تعویذهای تب

اللّهمَّ ارْحَمْ جِلْدِیَ الرَّقیقَ، وَ عَظْمِیَ الدَّقیقَ وَ اَعُوذُ بِکَ مِنْ

خدایا بر پوست نازکم، و استخون باریکم رحم کن، و از فوران آتش

فَوْرَةِ الْحَریقِ ؛ یا أم مِلْدَمٍ، اِنْ کُنْتِ آمَنْتِ بِاللّه فَلا تَاْکُلیِ اللَّحْمَ، وَ لاتَشْرَبیِ الدَّم، وَ لاتَفُوری مِنَ الْفَمِ، وَ انْتَقِلی اِلی مَنْ یَزعَمُ اَنَّ مَعَ اللّه اِلهاً آخَرَ، فَاِنّی أَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلا اللّه وَحْدَهُ، لاشَریکَ لَهُ، وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ.

به تو پناه می برم. ای تب اگر ایمان به خدا آورده ای پس گوشت را مخور، و خون را منوش، و از دهان مجوش، و به کسی که گمان می برد با خدا معبود دیگری هست منتقل شو، به درستی که من گواهی می دهم اینکه معبودی جز خدا نیست، یگانه است و شریکی ندارد و گواهی می دهم که محمّد بنده و فرستاده اوست.

بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحیمِ. «لاتَخَفْ نَجْوَتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّالِمینَ».

به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است، نترس، از قوم ستمکار رهایی یافتی.

و بر سوّم : بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحیمِ. «اَلا لَهُ الْخَلْقُ

به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است، آگاه باشید برای اوست

وَ الاَمْرُ تَبارَکَ اللّه رَبُّ الْعالَمینَ)».

آفرینش و فرمان منزّه است خدا پروردگار جهانیان.

اللّهمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِعِزَّتِكَ، وَ قُدْرَتِكَ وَ سُلْطانِكَ، وَ مَا أَحاطَ بِهِ عِلْمُكَ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ لَاتُسَلِّطَ عَلَىٰ فُلان ابْنِ فُلانِ شَيْئاً مِمَّا خَلَقْتَ بِسُوءٍ، وَ ارْحَمْ جِلْدَهُ الرَّقِيقَ، وَ عَظْمَهُ الدَّقِيقَ مِنْ فَوْرَةِ الْحَرِيقِ، اخْرُجِي يَا أم مِلْدَمٍ، يَا آكِلَةَ اللَّحْمِ، وَ شارِبَةَ الدَّمِ، حَرُّها وَ بَرْدُها مِنْ جَهَنَّمَ، إِنْ كُنْتِ آمَنْتِ بِاللّٰهِ الْأَعْظَمِ أَنْ لَاتَأْكُلِي لِفُلانِ بْن فُلان لَحْماً، وَ لَا تَمُصِّي لَهُ دَماً،

خدایا از تو می خواهم به عزّتت و قَدرتت و سلطنتت و آنچه دانشت به آن احاطه کرده، اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، و بر فلان پسر فلان، چیزی را از آنچه به بدی چیره نکنی، و بر پوست نازکش، و استخوان باریکش، از فوران آتش رحم کن، بیرون رو ای ام ملدم، ای خورنده گوشت و نوشنده خون که حرارت و سردی ات از دوزخ است، اگر به خدای اعظم ایمان آورده باشی، از فلان پسر فلان گوشت مخور، و خون ممک،

وَلَا تُنْهِكِي لَهُ عَظْماً، وَ لَا تُثَوِّرِي عَلَيْهِ غَمّاً، وَ لَا تُهَيِّجِي عَلَيْهِ صُداعاً، وَ انْتَقِلِي عَنْ شَعْرِهِ وَ بَشَرِهِ، وَ لَحْمِهِ وَ دَمِهِ، إِلىٰ مَنْ زَعَمَ أَنَّ «مَعَ اللّٰه إِلٰهاً آخَرَ، لَا إِلٰهَ إِلّا هُوَ» «سُبْحانَهُ وَ تَعَالىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ»

و استخوان لاغر مکن، و بر او غمی مشوران، و بر او سردردی به هیجان نیاور، و از مویش و پوستش، و گوشتش و خونش به کسی که گمان کرده با خدا معبود دیگری هست منتقل شو، معبودی جز او نیست، منزّه و برتر است از آنچه شریکش سازند

و بعد از عَمّا یُشْرِکُونَ اسم یک نفر از اهل کتاب، یا یکی از دشمنان خدا را بنویسد.

بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحیمِ اَلْحَمْدُللّه رَبِّ الْعالَمینَ»

به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است ستایش خدا را پروردگار جهانیان.

تا آخر سوره، بِسْمِ اللّٰهِ وَ بِاللّٰهِ، أَعُوذُ بِكَلِماتِ اللّٰهِ التَّامّاتِ كُلِّهَا، الَّتِي لَايُجاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَ لَا فاجِرٌ، مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ وَ ذَرَأَ وَ بَرَأَ، وَ مِنْ شَرِّ الْهامَّةِ وَ السَّامَّةِ، وَالْعامَّةِ وَ اللَّامَّةِ، وَ مِنْ شَرِّ طَوَارِقِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ، وَ مِنْ شَرِّ فُسَّاقِ الْعَرَبِ وَ الْعَجَمِ، وَ مِنْ شَرِّ فَسَقَةِ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ، وَ مِنْ شَرِّ الشَّيْطانِ وَ شِرْكِهِ، وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ ذِي شَرٍّ، وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ دابَّةٍ «هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها، إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِراطٍ

به نام خدا و به خدا، پناه می برم به همه کلمات کامل خدا، که از آن ها نمی گذرد نیکوکار و بدکار از شرّ آنچه آفرید و پدید آورد، و خلق کرد، و از شرّ خزنده و گزنده و هر بداندیش و چشم زخم، و از شرّ پیش آمدهای شب و روز، و از شرّ بدکاران عرب و عجم، و از شرّ بدکاران جنّ و انس، و از شرّ شیطان و دامش، و از شرّ هر صاحب شتری، و از شرّ هر جنبنده ای، که مهار اختیارش به دست اوست، به درستی که پروردگارم بر راه

مُسْتَقِيمٍ»، «رَبَّنٰا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنٰا، وَ إِلَيْكَ أَنَبْنٰا، وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ»، «يٰا نٰارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاٰماً عَلىٰ إِبْرٰاهِيمَ، وَ أَرٰادُوا بِهِ كَيْداً فَجَعَلْنٰاهُمُ الْأَخْسَرِينَ» ؛ بَرْداً وَ سَلاماً عَلَىٰ فُلانِ بْن فُلانَة، «رَبَّنٰا لاٰ تُؤٰاخِذْنٰا إِنْ نَسِينٰا أَوْ أَخْطَأْنٰا»

استوار است، پروردگارا بر تو توکّل نمودیم، و به سوی تو باز آمدیم، و بازگشت به سوی توست، ای آتش بر ابراهیم سرد و سلام باش، او را به نیرنگ قصد کردند، پس ایشان را از زیان کارترین قرار دادیم، بر فلان فرزند فلان سرد و بی گزند شو، پروردگارا اگر فراموش کردیم، یا خطا نمودیم از ما بازخواست مکن.

تا آخر سوره بقره. حَسبِيَ اللّٰه «لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيلاً»، «وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لاٰ يَمُوتُ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَ كَفىٰ بِهِ بِذُنُوبِ عِبٰادِهِ خَبِيراً» بَصِيراً، لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ، صَدَقَ وَعْدَهُ، وَ نَصَرَ عَبْدَهُ، وَ هَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ، «مَا شاءَ اللّٰهُ، لَاقُوَّةَ إِلّا بِاللّٰه» ؛ «كَتَبَ اللّٰهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَ رُسُلِي إِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ»، «إِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْغالِبُون»، «وَ مَنْ يَعْتَصِمْ بِاللّٰهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلىٰ صِرٰاطٍ مُسْتَقِيمٍ»، وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ.

تا آخر سوره بقره خدا مرا بس است، معبودی جز او نیست، پس او را وکیل گیر، و بر زنده ای که نمی میرد توکّل نما، و تسبیح کن او را با ستایشش، و او به گناهان در آگاه بودن و بینا بودن بس است، معبودی جز خدا نیست یگانه و بی شریک است، وعده اش راست بود، بنده اش را یاری کرد، و به تنهایی گروه های کفر را فراری داد، آنچه خدا خواست شد، نیرویی جز به خدا نیست، خدا نوشت که هرآینه پیروز خواهم شد من و رسولانم، به درستی که خدا نیرومند و عزیز است، همانا حزب خدا پیروزند، آن که به خدا چنگ زند به راه استوار هدایت شده، و درود خدا بر محمّد و خاندان پاک و پاکیزه اش.

عَقَدْتُ بِاِذْنِ اللّه

بستم به اذن خدا

شَدَدْتُ بِاِذْنِ اللّه

محکم کردم به اذن خدا

سَکَنْتُ بِاِذْنِ اللّه

آرام کردم به اذان خدا