نماز امام زمان (عَلَيهِ السَّلَامُ) در شب جُمعه
و نیز نماز دیگر آن حضرت: همچنین در کتاب «نجم ثاقب» از کتاب «کُنوز النّجاح» شیخ طبرسی نقل کرده که از ناحیه مقدّسه حضرت صاحب الزمان (عَلَيهِ السَّلَامُ) بیرون آمد که: هرکس
را به خدای تعالی حاجتی پیش آید باید بعد از نیمه شب جُمعه غسل کند، و به جایگاه نماز خود برود، و دو رکعت نماز بخواند، در رکعت اول وقتی که به آیه «ایّاکَ نَعْبُدُ وَ ایّاکَ نَسْتَعین» رسید صد مرتبه آن را بگوید، سپس سوره (حَمد) را به پایان ببرد و یک مرتبه «تَوحید» بخواند، و رکوع و دو سجده را بجا آورد، «وَ سُبْحانَ رَبِّی العَظِیمِ وَ بِحَمْدِهِ» را در رکوع هفت مرتبه «وَ سُبْحانَ رَبِّی الأعْلَی وَ بِحَمْدِهِ» را در هر سجده هفت مرتبه بخواند و رکعت دوم را نیز به همین کیفیت بجا آورد، و پس از تمام شدن نماز این دعا را بخواند، به درستی که حق تعالی حاجت او را برآورده می سازد هر حاجتی که باشد بجز آن که حاجت او در قطع کردن پیوند خویشان باشد. و دعا این است:
اَللّٰهُمَّ إِنْ أَطَعْتُكَ فَالْمَحْمَدَةُ لَكَ، وَ إِنْ عَصَيْتُكَ فَالْحُجَّةُ لَكَ، مِنْكَ الرَّوْحُ وَ مِنْكَ الْفَرَجُ، سُبْحانَ مَنْ أَنْعَمَ وَ شَكَرَ، سُبْحانَ مَنْ قَدَّرَ وَ غَفَرَ. اَللّٰهُمَّ إِنْ كُنْتُ عَصَيْتُكَ فَإِنِّي قَدْ أَطَعْتُكَ فِي أَحَبِّ الْأَشْياءِ إِلَيْكَ وَ هُوَ الْإِيمانُ بِكَ، لَمْ أَتَّخِذْ
خدایا اگر اطاعتت کردم، پس ستایش توراست، و اگر نافرمانی ات نمودم پس حجّت توراست، نسیم رحمت و گشایش از جانب توست، منزّه است کسی که نعمت داد، منزّه است کسی که تقدیر کرد و آمرزید، خدایا چنانچه نافرمانی ات کرده باشم، پس به یقین در محبوب ترین چیزها به نزد تو اطاعتت نمودم، و آن ایمان به توست، برایت
لَكَ وَلَداً، وَ لَمْ أَدْعُ لَكَ شَرِيكاً، مَنّاً مِنْكَ بِهِ عَلَيَّ، لَامَنّاً مِنِّي بِهِ عَلَيْكَ، وَ قَدْ عَصَيْتُكَ يَا إِلٰهِي عَلَىٰ غَيْرِ وَجْهِ الْمُكابَرَةِ، وَ لَا الْخُرُوجِ عَنْ (مِن) عُبُودِيَّتِكَ، وَ لَا الْجُحُودِ لِرُبُوبِيَّتِكَ، وَ لٰكِنْ أَطَعْتُ هَوايَ وَ أَزَلَّنِي الشَّيْطانُ، فَلَكَ الْحُجَّةُ عَلَيَّ وَ الْبَيانُ، فَإِنْ تُعَذِّبْنِي فَبِذُنُوبِي غَيْرُ ظالِمٍ لِي، وَ إِنْ تَغْفِرْ لِي وَ تَرْحَمْنِي فَإِنَّكَ جَوادٌ كَرِيمٌ.
فرزندی نگرفتم، شریکی نخواندم، این ایمان منّتی است از جانب تو بر من، نه از سوی من بر تو، نافرمانی کردم تو را ای معبود من نه از روی دشمنی، و نه از روی بیرون رفتن از بندگی ات، و نه از روی انکار ربوبیّتت، بلکه هوای نفسم را پیروی کردم، و شیطان مرا لغزاند، تو را بر من حجّت و بیان است، پس اگر عذابم کنی به خاطر گناهان من است، و تو ستمکار بر من نیستی، و اگر مرا بیامرزی، و به من رحم کنی به یقین تو بخشنده و بزرگواری.
پس از این دعا تا نفس او وفا کند یا کریم، یا کریم را تکرار کند، و بعد از آن بگوید:
يَا آمِناً مِنْ كُلِّ شَيْءٍ، وَ كُلُّ شَيْءٍ مِنْكَ خائِفٌ حَذِرٌ، أَسْأَلُكَ بِأَمْنِكَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَ خَوفِ (خَوْفُ) كُلِّ شَيْءٍ مِنْكَ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تُعطِيَنِي أَماناً لِنَفْسِي، وَ أَهْلِي وَ وَلَدِي، وَ سائِرِ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ، حَتَّىٰ لَا أَخافَ وَ لَا أَحْذَرَ مِنْ شَيْءٍ أَبَداً ؛ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، وَ حَسْبُنَا اللّٰهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ، يَا كافِيَ إِبْرَاهِيمَ نُمْرُودَ، وَ يَا كافِيَ مُوسىٰ
ای ایمن از هرچیز، و هرچیز از تو هراسان و در حذر، از تو می خواهم به ایمنی ات از هرچیز، و هراس هرچیز از تو، اینکه بر محَمد و خاندان محمّد درود فرستی، و به من امان دهی، برای خود و خاندان و فرزندانم، و سایر چیزهایی که به من عنایت کردی، تا هرگز از چیزی نهراسم و حذر نکنم، به درستی که تو بر هرچیز توانایی، و خدا ما را بس است، و چه خوب کارگشایی است، ای کفایت کننده ابراهیم از نمرود، و ای کفایت کننده موسی
فِرْعَوْنَ، أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تَكْفِيَنِي شَرَّ فُلانِ ابْنِ فُلان.
از فرعون، از تو می خواهم بر محَمد و خاندان محمّد درود فرستی، و از من کفایت کنی شرّ فلان پسر فلان را.
و به جای (فلان بن فلان) نام شخصی را که از شرّ او می ترسد، و نام پدرش را بگوید، و از خدا بخواهد که زیان او را دفع و وی را از او کفایت کند، به درستی که حق تعالی گزند او را کفایت خواهد کرد انشاء اللّه تعالی، و پس از آن به سجده رود، و حاجت خود را بخواهد، و به سوی حق تعالی زاری کند، به درستی که مرد مؤمن و زن مؤمنه ای نیست، که این نماز را بجا آورد، و این دعا را از روی اخلاص بخواند، مگر اینکه درهای آسمان برای او در برآمدن حاجاتش گشوده می شود، و در همان هنگام و همان شب دعای او نسبت به هرگونه حاجتی که باشد مستجاب می شود، و این به سبب فضل و انعام حق تعالی بر ما و بر مردم است. مؤلّف گوید: فرزند بزرگوار شیخ طبرسی، رضی الدین حسن بن فضل هم این نماز را در «مکارم الاخلاق» نقل کرده و در ابتدای دعا به جای «اللّٰهُمَّ إِنْ کُنْتُ عَصَیْتُكَ»، «إِنْ کُنْتُ عَصَیْتُكَ» را ذکر کرده است و پس از «حَتّی لَا أَخَافُ» کلمه «اَحَداً» را اضافه نموده است. و پس از کلمه «فِرعَونَ» «اَساَلُكَ» را.
: