Misbah Library

دعای تمجید

علاّمه مجلسی در «مقباس المصابیح» فرموده: به سندهای معتبر از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: حق تعالی در سه ساعت شب، و سه ساعت روز، خود را به مجد و بزرگواری یاد می کند. سه ساعت روز از وقت بالا آمدن خورشید تا آغاز ظهر است، و سه ساعت شب ثلث آخر شب تا صبح است، پس هر بنده من این تمجید را بخواند، و دلش با خدا باشد، البته حق تعالی حاجت او را برآورد، و اگر شقی بدعاقبت باشد، امیدوارم سعادتمند و نیکو عاقبت گردد. مؤلّف گوید: اگر در این ساعتهای روزوشب این دعا را

بخواند مناسب تر خواهد بود:

اَنْتَ اللّه لااِلهَ اِلاّ اَنْتَ، رَبُّ الْعالَمینَ ؛ اَنْتَ اللّه لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ، الرَّحْمنُ الرَّحیمُ ؛ اَنْتَ اللّه لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ، الْعَلِیُّ الْکَبیرُ ؛ اَنْتَ اللّه لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ، مَلِکُ (مالِکُ) يَوْمِ الدِّينِ؛ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ، أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ، أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ مِنْكَ بَدْءُ كُلِّ شَيْءٍ (بَدْءُ الْخَلْقِ) وَ إِلَيْكَ يَعُودُ؛ كُلُّ شَيْءٍ، أَنْتَ اللّٰه الَّذِي لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ لَمْ تَزَلْ وَ لَا تَزالُ ؛ أَنْتَ اللّٰهُ (الَّذِي) لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، خالِقُ الْخَيْرِ وَ الشَّرِّ ؛

تویی خدا، معبودی جز تو نیست، پروردگار جهانیان تویی خدا معبودی جز تو نیست بخشنده مهربان، تویی خدا معبودی جز تو نیست والای بزرگ، تویی خدا معبودی جز تو نیست پادشاه روز جزا، تویی خدا معبودی جز تو نیست آمرزنده و مهربان، تویی خدا معبودی جز تو نیست عزیز و حکیم، تویی خدا معبودی جز تو نیست هرچیز از تو آغاز شد، و به تو باز می گردد، تویی خدا که معبودی جز تو نیست، همیشه بودی و خواهی بود، تویی خدا معبودی جز تو نیست آفریننده نیکی و بدی،

أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، خالِقُ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ ؛ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ (هُوَ) الْأَحَدُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ، اَلسَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيمِنُ، الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ، سُبْحانَ اللّٰه عَمَّا يُشْرِكُونَ، أَنْتَ (هُوَ) اللّٰهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمصَوِّرُ، (لَكَ) الْأَسْماءُ الْحُسْنَىٰ، يُسَبِّحُ لَكَ (لَهُ) مَا فِي

تویی خدا، معبودی جز تو نیست، پدیدآورنده بهشت و دوزخ، تویی خدا، معبودی جز تو نیست یگانه، بی نیاز، نزاده، و زاده نشده، و هیچ کس همتای او نبود، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، فرمانروای بس مقدّس، سلام مؤمن، چیره، عزیز، جبّار، بزرگمنش، منزّه است خدا از آنچه بر او شرک می آورند، تویی خدای آفرینش گر، آفریننده صورت بخش، نامهای برتر برای توست، آنچه در

السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ، وَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ، أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ وَ الْكِبْرِياءُ رِدَاؤُكَ.

آسمان ها و زمین است برای تو تسبیح می گویند، و تو عزیز و حکیمی، تویی خدا معبودی جز تو نیست بزرگ و والاتر، و کبریایی تنها ردای توست.

: