خواص قل هواللّه احد و رقعه زراعتها
سی وششم: و نیز از آن حضرت نقل کرده: کسی که «قُل هُوَ اللّه اَحَدٌ» را سه مرتبه بخواند وقتی که به بستر خواب خویش می رود، خدا پنجاه هزار فرشته بر او بگمارد که از او در ان شب پاسداری کنند، و از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده: هرکه یک روز بر او بگذرد، و در نماز خود «قُل هُوَ اللّه اَحَدٌ» را نخواند، روز قیامت به او می گویند: ای بنده خدا تو از نماز گذاران نیستی!! و نیز از آن حضرت نقل شده: کسی که جُمعه بر او بگذرد یعنی یک هفته و در آن هفته «قُل هُوَ اللّه اَحَدٌ» نخوانده باشد، به دین ابی لهب بمیرد!! و نیز از آن جناب روایت شده: کسی که به او مرضی یا شدّتی برسد و در آن حال «قُل هُوَ اللّه اَحَدٌ» نخواند، و در آن مرض یا شدّت بمیرد اهل آتش خواهد بود. سی وهفتم: در (عُدة الداعی) این نوشته را برای حفظ زراعت خربزه و خیار و سایر زراعتها از ضرر کرم و آفاتی که آن را فاسد کند نقل کرده، و کیفیت آن، چنان است که بر چهار نی، یا چهار کاغذ که در نی بگذارد و بنویسد، و آن ها را در چهار طرف مزرعه قرار دهد.
اَيُّهَا الدُّودُ، اَيُّهَا الدَّوابُّ وَ الْهَوامُّ وَ الْحَيْواناتُ، اُخْرُجُوا مِنْ هذِهِ الاْرْضِ وَ الزَّرْعِ اِلَى الْخَرابِ، كَما خَرَجَ ابْنُ مَتَّى مِنْ بَطْنِ الْحُوتِ، فَاِنْ لَمْ تَخْرِجُوا اَرْسَلْتُ عَلَيْكُمْ شُواظاً مِنْ نارٍ وَ نُحاسٍ فَلا تَنْتَصِرانِ ؛ «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيٰارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقٰالَ لَهُمُ اللّٰهُ مُوتُوا» فماتوا، اُخْرُجُوا «مِنْهٰا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ»؛ «فَخَرَجَ مِنْهٰا خٰائِفاً يَتَرَقَّبُ». «سُبْحٰانَ الَّذِي أَسْرىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى». «كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهٰا لَمْ يَلْبَثُوا إِلّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحٰاهٰا». «فَأَخْرَجْنٰاهُمْ مِنْ جَنّٰاتٍ وَ عُيُونٍ وَ كُنُوزٍ وَ مَقٰامٍ كَرِيمٍ»، «وَ نَعْمَةٍ كٰانُوا فِيهٰا فٰاكِهِينَ». «فَمٰا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمٰاءُ وَ الْأَرْضُ وَ مٰا كٰانُوا مُنْظَرِينَ»، «اُخْرُجْ مِنْهٰا فَمٰا يَكُونُ لَكَ أَنْ تَتَكَبَّرَ فِيهٰا فَاخْرُجْ إِنَّكَ مِنَ الصّٰاغِرِينَ». «اُخْرُجْ مِنْهٰا مَذْؤُماً مَدْحُوراً». «فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ
ای کرمها، ای جانوران و حشرات و حیوانات، از این زمین و زراعت به ویرانه روید، آنچنان که «یونس» فرزند متّی از شکم ماهی بیرون رفت، اگر بیرون نروید، زبانه خشمگینی از آتش و مس بر شما می فرستم، پس یاری نشوید، آیا ندیدی آنان را که از ترس مرگ از خانه هایشان بیرون رفتند و هزاران تن بودند، خدا به آنان گفت: بمیرید، پس همگی مردند، از آن بیرون روید به درستی که تو رانده شده ای، پس از آنجا ترسان بیرون رفت، درحالی که از خود دیده بانی می کرد، منزّه است آن که شبانه بنده خود را از مسجد الحرام به سوی مسجد الاقصی حرکت داد روزی که ببینند آن را، گویی اینان درنگ نکرده اند جز شبی یا ظهری، پس بیرون کردیم آن ها را از باغها و چشمه ها و کشتزارها و و جایگاه کریم، و نعمتی که در ان خوش بودند، پس آسمان و زمین بر آنان گریست، و مهلت نیافته بودند، از آن بیرون رو تو را نمی رسد که در ان تکبر ورزی، پس بیرون رو، که تو از خوارانی، از آن بیرون شو با ندامت و رسوایی، پس به جانب آنان
بِجُنُودٍ لاقِبَلَ لَهُمْ، وَ لَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْها اَذِلَّةً وَ هُمْ صاغِروُنَ».
سپاهیانی می آوریم، که آنان را یاری روبرو شدن با آن ها نیست و از آنجا با خواری بیرونشان می کنیم، درحالی که بی مقدارانند.
: