Misbah Library

دعای ادای دین

بیست وپنجم: از کتاب «نثر اللئالی» تألیف سیّد سعید علی بن فضل اللّه الحسین راوندی نقل شده: مردی به حضرت عیسی (عَلَيهِ السَّلَامُ) از بدهی خود شکایت کرد، حضرت فرمود، بگو:

اللّهمَّ يَا فارِجَ الْهَمِّ، وَ مُنَفِّسَ الْغَمِّ، وَ مُذْهِبَ الْأَحْزانِ، وَ مُجِيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّينَ، يَا رَحْمٰنَ الدُّنْيا وَ الآخِرَةِ وَ رَحِيمَهُما، أَنْتَ رَحْمانِي وَ رَحْمانُ كُلِّ شَيْءٍ، فَارْحَمْنِي رَحْمَةً تُغْنِينِي بِها عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سِواكَ، وَ تَقْضِي بِها عَنِّي

ای زداینده اندوه، و برطرف کننده غم، و از بین برنده غصّه ها، و اجابت کننده دعای بیچارگان، ای بخشنده دنیا و آخرت، و مهربان هر دو جهان، تو بخشنده منی، و بخشنده هر چیزی، به من رحم کن، رحمی که به آن از رحم هر که غیر تو است بی نیازم کند، و ادا کنی به آن

الدَّیْنَ

بدهکاری ام را.

پس هرگاه به اندازه پری زمین طلا بدهکار باشی، حق تعالی از تو ادا می کند.

: