تلقین میت

اِسْمَعْ اِفْهَمْ یا فُلانَ بْنَ فُلانٍ

بشنو، بفهم ای فلان بن فلان

هَلْ أَنْتَ عَلَى الْعَهْدِ الَّذِي فارَقْتَنا عَلَيْهِ، مِنْ شَهادَةِ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ، وَ أَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، وَ سَيِّدُ النَّبِيِّينَ وَ خَاتَمُ الْمُرْسَلِينَ، وَ أَنَّ عَلِيَّاً أَمِيرُالْمُؤْمِنِينَ، وَ سَيِّدُ الْوَصِيِّينَ، وَ إِمامٌ افْتَرَضَ اللّٰهُ طاعَتَهُ عَلَى الْعالَمِينَ، وَ أَنَّ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ، وَ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ

آیا بر آن پیمانی که از ما بر پایه آن جدا شدی می باشی، از گواهی بر اینکه معبودی جز خدا نیست، یگانه و بی شریک است، و اینکه محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) بنده و فرستاده اوست، و سرور پیامبران و خاتم رسولان است، و اینکه علیّ امیر مؤمنان است و آقای جانشینان، و امامی که خدا اطاعتش را بر جهانیان واجب کرده، و اینکه حسن و حسین، و علی بن الحسین،

وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ وَ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ، وَ عَلِيَّ بْنَ مُوسىٰ، وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ وَ عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ، وَ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ وَ الْقَائِمَ الْحُجَّةَ الْمَهْدِيَّ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَيْهِمْ أَئِمَّةُ الْمُؤْمِنِينَ، وَ حُجَجُ اللّٰهِ عَلَى الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ، وَ أَئِمَّتَكَ أَئِمَّةُ هُدىً أَبْرَارٌ ؛ يَا فُلانَ ابْنَ فُلانٍ، إِذا أَتَاكَ الْمَلَكانِ الْمُقَرَّبانِ رَسُولَيْنِ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَىٰ وَ سَأَلاكَ عَنْ رَبِّكَ، وَ عَنْ نَبِيِّكَ، وَ عَنْ دِينِكَ، وَ عَنْ كِتابِكَ، وَ عَنْ قِبْلَتِكَ، وَ عَنْ أَئِمَّتِكَ فَلا تَخَفْ وَ قُلْ فِي جَوابِهِما:

و محمّد بن علی، و جعفر بن محمّد، و موسب بن جعفر، و علی بن موسی و محمّد بن علی، و علی بن محمّد، و حسن بن علی، و قائم حجت مهدی (درودهای خدا بر ایشان) امامان مؤمنان، و حجّتهای خدا بر همه آفریدگانند، و امامانت امامان هدایت و نیکانند. ای فلان بن فلان، هنگامی که دو فرشته مقرّب، و دو فرستاده خدای تبارک و تعالی نزد تو آیند، از پروردگارت و پیامبرت و دینت و کتابت و قبله ات و امامانت از تو سؤال کنند نترس، و در جواب آن ها بگو:

اللّٰهُ جَلَّ جَلالُهُ رَبِّي، وَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَبِيِّي، وَ الْإِسْلامُ دِينِي، وَ الْقُرْآنُ كِتابِي، وَ الْكَعْبَةُ قِبْلَتِي، وَ أَمِيرُالْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طالِبٍ إِمامِي، وَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْمُجْتَبَىٰ إِمامِي، وَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الشَّهِيدُ بِكَرْبَلاءَ إِمامِي، وَ عَلِيٌّ زَيْنُ الْعابِدِينَ إِمامِي، وَ مُحَمَّدٌ باقِرُ عِلْمِ النَّبِيِينَ إِمامِي، وَ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ إِمامِي،

خدا جلّ جلاله پروردگارم و محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) پیامبرم و اسلام دینم و قرآن کتابم و کعبه قبله ام و امیر مؤمنان علی بن ابیطالب امامم، و حسن بن علی مجتبی امامم، و حسین بن علی شهید در کربلا امامم، و علی زین العابدین امامم، و محمّد شکافنده دانش امامم، و جعفر صادق امامم

وَ مُوسَى الْكاظِمُ إِمامِي، وَ عَلِيٌّ الرِّضا إِمامِي، وَ مُحَمَّدٌ الْجَوادُ إِمامِي، وَ عَلِيٌّ الْهَادِي إِمامِي، وَ الْحَسَنُ الْعَسْكَرِيُّ إِمامِي، وَ الْحُجَّةُ الْمُنْتَظَرُ إِمامِي، هٰؤُلاءِ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ أَئِمَّتِي وَ سادَتِي وَ قادَتِي وَ شُفَعائِي، بِهِمْ أَتَوَلَّىٰ، وَ مِنْ أَعْدائِهِمْ أَتَبَرَّأُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ ؛ ثُمَّ اعْلَمْ يَا فُلانَ ابْنَ فُلانٍ أَنَّ اللّٰهَ تَبارَكَ وَ تَعالىٰ نِعْمَ الرَّبُّ، وَ أَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نِعْمَ الرَّسُولُ، وَ أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طالِبٍ وَ أَوْلادَهُ الْأَئِمَّةَ الْأَحَدَ عَشَرَ نِعْمَ الْأَئِمَّةُ، وَ أَنَّ مَا جاءَ بِهِ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ حَقٌّ، وَ أَنَّ الْمَوْتَ حَقٌّ، وَ سُؤَالَ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ فِي الْقَبْرِ حَقٌّ، وَ الْبَعْثَ حَقٌّ، وَ النُّشُورَ حَقٌّ، وَ الصِّراطَ حَقٌّ، وَ الْمِيزانَ حَقٌّ، وَ تَطايُرَ الْكُتُبِ حَقٌّ، وَ الْجَنَّةَ حَقٌّ، وَ النَّارَ حَقٌّ، وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لَارَيْبَ فِيها، وَ أَنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ.

و موسی کاظم امامم، و علیّ الرضا امامم، و محَمد جواد امامم، و علی هادی امامم، و حسن عسکری امامم، و حجّت منتظر امامم می باشند. اینان که درودهای خدا بر همگی آنان باد امامان من و آقایانم و پیشروانم و شفیعان من هستند. با آنان دوستی می کنم و از دشمنانشان در دنیا و آخرت بیزاری می جویم، سپس بدان ای فلان به درستی که خدای تبارک و تعالی نیکو پروردگاری است، و محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) نیکو رسولی است، و امیر مؤمنان علی بن ابطالب، و فرزندانش یازده امام نیکو امامانی هستند، و آنچه را محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) آورده حق است، و مرگ حق است، و سؤال نکیر و منکر در قبر حق است، و بعث و نشر حق، و صراط و میزان و پراکنی نامه اعمال حق است، و بهشت و دوزخ حق است، و قیامت آمدنی است، شکّی در آن نیست، و خدا هرکه را در گورها باشد برانگیزد.

اَفَهِمْتَ یا فُلانُ

ای فلان آیا فهمیدی؟

ثَبَّتَکَ اللّه بِالْقَوْلِ الثّابِتِ هَداکَ اللّه اِلی صِراطٍ مُسْتَقیمٍ، عَرَّفَ اللّه بَیْنَکَ وَ بَیْنَ اَوْلِیائِکَ فی مُسْتَقرٍّ مِنْ رَحْمَتِهِ.

خدا بر گفتار ثابت، ثابت قدمت بدارد، به راه استوار هدایتت کند، بین تو و اولیائش در قرارگاهی از رحمتش آشنایی برقرار کند.

اللّهمَّ جافِ الْأَرْضَ عَنْ جَنْبَيْهِ، وَ اصْعَدْ بِرُوحِهِ إِلَيْكَ، وَ لَقِّهِ مِنْكَ بُرْهاناً. اَللّٰهُمَّ عَفْوَكَ عَفْوَكَ.

خدایا زمین را از دو پهلویش خالی گذار، و روانش را به سویت بالا ببر، و از جانب خود حجّت را تلقین او فرما، خدایا ببخش و درگذر،

وَ کانَ ذلِکَ فِی آخِرِ یَومِ الجُمُعَةِ، اَلتّاسِعَ عَشَرِ مِن شَهرِ مُحَرَّمِ الحَرامِ سَنَةَ 1345 اَلفٍ وَ ثَلثِمِائَةٍ وَ خَمسٍ وَ اَربَعینَ، فِی جِوارِ اِمامِنَا المَسمومِ، مَولانَا الغَریبِ المَظلومِ، اَبِی الحَسَنِ عَلِیِّ بِن موسَی الرِّضا، عَلَیهِ وَ عَلی آبائِهِ السَّلامُ مِنَ الحَیِّ القَیّومِ؛ وَ الحَمدُللّه اَوَّلاً وَ آخِراً؛ وَ صَلَّی اللّه عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ.

کَتَبَه بِیُمناهُ الوازِرَةُ عَبّاسُ بنُ مُحَمَّد رِضَا القُمیّ عُفِیَ عَنهُما.