Misbah Library

صلوات برآن حضرت

اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ، وَ صَلِّ عَلَىٰ وَلِيِّ الْحَسَنِ وَ وَصِيِّهِ وَ وارِثِهِ، الْقائِمِ بِأَمْرِكَ، وَ الْغائِبِ فِي خَلْقِكَ، وَ الْمُنْتَظِرِ لِإِذْنِكَ، اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ، وَ قَرِّبْ بُعْدَهُ، وَ أَنْجِزْ

خدایا بر محَمد و اهل بیتش درود فرست، و بر نماینده و جانشین و وارث حسن درود فرست، آن قیام کننده به فرمانت و پنهان در میان بندگانت، و چشم انتظار اجازه ات، خدایا بر او درود فرست، و دوری اش را نزدیک ساز، و وعده اش را

وَعْدَهُ، وَ أَوْفِ عَهْدَهُ، وَ اكْشِفْ عَنْ بَأْسِهِ حِجابَ الْغَيْبَةِ، وَ أَظْهِرْ بِظُهُورِهِ صَحائِفَ الْمِحْنَةِ، وَ قَدِّمْ أَمامَهُ الرُّعْبَ، وَ ثَبِّتْ بِهِ الْقَلْبَ، وَ أَقِمْ بِهِ الْحَرْبَ، وَ أَيِّدْهُ بِجُنْدٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمِينَ، وَ سَلِّطْهُ عَلَىٰ أَعْداءِ دِينِكَ أَجْمَعِينَ، وَ أَلْهِمْهُ أَنْ لَايَدَعَ مِنْهُمْ رُكْناً إِلّا هَدَّهُ، وَ لَا هاماً إِلّا قَدَّهُ، وَ لَا كَيْداً إِلّا رَدَّهُ، وَ لَا فاسِقاً إِلّا حَدَّهُ ؛

به انجام رسان و عهدش را وفا کن، و از سطوتش پرده غیبت را برطرف فرما، و به ظهورش اوراق محنت را پشت سر انداز، و ترس در دل دشمنان را پیش رویش پیش انداز، و دل را به او آرامش ده، و جنگ با سرکشان را به او بر پاکن، و به لشگری از فرشتگان نشان دار تأییدش نما و بر تمام دشمنان دینت، چیره اش ساز، و به او الهام کن، که پایه ای از دشمنان را نگذارد جز اینکه درهم کوبد، و سری را مگر دو نیم کند، و نیرنگی را مگر بازگرداند، و بدکاری را مگر حدّ بزند،

وَ لَا فِرْعَوْناً إِلّا أَهْلَكَهُ، وَ لَا سِتْراً إِلّا هَتَكَهُ، وَ لَا عَلَماً إِلّا نَكَّسَهُ، وَ لَا سُلْطاناً إِلّا كَسَبَهُ، وَ لَا رُمْحاً إِلّا قَصَفَهُ، وَ لَا مِطْرَداً إِلّا خَرَقَهُ، وَ لَا جُنْداً إِلّا فَرَّقَهُ، وَ لَا مِنْبَراً إِلّا أَحْرَقَهُ، وَ لَا سَيْفاً إِلّا كَسَرَهُ، وَ لَا صَنَماً إِلّا رَضَّهُ، وَ لَا دَماً إِلّا أَراقَهُ، وَ لَا جَوْراً إِلّا أَبادَهُ، وَ لَا حِصْناً إِلّا هَدَمَهُ، وَ لَا باباً إِلّا رَدَمَهُ، وَ لَا قَصْراً إِلّا خَرَّبَهُ، وَ لَا مَسْكَناً إِلّا فَتَّشَهُ، وَ لَا سَهْلاً إِلّا أَوْطَأَهُ، وَ لَا جَبَلاً إِلّا صَعِدَهُ، وَ لَا كَنْزاً إِلّا أَخْرَجَهُ، بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

و فرعون مسلکی را مگر هلاک کند، و پرده ای را مگر بدرد، و پرچمی را مگر سرنگون نماید، و قَدرتی را مگر به دست گیرد، و نیزه ای را مگر دو نیم کند، و زو بینی را مگر پاره کند، و لشگری را مگر پارکنده سازد، و منبری را مگر بسوزاند، و شمشیری را مگر بشکند، و بتی را مگر لگدکوب نماید، و خونی را مگر بریزد، و ستمی را مگر از میان بردارد، و قلعه ای را مگر ویران کند، و دری را مگر ببندد، و کاخی را مگر خراب کند، و مسکنی را مگر بازرسی نماید، و زمین همواری را مگر زیر پا گذارد، و کوهی را مگر بالا رود، و گنجی را مگر بیرون آورد، به مهربانی ات ای مهربان ترین مهربانان.

مؤلّف گوید: شیخ مفید پس از نقل زیارت سابق که اول آن «اللّه أَكْبَرُ، اللّه أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللّه وَ اللّه أَكْبَرُ» است فرموده: به روایت دیگر نقل است: پس از وارد شدن در سرداب مقدس چنین می خوانی: «السَّلاَمُ عَلَى الْحَقِّ الْجَدِيدِ» و سپس آن زیارت را تا انجام نماز زیارت نقل کرد و فرمود: دوازده رکعت نماز زیارت می خوانی، هر دو رکعت به یک سلام و پس از آن دعایی را که از ان حضرت روایت شده است می خوانی:

اَللّٰهُمَّ عَظُمَ الْبَلاءُ، وَ بَرِحَ الْخَفاءُ، وَ انْكَشَفَ الْغِطاءُ، وَ ضاقَتِ الْأَرْضُ، وَ مَنَعَتِ السَّماءُ، وَ إِلَيْكَ يَا رَبِّ الْمُشْتَكىٰ، وَ عَلَيْكَ الْمُعَوَّلُ فِي الشِّدَّةِ وَ الرَّخاءِ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، الَّذِينَ فَرَضْتَ عَلَيْنا طاعَتَهُمْ، فَعَرَّفْتَنا بِذٰلِكَ مَنْزِلَتَهُمْ، فَرِّجْ عَنَّا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلاً، كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ مِنْ ذٰلِكَ، يَا مُحَمَّدُ يَا عَلِيُّ، يَا عَلِيُّ يَا مُحَمَّدُ، انْصُرانِي فَإِنَّكُما ناصِرايَ، وَ اكْفِيانِي فَإِنَّكُما كافِيايَ، يَا مَوْلايَ يَا صاحِبَ الزَّمانِ،

خدایا بلا بزرگ شد، و پنهان آشکار گشت، و پرده بر افتاد، و زمین تنگ شد، و آسمان خودداری کرد به درگاه تو شکایت است ای پروردگار، و در سختی و آسانی بر تو اعتماد است. خدایا بر محمّد و خاندانش درود فرست آنان که اطاعتشان را بر ما واجب کردی، و به این وسیله مقامشان را به ما شناساندی، به حق ایشان به ما گشایشی ده، گشایشی فوری، چون چشم به هم زدن، یا نزدیک تر از آن، ای محمّد ای علی، ای علی ای محمّد، مرا یاری دهید که شما یاور من هستید و کفایتم کنید، که شما کفایت کننده من میباشید، ای مولایم ای صاحب الزمان،

الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ أَدْرِکْنِی أَدْرِکْنِی أَدْرِکْنِی

فریاد، فریاد، فریاد، مرا دریاب، دریاب، دریاب.

مؤلّف گوید: این دعا دعای شریفی است، و خواندن آن در سرداب، به طور مکرّر، و در غیر آنجا، سزاوار است، و ما این دعا را با اندکی تفاوت، در باب اول ذکر نمودیم.

: