ایضاً نماز حاجت به سندهای معتبر
نمازی است که بسیاری از علما مانند شیخ مفید و شیخ طوسی و سیّد ابن طاووس و دیگران آن را
از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل کرده اند، و کیفیت آن موافق روایت سیّد چنین است: هرگاه برایت به خدای عزّ و جلّ حاجت مهمی روی دهد سه روز پی درپی که چهارشنبه و پنجشنبه و جُمعه باشد، روزه بگیر، و چون روز جُمعه شود غسل کن، و جامه نو و پاکیزه بپوش، و به بامی که بلندترین بامهای خانه ات باشد بالا رو، و دو رکعت نماز بخوان، سپس دستها را به سوی آسمان بلند کن و بگو:
اللّهمَّ إِنِّي حَلَلْتُ بِساحَتِكَ، لِمَعْرِفَتِي بِوَحْدانِيَّتِكَ وَ صَمَدانِيَّتِكَ، وَ أَنَّهُ لَا قادِراً عَلَىٰ قَضاءِ حاجَتِي غَيْرُكَ، وَ قَدْ عَلِمْتُ يَا رَبِّ، أَنَّهُ كُلَّما تَظاهَرَتْ نِعْمَتُكَ عَلَيَّ، اشْتَدَّتْ فاقَتِي إِلَيْكَ، وَ قَدْ طَرَقَنِي هَمُّ كَذا وَ كَذا
خدایا به خاطر معرفتم به یگانگی ات و بی نیازی ات به آستانت فرود آمدم و هم اینکه توانایی بر برآوردن حاجتم جز تو نیست، و من دانسته ام ای پروردگارم هر زمان نعمتت پی درپی به من رسیده، نیازم به تو سخت تر گشته، اینک مرا درهم کوبیده است اندوه ناشی از چنین و چنان
و به جای چنین و چنان، حاجت خود را ذکر نماید.
وَأَنْتَ بِكَشْفِهِ عالِمٌ غَيْرُ مُعَلَّمٍ، واسِعٌ غَيْرُ مُتَكَلِّفٍ، فَأَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي وَضَعْتَهُ عَلَى الْجِبالِ فَنُسِفَتْ، وَ وَضَعْتَهُ عَلَى السَّماواتِ فَانْشَقَّتْ، وَ عَلَى النُّجُومِ فَانْتَشَرَتْ، وَ عَلَى الْأَرْضِ
و تو به برطرف نمودنش دانایی بی آنکه دانشت را از دیگری گرفته باشی، و توانایی بدون هیچ گونه مشقّتی، از تو می خواهم به حق نامت، که بر کوه نهادی پس در هم کوبیده شد، و بر آسمان ها نهادی، پس شکافته شدند، و بر ستارگان پس پراکنده شدند، و بر زمین
فَسُطِحَتْ، وَ أَسْأَلُكَ بِالْحَقِّ الَّذِي جَعَلْتَهُ عِنْدَ مُحَمَّدٍ، صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، وَ عِنْدَ عَلِيٍّ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ، وَ عَلِيٍّ وَ مُحَمَّدٍ، وَ جَعْفَرٍ وَ مُوسىٰ، وَ عَلِيٍّ وَ مُحَمَّدٍ، وَ عَلِيٍّ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُجَّةِ، عَلَيْهِمُ السَّلامُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ، وَ أَنْ تَقْضِيَ لِي حاجَتِي، وَ تُيَسِّرَ لِي عَسِيرَها، وَ تَكْفِيَنِي مُهِمَّها، فَإِنْ فَعَلْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ، وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَلَكَ الْحَمْدُ، غَيْرَ جائِرٍ فِي حُكْمِكَ، وَ لَا مُتَّهَمٍ فِي قَضائِكَ، وَ لَا حائِفٍ فِي عَدْلِكَ.
پس گسترده شد، و از تو می خواهم به حقی که قرار دادی نزد محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) و حسن و حسین و علی و محمّد و جعفر و موسی و علی و محمّد و علی و حسن و حجّت (درود خدا بر ایشان) اینکه درود فرستی بر محمّد و اهل بیتش، و حاجتم را برآوردی، و دشوارش را آسان نمایی، و مهمّش را کفایتم کنی، پس اگر عنایت کردی تو را ستایش، و اگر مرحمت نفرمودی باز هم تو را ستایش، که تو در حکم خود ستمکار نیستی، و در داوری ات متهمّ نمی باشی، و در عدالتت ستم کننده نیستی.
صورت خود را به زمین می چسبانی و می گویی:
اللّهمَّ إِنَّ يُونُسَ بْنَ مَتَّىٰ عَبْدَكَ، دَعاكَ فِي بَطْنِ الْحُوتِ، وَ هُوَ عَبْدُكَ فَاسْتَجَبْتَ لَهُ، وَ أَنَا عَبْدُكَ أَدْعُوكَ، فَاسْتَجِبْ لِي.
خدایا به درستی که یونس بن متّی بنده ات، تو را در شکم ماهی خواند، و او بنده تو بود، پس دعایش را مستجاب نمودی، و من بنده توام، تو را می خوانم، دعایم را مستجاب کن.
: