اوقات شریفه ی زیارت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ)

مؤلف گوید: زیارت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) در اوقات شریفه و شبها و روزهای متبرکه، به غیر این اوقات که ذکر شد، نیز افضل است، به ویژه اوقاتی که به آن حضرت نسبتی داشته باشد، مانند روز مباهله و روز نزول هل اتی و روز ولادت آن حضرت و نیز شبهای جُمعه. و از روایتی استفاده می شود که حق تعالی در هر شب جُمعه نظر لطفی بر آن حضرت مینماید، و همه پیامبران و اوصیای ایشان را به زیارت حضرتش میفرستد. ابن قولویه از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده: هرکه قبر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را در هر جُمعه زیارت کند، البته آمرزیده می شود، و از دنیا با حالت حسرت بیرون نرود، و مسکنش در بهشت با امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) باشد. در خبر اعمش آمده: همسایه او برایش گفت: در خواب دیدم رقعه هایی از آسمان فرو میریزد، که در آن ها برای هرکه امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را در شب جُمعه زیارت کند

امان نوشته اند، و بعد از این در اعمال کاظمین در ضمن حکایت حاج علی بغدادی (صفحه 1184) به این مطلب اشاره خواهد شد. و در غیر این اوقات از اوقات شریفه دیگر نیز خوب است آن حضرت زیارت شود. روایت شده از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) پرسیدند: آیا برای زیارت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) خاصی است که بهتر از زمان های دیگر باشد؟ فرمود: آن حضرت را در هر وقت و هر زمان زیارت کنید که در زیارت آن حضرت خیر مقرّری است، هرکه آن را بیشتر به عمل آورد، خیر بیشتری خواهد یافت و هرکه کمتر انجام دهد خیر کمتری به دست می آورد، و در زیارت کردن آن حضرت در اوقات شریفه بکوشید، که اعمال صالحه در آن اوقات ثوابش دو چندان است و در آن اوقات شریفه فرشتگان الهی برای زیارت آن حضرت از آسمان نازل می شوند الخ. و برای خصوص این اوقات یاد شده زیارت منقولی یافت نشده، تنها برای روز سوم شعبان که روز ولادت حضرت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) است، دعایی از ناحیه مبارکه بیرون آمده که باید آن را خواند، و ما آن را در ضمن اعمال ماه شعبان ذکر کردیم، و همچنین بدانکه زیارت آن حضرت در غیر کربلا، از شهرهای دور فضیلت زیادی دارد، و ما در اینجا به ذکر

دو روایت که در کتابهای «کافی»، «تهذیب» و «من لا یحضره الفقیه» است قناعت می کنیم. روایت اوّل: ابن ابی عمیر از هشام روایت کرده: امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) فرمود: هرگاه راه یکی از شما دور، و از خانه اش تا قبور ما مسافت زیادی باشد، به پشت بام بلندتر منزل خود بالا رود، و دو رکعت نماز بجا آورد، و به سلام کردن به سوی قبرهای ما اشاره کند، به درستی که آن نماز و سلام به ما می رسد. روایت دوم: از حنّان بن سدیر از پدرش نقل شده: امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) به من فرمود: ای سدیر آیا هر روز قبر حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت میکنی؟ عرض کردم: فدایت شوم نه، فرمود: شما جفا کارید، آیا در هر جُمعه او را زیارت می کنید؟ گفتم: نه، فرمود آیا در هر ماهی زیارت می کنید؟ گفتم: نه، فرمود: آیا در هر سالی زیارت می کنید؟ گفتم: گاهی از سالها شده که زیارت کرده ام فرمود: ای سدیر شما به امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) چه جفاکارید! آیا نمی دانید که حق تعالی دو هزارهزار فرشته [ در کتاب «تهذیب» و «فقیه» هزارهزار فرشته آمده است ] ژولیده موی و غبارآلود گمارده تا بر آن حضرت گریه کنند و زیارت نمایند که هرگز

سست نمی شوند، و برای تو ای سُدَیر چه می شود، که زیارت کنی قبر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را در هر جُمعه پنج مرتبه، و در هر روزی یک مرتبه؟ گفتم: فدایت شوم بین ما و او فاصله بسیاری است، فرمود: به بام خانه ات بالا رو و سپس به راست و چپ نظر کن، آنگاه سر خود را به سوی آسمان بردار، سپس قصد کن جانب قبر آن حضرت را و بگو: السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللّه السَّلَامُ عَلَیْکَ وَ (رَحمهُ اللّه) وَ بَرَکَاتُهُ به خاطر این عمل زیارتی برای تو نوشته می شود، و آن زیارت حجّ و عمره است. سدیر گفت: باشد که این را در ماه بیش از بیست مرتبه بجا آوردم، و در آغاز زیارت اوّل از زیارت مطلقه [صفحه 1033] مطلبی که مناسب این مقام بود گذشت، مراجعه کنید.