مناجات طلب توبه

اللّهمَّ إِنِّي قَصَدْتُ إِلَيْكَ بِإِخْلاصِ تَوْبَةٍ نَصُوحٍ، وَ تَثْبِيتِ عَقْدٍ صَحِيحٍ، وَ دُعاءِ قَلْبٍ قَرِيحٍ، وَ إِعْلانِ قَوْلٍ صَرِيحٍ. اَللّٰهُمَّ فَتَقَبَّلْ مِنِّي مُخْلَصَ التَّوْبَةِ، وَ إِقْبالَ سَرِيعِ الْأَوْبَةِ، وَ مَصارِعَ تَخَشُّعِ الْحَوْبَةِ، وَ قابِلْ رَبِّ تَوْبَتِي بِجَزِيلِ الثَّوابِ، وَ كَرِيمِ الْمَآبِ، وَ حَطِّ الْعِقابِ، وَ صَرْفِ الْعَذابِ، وَ غُنْمِ الْإِيابِ، وَ سِتْرِ الْحِجابِ، وَ امْحُ اَللّٰهُمَّ مَا ثَبَتَ مِنْ ذُنُوبِي، وَ اغْسِلْ بِقَبُولِها جَمِيعَ عُيُوبِي، وَ اجْعَلْها جالِيَةً لِقَلْبِي، شاخِصَةً لِبَصِيرَةِ لُبِّي، غاسِلَةً لِدَرَنِي، مُطَهِّرَةً لِنَجاسَةِ بَدَنِي، مُصَحِّحَةً فِيها ضَمِيرِي، عاجِلَةً إِلَى الْوَفاءِ بِها بَصِيرَتِي، وَ اقْبَلْ يَا رَبِّ تَوْبَتِي، فَإِنَّها تَصْدُرُ مِنْ إِخْلاصِ نِيَّتِي، وَ مَحْضٍ مِنْ تَصْحِيحِ بَصِيرَتِي، وَ احْتِفالاً فِي طَوِيَّتِي، وَ اجْتِهادٍ

خدایا به اخلاص، آهنگ تو را کرده ام، برای توبه خالصانه، و پایداری پیمان راستین، و دعای دل ریش، و آشکار کردن گفتار صریح، خدای از من بپذیر توبه بی آلایش، و روی آوردن شتابان بازگشت به سوی خود، و افتادن گاه های کرنش گناه را، پروردگارا توبه ام را به پاداش شایان، و بازگشتی کریمانه، و فرو ریختن کیفر، و بازگرداندن عذاب، و بهره بازگشت و پرده پوشی مقابله کن، و محو کن خدایا آنچه از گناهانم ثبت شده، و همه عیوبم را به پذیرش توبه بشوی، و قرار بده توبه ام را جلادهنده دلم، روشن کننده دیده خردم، شستشودهنده ناپاکی ام، پاک کننده آلودگی تنم، درست کننده نهادم، به وسیله آن شتابان کن به جانب وفا بصیرتم را، قبول کن پروردگارا توبه ام را، به درستی که برمی آید از خلوص نیّتم، و محض درستی بصیرتم، و روشنی همه جانبه اندیشه ام، و کوشش

فِي نَقاءِ سَرِيرَتِي، وَ تَثْبِيتاً لِإِنابَتِي، وَ مُسارِعَةً إِلىٰ أَمْرِكَ بِطاعَتِي ؛ وَ اجْلُ اَللّٰهُمَّ بِالتَّوْبَةِ عَنِّي ظُلْمَةَ الْإِصْرارِ، وَ امْحُ بِها مَا قَدَّمْتُهُ مِنَ الْأَوْزارِ، وَ اكْسُنِي لِباسَ التَّقْوَىٰ وَ جَلابِيبَ الْهُدَىٰ، فَقَدْ خَلَعْتُ رِبْقَ الْمَعاصِي عَنْ جَلَدِي، وَ نَزَعْتُ سِرْبالَ الذُّنُوبِ عَنْ جَسَدِي، مُسْتَمْسِكاً رَبِّ بِقُدْرَتِكَ، مُسْتَعِيناً عَلَىٰ نَفْسِي بِعِزَّتِكَ، مُسْتَوْدِعاً تَوْبَتِي مِنَ النَّكْثِ بِخَفْرَتِكَ، مُعْتَصِماً مِنَ الْخِذْلانِ بِعِصْمَتِكَ، مُقارِناً بِهِ لَاحَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلّا بِكَ.

در نظافت باطنم، و پایدار نمودن بازگشتم، و شتافتن به سوی فرمانت به طاعتم، و از من خدایا به وسیله توبه تاریکی پافشاری بر گناه را دور کن، و به آنچه از بارهای گران پیش انداختم محو گردان، و به من لباس تقوا، و جامه های هدایت بپوشان، من به حقیقت بند نافرمانی ها را از پوستم برکشیدم. و پیراهن گناهان را از پیکرم بر کندم، درحالی که پروردگارا به قَدرتت چنگ زننده ام، و به عزّتت بر خویشتن کمک خواهم، و به پناهت توبه ام را از شکستن ودیعه گذارم، به عصمتت از خوار شدن دست آویزم، قرین کنم آن را به «نیرو و جنبشی نیست بجز به وسیله تو».