسی فراوان و سپاسی پاک که در آن برکت باشد آنچنان که پذیری، ای پروردگار ما و خشنود گردی، و آنچنان که سزاوار بزرگواری ذات و بزرگی جلال تواست.
پس ده مرتبه: می گویی:
لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ، وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِير.
معبودی جز خدا نیست، یگانه و بیشریک است، فرمانروایی و ستایش تنها از آن اوست و اوست، لطیف و آگاه.
و نیز ده مرتبه: می گویی:
لا إِلَهَ إِلا اللّه وَحْدَهُ، لا شَرِیکَ لَهُ،
معبودی جز خدا نیست، یگانه و بی شریک است،
لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ ؛ یُحْیِی وَ یُمِیتُ، وَ یُمِیتُ وَ یُحْیِی، وَ هُوَ حَیٌّ لا یَمُوتُ ؛ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ.
فرمانروایی و ستایش از آن اوست، زنده می کند، و می میراند، می میراند و زنده می کند و او خود زنده ای است که هرگز نمی میرد، نیکی به دست اوست و او بر هر چیزی تواناست.
و ده مرتبه:
أَسْتَغْفِرُ اللّه الَّذِی لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ، وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ
آمرزش می جویم از خدایی که معبودی جز او نیست، زنده و به خود پاینده است، و تنها به سوی او باز می گردم
و ده مرتبه: یَا اللّه یَا اللّه
ای خدا ای خدا
و ده مرتبه:
یَا رَحْمَانُ یَا رَحْمَانُ
ای بخشنده ای بخشنده
و ده مرتبه:
یَا رَحِیمُ یَا رَحِیمُ
ای مهربان ای مهربان
و ده مرتبه:
یَا بَدِیعَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ
ای پدید آورنده آسمان ها و زمین
و ده مرتبه:
یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ
ای صاحب جلال و بزرگواری
و ده مرتبه:
یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ
ای مهرورز و صاحب منت
و ده مرتبه:
یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ
ای زنده ای پاینده
و ده مرتبه:
یَا حَیُّ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ
ای زنده ای که شایسته پرستشی جز تو نیست
و ده مرتبه:
یَا اللّه یَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ
ای خدا، ای که شایسته پرستشی جز تو نیست.
و ده مرتبه:
بِسْمِ اللّه الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است.
و ده مرتبه:
اللّهمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست
و ده مرتبه:
اللّهمَّ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ
خدایا! با من آن کن که شایسته تو است
و ده مرتبه: آمِینَ آمِینَ
اجابت فرما اجابت فرما
و ده مرتبه: سوره تَوحید. پس می گویی:
اللّهمَّ اصْنَعْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ، وَ لا تَصْنَعْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ فَإِنَّکَ أَهْلُ التَّقْوَی وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ، وَ أَنَا أَهْلُ الذُّنُوبِ
خدایا! با من آن کن که شایسته تو است، نه آن که سزاوار من است چه همانا تو شایسته پروا و آمرزشی و من درخور گناهان
وَ الْخَطَایَا، فَارْحَمْنِی یَا مَوْلایَ، وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ،
و خطاهایم، پس به من رحم کن. ای مولای من که تو مهربان ترین مهربانانی
و ده مرتبه:
لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللّه ؛ تَوَکَّلْتُ عَلَی الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ، وَ الْحَمْدُ للّه الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَدا، وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ، وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ ؛ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِیراً.
جنبش و نیرویی نیست جز برآمده از سوی خدا، توکل نمودم بر زنده پاینده ای که نمی میرد، و ستایش خدای را که فرزندی نگرفته و در فرمانروایی شریکی برایش نبوده و از خواری و ناتوانی سرپرستی نداشته است و بی اندازه بزرگش شمار.
: