دعای عافیت

يَا عَلِيُّ يَا عَظِيمُ، يَا رَحْمانُ يَا رَحِيمُ، يَا سَمِيعَ (سامِعَ) الدَّعَواتِ، يَا مُعْطِيَ الْخَيْراتِ، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَعْطِنِي مِنْ خَيْرِ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ، وَ اصْرِفْ عَنِّي مِنْ شَرِّ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ، وَ أَذْهِبْ عَنِّي هٰذَا الْوَجَعَ ؛

ای والا، ای بزرگ، ای بخشنده ای مهربان، ای شنوای دعاها، ای عطا بخش خیرات، درود فرست بر محمّد و خاندانش، و از خیر دنیا و آخرت چنان که سزاوار آنی به من عنایت کن، و از شرّ دنیا و آخرت، چنان که سزاوار آنی از من بگردان، و این درد را از من ببر

[درد را نام ببرد] فَإِنَّهُ قَدْ غاظَنِي وَ أَحْزَنَنِي.

که این درد خشمم را بر افروخته، و اندوهگینم ساخته

اَللّٰهُمَّ إِنَّكَ عَيَّرْتَ أَقْواماً فِي كِتابك ؛ فقلت: «قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ، فَلاٰ يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَ لاٰ تَحْوِيلاً» فيا من لايَمْلِكُ كَشْفَ ضُرِّي وَ لَا تَحْوِيلَهُ عَنِّي أَحَدٌ غَيْرُهُ، صَلِّ عَلَىٰ

خدایا اقوامی را در قرآنت سرزنش کردی و فرمودی: بگو معبودهای باطل خود را جز او بخوانید، که هرگز برطرف کردن زیان را از شما، و گرداندنش را نمی توانند، ای که برطرف کردن زیان، و گرداندن آن را از من، کسی جز او نمی تواند، بر

مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اكْشِفْ ضُرِّي، وَ حَوِّلْهُ إِلىٰ مَنْ يَدْعُو مَعَكَ إِلٰهاً آخَرَ فَإِنِّي أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ غَيْرُكَ.

محمّد و خاندانش درود فرست، و زیانم را برطرف کن، و به سوی آن که معبود دیگری جز تو را با تو می خواند بگردان، که گواهی می دهم معبودی جز تو نیست.

«وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مٰا هُوَ شِفٰاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لاٰ يَزِيدُ الظّٰالِمِينَ إِلاّٰ خَسٰاراً»

و نازل می کنیم از قرآن، چیزی که من برای اهل ایمان شفا و رحمت است، و ستمگران را جز خسارت نیفزاید.

شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ.