فضیلت نماز جعفر در حرم آن حضرت

مؤلّف گوید: در اینجا به ذکر چند مطلب میپردازیم که ذکر آن ها شایسته و مناسب است. اوّل: به سند معتبر از حضرت هادی (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: هرکه را به سوی خدا حاجتی باشد، قبر جدّم حضرت رضا (عَلَيهِ السَّلَامُ) را در شهر طوس زیارت کند، درحالی که غسل کرده باشد، و نزد سر آن حضرت دو رکعت نماز بخواند، و در قنوت نماز حاجت خود را بخواهد، به درستی که مستجاب می شود، مگر آنکه خواسته او برای گناه یا قطع رحمی باشد. به تحقیق موضع قبر آن حضرت بارگاهی است از بارگاه های بهشت، و هیچ مؤمنی او را زیارت نمی کند مگر آنکه حق تعالی او را از آتش دوزخ آزاد می کند، و وارد بهشت می نماید. دوم: علاّمه مجلسی از خط شیخ جلیل حسین بن عبد الصمد، پدر شیخ بهایی نقل کرده: شیخ ابو الطّیب حسین بن احَمد فقیه رازی ذکر کرده: هرکس حضرت امام رضا (عَلَيهِ السَّلَامُ) یا دیگر از امامان را زیارت کند، آنگاه نزد آن امام نماز جعفر بجای آورد، برای او به هر رکعتی نوشته می شود، ثواب کسی که هزار

حجّ و هزار عمره بجا آورده، و هزار بنده در راه خدا آزاد کرده، و هزار مرتبه همراه با پیامبر مرسل به جهاد برخاسته و به هر گامی که بر میدارد، برای اوست ثواب صد حجّ و عمره، و صد بنده آزاد کردن، در راه خدای تعالی، و برای او نوشته می شود صد کار نیک و از او محو می شود صد گناه، و کیفیّت نماز جعفر در اعمال روز جُمعه گذشت. [صفحه 123] سوم: از محوّل سجستانی روایت شده است: چون مأمون حضرت رضا (عَلَيهِ السَّلَامُ) را از مدینه به خراسان خواست. حضرت برای وداع با قبر پیامبر (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) وارد مسجد شد، و مکرّر با قبر آن حضرت وداع می کرد، و بیرون میآمد و نزد قبر برمیگشت و هر بار صدای مبارکش به گریه بلند بود، من نزدیک آن حضرت رفته و سلام کردم و آن جناب جواب داد، آنگاه حضرت را به آن سفر تهنیت گفتم، فرمود: مرا زیارت کن، همانا از جوار جدّم بیرون می شوم، و در غربت می میرم، و مجاور هارون مدفون می شوم. شیخ یوسف بن حاتم شامی در کتاب «درّ النظیم» فرموده: جماعتی از اصحاب امام رضا (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کردند که آن حضرت فرمود: زمانی که خواستم از مدینه به جانب خراسان بیرون بیایم، عیال خود را جمع کردم آنان را دستور

دادم که بر من گریه کنند، تا گریه آنان را بشنوم، آنگاه دوازده هزار دینار بین ایشان تقسیم کردم، و به آن ها گفتم من هرگز به سوی عیالم برنمی گردم، سپس ابو جعفر جواد را برگرفتم و او را به مسجد پیامبر (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) بروم، و دست او را کنار قبر گذاشتم، و وی را به آن قبر شریف چسبانیدم، و حفظ او را به سبب رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) خواستم، و جمیع وکلا و خدمتکاران خود را به شنیدن، و اطاعت فرمایش اوامر کردم، و اینکه با او مخالفت نکنند و به آنان فهماندم که او جانشین من است.