قنوت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ)
یازدهم: قنوت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ):
اللّهمَّ مَنْ أَوىٰ إِلَىٰ مَأْوَىً فَأَنْتَ مَأْوايَ، وَ مَنْ لَجَأَ إِلىٰ مَلْجَاً فَأَنْتَ مَلْجإِي. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اسْمَعْ نِدائِي، وَ أَجِبْ دُعائِي، وَ اجْعَلْ مَآبِي عِنْدَكَ وَ مَثْوايَ، وَ احْرُسْنِي فِي بَلْوايَ مِنِ افْتِتانِ الامْتِحانِ وَ لَمَّةِ الشَّيْطانِ، بِعَظَمَتِكَ الَّتِي لَايَشُوبُها وَلَعُ نَفْسٍ بِتَفْتِينٍ، وَ لَا وارِدُ طَيْفٍ بِتَظْنِينٍ، وَ لَا يَلُمُّ بِها فَرَحٌ، حَتَّىٰ تَقْلِبَنِي إِلَيْكَ بِإِرادَتِكَ، غَيْرَظَنِينٍ، وَ لَا مَظْنُونٍ، وَ لَا مُرابٍ وَ لَا مُرْتابٍ، إِنَّكَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ.
خدایا هر که جای گرفت به جایگاهی، پس تویی جایگاه من، و هر که پناه گرفت به پناهگاهی، پس تویی پناهگاه من، خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و فریادم را بشنو، و دعایم را اجابت کن، و بازگشتم، و اقامتگاهم را نزد خود قرار ده، و مرا در آزمونم، از ساقط شدن در آزمایش و پیوستن به یاران شیطان پاسم بدار، به حق عظمتت که با آن طمع شخصی به فتنه گری در نیامیزد، و نه درآید به آن خاطره خوابی با بدگمانی، و نه تماس گیرد با آن شادی بیرون از حد، تا مرا با اراده ات به سوی خود باز می گردانید نه متهم و نه مظنون، نه بدگمان و نه مشکوک به درستی که تو مهربان ترین مهربانانی.
سیّد ابن طاووس قنوتهای ائمه را در کتاب «مهج الدعوات» گرد آورده، چون طولانی بودند، من به همین یک قنوت اکتفا کردم.
: