Misbah Library

زیارت امام حسن عسگری (عَلَيهِ السَّلَامُ)

شیخ به سند معتبر از آن حضرت روایت کرده: قبر من در سُرَّمَن رَأی [سامرّای کنونی در عراق] برای اهل دو جانب، از بلاها و عذاب خدا، امان است. مجلسی اوّل «اهل دو جانب» را به شیعه و سنیّ معنا کرده و فرموده است: برکت آن حضرت دوست و دشمن را احاطه کرده، چنان که قبر

کاظمین [امام کاظم (عَلَيهِ السَّلَامُ) و امام جواد (عَلَيهِ السَّلَامُ)] سبب امان بغداد شد تا آخر مطلب. سید ابن طاووس فرموده: چون خواستی حضرت عسکری (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کنی، جمیع آنچه را در زیارت پدرش حضرت هادی بجا آوردی، بجا آر، آنگاه نزد ضریح آن حضرت بایست و بگو:

صوت *** اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ، يَا أَبا مُحَمَّدٍ، الْحَسَنِ بْنَ عَلِيٍّ الْهادِي الْمُهْتَدِي، وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ وَ ابْنَ أَولِيَائِهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ وَ ابْنَ حُجَجِهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ اللّٰهِ وَ ابْنَ أَصْفِيَائِهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَلِيفَةَ اللّٰهِ وَ ابْنَ خُلَفائِهِ وَ أَبا خَلِيفَتِه؛، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ خاتَمِ النَّبِيِّينَ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعالَمِين؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا ابْنَ الْأَئِمَّةِ الْهَادِينَ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا ابْنَ الْأَوْصِيَاءِ الرَّاشِدِينَ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا عِصْمَةَ الْمُتَّقِينَ؛

سلام بر تو ای مولایم ای ابا محمّد حسن بن علی، راهنمای راه یافته، و رحمت و برکات خدا بر تو باد سلام بر تو ای ولیّ خدا و فرزند اولیای خدا، سلام بر تو ای حجّت خدا و فرزند حجت هایش، سلام بر بر تو ای برگزیده خدا و فرزند برگزیدگانش، سلام بر تو ای خلیفه خدا و فرزند خلیفه های خدا و پدر خلیفه خدا سلام بر تو ای فرزند خاتم پیامبران، سلام بر تو ای فرزند آقای جانشینان، سلام بر تو ای فرزند امیر مؤمنان، سلام بر تو ای فرزند سرور بانوان جهانیان، سلام بر تو ای فرزند امامان هدایتگر، سلام بر تو ای فرزند جانشینان راشد، سلام بر تو ای امان پرهیزکاران

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا إِمامَ الْفائِزِينَ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا رُكْنَ الْمُؤْمِنِينَ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا فَرَجَ الْمَلْهُوفِينَ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ الْأَنْبِياءِ الْمُنْتَجَبِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَازِنَ عِلْمِ وَصِيِّ رَسُولِ اللّٰهِ ؛،

سلام بر تو ای پیشوای رستگاران، سلام بر تو ای پایه اهل ایمان، سلام بر تو ای گشایش اندوه ناکان، سلام بر تو ای وارث پیامبران برگزیده، سلام بر تو ای خزانه دار دانش جانشین رسول خدا،

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَيُّهَا الدَّاعِي بِحُكْمِ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَيُّهَا النَّاطِقُ بِكِتَابِ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا حُجَّةَ الْحُجَجِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا هَادِيَ الْأُمَمِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا وَلِيَّ النِّعَمِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا عَيْبَةَ الْعِلْمِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا سَفِينَةَ الْحِلْمِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا أَبَا الْإِمامِ الْمُنْتَظَرِ، الظَّاهِرَةِ لِلْعاقِلِ حُجَّتُهُ، وَ الثَّابِتَةِ فِي الْيَقِينِ مَعْرِفَتُهُ، الْمُحْتَجَبِ عَنْ أَعْيُنِ الظَّالِمِينَ، وَ الْمُغَيَّبِ عَنْ دَوْلَةِ الْفَاسِقِينَ، وَ الْمُعِيدِ رَبُّنا بِهِ الْإِسْلامَ جَدِيداً بَعْدَ الانْطِماسِ، وَ الْقُرْآنَ غَضّاً بَعْدَ الانْدِرَاس. أَشْهَدُ يامَوْلايَ أَنَّكَ أَقَمْتَ الصَّلاةَ، وَ آتَيْتَ الزَّكَاةَ، وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَ دَعَوْتَ إِلَىٰ

سلام بر تو ای دعوت کننده به حکم خدا، سلام بر تو ای گویای به کتاب خدا، سلام بر تو ای حجت حجت ها، سلام بر تو ای هدایت گر امت ها، سلام بر تو ای صاحب نعمت ها، سلام بر تو ای گنجیه دانش، سلام بر تو ای کشتی بردباری، سلام بر تو ای پدر امام مورد انتظار، آن امامی که برهانش برای خردمند آشکار، و شناختنش در عرصه یقین ثابت است، آنکه از دید ستمکاران پوشیده، و از دسترس دولت بدکاران پنهان است، بزرگواری که پروردگارمان دین اسلام را به وسیله او پس از نابودی دوباره تازه گرداند، و قرآن را پس از کهنگی بازآورد، من گواهی می دهم ای مولایم که تو نماز بپا داشتی و زکات پرداختی، و امر به معروف و نهی از منکر نمودی، و مردم را

سَبِيلِ رَبِّكَ، ُ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ، وَ عَبَدْتَ اللّٰهَ مُخْلِصاً حَتَّىٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ، أَسْأَلُ اللّٰهَ بِالشَّأْنِ الَّذِي لَكُمْ عِنْدَهُ أَنْ يَتَقَبَّلَ زِيَارَتِي لَكُمْ، وَ يَشْكُرَ سَعْيِي إِلَيْكُمْ، وَ يَسْتَجِيبَ دُعَائِي بِكُمْ، وَ يَجْعَلَنِي مِنْ أَنْصَارِ الْحَقِّ وَ أَتْباعِهِ وَ أَشْياعِهِ وَ مَوالِيهِ وَ مُحِبِّيهِ، وَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ.

به راه خدا، با حکمت و موعظه پسندیده دعوت کردی، و پرستیدی خدا را خالصانه، تا تو را مرگ دررسید، از خدا درخواست می کنم به حق مقامی که برای شما نزد اوست، اینکه زیارتم را نسبت به شما بپذیرد، و از کوششم در کنار شما قَدردارنی نماید، و دعایم را به خاطر شما مستجاب کند، و مرا از یاران و پیروان و شیعیان و دوستان حق قرار دهد، و سلام و رحمت و برکات خدا بر تو باد

آنگاه ضریح را ببوس، و دو طرف صورت خود را بر آن بگذار و بگو:

اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ، وَ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْهادِي إِلَىٰ دِينِكَ، وَ الدَّاعِي إِلىٰ سَبِيلِكَ، عَلَمِ الْهُدىٰ، وَ مَنارِ التُّقىٰ، وَ مَعْدِنِ الْحِجىٰ، وَ مأْوَى النُّهَىٰ، وَ غَيْثِ الْوَرَىٰ، وَ سَحَابِ الْحِكْمَةِ، وَ بَحْرِ الْمَوْعِظَةِ، وَ وَارِثِ الْأَئِمَّةِ، وَ الشَّهِيدِ عَلَى الْأُمَّةِ، الْمَعْصُومِ الْمُهَذَّبِ، وَ الْفاضِلِ الْمُقَرَّبِ، وَ الْمُطَهَّرِ مِنَ الرِّجْسِ، الَّذِي وَرَّثْتَهُ عِلْمَ الْكِتابِ،

خدایا درود فرست بر آقای ما محمّد و اهل بیتش، و درود فرست بر حسن بن علی، هدایت کننده به سوی دینت، و دعوت کننده به راهت، آن پرچم هدایت، و علامت تقوا، و سرچشمه خرد، و جایگاه عقول، و باران عنایت و خیر برای آفریدگان، و ابر حکمت، و دریای پند، و وارث امامان و گواه بر امت، معصوم پیراسته، فاضل مقرّب، پاک از پلیدی، آنکه دانش قرآن را به او ارث دادی،

وَأَلْهَمْتَهُ فَصْلَ الْخِطابِ، وَ نَصَبْتَهُ عَلَماً لِأَهْلِ قِبْلَتِكَ، وَ قَرَنْتَ طاعَتَهُ بِطاعَتِكَ، وَ فَرَضْتَ مَوَدَّتَهُ عَلَىٰ جَمِيعِ خَلِيقَتِكَ، اللّهمَّ فَكَما أَنابَ بِحُسْنِ الْإِخْلاصِ فِي تَوْحِيدِكَ، وَ أَرْدَىٰ مَنْ خَاضَ فِي تَشْبِيهِكَ، وَ حامىٰ عَنْ أَهْلِ الْإِيمانِ بِكَ، فَصَلِّ يَا رَبَّ عَلَيْهِ صَلاةً يَلْحَقُ بِها مَحَلَّ الْخاشِعِينَ، وَ يَعْلُو فِي الْجَنَّةِ بِدَرَجَةِ جَدِّهِ خاتَمِ النَّبِيِّينَ، وَ بَلِّغْهُ مِنَّا تَحِيَّةً وَ سَلاماً، وَ آتِنا مِنْ لَدُنْكَ فِي مُوالاتِهِ فَضْلاً وَ إِحْساناً وَ مَغْفِرَةً وَ رِضْواناً، إِنَّكَ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ، وَ مَنٍّ جَسِيمٍ.

و جداسازی بین حق و باطل را به او الهام نمودی و او را به عنوان پرچم اهل قبله ات نصب کردی، و طاعتش را به طاعتت مقرون نمودی، و واجب نمودی مؤدّتش را بر همه آفریدگانت واجب فرمودی. خدایا چنان که آن حضرت با نیکی اخلاص در یکتاپرستی ات باز آمد، و کسانی که در چاه خیال تشبیه توبه مخلوقاتت فرو رفته بودند هلاک کرد، و اهل ایمان به تو را حمایت نمود، پس تو ای پروردگارم بر او درود فرست، درودی که به وسیله آن به جایگاه فروتنان ملحق گردد، و در بهشت به درجه جدم خاتم پیامبران برآید، و به او از جانب ما، تحیّت و سلام برسان، و به ما در دوستی اش از جانب خود، فضل و احسان، و آمرزش و رضوان عنایت کن، که تو دارای فضل بزرگ و احسان تن آوری.

آنگاه نماز زیارت بجا آور. و هنگامی که فارغ شدی بگو:

یَا دَائِمُ یَا دَیْمُومُ [یَا دَیُّومُ ]، يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ، يَا كاشِفَ الْكَرْبِ وَ الْهَمِّ، [وَ] يَا فارِجَ الْغَمِّ، وَ يَا باعِثَ الرُّسُلِ، [وَ] يَا صادِقَ الْوَعْدِ، [وَ] يَا حَيُّ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِحَبِيبِك [مُحَمَّدٍ] وَ وَصِيِّهِ عَلِيٍّ ابْنِ عَمِّهِ وَ صِهْرِهِ عَلَى ابْنَتِهِ، الَّذِي [اللَّذَیْنِ ] خَتَمْتَ بِهِمَا

ای همیشگی، ای ابدی، ای زنده، ای پایدار، ای برطرف کننده مشکل و اندوه، ای زداینده غم، و ای برانگیزنده رسولان، ای راست وعده، و ای زنده، معبودی جز تو نیست، به درگاهت توسل می جویم به وسیله حبیبت محمّد، و جانشینش علی پسر عمویش، و دامادش آن همسر دخترش، که شریعت ها را به آن دو تن ختم کردی،

الشَّرَائِعَ وَ فَتَحْتَ [بِهِمَا] التَّأْوِيلَ وَ الطَّلائِعَ، فَصَلِّ عَلَيْهِما صَلاةً يَشْهَدُ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرُونَ، وَ يَنْجُو بِهَا الْأَوْلِياءُ وَ الصَّالِحُونَ، وَ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِفَاطِمَةَ الزَّهْراءِ، والِدَةِ الْأَئِمَّةِ الْمَهْدِيِّينَ، وَ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ، الْمُشَفَّعَةِ فِي شِيعَةِ أَوْلادِهَا الطَّيِّبِينَ، فَصَلِّ عَلَيْها صَلاةً دَائِمَةً أَبَدَ الْآبِدِينَ، وَ دَهْرَ الدَّاهِرِينَ، وَ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِالْحَسَنِ الرَّضِيِّ، الطَّاهِرِ الزَّكِيِّ، وَ الْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ الْمَرْضِيِّ الْبَرِّ التَّقِيِّ، سَيِّدَيْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ

و گشودی تأویل آیات و ابتدای هرچیز را به آن دو، پس بر هر دو بزرگوار درود فرست درودی که پیشینیان و پسینیان به آن گواهی دهند، و نجات یابند به آن دوستان و شایستگان، و به درگاهت توسل می جویم، به فاطمه زهرا، مادر پیشوایان ره یافته، و سرور بانوان جهانیان، آن شفاع پذیرفته درباره شیعه و فرزندان پاکش، پس بر او درود فرست درودی همواره به هموارگی جاودانان و پرپایی روزگاران، و به درگاهت توسل می جویم به حسن آن راضی به قضا، و پاک و پاکیزه، و حسین مظلوم پسندیده نیکوکار، پرهیزگار، دو سرور جوانان اهل بهشت،

الْإِمامَيْنِ الْخَيِّرَيْنِ الطَّيِّبَيْنِ، التَّقِيَّيْنِ الطَّاهِرَيْنِ، الشَّهِيدَيْنِ الْمَظْلُومَيْنِ الْمَقْتُولَيْنِ، فَصَلِّ عَلَيْهِما مَا طَلَعَتْ شَمْسٌ وَ مَا غَرَبَتْ، صَلاةً مُتَوالِيَةً مُتَتالِيَةً، وَ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، سَيِّدِ الْعابِدِينَ، الْمَحْجُوبِ مِنْ خَوْفِ الظَّالِمِينَ، وَ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْباقِرِ الطَّاهِرِ النُّورِ الزَّاهِرِ، الْإِمامَيْنِ السَّيِّدَيْنِ، مِفْتاحَيِ الْبَرَكاتِ، وَ مِصْباحَيِ

دو امام برگزیده پاک باتقوا، بی عیب، پاکیزه شهید، ستم کشیده، کشته شده، پس بر آن دو بزرگوار درود فرست، تا که خورشیدی طلوع کند و غروب نماید، درودی پیوسته و پی در پی، و به درگاهت توسل می جویم به علی بن الحسین سرور عبادت کنندگان، مستور از بیم ستمکاران و به محمّد بن علی الباقر، آن پاک و نور تابناک، و دو پیشوا، دو سرور، دو کلید برکات، و دو چراغ

الظُّلُماتِ، فَصَلِّ عَلَيْهِما مَا سَرىٰ لَيْلٌ وَ مَا أَضاءَ نَهارٌ، صَلاةً تَغْدُو وَ تَرُوحُ، وَ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، الصَّادِقِ عَنِ اللّٰهِ، وَ النَّاطِقِ فِي عِلْمِ اللّٰهِ، وَ بِمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ، الْعَبْدِ الصَّالِحِ فِي نَفْسِهِ، وَ الْوَصِيِّ النَّاصِحِ، الْإِمامَيْنِ الْهادِيَيْنِ الْمَهْدِيَّيْنِ، الْوافِيَيْنِ الْكافِيَيْنِ، فَصَلِّ عَلَيْهِما مَا سَبَّحَ لَكَ مَلَكٌ، وَ تَحَرَّكَ لَكَ فَلَكٌ،

تاریکی ها، پس درود فرست بر آن دو بزرگوار، تا تاریک گردد شبی، و روشن شود روزی، درودی تا روزوشب برآید و به درگاهت توسل می جویم به جعفر بن محمّد آن راستگوی از سوی خدا، و گویای به دانش حق، و به موسی بن جعفر آن بنده شایسته در نهادش، و جانشین خیرخواه، دو پیشوا، دو هدایت کننده، دو هدایت یافته، دو کامل کننده وظیفه، دو کفایت کننده، پس بر آنان درود فرست، تا تو را تسبیح نماید ملکی، و حرکت کند برای تو فلکی،

صَلاةً تُنْمىٰ وَ تَزِيدُ، وَ لَا تَفْنىٰ وَ لَا تَبِيدُ؛ وَ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَلِيِّ بْنِ مُوسَىٰ الرِّضا، وَ بِمُحَّمَدِ بْنِ عَلِيٍّ الْمُرْتَضَى، الْإِمامَيْنِ الْمُطَهَّرَيْنِ الْمُنْتَجَبَيْنِ، فَصَلِّ عَلَيْهِما مَا أَضاءَ صُبْحٌ وَ دامَ، صَلاةً تُرَقِّيهِما إِلَىٰ رِضْوانِكَ فِي الْعِلِّيِّينَ، مِنْ جِنانِكَ؛ وَ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَليِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الرَّاشِدِ، وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْهادِي، الْقائِمَيْنِ بِأَمْرِ عِبادِكَ، الْمُخْتَبَرَيْنِ بِالْمِحَنِ الْهائِلَةِ، وَ الصَّابِرَيْنِ فِي الْإِحَنِ الْمائِلَةِ، فَصَلِّ عَلَيْهِما كِفاءَ أَجْرِ الصَّابِرِينَ، وَ إِزاءَ ثَوابِ الْفائِزِينَ، صَلاةً تُمَهِّدُ لَهُما الرِّفْعَةَ ؛

درودی که نما یابد و افزون شود، و فانی نگردد، و تباه نشود، و به درگاهت توسل می جویم به علی بن موسی الرضا، و به محمّد بن علی آن نفس پسندیده، دو امام، دو پاک دو برگزیده، پس بر آنان درود فرست، تا روشنی دهد بامدادی، و دوام یابد درودی، درودی که آن دو بزرگوار را به سوی رضوانت، در بلندترین جای بهشت بالا برد، و به درگاهت توسل می جویم به علی بن محمّد هدایت گر، و حسن بن علی آن راهنما، دو قیام کننده به کار بندگانت، و آزموده به مصایب هراس انگیز، و دو صبرپیشه در دشمنی های گوناگون، پس بر آن دو بزرگوار درود فرست، همتای پاداش صابران، و برابر ثواب رستگاران، درودی که بلندی مقام را برای آن دو امام آماده سازد،

وَأَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ يَا رَبَّ بِإِمامِنا، وَ مُحَقِّقِ زَمانِنَا، الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ، وَ الشَّاهِدِ الْمَشْهُودِ، وَ النُّورِ الْأَزْهَرِ، وَ الضِّياءِ الْأَنْوَرِ، الْمَنْصُورِ بِالرُّعْبِ، وَ الْمُظَفَّرِ بِالسَّعادَةِ، فَصَلِّ عَلَيْهِ عَدَدَ الثَّمَرِ، وَ أَوْراقِ الشَّجَرِ، وَ أَجْزاءِ الْمَدَرِ، وَ عَدَدَ الشَّعْرِ وَ الْوَبَرِ، وَ عَدَدَ مَا أَحاطَ بِهِ عِلْمُكَ، وَ أَحْصاهُ كِتابُكَ، صَلاةً يَغْبِطُهُ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرُونَ.

و به درگاهت توسل می جویم ای پروردگار، به پیشوای ایمان و محقق زمانمان، آن روز موعود، و شاهد و شهادت یافته، و نور درخشنده تر، و روشنایی تابنده تر، یاری شده، با نهادن بیم در دلها، و پیروزی یافته به خوشبختی، پس بر او درود فرست به عدد میوه، و برگهای درختان، و جزءجزء ریگ ها، و به عدد موها و کرکها، و عدد آنچه دانشت به آن احاطه دارد و کتاب تو آن را برمی شمارد، درودی که پیشینیان و پسینیان به آن غبط خورند.

اَللّٰهُمَّ وَ احْشُرْنا فِي زُمْرَتِهِ، وَ احْفَظْنا عَلَىٰ طاعَتِهِ، وَ احْرُسْنا بِدَوْلَتِهِ، وَ أَتْحِفْنا بِوِلايَتِهِ، وَ انْصُرْنا عَلَىٰ أَعْدائِنا بِعِزَّتِهِ، وَ اجْعَلْنا يَا رَبِّ مِنَ التَّوابِينَ؛ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. اَللّٰهُمَّ وَ إِنَّ إِبْلِيسَ الْمُتَمَرِّدَ اللَّعِينَ، قَدِ اسْتَنْظَرَكَ لِإِغْواءِ خَلْقِكَ فَأَنْظَرْتَهُ، وَ اسْتَمْهَلَكَ لِإِضْلالِ عَبِيدِكَ فَأَمْهَلْتَهُ، بِسابِقِ عِلْمِكَ فِيهِ، وَ قَدْ عَشَّشَ وَ كَثُرَتْ جُنُودُهُ، وَ ازْدَحَمَتْ جُيُوشُهُ، وَ انْتَشَرَتْ دُعاتُهُ فِي أَقْطارِ الْأَرْضِ، فَأَضَلُّوا عِبادَكَ، وَ أَفْسَدُوا دِينَكَ، وَ حَرَّفُوا الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ، وَ جَعَلُوا

خدایا ما را در گروه او محشور کن و ما را بر طاعتش نگهدار، و به دولتش محفوظمان بدار، و به ولایتش ما را گرامی بدار، و به شوکتش ما را به دشمنانمان پیروز کن و ما را ای پروردگار، از توبه کنندگان قرار ده، ای مهربان ترین مهربانان. خدایا ابلیس سرکش ملعون از تو برای گمراه کردن آفریدگانت فرصت خواست، و تو فرصتش دادی، و از تو برای بدر بردن از راه بندگانت، مهلت خواست، تو از روی علمت که از پیش درباره او گذشته بود مهلتش دادی، به تحقیق او آشیانه کرده، و سپاهش فزونی یافته، و لشکریانش انبوه گشته، و دعوت کنندگان به سوی او در اطراف زمین پخش شده، در نتیجه بندگانت را گمراه کردند، وآیینت را فاسد نمودند و واقعیت ها را از جایگاهش منحرف کردند،

عِبادَكَ شِيَعاً مُتَفَرِّقِينَ، وأَحْزاباً مُتَمَرِّدِينَ، وَ قَدْ وَعَدْتَ نَقْضَ بُنْيانِهِ، وَ تَمْزِيقَ شَأْنِهِ، فَأَهْلِكْ أَوْلادَهُ وَ جُيُوشَهُ، وَ طَهِّرْ بِلادَكَ مِنِ اخْتِراعاتِهِ وَ اخْتِلافاتِهِ، وَ أَرِحْ عِبادَكَ مِنْ مَذاهِبِهِ وَ قِياساتِهِ ؛

و بندگانت را گروه گروه پراکنده کردند، و قرار دادند دسته های سرکش، در حالیکه درهم شکستن بنیادش و از هم پاشیدن شأنش را وعده دادی، پس فرزندان و لشگریان را نابود کن، و کشورها را از بدعت ها و اختلافاتش پاک فرما، و بندگانت را از روش ها و سنجش های غلط او راحت کن،

وَ اجْعَلْ دائِرَةَ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ، وَ ابْسُطْ عَدْلَكَ، وَ أَظْهِرْ دِينَكَ، وَ قَوِّ أَوْلِياءَكَ، وَ أَوْهِنْ أَعْداءَكَ، وَ أَوْرِثْ دِيارَ إِبْلِيسَ وَ دِيارَ أَوْلِيائِهِ أَوْلِياءَكَ، وَ خَلِّدْهُمْ فِي الْجَحِيمِ، وَ أَذِقْهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَلِيمِ، وَ اجْعَلْ لَعائِنَكَ الْمُسْتَوْدَعَةَ فِي مَناحِسِ [مَناجیسِ] الْخِلْقَةِ وَ مَشاوِيهِ الْفِطْرَةِ، دائِرَةً عَلَيْهِمْ، وَ مُوَكَّلَةً بِهِمْ وَ جارِيَةً فِيهِمْ، كُلَّ صَباحٍ وَ مَساءٍ، وَ غُدُوٍّ وَ رَواحٍ. رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً، وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا بِرَحْمَتِكَ عَذَابَ النَّارِ ؛ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

و گردش ناروای روزگار را علیه آنان قرار ده، و عدالتت را بگستران، و دینت را نمایان کن، و اولیایت را نیرومند ساز، و دشمنانت را ناتوان کن، و سرزمین های ابلیس و دوستانش را به اولیایت واگذار فرما، و ابلیس و پیروانش را در دوزخ ابدی کن، و به آنان از عذاب دردناکت بچشان، و لعنتهای به ودیعت گذاشته در مراکز نحس آفرینش، و مناظر زشت طبیعت را، گردش کننده و گماشته بر آنان قرار ده، درحالی که آن لعنت ها هر صبح و شام، و هر چاشت و پسین، بر آنان جریان داشته باشد، پروردگارا در دنیا و آخرت، به ما حسنه عنایت کن، و ما را به مهربان ات از شکنجه آتش نگاه بدار، ای مهربان ترین مهربانان.

: