تعقیبات مختصه نماز صبح

بدانکه تعقیب نماز صبح، بیش ار سایر نمازهاست، و احادیث در فضیلت خصوص این تعقیب بسیار است. از امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: ذکر خدا بعد از نماز صبح تا طلوع آفتاب در بدست آوردن روزی، سرعت بخش تر از سفر کردن برای تجارت بر روی زمین است. از حضرت رسول (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) روایت شده: هرکه از طلوع صبح، تا طلوع آفتاب، در مصلاّی [محلّ خواندن نماز] خود قرار گیرد، و به تعقیب مشغول باشد، خدا او را از آتش دوزخ برهاند. از امام باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: شیطان لشکر روز خویش را از طلوع صبح تا طلوع آفتاب منتشر می کند، و لشکر شب خویش را از غروب تا بر طرف شدن حمره مغربیّه [سرخی موجود در افق مغرب] بنابراین، در این دو ساعت خدا را بسیار یاد کنید، که در این دو زمان، شیطان آدمی را از ذکر خدا غافل می کند. به سند صحیح روایت شده که امام رضا (عَلَيهِ السَّلَامُ) در خراسان، هنگامی که نماز صبح را به جای می آوردند، تا طلوع آفتاب در مصلاّی خویش می نشستند، و مشغول تعقیب بودند، آنگاه کیسه چرمی برای آن حضرت

می آوردند، که در آن چند مسواک بود، به یک یک آن ها مسواک می کردند، سپس مقداری کندر می جویدند، پس از آن قرآن تلاوت می کردند. از حضرت رسول (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) روایت شده: هرکه از طلوع صبح تا طلوع آفتاب مشغول تعقیب باشد، ثواب حجّ برای او نوشه می شود. در حدیث قدسی وارد شده: حق تعالی می فرماید: ای فرزند آدم مرا پس از صبح یک ساعت، و پس از عصر یک ساعت یاد کن، تا همه کارهای مهمّ تو را کفایت کنم. اما تعقیبات مختصّ به صبح: اول: ابن بابویه به سند معتبر، از امام باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده: هرکه پس

بگوید، خدا او را بیامرزد، هرچند در آن روز هفتاد هزار گناه مرتکب شود، و در روایت دیگری آمده است هفتصد گناه. دوم همچنین ابن بابویه به سند صحیح و سندهای معتبر از امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده: هرکه پس از نماز صبح یازده مرتبه: سوره تَوحید را بخواند، در آن روز علی رغم شیطان گناهی بر او نوشته نمی شود در «بلد الأمین» از حضرت رسول (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) روایت کرده: هرکه تَوحید را هر روز ده مرتبه: بخواند، در آن روز هر مقدار شیطان بکوشد که گناهی بر او نوشته شود

نوشته نمی شود. سوّم: کلینی به سند صحیح از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده: هرکه پس از نماز صبح صد مرتبه بگوید:

در آن روز هیچ مکروهی نبیند. این معنا را شیخ طوسی و دیگران نیز در کتب دعای خویش ذکر کرده اند.