نماز حاجت

از کتاب «دعوات» راوندی نقل شده: حضرت سجّاد (عَلَيهِ السَّلَامُ) به مردی رسیدند که در خانه مرد دیگری نشسته بود، به او فرمود: برای چه در خانه این ستمکار جبّار نشسته ای؟ گفت: به جهت محنت و شدّتیّ که بر من عارض شده، فرمود: برخیز تا من تو را به دری راهنمایی کنم که بهتر از در اوست، و به جانب ربّی که برای تو از او نیکوتر است، پس دست او را گرفت، و تا مسجد پیامبر (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) آورد و فرمود: رو به قبله آر، و دو رکعت نماز بخوان، آنگاه خدا را ثنا بگو، و بر رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) صلوات فرست، و آخر سوره «حشر»، و شش آیه اول سوره حدید، و دو آیه ای که در سوره «آل عمران» است بخوان، سپس حاجت خود را از خدا بخواه، که به تو عطا میفرماید. جناب راوندی فرموده: شاید دو آیده، آیه «قُلِ اللّهمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ» باشد تا بِغَیرِ حِسابٍ [سوره آل عمران، آیات 27 -26]. علامه مجلسی فرموده است: شاید آیه قُلِ اللّهمَّ باشد و آیه شَهِدَ اللّه اَنَّهُ. [سوره آل

عمران، آیه18] از حضرت امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: هرگاه یکی از شما رفع حاجتی را قصد کند، صبح پنجشنبه در طلب آن بیرون رود، و هنگامی که از منزل بیرون میرود آخر سوره آلِ عِمران، و آیَةُ الکُرسّی، و سوره إِنَّا أَنْزَلْناهُ و سوره حَمد را بخواند، زیرا رفع حوائج دنیا و آخر در اینهاست.