برای قولنج
برای قولنج: بر لوحی یا کتفی (صفحه فلزی) سوره های «حَمد»
و «تَوحید»، و دو «قُل اَعوذ» را بنگارد، و زیر آن ها بنویسد:
اَعُوذُ بِوَجْهِ اللّه الْعَظيمِ، وَ بِعِزَّتِهِ الَّتى لا تُرامُ، وَ بِقُدْرَتِهِ الَّتى لا يَمْتَنِعُ مِنْها شَئٌ، مِنْ شَرِّ هذَا الْوَجَعِ وَ مِنْ شَرِّ ما فيهِ، وَ مِنْ شَرِّ ما اَجِدُ مِنْهُ.
پناه می برم به جلوه خدای بزرگ، و به عزّتش که به بدی قصد نشود، و به قَدرتش، که چیزی از آن سر باز نزند، از شرّ این درد، و از شرّ آنچه در آن است، و از شرّ آنچه از آن می یابم
سپس آن را به آب باران بشوید، و در وقتی که ناشتاست، و نیز به هنگام خواب بیاشامد، ان شاء اللّه مبارک و سودمند است.
برای درد شکم و قولنج: روایت شده: شخصی از درد شکم برادرش، خدمت رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) شکایت کرد، حضرت فرمود: به برادرت بگو شربتی از عسل با آب گرم بیاشامد، فردای آن روز خدمت حضرت آمد و گفت: آن شربت را به او نوشاندم فایده ای نبرد، فرمود: [خدا راست گفت، و شکم برادرت دروغ گفت]. برو و به او شربت عسل بده، و آن را هفت مرتبه سوره حَمد تعویذ کن، وقتی آن مرد رفت، حضرت به امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) فرمود: «به درستی که برادر این مرد منافق است، به همین دلیل آن شربت به او سود نمی دهد» [البته روشن است که بیان پیامبر (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) در مورد نفاق مرد یاد شده به علم آن حضرت مربوط می شود، و
نمی توان همیشه به استناد عدم تأثیر این تعویذ حکم به نفاق کسی کرد. ]
: