دعای مادر برای مرض فرزند خود
روایت شده: هرگاه طفل بیمار شد، مادرش بالای بام برود، و مقنعه از سر برگیرد، به گونه ای که مویش آشکار گردد، آنگاه به سجده رود و بگوید:
اللّهمَّ رَبِّ أَنْتَ أَعْطَيْتَنِيهِ، وَ أَنْتَ وَهَبْتَهُ لِي، اَللّٰهُمَّ فَاجْعَلْ هِبَتَكَ الْيَوْمَ جَدِيدَةً إِنَّكَ قادِرٌ مُقْتَدِرٌ.
خدایا، پروردگارا تو او را به من عطا کردی، و بخشیدی، خدایا بخششت را امروز تازه کن، به درستی که تو توانا و نیرومندی. سر بر ندارد تا فرزند او خوب شود.
شیخ شهید نقل کرده: هر که درد شدیدی دارد، بر قدح آبی، چهل مرتبه سوره حَمد بخواند، و آن را بر خود بریزد، و زنبیلی که در آن گندم باشد نزد خود بگذارد، سپس از آن گندم با دست خود به سائل دهد، و از او بخواهد وی را دعا کند تا شفا یابد ان شاء اللّه تعالی. به سندهای معتبر وارد شده: بیماران خود را با دادن صدقه مداوا کنید. شیخ شهید برای رفع بیماری نقل کرده: بر بازوی راست بیمار دست بگذارد، و هفت مرتبه سوره حَمد بخواند، و این دعا را قرائت کند:
اللّهمَّ أَزِلْ عَنْهُ الْعِلَلَ وَ الدَّاءَ، وَ أَعِدْهُ إِلَى الصِّحَّةِ وَ الشِّفاءِ، وَ أَمِدَّهُ بِحُسْنِ الْوِقايَةِ، وَ رُدَّهُ إِلىٰ حُسْنِ الْعافِيَةِ، وَ اجْعَلْ مَا نالَهُ
خدایا بیماری ها و درد را از او برطرف کن، و به سلامت و شفا بازگردانش، و به نگهداری نیکو یاری اش ده، و به خوبی عافیت بازش گردان، و آنچه را
فِي مَرَضِهِ هٰذَا مادَّةً لِحَياتِهِ، وَ كَفَّارَةً لِسَيِّئَاتِهِ، اَللّٰهُمَّ وَ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ.
در این بیماری به او رسیده، مایه ای برای زندگی اش، و کفّاره گناهانش قرار ده، خدایا، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست.
اگر در عافیت او اثر نکرد، سوره حَمد را هفتاد مرتبه تکرار کند، ان شاء اللّه تعالی اثر خواهد کرد. از حضرت باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: هرکس را سوره های حَمد و قُل هُوَ اللّه اَحَدٌ خوب نکند، چیز دیگری او را خوب نخواهد کرد، و هر بیماری را این دو سوره شفا می دهد، از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: هر مؤمنی که بیماری یا مرضی داشته باشد، از روی اخلاص بگوید:
«وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ، ما هُوَ شِفآءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنینَ»
و نازل کردیم از قرآن، چیزی که شفا و رحمت برای اهل ایمان است
و موضع علّت را مسح کند، حق تعالی او را شفا دهد. از حضرت رضا (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: برای رفع تمامی امراض بر آن ها بخوان:
يَا مُنْزِلَ الشِّفاءِ، وَ مُذْهِبَ الدَّاءِ، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْزِلْ عَلَىٰ وَجَعِي الشِّفاءَ.
ای فرو فرستنده شفا، و از میان برنده درد، بر محمّد و خاندانش درود فرست، و بر دردم شفا نازل فرما.
سیّد ابن طاووس در کتاب «مهج»، از ابن عباس روایت کرده: نزد امیر مؤمنان نشسته بودم، شخصی رنگ
پریده آمد، و گفت: ای امیر مؤمنان، من همیشه بیمارم، و دردهای بسیاری دارم، به من دعایی بیاموز، که با آن بر بیماری هایم یاری جویم، فرمود: به تو دعایی می آموزم، که جبرئیل وقتی حسن و حسین بیمار بودند به پیامبر (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) آموخت، و آن دعا این است:
إِلٰهِي كُلَّما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ نِعْمَةً قَلَّ لَكَ عِنْدَها شُكْرِي، وَ كُلَّمَا ابْتَلَيْتَنِي بِبَلِيَّةٍ قَلَّ لَكَ عِنْدَها صَبْرِي، فَيا مَنْ قلَّ شُكْرِي عِنْدَ نِعَمِهِ فَلَمْ يَحْرِمْنِي، وَ يا مَنْ قَلَّ صَبْرِي عِنْدَ بَلائِهِ فَلَمْ يَخْذُلْنِي، وَ يَا مَنْ رَآنِي عَلَى الْمَعَاصِي فَلَمْ يَفْضَحْنِي، وَ يَا مَنْ رَآنِي عَلَى الْخَطايَا فَلَمْ يُعاقِبْنِي عَلَيْها، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي، وَ اشْفِنِي مِنْ مَرَضِي إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
ای معبود من، هر زمان به من نعمت دادی سپاس گزاری ام برای تو در کنار آن نعمت اندک بود، و هر زمان مبتلای به بلایم نمودی، صبرم برای تو نزد آن اندک بود، ای که شکرم کنار نعمت هایش کم بود، ولی از نعمت محرومم نکرد، و ای که صبرم نزد بلایش اندک بود، ولی مرا وا نگذاشت، و ای که مرا بر گناهان دید، ولی رسوایم نساخت و ای که مرا بر خطاها دید، ولی بر آن ها عذابم نکرد، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و گناهم را بیامرز، و از بیماری ام شفا ده، به درستی که تو بر هرچیز توانایی.
ابن عبّاس گفت: پس از یک سال آن مرد را دیدم، درحالی که رنگش نیکو و سرخ شده بود؟ و گفت: این دعا را بر هیچ دردی نخواندم مگر آن که شفا یافتم، و بر سلطانی که از او می ترسیدم وارد نشدم، مگر آن که خدای عزّ و جلّ
شرش را از من بازگرداند. نقل شده: به نجاشی از پدرانش کلاهی چهارصدساله به ارث رسیده بود، که به روی هر دردی نهاده می شد تسکین می یافت، کلاه را شکافتند، که ملاحظه کنند چه چیزی در آن است: این دعا را دیدند:
بِسْمِ اللّٰهِ الْمَلِكِ الْحَقِّ الْمُبِينِ ؛ «شَهِدَ اللّٰهُ أَنَّهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ، وَ الْمَلاٰئِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قٰائِماً بِالْقِسْطِ ؛ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ. إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللّٰهِ الْإِسْلاٰمُ» ؛ لِلّٰهِ نُورٌ وَ حِكْمَةٌ وَ حَوْلٌ وَ قُوَّةٌ وَ قُدْرَةٌ، وَ سُلْطانٌ وَ بُرْهانٌ، لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ، آدَمُ صَفِيُّ اللّٰهِ، لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ إِبْراهِيمُ خَلِيلُ اللّٰه، لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ مُوسَىٰ كَلِيمُ اللّٰه ؛ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ مُحَمَّدٌ الْعَرَبِيُّ رَسُولُ اللّٰه، وَ حَبِيبُهُ وَ خِيَرَتُهُ مِنْ خَلْقِهِ، اسْكُنْ يَا جَمِيعَ الْأَوْجاعِ وَ الْأَسْقامِ وَ الْأَمْراضِ، وَ جَمِيعَ الْعِلَلِ، وَ جَمِيعَ الْحُمَيَّاتِ سَكَّنْتُكَ بِالَّذِي سَكَنَ لَهُ مَا فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ، وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ، وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ خَيْرِ
به نام خدا فرمانروای حقّ آشکار، خدا گواهی داد، که معبودی جز او نیست، و فرشتگان و صاحبان دانش نیز گواهی دادند، درحالی که قائم به عدالت است، معبودی جز او که عزیز و حکیم است نیست. همانا دین نزد خدا اسلام است، نور و حکمت، جنبش و نیرو، و قَدرت و سلطنت و برهان از آن خدا است، معبودی جز خدا نیست، آدم برگزیده خدا است، ابراهیم دوست خداست، معبودی جز خدا نیست، موسی همسخن خدا است، معبودی جز خدا نیست، محمّد عربی رسول خدا، و حبیب و برگزیده از میان خلق اوست، آرام گیرید ای همه دردها، و بیماری ها و امراض و همه علّتها و همه تب ها، آرامت نمودم به کسی که آنچه در شب و روز است برایش آرام شد، و او شنوا و داناست، و درود خدا بر بهترین
خَلْقِهِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَجْمَعینَ.
بندگان او محمّد و همه خاندانش.
در کتاب مَکارِمُ الأَخلاق آمده: نجاشی پادشاه، دچار درد سر بود، بیماری خود را برای پیامبر (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) نوشت حضرت این حرز را برای او فرستاد، او در کلاهش گذاشت، دردش آرام گرفت و آن حرز این است:
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ. لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ، الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبِينُ، شَهِدَ اللّٰهُ...، لِلّٰهِ نُورٌ وَ حِكْمَةٌ. وَ عِزٌّ وَ قُوَّةٌ، وَ بُرْهانٌ وَ قُدْرَةٌ، وَ سُلْطانٌ وَ رَحْمَةٌ. يَا مَنْ لَايَنامُ، لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ إِبْراهِيمُ خَلِيلُ اللّٰهِ، لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ مُوسىٰ كَلِيمُ اللّٰه، لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ عِيسىٰ رُوحُ اللّٰه وَ كَلِمَتُهُ، لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ مُحَمَّدٌ رَسُول اللّٰهِ وَ صَفِيُّهُ وَ صِفْوَتُهُ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ، اسْكُنْ، سَكَّنْتُكَ بِمَنْ يَسْكُنُ لَهُ، مَا فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ، وَ بِمَنْ سَكَنَ لَهُ مَا فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ، وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ؛ «فَسَخَّرْنٰا لَهُ الرِّيحَ، تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخٰاءً حَيْثُ أَصٰابَ ؛ وَ الشَّيٰاطِينَ كُلَّ بَنّٰاءٍ وَ غَوّٰاصٍ»
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است، معبودی جز خدا نیست، فرمانروای حق آشکار، گواهی داد خدا... (آیه شهادت) برای خدا نور و حکمت و عزّت قوّت و برهان و قَدرت و سلطنت و رحمت است، ای که نمی خوابد، معبودی جز خدا نیست ابراهیم دوست خداست، معبودی جز خدا نیست، موسی هم سخن خداست، معبودی جز خدا نیست، عیسی روح خدا و کلمه اوست، معبودی جز خدا نیست، محمّد رسول خدا و برگزیده و صفوت اوست، درود و سلام خدا بر او و خاندانش باد، آرام شو، آرامت کردم به کسی که آنچه در آسمان ها و زمین است برای او آرام می شود، و به کسی که آنچه در شب و روز است برای او آرام شد، و او شنوا و داناست، پس مسخرّ کردیم برای او باد را که به امر او با نرمی روان است هرجا برسد، و مسخر کردیم شیاطین را از هر بنّا و غوّاصی.
«اَلا اِلَی اللّه تَصیرُ الاُمُورُ»
آگاه باش، همه امور به خدا باز می گردند.
: