توسل به حضرت پیغمبر (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) وعلی (عَلَيهِ السَّلَامُ)
هشتم: از حضرت جواد (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: برای گشایش امر به خواندن این دعا مداومت کن:
يَا مَنْ يَكْفِي مِنْ كُلِّ شَيْءٍ، وَ لَا يَكْفِي مِنْهُ شَيْءٌ، اكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي.
ای که کفایت کند از هرچیز و کفایت نکند از او چیزی کفایت کن مرا در آنچه مهمّ است
نهم: از حضرت سجاد (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: به فرزند خود می فرمود: ای پسرک من، هرگاه به یکی از شما مصیبتی برسد، یا حادثه ای بر او فرود آید، وضوی کامل بگیرد، و دو رکعت یا چهار رکعت نماز بخواند، و در آخر آن بگوید:
يَا مَوْضِعَ كُلِّ شَكْوَىٰ، وَ يَا سامِعَ كُلِّ نَجْوَىٰ، وَ يَا شاهِدَ كُلِّ مَلَاً، وَ يَا عالِمَ كُلِّ خَفِيَّةٍ، وَ يَا دافِعَ مَا يَشاءُ مِنْ بَلِيَّةٍ، يَا خَلِيلَ إِبْرَاهِيمَ، وَ يَا نَجِيَّ مُوسَىٰ، وَ يَا مُصْطَفِيَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، أَدْعُوكَ دُعاءَ مَنِ اشْتَدَّتْ فاقَتُهُ، وَ قَلَّتْ حِيلَتُهُ،
ای جایگاه هر شکایت، ای شنوای هر راز، ای حاضر در هر انجمن، ای دانای هر نهان، ای دور کننده هرچه از بلا که بخواهد، ای دوست ابراهیم، ای سخنگو با موسی، و ای برگزیننده محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) تو را می خوانم خواندن کسی که نداری اش سخت گشته، و چاره اش کم شده،
وَضَعُفَتْ قُوَّتُهُ، دُعاءَ الْغَرِيبِ الْغَرِيقِ الْمُضْطَرِّ، الَّذِي لَايَجِدُ لِكَشْفِ مَا هُوَ فِيهِ إِلّا أَنْتَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
و نیرویش سست گشته، دعای غریب غریب درمانده، که برای برطرف شدن آنچه در اوست، کسی را جز تو نمی یابد، ای مهربان ترین مهربانان
به درستی که این دعا را احدی نمی خواند، مگر آن که حق تعالی حادثه را از او ان شاء اللّه برطرف می کند. دهم: از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: برای رفع اندوه و غم غسل می کنی، و دو رکعت نماز می خوانی، و می گویی:
يَا فارِجَ الْهَمِّ، وَ يَا كاشِفَ الْغَمِّ، يَا رَحْمٰنَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ رَحِيمَهُما، فَرِّجْ هَمِّي، وَ اكْشِفْ غَمِّي، يَا اللّٰهُ الْواحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ، الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، اعْصِمْنِي وَ طَهِّرْنِي وَ اذْهَبْ بِبَلِيَّتِي.
ای گشاینده اندوه، و ای برطرف کننده غم، ای بخشایش گر دنیا و آخرت، و رحیم هر دو جهان، اندوهم را بگشا، و غمم را برطرف کن، ای خدای یگانه یکتای بی نیاز که نزاده، و زاده نشده، و احدی همتایش نبوده است، مرا نگهدار و پاک کن و بلایم را ببر.
و آیَةُ الکُرسی و معذتین [سوره های ناس و فَلَق] را بخوان. یازدهم: روایت شده: برای رفع اندوه، صد مرتبه در سجده می گویی:
يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغِيثُ، فَاكْفِنِي ما أَهَمَّنِي، وَ لَا تَكِلْنِي إِلَىٰ نَفْسِي.
ای زنده، ای پا برجا، معبودی جز تو نیست، به رحمتت فریادخواهی می کنم، از آنچه مرا به اندوه برده کفایتم کن، و به خویشتنم وامگذار
دوازدهم: از موسی بن جعفر (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: به سماعه فرموده: ای سماعه هروقت برای تو، نزد خدا حاجتی پیش آمد بگو:
اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ،، فَإِنَّ لَهُما عِنْدَكَ شَأْناً مِنَ الشَّأْنِ، وَ قَدْراً مِنَ الْقَدْرِ، فَبِحَقِّ ذٰلِكَ الشَّأْنِ وَ بِحَقِّ ذٰلِكَ الْقَدْرِ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَ كَذا.
خدایا از تو می خواهم به حق محمّد و علیّ، به درستی که برای آن ها نزد تو شأنی از شأنها، و مقامی از مقام هاست، پس به حق آن شأن، و به حق آن مقام، اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، و با من چنین و چنان کنی.
به درستی که وقتی روز قیامت شود، فرشته مقرّبی و پیامبر مرسلی و مؤمن امتحان شده ای نماند مگر آن که در آن روز، نیازمند به محمّد و علی (عَلَيهِمَا السَّلَامُ) است. فقیر گوید: ابن الی الحدید از امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل کرده: وقتی از رسول خدا درخواست کردم، برایم به مغفرت دعا کند فرمود: دعا می کنم، پس برخاست و نماز خواند، و دست به دعا برداشت، به دعایش گوش دادم، شنیدم می گوید: اللّهمَّ بِحَقِّ عَلیٍّ عِندَکَ، اِغفِر لِعَلیٍّ. من عرضه داشتم: یا رسول اللّه این چه دعایی بود؟! فرمود: آیا نزد خدا گرامی تر از تو هست، که من او را نزد حضرتش شفیع خود کنم؟
مؤلّف گوید: ما در باب اول در بیان دعاهای سجده شکر، بعضی از دعاهایی را که مناسب این فصل بود ذکر کردیم.
: