Misbah Library

بخش سوم

و آن چند زیارت است.

اول: زیارت اول رجب و نیمه آن و نیمه شعبان.

از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: هرکه در روز اول ماه رجب امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کند. البته حق تعالی او را بیامرزد، از ابن ابی نصر نقل شده: از حضرت رضا (عَلَيهِ السَّلَامُ) پرسید، در کدام وقت بهتر است امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کنیم، ایشان فرمود: در نیمه رجب و نیمه شعبان. شیخ مفید و سیّد ابن طاووس گفته اند: این زیارت که ذکر می شود برای روز اول رجب و شب نیمه شعبان است، ولی شهید شب اول رجب و شب و روز نیمه رجب و روز نیمه شعبان را، بر آن افزوده. پس بنا بر فرموده شهید، این زیارت برای شش وقت است. کیفیت این زیارت چنین است: هرگاه در این اوقات خواستی ابو عبد اللّه الحسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کنی. غسل کن. و پاکیزه ترین جامه های خود را بپوش و بر در بارگاه آن حضرت به طرف قبله بایست و سلام کن بر جناب رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) و بر امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) و بر حضرت فاطمه و بر امام حسن و امام حسین و بر دیگر امامان (عَلَيهِم السَّلَامُ)،

پس از این در اذن دخول زیارت عرفه، کیفیّت سلام کردن بر این بزرگواران خواهد آمد [صفحه 1103]، سپس وارد شو، و نزد ضریح مقدّس بایست و صد مرتبه بگو: اللّه اکبر آنگاه بخوان:

صوت *** اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللّه ؛ السَّلامُ عَلَيكَ یَابنَ خَاتَمَ النَّبيّينَ؛ [اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْمُرْسَلِينَ]؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبا عَبْدِ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ وَ ابْنَ وَلِيِّهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ اللّٰهِ وَ ابْنَ صَفِيِّهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ وَ ابْنَ حُجَّتِهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبِيبَ اللّٰهِ وَ ابْنَ حَبِيبِهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَفِيرَ اللّٰهِ وَ ابْنَ سَفِيرِهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا خازِنَ الْكِتابِ الْمَسْطُورِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ وَ الزَّبُورِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ الرَّحْمٰنِ؛

سلام بر تو ای فرزند رسول خدا، سلام بر تو ای فرزند خاتم پیامبران، سلام بر تو ای فرزند آقای رسولان، سلام بر تو ای فرزند آقای جانشینان، سلام بر تو ای ابا عبد اللّه، سلام بر تو ای حسین بن علی، سلام بر تو ای فرزند فاطمه سرور بانوان جهانیان سلام بر تو ای ولیّ خدا و فرزند ولیّ خدا، سلام بر تو ای برگزیده خدا، و فرزند برگزیده خدا، سلام بر تو ای حجّت خدا و فرزند حجّت خدا، سلام بر تو ای حبیب خدا و فرزند حبیب خدا، سلام بر تو ای نماینده خدا و فرزند نماینده خدا، سلام بر تو ای خزانه دار کتاب بر نوشته، سلام بر تو ای وارث تورات و انجیل و زبور، سلام بر تو ای امین رحمان،

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا شَرِيكَ الْقُرْآنِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا عَمُودَ الدِّینِ ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بَابَ حِکْمَةِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ؛ [اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بَابَ حِطَّةٍ الَّذِی مَنْ دَخَلَهُ کَانَ مِنَ الْآمِنِینَ ] ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا عَيْبَةَ عِلْمِ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا مَوْضِعَ سِرِّ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا ثارَ اللّٰهِ وَ ابْنَ ثارِهِ، وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ عَلَى الْأَرْواحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنائِكَ، وَ أَناخَتْ بِرَحْلِكَ؛ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي وَ نَفْسِي يَا أَبا عَبْدِ اللّٰهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الْمُصِيبَة،ُ وَ جَلَّتِ الرَّزِيَّةُ بِكَ عَلَيْنا، وَ عَلَىٰ جَمِيعِ أَهْلِ الْإِسْلامِ، فَلَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً أَسَّسَتْ أَساسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ، وَ لَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقامِكُمْ، وَ أَزالَتْكُمْ عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتِي رَتَّبَكُمُ اللّٰهُ فِيها ؛

سلام تو ای همردیف قرآن،سلام بر تو ای ستون دین، سلام بر تو این دروازه حکمت پروردگار جهانیان، سلام بر تو ای دروازه و فروریزی گناهان، که هرکه بر آن وارد شد، از ایمنان بوده سلام بر تو ای خزانه دار علم خدا، سلام بر تو ای جایگاه راز خدا، سلام بر تو ای خون خدا و فرزند خون خدا، و ای تنهای مظلوم، سلام بر تو و بر ارواحی که به درگاهت فرود آمدند و به بارگاهت بار انداختند، پدر و مادر و جانم به فدایت ای ابا عبد اللّه هر آینه مصیبتت بر ما و همه اهل اسلام بزرگ شده و عزایت برجسته گشته، خدا لعنت کند امّتی را که اساس ستم ولی عدالتی را بر شما اهل بیت بنیان نهاد، خدا لعنت کند امتی را که شما را از مقامتان دور کرد، و از مرتبه هایتان که خدا برای شما چیده بود برکنار نمود،

بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي وَ نَفْسِي يَا أَبا عَبْدِ اللّٰهِ. أَشْهَدُ لَقَدِ اقْشَعَرَّتْ لِدِمائِكُمْ أَظِلَّةُ الْعَرْشِ مَعَ أَظِلَّةِ الْخَلائِقِ، وَ بَكَتْكُمُ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ، وَ سُكَّانُ الْجِنانِ، وَ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ ؛

پدر و مادر و جانم به فدایت ای ابا عبد اللّه، هر آینه به خاطر خون های شما سقف های عرش، با نهادهای خلایق به لرزه افتاد، و آسمان و زمین و ساکنان بهشت، و خشکی و دریا بر شما گریست،

صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْكَ عَدَدَ مَا فِي عِلْمِ اللّٰهِ، لَبَّيْكَ داعِيَ اللّٰهِ، إِنْ كانَ لَمْ يُجِبْكَ بَدَنِي عِنْدَ اسْتِغاثَتِكَ، وَ لِسانِي عِنْدَ اسْتِنْصارِكَ، فَقَدْ أَجابَكَ قَلْبِي وَ سَمْعِي وَ بَصَرِي، «سُبْحٰانَ رَبِّنٰا إِنْ كٰانَ وَعْدُ رَبِّنٰا لَمَفْعُولاً» أَشْهَدُ أَنَّكَ طُهْرٌ طاهِرٌ مُطَهَّرٌ، مِنْ طُهْرٍ طاهِرٍ مُطَهَّرٍ، طَهُرْتَ وَ طَهُرَتْ بِكَ الْبِلادُ، وَ طَهُرَتْ أَرْضٌ أَنْتَ بِها، وَ طَهُرَ حَرَمُكَ. أَشْهَدُ أَنَّكَ [قَدْ] أَمَرْتَ بِالْقِسْطِ وَ الْعَدْلِ، وَ دَعَوْتَ إِلَيْهِما، وَ أَنَّكَ صادِقٌ صِدِّيقٌ،

درود خدا بر تو، به شماره آنچه در عالم خداست، لبیّک خواننده خدا، اگر بدنم هنگام استغاثه ات، و زبانم وقت یاری خواستنت، پاسخت را نداد هر آینه دل و گوش و چشمم پاسخت را داد، منزّه است پروردگار ما که وعده پروردگار ما به راستی انجام شدنی است، گواهی می دهم که تو پاک و پاکیزه پاک شده ای، از نسل پاک و پاکیزه و پاک گشته، پاک شدی و شهرها به وسیله تو پاک شد، و پاک شد زمینی که تو در آن هستی، و پاک شد حرمت، گواهی می دهم که تو امر به عدل و داد نمودی، و دعوت کردی به آن دو حقیقت، و هر آینه تو راستگو و راست پیشه ای،

صَدَقْتَ فِيما دَعَوْتَ إِلَيْهِ وَ أَنَّكَ ثارُ اللّٰهِ فِي الْأَرْضِ، وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ عَنِ اللّٰهِ، وَ عَنْ جَدِّكَ رَسُولِ اللّٰهِ، وَ عَنْ أَبِيكَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَ عَنْ أَخِيكَ الْحَسَنِ، وَ نَصَحْتَ وَ جاهَدْتَ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ، وَ عَبَدْتَهُ مُخْلِصاً حَتَّىٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ، فَجَزاكَ اللّٰهُ خَيْرَ جَزاءِ السَّابِقِينَ، وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْكَ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ صَلِّ عَلَى الْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ، الشَّهِيدِ

در آنچه به سوی آن دعوت کردی راست گفتی، و تو خون خدا در زمین هستی، و شهادت می دهم که آنچه وظیفه ات بود به خوبی رساندی از جانب خدا، و جدّت رسول خدا، و پدرت امیر مؤمنان، و برادرت حسن و خیرخواهی نمودی، و در راه خدا جهاد کردی، و خدا را مخلصانه بندگی نمودی تا مرگ تو را دررسید، خدا پاداشت دهد، بهترین پاداشت پیشی گیران، درود و سلام کامل خدا بر تو، خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و درود فرست بر حسین مظلوم، حسین شهید

الرَّشِيدِ، قَتِيلِ الْعَبَراتِ، وَ أَسِيرِ الْكُرُباتِ، صَلاةً نامِيَةً زاكِيَةً مُبارَكَةً، يَصْعَدُ أَوَّلُها وَ لَا يَنْفَدُ آخِرُها، أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ أَحَدٍ مِنْ أَوْلادِ أَنْبِيائِكَ الْمُرْسَلِينَ؛ يَا إِلٰهَ الْعالَمِينَ.

و رشید، کشته اشکها و دچار اندوه ها و نارحتی ها، درودی فزاینده، مبارک، که بالا رود آغازش، و سپری نگردد انجامش، برترین درودی که بر یکی از فرزندان پیامبران مرسلت فرستادی، ای معبود جهانیان.

آنگاه قبر مطهّر را ببوس و طرف راست صورت خود را بر قبر بگذار، و پس از آن طرف چپ را، سپس دور قبر بگرد، و چهار جانب قبر را ببوس، شیخ مفید (رَحمهُ اللّه) فرموده است: آنگاه به سوی قبر علی بن الحسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) برو، و نزد قبر آن جانب بایست و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ الطَّيِّبُ، الزَّكِيُّ الْحَبِيبُ الْمُقَرَّبُ، وَ ابْنَ رَيْحانَةِ رَسُولِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ مِنْ شَهِيدٍ مُحْتَسِبٍ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ، مَا أَكْرَمَ مَقامَكَ وَ أَشْرَفَ مُنْقَلَبَكَ، أَشْهَدُ لَقَدْ شَكَرَ اللّٰهُ سَعْيَكَ، وَ أَجْزَلَ ثَوابَكَ، وَ أَلْحَقَكَ بِالذِّرْوَةِ الْعالِيَةِ حَيْثُ الشَّرَفُ كُلُّ الشَّرَفِ، وَ فِي الْغُرَفِ السَّامِيَةِ، كَمَا مَنَّ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ، وَ جَعَلَكَ مِنْ أَهْلِ الْبَيْتِ، الَّذِينَ أَذْهَبَ اللّٰهُ

سلام بر تو ای صدّیق پاک و پاکیزه، محبوب و مقرّب، و فرزند گل معطّر رسول خدا، سلام بر تو از آن رو که شهیدی و عامل در راه خدا، و رحمت و برکات خدا بر تو باد، چه گرامی است مقاومت و چه باشرافت است بازگشت گاهت، گواهی می دهم که خدا از کوششت قَدردانی نمود، و پاداشت را شایان ساخت، و به مرتبه ای بس بلند ملحقت نمود، جایی که شرف است، همه شرف، و در غرفه های بلند چنان که از پیش بر تو منّت نهاد، و تو را از اهل بیتی قرار داد، که خدا،

عَنْهُمُ الرِّجْسَ، وَ طَهَّرَهُمْ تَطْهِيراً؛ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَيْكَ، وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ، وَ رِضْوانُهُ، فَاشْفَعْ أَيُّهَا السَّيِّدُ الطَّاهِرُ إِلىٰ رَبِّكَ، فِي حَطِّ الْأَثْقالِ عَنْ ظَهْرِي وَ تَخْفِيفِها عَنِّي، وَ ارْحَمْ ذُلِّي وَ خُضُوعِي لَكَ وَ لِلسَّيِّدِ أَبِيكَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْكُما.

پلیدی را از آن ها دور ساخت و پاکشان نمود، پاک ساختنی کامل، درود و رحمت و برکات و خشنودی خدا بر تو باد، به سوی پروردگارت، ای آقای پاک شفیع شو، در فرو ریختن گناهان از پرونده ام، و سبک شدن آن ها از من، رحم کن به خواری و فروتنی ام در برابرت، و در برابر سرور پدرت، درود خدا بر شما هر دو باد.

پس خود را به قبر بچسبان و بگو:

زادَ اللّٰهُ فِي شَرَفِكُمْ فِي الْآخِرَةِ كَمَا شَرَّفَكُمْ فِي الدُّنْيا، وَ أَسْعَدَكُمْ كَما أَسْعَدَ بِكُمْ، وَ أَشْهَدُ أَنَّكُمْ أَعْلامُ الدِّينِ، وَ نُجُومُ الْعالَمِينَ، وَ اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ.

خدا در شرفتان در آخرت بیفزاید، چنان که در دنیا شما را شرافت داد، و خوشبخت تان کند چنان که خوشبخت گردانید، و من گواهی می دهم که شما نشانه های دین و ستارگان جهانید و سلام و رحمت و برکات خدا بر شما باد.

سپس به جانب شهدا رو کن و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَنْصارَ اللّٰهِ، وَ أَنْصارَ رَسُولِهِ، وَ أَنْصارَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طالِبٍ، وَ أَنْصارَ فاطِمَةَ، وَ أَنْصارَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ، وَ أَنْصارَ الْإِسْلامِ، أَشْهَدُ أَنَّكُمْ لَقَدْ نَصَحْتُمْ لِلّٰهِ وَ جاهَدْتُمْ فِي سَبِيلِهِ فَجَزاكُمُ اللّٰهُ عَنِ الْإِسْلامِ وَ أَهْلِهِ أَفْضَلَ الْجَزاءِ، فُزْتُمْ وَ اللّٰهِ فَوْزاً عَظِيماً، يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ، فَأَفُوزَ فَوْزاً

سلام بر شما ای یاوران خدا، و یاوران رسول خدا، و یاوران علی بن ابیطالب، و یاوران فاطمه، و یاوران حسن و حسین، و یاوران اسلام، گواهی می دهم که شما برای خدا خیرخواهی نمودید، و در راهش جهاد گردید، پس خدا شما را از سوی اسلام و اهلش، پاداش ارزنده دهد، برترین پاداش، به رستگاری رسیدید به خدا قسم، رستگاری بزرگ، ای کاش من هم با شما بودم، و به رستگاری

عَظِيماً، أَشْهَدُ أَنَّكُمْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّكُمْ تُرْزَقُونَ، أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الشُّهَداءُ وَ السُّعَداءُ وَ أَنَّكُمُ الْفائِزُونَ فِي دَرَجاتِ الْعُلىٰ، وَ اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ.

بزرگ می رسیدم، گواهی می دهم که شما نزد خدا زنده هستید و روزی داده می شوید، و گواهی می دهم که شما شهیدان و سعادتمندانید، و رستگاران در درجات بلند، سلام و رحمت و برکات خدا بر شما باد.

پس از آن بازگرد، و نزدیک سر مبارک آن حضرت بیا، و نماز زیارت بخوان و برای خود و پدر و مادر و برادران مؤمن دعا کن. بدانکه سیّد ابن طاووس برای حضرت علی اکبر و دیگر شهدا (قدّس اللّه ارواحهم) زیارتی مشتمل بر اسامی آنان نقل کرده که ما به ملاحظه اختصار و شایع بودن و اشتهار ان زیارت، از ذکر ان خودداری کردیم.

غیر زیارتی که گذشت، و آن زیارتی است که شیخ مفید (رَحمهُ اللّه) در کتاب «مزار» نقل کرده، و از زیارات مخصوصه نیمه رجب است، نیمه رجبی که آن را «غُفَیله» میگویند، به سبب غفلت عموم مردم از فضیلت آن، چون در این وقت زیارت آن حضرت را قصد کردی، وارد حرم مطهّر شو و سه مرتبه بگو: اللّه اَکبَرُ و نزد قبر نورانی حضرت بایست و بگو:

صوت *** اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا آلَ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا صَفْوَةَ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا خِيَرَةَ اللّٰهِ مِنْ خَلْقِهِ. اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا سادَةَ السَّاداتِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا لُيُوثَ الْغاباتِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا سُفُنَ النَّجاةِ. اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبا عَبْدِ اللّٰهِ الْحُسَيْنِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ عِلْمِ الْأَنْبِياءِ، وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ آدَمَ صَفْوَةِ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ نُوحٍ نَبِيِّ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ إِبْراهِيمَ خَلِيلِ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ إِسْماعِيلَ ذَبِيحِ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ مُوسىٰ كَلِيمِ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ عِيسىٰ رُوحِ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ مُحَمَّدٍ حَبِيبِ اللّٰهِ ؛،

سلام بر شما ای خاندان خدا، سلام بر شما ای برگزیدگان خدا، سلام بر شما ای انتخاب گشته های خدا از میان خلق، سلام بر شما ای آقایان آقاها، سلام بر شما ای شیران بیشه ها، سلام بر شما ای کشتی های نجات، سلام بر تو ای ابا عبد اللّه الحسین، سلام بر تو ای وارث دانش پیامبران، رحمت و برکات خدا بر تو باد، سلام بر تو ای وارث آدم برگزیده خدا سلام بر تو ای وارث نوح پیامبر خدا، سلام بر تو ای وارث ابراهیم دوست خدا سلام بر تو ای وارث اسماعیل قربانی خدا، سلام بر تو ای وارث موسی هم سخن خدا سلام بر تو ای وارث عیسی روح خدا، سلام بر تو ای وارث محمّد حبیب خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفىٰ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ عَلِيٍّ الْمُرْتَضىٰ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ خَدِيجَةَ الْكُبْرَىٰ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا شَهِيدُ ابْنَ الشَّهِيدِ؛ اَلسَّلامُ

سلام بر تو ای فرزند محمّد مصطفی، سلام بر تو ای فرزند علی مرتضی، سلام بر تو ای فرزند فاطمه زهرا، سلام بر تو ای فرزند خدیجه کبری، سلام بر تو ای شهید فرزند شهید، سلام

عَلَيْكَ يَا قَتِيلُ ابْنَ الْقَتِيلِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ وَ ابْنَ وَلِيِّهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ وَ ابْنَ حُجَّتِهِ عَلَىٰ خَلْقِهِ؛ أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلاةَ، وَ آتَيْتَ الزَّكاةَ، وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَ رُزِئْتَ (وَ بَرَرْتَ) بِوالِدَيْكَ، وَ جاهَدْتَ عَدُوَّكَ، وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ تَسْمَعُ الْكَلامَ، وَ تَرُدُّ الْجَوابَ، وَ أَنَّكَ حَبِيبُ اللّٰهِ وَ خَلِيلُهُ وَ نَجِيبُهُ [نَجِیُّهُ ]،

بر تو ای کشته فرزند کشته، سلام بر تو ای ولیّ خدا و فرزند ولیّ خدا سلام بر تو ای حجّت خدا و فرزند حجّت خدا بر خلقش، گواهی می دهم که تو نماز بپا داشتی، و زکات پرداختی، و به معروف امر کردی، و از منکر نهی نمودی، و مصیبت زده پدر و مادر شدی، و با دشمنت جهاد کردی، و گواهی می دهم که تو سخن را میشنوی، و پاسخ می دهی، و تو حبیب و دوست و بنده نجیب و برگزیده

وَ صَفِیُّهُ وَ ابْنُ صَفِیِّهِ، یَا مَوْلايَ وَ ابْنَ مَوْلايَ، زُرْتُكَ مُشْتاقاً، فَكُنْ لِي شَفِيعاً إِلَى اللّٰهِ، يَا سَيِّدِي، وَ أَسْتَشْفِعُ إِلَى اللّٰهِ بِجَدِّكَ سَيِّدِ النَّبِيِّينَ، وَ بِأَبِيكَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ، وَ بِأُمِّكَ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ، أَلا لَعَنَ اللّٰهُ قاتِلِيكَ، وَ لَعَنَ اللّٰهُ ظالِمِيكَ، وَ لَعَنَ اللّٰهُ سَالِبِيكَ وَ مُبْغِضِيكَ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ، وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ.

و فرزند برگزیده خدایی، ای مولای من و فرزند مولای من مشتاقانه تو را زیارت نمودم. ای آقای من به درگاه خدا شفیع من باش، ای آقای من، به درگاه خدا طلب شفاعت می کنم به وسیله جدّت سرور پیامبران، و پدرت سرور جانشینان، و مادرت فاطمه سرور بانوان جهانیان، خدایا لعنت کند قاتل و ستمگر و غارتگر و دشمنت را از گذشتگان و آیندگان، و درود خدا بر آقای ما محمّد و خاندان پاک و پاکیزه اش.

سپس قبر مطهّر را ببوس و رو به جانب علی بن الحسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) کن و در زیارت

آن جناب بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ وَ ابْنَ مَوْلايَ ؛ لَعَنَ اللّٰهُ قاتِلِيكَ، وَ لَعَنَ اللّٰهُ ظالِمِيكَ، إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَى اللّٰهِ بِزِيارَتِكُمْ وَ بِمَحَبَّتِكُمْ، وَ أَبْرَأُ إِلَى اللّٰهِ مِنْ أَعْدَائِكُمْ، وَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا مَوْلايَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ.

سلام بر تو ای مولای من و فرزند مولای من، خدا لعنت کند کشنده تو و ستم کننده بر تو را، من به زیارت شما و محبتّتان به خدا تقرب می جویم، و از دشمنانتان اعلام بیزاری می کنم سلام و رحمت و برکات خدا بر تو ای مولایم.

بعد برو تا به قبور شهدا (رضوان اللّه علیهم) برسی آنجا بایست و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَى الْأَرْواحِ الْمُنِيخَةِ بِقَبْرِ أَبِي عَبْدِ اللّٰهِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاٰمُ، اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا طَاهِرِينَ مِنَ الدَّنَسِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا مَهْدِيُّونَ (مَهْدِيّینَ)؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَبْرارَ اللّٰهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ وَ عَلَى الْمَلائِكَةِ الْحَافِّينَ بِقُبُورِكُمْ أَجْمَعِينَ، جَمَعَنَا اللّٰهُ وَ إِيَّاكُمْ فِي مُسْتَقَرِّ رَحْمَتِهِ وَ تَحْتَ عَرْشِهِ إِنَّهُ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ، وَ اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ.

سلام بر ارواح خفته در کنار قبر ابی عبد اللّه الحسین (درود بر او)، سلام بر شما ای پاکان از آلودگی، سلام بر شما ای هدایت شده گان سلام بر شما ای نیکان خدا، سلام بر شما و بر همه فرشتگان پیرامون قبرهایتان خدا ما و شما را در جایگاه رحمتش و زیر عرشش گرد آورد، که او مهربان ترین مهربانان است، و سلام و رحمت و برکات خدا بر شما باد.

بعد از آن به حرم عباس بن امیر المؤمنین رفته و چون به

آنجا رسیدی بر در بارگاه آن جناب بایست و بگو: سَلامُ اللّٰهِ وَ سَلامُ مَلائِكَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ تا آخر زیارت آن حضرت که پیش از این گذشت [صفحه 1065]. بدان که احادیث بسیاری در فضیلت زیارت آن حضرت، در نیمه شعبان وارد شده که در این باب کافی است تنها به برخی از آن ها اشاره شود. از جمله به چندین سند معتبر از حضرت زین العابدین و امام صادق (عَلَيهِمَا السَّلَامُ) نقل شده: هرکه می خواهد صد و بیست و چهار هزار پیامبر با او مصافحه کنند، باید قبر ابی عبد اللّه الحسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را در نیمه شعبان زیارت کند به درستی که فرشتگان و ارواح پیامبران رخصت می طلبند، و به زیارت آن حضرت می آیند، پس خوشا به حال آنکه مصافحه کند با ایشان، و ایشان مصافحه کنند با او، و با آنانند پنج پیامبر اولوالعزم: نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمّد (صلّی اللّه علی و آله و علیهم اجمعین). راوی گفت: پرسیدم، برای چه آنان را اولوالعزم می نامند؟ فرمود: به خاطر اینکه ایشان به مشرق و مغرب و جنّ و انس مبعوث شده اند. و اما الفاظ زیارت، پس به دو صورت نقل

شده: یکی همان زیارت که برای اوّل رجب روایت شده بود و دیگر زیارتی است که شیخ کفعمی در کتاب «بلد الأمین» از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) آورده، و آن زیارت چنین است: نزد قبر آن حضرت می ایستی و می گویی:

صوت *** اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ، وَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَيُّهَا الْعَبْدُالصَّالِحُ الزَّكِيُّ، أُودِعُكَ شَهادَةً مِنِّي لَكَ تُقَرِّبُنِي إِلَيْكَ فِي يَوْمِ شَفاعَتِكَ، أَشْهَدُ أَنَّكَ قُتِلْتَ وَ لَمْ تَمُتْ بَلْ بِرَجاءِ حَيَاتِكَ حَيِيَتْ قُلُوبُ شِيعَتِكَ، وَ بِضياءِ نُورِكَ اهْتَدَى الطَّالِبُونَ إِلَيْكَ، وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ نُورُاللّٰهِ الَّذِي لَمْ يُطْفَأْ وَ لَايُطْفَأُ أَبَداً، وَ أَنَّكَ وَجْهُ اللّٰهِ الَّذِي لَمْ يَهْلِكْ وَ لَايُهْلَكُ أَبَداً، وَ أَشْهَدُ أَنَّ هٰذِهِ التُّرْبَةَ تُرْبَتُكَ، وَ هٰذَاالْحَرَمَ حَرَمُكَ، وَ هٰذَا الْمَصْرَعَ مَصْرَعُ بَدَنِكَ، لَاذَلِيلَ وَ اللّٰه مُعِزُّكَ، وَ لَامَغْلُوبَ وَ اللّٰه ناصِرُكَ، هٰذِهِ شَهَادَةٌ لِي عِنْدَكَ إِلىٰ يَوْمِ قَبْضِ رُوحِي بِحَضْرَتِكَ، وَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ.

سپاس خدای والای بزرگ را و سلام بر تو ای بنده شایسته پاکیزه، گواهی و شهادتی را از جانب خود به تو می سپارم، تا در روز شفاعتت به تو نزدیکم کند، گواهی می داهم که تو کشته شدی، و هرگز نمردی، بلکه به امید زنده بودنت دل های شیعیانت زنده شد، و خواهندگان به روشنایی نورت، به سوی تو راه یافتند، و گواهی می دهم که تویی نور خدا، که هرگز خاموش نشد و هیچگاه نخواهد شد، و اینکه تویی جلوه خدا که نابود نشد، و هرگز نمی شود، و گواهی می دهم که این تربت، تربت توست، و این حرم، حرم توست، و این جایگاه، جایگاه توست، به خدا قسم، خوار نیست عزیز دارنده ات، و مغلوب نیست یارت، این شهادتی است برای من نزد تو، تا روز تسلیم جانم در حضورت، و سلام و رحمت و برکات خدا بر تو باد.

بدان که احادیث در فضیلت زیارت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) در ماه مبارک رمضان به ویژه شب اوّل و نیمه و آخر و در خصوص شب قَدر بسیار است. از امام جواد (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده هر که امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را در شب بیست و سوم ماه رمضان زیارت کند، و آن شبی است که امید می رود شب قَدر باشد، و در آن شب هر امر محکمی جدا و مقدّر می گردد، روح بیست و چهار هزار فرشته و پیغمبر، که همه از خدا در این شب برای زیارت آن حضرت رخصت می طلبند، با او مصافحه کنند. و در حدیث معتبر دیگری از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: چون شب قَدر می شود، منادی از آسمان هفتم از پشت عرش ندا سر می دهد: حق تعالی آمرزید هرکه را به زیارت قبر حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) آمده و در روایت دیگری است هر که شب قَدر نزد قبر آن حضرت باشد و دو رکعت نماز یا آنچه میسر می شود نزد آن حضرت بخواند و از خدا بهشت درخواست کند و از آتش پناه ببرد حق تعالی خواهش او را به او عطا فرماید و از آتش پناهش دهد. ابن

قولویه از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده هر که در ماه رمضان قبر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کند و در راه زیارت بمیرد و برای او عرض و حسابی نخواهد بود و به او بگویند بدون ترس و بیم وارد بهشت شو اما متنی که در شب قَدر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) به آن زیارت می شود چنان است که شیخ مفید و محمّد بن مشهدی و ابن طاووس و شهید رحمهم اللّه در کتب «مزار» ذکر کرده اند و آن زیارت را مختصّ به این شب و روزهای عید فطر و قربان قرار داده اند و شیخ محمّد بن مشهدی به اسناد معتبر خود آن را از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده و گفته که آن حضرت فرمودند: وقتی خواستی ابو عبد اللّه الحسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کنی به مشهد آن حضرت برو البته بعد از آنکه غسل کرده و پاکیزه ترین جامه های خود را پوشیده باشی چون نزد قبر آن حضرت ایستادی، روی خود را به جانب آن حضرت کن و قبله را میان دو کتف خود قرار ده و بگو:

صوت *** اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ الصِّدِّيقَةِ الطَّاهِرَةِ

سلام بر تو ای فرزند رسول خدا، سلام بر تو ای فرزند امیر مؤمنان، سلام بر تو ای فرزند صدّیقه طاهره

[فَاطِمَةَ] سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا مَوْلايَ يَا أَباعَبْدِاللّٰهِ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ، أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلاةَ، وَ آتَيْتَ الزَّكاةَ، وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَ تَلَوْتَ الْكِتابَ حَقَّ تِلاوَتِهِ، وَ جاهَدْتَ فِي اللّٰهِ حَقَّ جِهادِهِ، وَ صَبَرْتَ عَلَى الْأَذىٰ فيْ جَنْبِهِ مُحْتَسِباً حَتَّىٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ، أَشْهَدُ أَنَّ الَّذِينَ خالَفُوكَ وَ حارَبُوكَ، وَ الَّذِينَ خَذَلُوكَ وَ الَّذِينَ قَتَلُوكَ، مَلْعُونُونَ عَلَىٰ لِسانِ النَّبِيِّ الْأُمِيِّ،وَ قَدْ خابَ مَنِ افْتَرىٰ؛ لَعَنَ اللّٰهُ الظَّالِمِينَ لَكُمْ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ وَ ضاعَفَ عَلَيْهِمُ الْعَذابَ الْأَلِيمَ. أَتَيْتُكَ يَا مَوْلايَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ زائِراً عارِفاً بِحَقِّكَ، مُوالِياً لِأَوْلِيائِكَ، مُعادِياً لِأَعْدائِكَ، مُسْتَبْصِراً بِالْهُدَى الَّذِي أَنْتَ عَلَيْهِ، عارِفاً بِضَلالَةِ مَنْ خالَفَكَ، فَاشْفَعْ لِي عِنْدَ رَبِّكَ.

فاطمه، سرور زنان جهانیان، سلام و رحمت و برکات خدا بر تو ای مولایم ابا عبد اللّه، گواهی می دهم که تو نماز بپا داشتی، و زکات پرداختی، و امر به معروف نمودی، و نهی از منکر کردی، و قرآن را تلاوت نمودی تلاوتی شایسته، و برای خدا جهاد کردی جهادی درخور، درباره خدا بر آزارها صبر کردی. درحالی که به حساب خدا گذاشتی، تا مرگت دررسید، گواهی می دهم انان که با تو مخالفت کردند و جنگیدند، و از یاریات دریغ ورزیدند و تو را کشتند، بر زبان پیامبر درس ناخوانده معلونند و البته زیانکار است کسی که دروغ است، خدا ستمکاران بر شما را از گذشتگان و آیندگاه لعنت کند، و عذاب دردناک را بر آنان دو چندان نماید، ای مولایم ای فرزند رسول خدا به زیارتت آمدم، عارف به حقّت، دوستدار دوستانت، دشمن دشمنانت، بینا بر آن هدایتی که بر آن بودی، آگاه به گمراهی کسی که با تو مخالفت ورزید، پس برایم نزد پروردگارت.

آنگاه خود را به قبر بچسبان، و صورت خویش را بر آن گذار، سپس به جانب سر مقدس

رفته و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ وَ سَمائِهِ، صَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ رُوحِكَ الطَّيِّبِ وَ جَسَدِكَ الطَّاهِرِ، وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يَا مَوْلايَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ.

سلام بر تو ای حجّت خدا در زمین و آسمان، درود خدا بر روح پاک و پیکر پاکیزه ات، و سلام و رحمت و برکات خدا بر تو ای مولایم.

پس خود را به قبر مبارک بچسبان، و آن را ببوس، و صورت خود را بر آن بگذار، و به جانب سر مبارک بازگرد، آنگاه دو رکعت نماز زیارت بجای آر، و بعد از آن به هر اندازه ای که توانستی نماز بخوان، پس از آن به سمت پایین پا برو و علی بن الحسین (عَلَيهِمَا السَّلَامُ) را زیارت کن و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ وَ ابْنَ مَوْلايَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ، لَعَنَ اللّٰهُ مَنْ ظَلَمَكَ، وَ لَعَنَ اللّٰهُ مَنْ قَتَلَكَ، وَ ضاعَفَ عَلَيْهِمُ الْعَذابَ الْأَلِيمَ.

سلام و رحمت و برکات خدا بر تو، ای مولای من و پسر مولای من، خدا لعنت کند کسی را که به تو ستم کرد خدا لعنت کند کسی را که تو را کشت، و عذاب دردناک را بر آنان دو چندان کند.

و به آنچه می خواهی دعا کن سپس شهدا را درحالی که میل کنی از سمت پا به طرف قبله، زیارت کن و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ أَيُّهَا الصِّدِيقُونَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ أَيُّهَا الشُّهَداءُ الصَّابِرُونَ، أَشْهَدُ أَنَّكُمْ جاهَدْتُمْ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ،

سلام بر شما ای راستی پیشگان سلام بر شما ای شهیدان شکیبا، گواهی می دهم که شما در راه خدا جهاد کردید،

وَصَبَرْتُمْ عَلَى الْأَذىٰ فِي جَنْبِ اللّٰهِ، وَ نَصَحْتُمْ لِلّٰهِ وَ لِرَسُولِهِ حَتَّىٰ أَتَاكُمُ الْيَقِينُ، أَشْهَدُ أَنَّكُمْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّكُمْ تُرْزَقُونَ، فَجَزاكُمُ اللّٰهُ عَنِ الْإِسْلامِ وَ أَهْلِهِ أَفْضَلَ جَزاءِ الْمُحْسِنِينَ، وَ جَمَعَ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ فِي مَحَلِّ النَّعِيمِ.

و در باره خدا بر آزارها صبر کردید، و برای خدا و رسولش خیرخواهی نمودید، تا مرگتان فرا رسید، گواهی می دهم که شما نزد پروردگارتان زنده اید و روزی داده می شوید، خدا از سوی اسلام و اهلش، به شما پاداش دهد، برترین پاداش نیکوکاران، و در جایگاه ناز و نعمت میان ما و شما جمع کند.

پس به زیارت قمر بنی هاشم می روی، همین که آنجا رسیدی و نزد آن جناب ایستادی و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْمُطِيعُ لِلّٰهِ وَ لِرَسُولِهِ، أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ جاهَدْتَ وَ نَصَحْتَ وَ صَبَرْتَ حَتَّىٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ؛ لَعَنَ اللّٰهُ الظَّالِمِينَ لَكُمْ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ وَ أَلْحَقَهُمْ بِدَرْكِ الْجَحِيمِ.

سلام بر تو ای فرزند امیر مؤمنان، سلام بر تو ای بنده شایسته، فرمانبردار خدا و رسول خدا، گواهی می دهم که تو جهاد کردی و خیرخواهی نمودی و شکیبایی ورزیدی تا مرگ تو را دررسید خدا ستم کنندگان به شما را، از گذشتگان و آیندگان لعنت کند، و به هلاکت گاه دوزخ ملحق نماید.

آنگاه زائر در مسجد آن جناب هرچه که خواهد نماز مستحبّی بجا آورد، و سپس بیرون رود.

به سند معتبر از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: هرکه در یک شب از سه شب ذیل قبر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کند،

گناهان گذشته و آینده اش آمرزیده شود: شب عید فطر یا قربان یا نیمه شعبان. و به روایت معتبر از حضرت موسی بن جعفر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: سه شب است که هر که در آن ها حضرت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کند، گناهان گذشته و آینده اش آمرزیده می شود: شب نیمه شعبان و شب بیست و سوم ماه رمضان و شب عید فطر، از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: کسی که امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را در شب نیمه شعبان و شب عید فطر و شب عرفه زیارت کند، حق تعالی برای او در یکسال: هزار حجّ پذیرفته و هزار عمره پذیرفته بنویسد و برای او هزار حاجت دنیا و آخرت را برآورده کند. و از امام باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: هرکه شب عرفه در زمین کربلا باشد و آنجا بماند تا زیارت روز عید قربان کند و برگردد حق تعالی او را از شرّ آن سال نگاه دارد. بدانکه علما برای این دو عید شریف دو زیارت نقل کرده اند: یکی زیارتی که برای شبهای قَدر ذکر شده و دیگر این زیارت است که ذکر می شود و از کلمات ایشان ظاهر می گردد که زیارتی که گذشت برای روزهای عید فطر و عید

قربان است و زیارتی که ذکر می شود برای شبهای عید فطر و قربان در هر صورت فرموده اند: چون در این دو شب زیارت آنحضرت را اراده کنی بر در بارگاه بایست و به جانب قبر نظر کن و برای اذن دخول بگو:

صوت *** يا مَوْلايَ يَا أَبا عَبْدِاللّٰهِ، يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، عَبْدُكَ وَ ابْنُ أَمَتِكَ، الذَّلِيلُ بَيْنَ يَدَيْكَ، وَ الْمُصَغَّرُ فِي عُلوِّ قَدْرِكَ، وَ الْمُعْتَرِفُ بِحَقِّكَ جاءَكَ مُسْتَجِيراً بِكَ قاصِداً إِلىٰ حَرَمِكَ، مُتَوَجِّهاً إِلىٰ مَقامِكَ، مُتَوَسِّلاً إِلَى اللّٰهِ تَعالىٰ بِكَ، أَ أَدْخُلُ يَا مَوْلايَ ؟ أَ أَدْخُلُ يا وَلِيَّ اللّٰهِ؟ أَ أَدْخُلُ يَا مَلائِكَةَ اللّٰهِ الْمُحْدِقِينَ بِهٰذَا الْحَرَمِ، الْمُقِيمِينَ فِي هٰذَا الْمَشْهَدِ؟

ای مولای من ای ابا عبد اللّه، ای فرزند رسول خدا، بنده ات و فرزند کنیزت، خوار در برابرت، و کوچک شده در برابر بلندی مقامت، و اعتراف کننده به حقّت، پناه خواه به سویت آمد، آهنگ حرمت نموده رو به سوی مقامت کرده، به وسیله تو متوسّل به خدای تعالی است، آیا وارد شوم ای مولای من، آیا وارد شوم ای ولی خدا، آیا وارد شوم ای فرشتگان خدا، ای در بر گیرندگان این حرم، ای مأوی گزیدگان در این زیارتگاه.

پس اگر دلت خاشع شد، و دیده ات گریان گشت، وارد شو، و پای راست را بر پای چپ مقدّم بدار و بگو:

بِسْمِ اللّٰهِ، وَ بِاللّٰهِ، وَ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ، وَ عَلَىٰ مِلَّةِ رَسُولِ اللّٰهِ. اَللّٰهُمَّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلاً مُبارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ.

به نام خدا و در راه خدا، و بر آیین رسول خدا. خدایا مرا در منزلی با برکت فرود آر، که تو بهترین فرود آورندگانی.

سپس بگو:اللّه أَکْبَرُ

كَبِيراً، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ كَثِيراً، وَ سُبْحانَ اللّٰهِ بُكْرَةً وَ أَصِيلاً، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الْفَرْدِ الصَّمَدِ، الْمَاجِدِ الْأَحَدِ، الْمُتَفَضِّلِ الْمَنَّانِ، الْمُتَطَوِّلِ الْحَنَّانِ، الَّذِي مِنْ تَطَوُّلِهِ سَهَّلَ لِي زِيارَةَ مَوْلايَ بِإِحْسانِهِ، وَ لَمْ يَجْعَلْنِي عَنْ زِيارَتِهِ مَمْنُوعاً، وَ لَا عَنْ ذِمَّتِهِ مَدْفُوعاً، بَلْ تَطَوَّلَ وَ مَنَحَ.

خدا بزرگتر است بزرگتر، و سپاس بسیار خدای را، و منزّه است در هر بامداد شامگاه، سپاس خدای را، خدای فرد، بینیاز، بزرگوار، تفضّل کننده، نعمت بخش، بزرگوار به بخشش به بخشش، بسیار مهربان، آنکه از بزرگواری در بخشش، زیارت مولایم را به احسانش بر من آسان نمود، و از زیارتش مرا باز نداشت و از پناهش دورم ننمود، بلکه بر من لطف و احسان فرمود.

پس وارد شو، چون به میان روضه رسیدی با حال خضوع و گریه و تضرّع، برابر قبر مطهّر بایست و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ آدَمَ صَفْوَةِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ نُوحٍ أَمِينِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ إِبْراهِيمَ خَلِيلِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ مُوسىٰ كَلِيمِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ عِيسىٰ رُوحِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ حَبِيبِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ عَلِيٍّ حُجَّةِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْوَصِيُّ الْبَرُّ التَّقِيُّ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ثارَ اللّٰهِ وَ ابْنَ ثارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ، أَشْهَدُ أَنَّكَ

سلام بر تو ای وارث آدم برگزیده خدا، سلام بر تو ای وارث نوح پیامبر خدا، سلام بر تو ای وارث ابراهیم دوست خدا، سلام بر تو ای وارث موسی همنشین خدا، سلام بر تو ای وارث عیسی روح خدا، سلام بر تو ای وارث محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) حبیب خدا، سلام بر تو ای وارث علی حجّت خدا، سلام بر تو ای جانشین نیکوکار باتقوا، سلام بر تو ای خون خدا و فرزند خون خدا، و ای تنهایی ستمدیده، گواهی می دهم که تو

قَدْ أَقَمْتَ الصَّلاةَ، وَ آتَيْتَ الزَّكاةَ، وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَ جاهَدْتَ فِي اللّٰهِ حَقَّ جِهادِهِ حَتَّى اسْتُبِيحَ حَرَمُكَ، وَ قُتِلْتَ مَظْلُوماً.

نماز بپا داشتی، و زکات پرداختی، و امر به معروف نمودی و نهی از منکر کردی، و در راه خدا به جهاد برخواستی، جادی شایسته، تا حرم تو مباح شمرده شد، و مظلومانه کشته شدی.

پس با دلی خاشع و چشمی گریان نزد سر مقدس بایست و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبا عَبْدِاللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَابْنَ فاطِمَةَ [الزَّهْراءِ] سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا بَطَلَ الْمُسْلِمِينَ، يَا مَوْلايَ أَشْهَدُ أَنَّكَ كُنْتَ نُوراً فِي الْأَصْلابِ الشَّامِخَةِ وَ الْأَرْحامِ الْمُطَهَّرَةِ، لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجاهِلِيَّةُ بِأَنْجَاسِها، وَ لَمْ تُلْبِسْكَ مِنْ مُدْلَهِمَّاتِ ثِيابِها، وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ مِنْ دَعائِمِ الدِّينِ، وَ أَرْكانِ الْمُسْلِمِينَ، وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنِينَ، وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ الْإِمامُ الْبَرُّ التَّقِيُّ الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ الْهادِي الْمَهْدِيُّ، وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ

سلام بر تو ای ابا عبد اللّه، سلام بر تو ای فرزند رسول خدا، سلام بر تو ای فرزند آقای جانشینان، سلام بر تو ای فرزند فاطمه زهرا، سرور بانوان جهانیان، سلام بر تو ای قهرمان مسلمانان، ای مولای من، گواهی می دهم که تو نوری بودی در صلب های بلندمرتبه، و رحمهای پاکیزه، جاهلیت تو را نیالود به ناپاکی هایش، و از جامه های تیره و تارش به تو نپوشانید و گواهی می دهم، که تو از استوانه های دین و پایه های مسلمانان، و پناهگاه مردم مؤمنی، و گواهی می دهم که تویی پیشوای نیکوکار، باتقوا، خشنودکننده حق، پاک، هدایت گر، هدایت شده، و گواهی می دهم که امامان از

وُلْدِكَ كَلِمَةُ التَّقْوىٰ، وَ أَعْلامُ الْهُدىٰ، وَ الْعُرْوَةُ الْوُثْقىٰ، وَ الْحُجَّةُ عَلَىٰ أَهْلِ الدُّنْيا.

فرزندانت پایه های تقوا، و نشانه های هدایت، و دستاویز محکم، و حجّت بر اهل دنیا هستند.

پس خود را به قبر بچسبان و بگو:

«إِنَّا لِلّٰهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ»، يَا مَوْلايَ، أَنَا مُوالٍ لِوَلِيِّكُمْ، وَ مُعادٍ لِعَدُوِّكُمْ، وَ أَنَا بِكُمْ مُؤْمِنٌ، وَ بِإِيابِكُمْ مُوقِنٌ، بِشَرايِعِ دِينِي، وَ خَواتِيمِ عَمَلِي، وَ قَلْبِي لِقَلْبِكُمْ سِلْمٌ، وَ أَمْرِي لِأَمْرِكُمْ مُتَّبِعٌ، يَا مَوْلايَ، أَتَيْتُكَ خائِفاً فَآمِنِّي، وَ أَتَيْتُكَ مُسْتَجِيراً فَأَجِرْنِي، وَ أَتَيْتُكَ فَقِيراً فَأَغْنِنِي، سَيِّدِي وَ مَوْلايَ أَنْتَ مَوْلايَ حُجَّةُ اللّٰهِ عَلَى الخَلْقِ أَجْمَعِينَ، آمَنْتُ بِسِرِّكُمْ وَ عَلانِيَتِكُمْ، وَ بِظاهِرِكُمْ وَ باطِنِكُمْ، وَ أَوَّلِكُمْ وَ آخِرِكُمْ، وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ التَّالِي لِكِتابِ اللّٰهِ وَ أَمِينُ اللّٰهِ الدَّاعِي إِلَى اللّٰهِ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ، لَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً ظَلَمَتْكَ، وَ أُمَّةً قَتَلَتْكَ، وَ لَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذٰلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ.

ما از خدا ایم و به سوی او باز می گردیم، ای مولای من، من دوستدار دوست شما، و دشمن دشمن شماییم، به شما مؤمنم، به بازگشت تان یقین دارم، بر پایه قوانین دین و عواقب عملم، دلم نسبت به دل شما تسلیم و کارم پیرو کار شماست، ای مولای من ترسان به نزدت آمدم، پس مرا ایمین ده، و آمدم پناهنده، پس پناهم ده و تهیدست آمدم، پس بی نیازم گردان، آقا و مولای من، تو مولای منی، حجّت خدا بر همه خلقی، ایمان آوردم به نهان و آشکارتان، به ظاهر و باطن تان، و اوّل و آخرتان، و گواهی می دهم که تو البته تلاوت کننده کتاب خدایی و امین خدا، و دعوت کننده به سوی خدا با حکمت و موعظه حسنه ای، خدا لعنت کند امّتی را که به تو ستم کردند، و تو را کشتند، و خدا لعنت کند امّتی را که این حادثه را شنیدند و به آن خشنود شدند.

سپس دو

رکعت نماز، نزد سر آن حضرت بخوان و چون سلام دادی بگو:

اَللّٰهُمَّ إِنِّي لَكَ صَلَّيْتُ، وَ لَكَ رَكَعْتُ، وَ لَكَ سَجَدْتُ، وَحْدَكَ لَاشَرِيكَ لَكَ فَإِنَّهُ لا تَجُوزُ الصَّلاةُ وَ الرُّكُوعُ وَ السُّجُودُ إِلّا لَكَ لِأَنَّكَ أَنْتَ اللّٰهُ الَّذِي لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَبْلِغْهُمْ عَنِّي أَفْضَلَ السَّلامِ وَ التَّحِيَّةِ، وَ ارْدُدْ عَلَيَّ مِنْهُمُ السَّلامَ. اَللّٰهُمَّ وَ هاتانِ الرَّكْعَتانِ هَدِيَّةٌ مِنِّي إِلىٰ سَيِّدِي الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِمَا السَّلاٰمُ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ عَلَيْهِ وَ تَقَبَّلْهُما مِنِّي وَ اجْزِنِي عَلَيْهِما أَفْضَلَ أَمَلِي وَ رَجائِي فِيكَ وَ فِي وَلِيِّكَ، يَا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِينَ.

خدایا برای تو نماز خواندم، و برای تو رکوع کردم، و برای تو سجده نمودم، یکتایی و شریکی نداری، همانا نماز و رکوع و سجود، جز برای تو جایز نمیباشد، زیرا تو خدایی که معبودی جز تو نیست. خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و برترین سلام و تحیّت را از سوی من به ایشان برسان، و سلام ایشان را به من بازگردان. خدایا و این دو رکعت هدیه ای است از جانب من به آقایم حسین بن علی (درود بر ایشان). خدایا بر محمّد و بر او درود فرست این دو رکعت نماز را از من بپذیر، و بر آن دو رکعت پاداشم ده به برترین امید و آرزویم نسبت به تو و ولیّت ای ولیّ مردم مومن

پس خود را به قبر بچسبان و آن را ببوس و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ الْمَظْلُومِ الشَّهِيدِ، قَتِيلِ الْعَبَراتِ، وَ أَسِيرِ الْكُرُباتِ. اَللّٰهُمَّ إِنِّى أَشْهَدُ أَنَّهُ وَلِيُّكَ وَ ابْنُ وَلِيِّكَ، وَ صَفِيُّكَ الثَّائِرُ بِحَقِّكَ، أَكْرَمْتَهُ بِكَرامَتِكَ، وَ خَتَمْتَ لَهُ

سلام بر حسین بن علی مظلوم شهید کشته اشک ها، گرفتار غم ها و غصه ها. خدایا شهادت می دهم او ولیّ تو و فرزند ولیّ تو، و برگزیدی تو و قیام کننده به حق تو است، او را گرامی داشتی به کرامتت، و برای او

بِالشَّهادَةِ، وَ جَعَلْتَهُ سَيِّداً مِنَ السَّادَةِ، وَ قائِداً مِنَ الْقادَةِ، وَ أَكْرَمْتَهُ بِطِيبِ الْوِلادَةِ، وَ أَعْطَيْتَهُ مَوارِيثَ الْأَنْبِياءِ، وَ جَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلَىٰ خَلْقِكَ مِنَ الْأَوْصِياءِ، فَأَعْذَرَ فِي الدُّعاءِ، وَ مَنَحَ النَّصِيحَةَ، وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِيكَ حَتَّى اسْتَنْقَذَ عِبادَكَ مِنَ الْجَهالَةِ، وَ حَيْرَةِ (خَیبَةِ) الضَّلالَةِ، وَ قَدْ تَوازَرَ عَلَيْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْيا، وَ باعَ حَظَّهُ مِنَ الْآخِرَةِ بِالْأَدْنىٰ، وَ تَرَدَّىٰ فِي هَواهُ، وَ أَسْخَطَكَ وَ أَسْخَطَ نَبِيَّكَ، وَ أَطاعَ مِنْ عِبادِكَ أُولِي الشِّقاقِ وَ النِّفاقِ، وَ حَمَلَةَ الْأَوْزارِ، الْمُسْتَوْجِبِينَ النَّارَ، فَجاهَدَهُمْ فِيكَ صابِراً مُحْتَسِباً، مُقْبِلاً غَيْرَ مُدْبِرٍ، لَا تَأْخُذُهُ فِي اللّٰهِ لَوْمَةُ لائِمٍ، حَتَّىٰ سُفِكَ فِي طاعَتِكَ دَمُهُ وَ اسْتُبِيحَ حَرِيمُهُ. اَللّٰهُمَّ الْعَنْهُمْ لَعْناً وَبِيلاً، وَ عَذِّبْهُمْ عَذاباً أَلِيماً.

به شهادت ختم کردی، و او را آقایی از آقایان و پیشوایی از پیشوایان قرار دادی، و به پاکی ولادت گرامی اش داشتی، و میراث های پیامبران را به او اعطا نمودی، و قرار دادی او را حجّت بر خلق از میان پیشوایان، پس در دعوت به خدا، برهان حجت را القاء کرد، و در خیرخواهی کوتاهی ننمود، و نثار کرد جانش را در راه تو، تا بنگانت را از نادانی و سرگردانی و گمراهی نجات داد، در صورتی که بر ضدّش همدست شدند، کسانی که دنیا فریبشان داد و بهره خود را از آخرت به پایین ترین چیزی فروختند، و خود را در هوای نفس خویش سرنگون کردند، و تو را و پیامبرت را به خشم آوردند، و از میان بندگانت از شکاف اندازان دورو و آنان که بارکشان گناه، و سزاوار آتش دوزخ بودند اطاعت کردند، پس با آن ها برای تو شکیبایی و به حساب تو جهاد کرد، بدون اینکه از دشمن رو برگرداند، برای تو سرزنش ملامت گران را به چیزی نگرفت، تا جایی که خونش در طاعت تو ریخته شد، و هتک حریمش حلال شمرده شد. خدایا آنان را لعنت کن لعنتی ناگوار و سخت و عذابشان کن عذابی دردناک.

بعد به جانب علی بن الحسین (عَلَيهِمَا السَّلَامُ) برگرد، و آن جناب در طرف پای مبارک حضرت حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) است، آنگاه بگو:اَلسَّلامُ

عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ خاتَمِ النَّبِيِّينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْمَظْلُومُ الشَّهِيدُ، بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي عِشْتَ سَعِيداً، وَ قُتِلْتَ مَظْلُوماً شَهِيداً.

سلام بر تو ای ولیّ خدا، سلام بر تو ای فرزند رسول خدا، سلام بر تو ای فرزند خاتم انبیا، سلام برتو ای فرزند فاطمه، سرور بانوان جهانیان، سلام بر تو ای فرزند امیر مؤمنان، سلام بر تو ای مظلوم شهید پدر و مادرم به فدایت، خوشبخت زندگی کردی، و مظلوم و شهید کشته شدی.

پس به جانب قبر سایر شهدا رضوان اللّه علیهم رو کن و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ أَيُّهَا الذَّابُّونَ عَنْ تَوْحِيدِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ، بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي، فُزْتُمْ فَوْزاً عَظِيماً.

سلام بر شما ای دفاع کنندگان از تَوحید خدا، سلام بر شما در برابر آنچه که صبر کردید، چه نیکو سرانجامی است خانه آخرت، پدر و مادرم به فدایتان، به رستگاری رسیدید، رستگاری بس بزرگ.

سپس به مشهد عباس بن علی (عَلَيهِمَا السَّلَامُ) برو و نزد ضریح شریف آن جناب بایست و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ وَ الصِّدِّيقُ الْمُواسِي، أَشْهَدُ أَنَّكَ آمَنْتَ بِاللّٰهِ، وَ نَصَرْتَ ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، وَ دَعَوْتَ إِلَىٰ سَبِيلِ اللّٰهِ، وَ واسَيْتَ بِنَفْسِكَ، فَعَلَيْكَ مِنَ اللّٰهِ أَفْضَلُ التَّحِيَّةِ وَ السَّلامِ.

سلام بر تو ای بنده شایسته و صدّیق همدرد، گواهی می دهم که ایمان آوردی به خدا، و فرزند رسول خدا را یاری نمودی، و به راه خدا دعوت کردی، و با جانت به فداکاری برخاستی، از جانب خدا برترین تحیّت و سلام بر تو باد

سپس خود را به قبر بچسبان و چنین

بگو:

بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا ناصِرَ دِينِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْكَ يَا ناصِرَ الْحُسَيْنِ الصِّدِّيقِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا ناصِرَ الْحُسَيْنِ الشَّهِيدِ، عَلَيْكَ مِنِّي السَّلامُ مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ.

پدرم و مادرم فدایت، ای یاور دین خدا، سلام بر تو ای یاور حسین صدّیق، سلام بر تو ای یاور حسین شهید، از سوی من سلام بر تو باد تا زنده ام و تا باقی است شب و روز.

بعد نزد سر آن حضرت دو رکعت نماز بخوان و دعای «اللّهمّ انّی صلّیت... » را که بالای سر حضرت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) بعد از دو رکعت نماز زیارت خواندی، در اینجا هم بخوان. آنگاه به جانب مشهد حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) بازگرد و آنچه خواهی نزد آن حضرت بمان، جز اینکه مستحب است آنجا را خوابگاه خود قرار ندهی، و چون بخواهی آن حضرت را وداع کنی، نزد سر بایست و گریه کن و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ يَا مَوْلايَ، سَلامَ مُوَدِّعٍ لَا قالٍ وَ لَا سَئِمٍ، فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلَا عَنْ مَلالَةٍ، وَ إِنْ أُقِمْ فَلا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللّٰهُ الصَّابِرِينَ، يَا مَوْلايَ، لَا جَعَلَهُ اللّٰهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيارَتِكَ، وَ رَزَقَنِي الْعَوْدَ إِلَيْكَ، وَ الْمُقَامَ فِي حَرَمِكَ، وَ الْکَوْنَ فِی

سلام بر تو ای مولای من، سلام وداع کننده ای که، او را نه کراهت است نه خستگی، اگر بازگردم از روی ملالت نیست، و اگر بمانم نه از جهت بدگمانی به آنچه خدا صابران را وعده داد، ای مولای من، خدا این زیارتم را آخرین بار از زیارتم قرار نده، و بازگشت به سویت و توقف در حرمت و بودن در

مَشْهَدِكَ، آمِينَ رَبَّ الْعالَمِينَ.

مشهدت را روزی ام کند، آمین ای پروردگار جهانیان.

پس ضریح را ببوس و تمام بدنت را به آن بمال، که باعث امان و حفظ است و از نزد سر آن حضرت بیرون برو، به طوری که رویت به جانب قبر باشد و تا خروج از حرم پشت به قبر مکن، و در همان حال بگو:

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ يَا بابَ الْمَقامِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا شَرِيكَ الْقُرْآنِ، اَلسَّلامُ عَلَیْكَ يَا حُجَّةَ الْخِصامِ، اَلسَّلامُ عَلَیْكَ يَا سَفِينَةَ النَّجاةِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ يَا مَلائِكَةَ رَبِّي الْمُقِيمِينَ فِي هٰذَا الْحَرَمِ، اَلسَّلامُ عَلَیْكَ أَبَداً مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ. و بگو إِنَّا لِلّٰهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ، وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.

سلام بر تو ای درگاه مقام، سلام بر تو ای همردیف قرآن، سلام بر تو ای حجّت بر اهل دشمنی، سلام بر تو ای کشتی نجات، سلام بر شما ای فرشتگان پروردگارم که بر گرد این حرم هستید، سلام بر تو همیشه، تا زنده ام و شب و روز باقی است. ما از خداییم و به سوی او باز می گردیم، و جنبش و نیرویی نیست جز به خدای بزرگ.

آنگاه بیرون رو سیّد بن طاووس و محمّد بن مشهدی گفته اند: وقتی که اینگونه اعمال را انجام دادی، همانند کسی هستی که خدا را در عرش زیارت کرده باشد.

بدانکه آنچه از اهل بیت عصمت و طهارت (عَلَيهِم السَّلَامُ) در مورد زیارت عرفه رسیده، از زیادتی روایات، و بسیاری فضیلت و ثواب، بیشتر از آن است که شمرده شود، و ما به خاطر تشویق زائران، به ذکر چند حدیث اکتفا می کنیم. از بشیر دّهان به سند معتبر روایت شده: خدمت امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) عرض کردم: گاه هست که حجّ از من فوت می شود، و روز عرفه را نزد قبر امام (عَلَيهِ السَّلَامُ) میگذارانم، فرمود: ای بشیر کار خوبی انجام می دهی، هر مؤمنی که در روز غیر عید با معرفت به حق آن حضرت به زیارت قبر حضرتش برود، ثواب بیست حجّ و بیست عمره پسندیده پذیرفته، و بیست جهاد همراه پیامبر مرسل یا امام عادل برای او نوشته می شود و هرکه آن حضرت را در روز عید زیارت کند، حق تعالی برای او ثواب صد حجّ و صد عمره و صد جهاد همراه با پیامبر مرسل یا امام عادل را مینویسد و هر که آن حضرت را در روز عرفه با معرفت به حق حضرتش زیارت کند، برای او ثواب هزار حجّ و هزار عمره پسندیده پذیرفته، و هزار جهاد با پیامبر مرسل یا امام عادل بنویسد. به حضرت گفتم: ثواب موقف عرفات برای من کجا حاصل می شود؟ آن حضرت به جانب من نظر کرد، مانند کسی که خشمناک

باشد و فرمود: ای بشیر، هرگاه مؤمنی در روز عرفه، به زیارت قبر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) برود، و در رود فرات غسل کند، سپس به سوی قبر آن حضرت متوجّه شود، حق تعالی به هر گامی که بر میدارد، برای او ثواب حجّی که با همه مناسک به طور کامل انجام داده باشد مینویسد، و چنین گمان دارم که فرمود «و عمره». و در احادیث بسیار به نهایت معتبر وارد شده: حق تعالی در روز عرفه، پیش از آنکه نظر به اهل موقف عرفات کند، ابتدا نظر رحمت به سوی زائران قبر حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) می افکند. در حدیث معتبر از رفاعه روایت شده است که حضرت امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) به من فرمود: امسال حجّ کردی؟ گفتم: فدایت شوم، مالی نداشتم که به حج روم، ولی عرفه را نزد قبر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) گذراندم، فرمود: ای رفاعه از آنچه اهل منی در آن بودند، هیچ کوتاهی نکردی، اگر نه این بود، که کراهت دارم مردم ترک حج کنند، هر آینه برای تو حدیثی میگفتم، که هرگز زیارت قبر آن حضرت را ترک نکنی، پس ساعتی ساکت شد، بعد از آن فرمود: پدرم به من خبر داد، هر که به سوی قبر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) بیرون رود، و با تکبّر حرکت نکند، عارف به حق آن حضرت باشد، هزار فرشته از طرف راست و هزار

فرشته از طرف چپ همراه او می شوند و برای او ثواب هزار حجّ و هزار عمره که با پیغمبر یا وصیّ پیغمبر بجا آورده باشد نوشته می شود. امّا کیفیّت زیارت آن حضرت، چنان است که علمای بزرگوار، و رؤسای مذهب و ملّت فرموده اند: چون خواستی حضرت را در این روز زیارت کنی، اگر توانستی از فرات غسل کن وگرنه از هر آبی که برایت میسّر شد، و پاکیزه ترین جامه های خود را بپوش و زیارت آن حضرت را قصد کن، درحالی که به آرامی و وقار و دقّت باشی، چون به در حائر رسیدی بگو:

اللّه أَكْبَرُ و بخوان: *** اَللّٰهُ أَكْبَرُ كَبِيراً، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ كَثِيراً، وَ سُبْحانَ اللّٰهِ بُكْرَةً وَ أَصِيلاً، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي هَدٰانٰا لِهٰذٰا وَ مٰا كُنّٰا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لاٰ أَنْ هَدٰانَا اللّٰهُ، لَقَدْ جٰاءَتْ رُسُلُ رَبِّنٰا بِالْحَقِّ، السَّلامُ عَلىٰ رَسُولِ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، اَلسَّلامُ عَلىٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلامُ عَلىٰ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ، اَلسَّلامُ عَلَى الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ، اَلسَّلامُ عَلىٰ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، اَلسَّلامُ عَلىٰ مُحَمَّدِ بْنِ

خدا برزگتر است بزرگتر، خدا را سپاس بسیار، منزّه است خدای صبح و شام، سپاس خدای را که ما را به این راه هدایت نمود، و ما آن گونه نبودیم که هدایت شویم، اگر خدا ما را راهنمایی نمی کرد، همانا رسولان پروردگار ما به حق آمدند. سلام بر رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش). سلام بر امیر مؤمنان، سلام بر فاطمه زهرا سرور بانوان جهانیان، سلام بر حسن و حسین، سلام بر علی بن الحسین، سلام بر محمّد

عَلِيٍّ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ عَلِيِّ بْنِ مُوسىٰ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ، اَلسَّلامُ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ، اَلسَّلامُ عَلَى الْخَلَفِ الصَّالِحِ الْمُنْتَظَرِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبا عَبْدِاللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدِكَ وَ ابْنُ أَمَتِكَ، الْمُوالِي لِوَلِيِّكَ، الْمُعادِي لِعَدُوِّكَ، اسْتَجارَ بِمَشْهَدِكَ، وَ تَقَرَّبَ إِلَى اللّٰهِ بِقَصْدِكَ. اَلْحَمْدُلِلّٰهِ الَّذِي هَدَانِي لِوِلايَتِكَ، وَ خَصَّنِي بِزِيارَتِكَ، وَ سَهَّلَ لِي قَصْدَكَ.

بن علی، سلام بر جعفر بن محمّد، سلام بر موسی بن جعفر، سلام بر علی بن موسی، سلام بر محمّد بن علی، سلام بر علی بن محمّد، سلام بر حسن بن علی، سلام بر یادگار شایسته، آن امام مورد انتظار، سلام بر تو ای ابا عبد اللّه، سلام بر تو ای فرزند رسول خدا، بنده و فرزند بنده ات و فرزند کنیزت هستم، دوستدار دوستت، و دشمن دشمنت می باشم، به زیارت گاهت پناه آورده، و با آهنگ به سویت تقرّب جسته به خدا، سپاس خدای را که مرا به ولایتت هدایت کرد و به زیارتت اختصاص داد، و برایم هموار ساخت آهنگ کردنت را

پس داخل روضه شو، و برابر بایست و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ آدَمَ صَفْوَةِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ نُوحٍ نَبِيِّ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ إِبْراهِيمَ خَلِيلِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ مُوسىٰ كَلِيمِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ عِيسىٰ رُوحِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ مُحَمَّدٍ حَبِيبِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ

سلام بر تو ای وارث آدم برگزیده خدا، سلام بر تو ای وارث نوح پیامبر خدا، سلام بر تو ای وارث ابراهیم دوست خدا، سلام بر تو ای وارث موسی هم سخن خدا، سلام بر تو ای وارث عیسی روح خدا، سلام بر تو ای وارث محمّد حبیب خدا، سلام بر تو

يَا وارِثَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفىٰ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ عَلِيٍّ الْمُرْتَضىٰ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ خَدِيجَةَ الْكُبْرىٰ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ثارَ اللّٰهِ وَ ابْنَ ثارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ، أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلاةَ، وَ آتَيْتَ الزَّكَاةَ، وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَ أَطَعْتَ اللّٰهَ حَتَّىٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ ؛

ای وارث امیر مؤمنان، سلام بر تو ای وارث فاطمه زهرا، سلام تو ای فرزند محمّد مصطفی، سلام بر تو ای فرزند علی مرتضی، سلام بر تو ای فرزند فاطمه زهرا، سلام بر تو ای فرزند خدیجه کبری، سلام بر تو ای خون خدا و فرزند خون خدا، و ای تنهای ستمدیده، گواهی می دهم که تو بپا داشتی نماز را، و زکات دادی، و امر به معروف کردی، و نهی از منکر نمودی، و خدا را اطاعت کردی تا مرگ تو را دررسید،

فَلَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً قَتَلَتْكَ، وَ لَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً ظَلَمَتْكَ، وَ لَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذٰلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ، يَا مَوْلايَ يَا أَبا عَبْدِاللّٰهِ، أُشْهِدُ اللّٰهَ وَ مَلائِكَتَهُ وَ أَنْبِياءَهُ وَ رُسُلَهُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ، وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ، بِشَرايِعِ دِينِي، وَ خَواتِيمِ عَمَلِي، وَ مُنْقَلَبِي إِلَىٰ رَبِّي، فَصَلَواتُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ، وَ عَلىٰ أَرْواحِكُمْ وَ عَلىٰ أَجْسادِكُمْ، وَ عَلىٰ شاهِدِكُمْ وَ عَلىٰ غائِبِكُمْ، وَ ظاهِرِكُمْ وَ باطِنِكُمْ. اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا ابْنَ خاتَمِ النَّبِيِّينَ، وَ ابْنَ سَيِّدِ

خدا لعنت کند امّتی که تو را کشتند، و لعنت، لعنت کند امّتی را که به تو ستم کردند، و لعنت کند امّتی را که این واقعه را شیدند، و به آن خشنود شدند، ای مولای من ای ابا عبد اللّه، گواه می گیرم خدا و فرشتگان و پیامبران و رسولانش را که مؤمن به شمایم، و به بازگشت تان یقین دارم، بر پایه قوانین دینم، و عواقب عملم، و بازگشتگاهم به جانب پروردگارم، پس درود خدا بر جانهای تان، و تن هایتان و حاضران، وغایب تان، و ظاهرتان، و باطن تان، سلام بر تو ای فرزند خاتم پیامبران، و فرزند آقای

الْوَصِيِّينَ، وَ ابْنَ إِمامِ الْمُتَّقِينَ، وَ ابْنَ قائِدِ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ إِلىٰ جَنَّاتِ النَّعِيمِ، وَ كَيْفَ لَاتَكُونُ كَذٰلِكَ وَ أَنْتَ بابُ الْهُدىٰ، وَ إِمامُ التُّقىٰ، وَ الْعُرْوَةُ الْوُثْقىٰ، وَ الْحُجَّةُ عَلَىٰ أَهْلِ الدُّنْيا، وَ خامِسُ أَصْحابِ الْكِساءِ، غَذَتْكَ يَدُ الرَّحْمَةِ، وَ رَضَعْتَ مِنْ ثَدْيِ الْإِيمانِ، وَ رُبِّيتَ فِي حِجْرِ الْإِسْلامِ، فَالنَّفْسُ غَيْرُ راضِيَةٍ بِفِراقِكَ،

پیشوایان، و فرزند پیشوای پرهیزکاران و فرزند پیشوای سپیدرویان به جانب بهشت های پر نعمت، و چگونه این چنین نباشی؟، در صورتی که تو درگاه هدایت و پیشوای تقوا، و دستاویز محکم خدا، و حجّت بر اهل دنیا، و پنجم اصحاب کسایی دست رحمت غذایت داد، و از سینه ایمان شیر داده شدی، و در دامن اسلام پرورش یافتی، دل به فراقت راضی نیست،

وَ لَا شَاكَّةٍ فِي حَيَاتِكَ، صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَ عَلَىٰ آبائِكَ وَ أَبْنائِكَ ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَرِيعَ الْعَبَرَةِ السَّاكِبَةِ، وَ قَرِينَ الْمُصِيبَةِ الرَّاتِبَةِ، لَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً اسْتَحَلَّتْ مِنْكَ الْمَحارِمَ، [وَانْتَهَكَتْ فِيكَ حُرْمَةَ الْإِسْلامِ]، فَقُتِلْتَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْكَ مَقْهُوراً، وَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِكَ مَوْتُوراً، وَ أَصْبَحَ كِتابُ اللّٰهِ بِفَقْدِكَ مَهْجُوراً. اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَىٰ جَدِّكَ وَ أَبِيكَ، وَ أُمِّكَ وَ أَخِيكَ، وَ عَلَى الْأَئِمَّةِ مِنْ بَنِيكَ، وَ عَلَى الْمُسْتَشْهَدِينَ مَعَكَ، وَ عَلَى الْمَلائِكَةِ الْحافِّينَ بِقَبْرِكَ،

و تردیدی در زنده بودنت نمی باشد، درود خدا بر تو و بر پدران و فرزندانت سلام بر تو ای به خاک افتاده اشک روان، و همدم مصیبت پی درپی، خدا لعنت کند امّتی را که حلال شمردند حرمت های تو را «و درباره تو پرده حرمت اسلام را دریدند» کشته شدی (درود خدا بر تو) به قهر، رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش) به تو مظلوم گشت، و کتاب خدا به فقدانت مهجور شد، سلام بر تو و جد و پدر و مادر و برادر و امامان از فرزندانت، و شهید شدگان به همراهت، و بر فرشتگان دربرگیرنده قبرت،

وَالشَّاهِدِينَ لِزُوَّارِكَ، الْمُؤَمِّنِينَ بِالْقَبُولِ عَلَىٰ دُعاءِ شِيعَتِكَ، وَ السَّلامُ عَلَیْکَ وَ رَحمهُ اللّه وَ بَرکَاتُهُ؛ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي، يَا أَبا عَبْدِاللّٰهِ، لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَ جَلَّتِ الْمُصِيبَةُ بِكَ عَلَيْنا وَ عَلَىٰ جَمِيعِ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ، فَلَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَهَيَّأَتْ لِقِتالِكَ، يَا مَوْلايَ يَا أَبا عَبْدِاللّٰهِ، قَصَدْتُ حَرَمَكَ، وَ أَتَيْتُ مَشْهَدَكَ أَسْأَلُ اللّٰهَ بِالشَّأْنِ الَّذِي لَكَ عِنْدَهُ، وَ بِالْمحَلِّ الَّذِي لَكَ لَدَيْهِ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ يَجْعَلَنِي مَعَكُمْ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ بِمَنِّهِ وَ جُودِهِ وَ كَرَمِهِ.

و حاضران از زائران، آمین گوی برای قبولی دعای شیعیانت،و سلام و رحمت و برکات خدا بر تو باد، پدر و مادرم به فدایت ای فرزند رسول خدا، پدر و مادرم فدایت ای ابا عبد اللّه، عزایت بزرگ شد، و عظیم گشت مصیبتت، بر ما و همه اهل آسمان ها و زمین، خدا لعنت کند امّتی را که برای کشتنت اسب ها را زین کرده، و درنه زدند و آماده شدند. ای مولایم ای ابا عبد اللّه، قصد حرمت کردم، و به زیارت گاهت آمدم، از خدا می خواهم به مقامی که برای تو نزد اوست، و جایگاهی که پیش او داری، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستد و مرا در دنیا و آخرت با شما قرار دهی، به منّت و جود و کرمش.

آنگاه ضریح را ببوس، و بالای سر دو رکعت نماز، به هر سوره که بعد از سوره «حَمد» خواستی بجا آور، و چون فارغ شدی بگو:

اَللّٰهُمَّ إِنِّي صَلَّيْتُ وَ رَكَعْتُ وَ سَجَدْتُ لَكَ وَحْدَكَ، لَاشَرِيكَ لَكَ، لِأَنَّ الصَّلاةُ وَ الرُّكُوعَ وَ السُّجُودَ لَاتَكُونُ إِلّا

خدایا برای تو نماز خواندم و رکوع و سجود بجا آوردم یگانه ای و شریکی برایت نیست، به درستی که نماز و رکوع و سجود جز

لَكَ، لِأَنَّكَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَبْلِغْهُمْ عَنِّي أَفْضَلَ التَّحِيَّةِ وَ السَّلامِ، وَ ارْدُدْ عَلَيَّ مِنْهُمُ التَّحِيَّةَ وَ السَّلامَ. اَللّٰهُمَّ وَ هَاتَانِ الرَّكْعَتانِ هَدِيَّةٌ مِنِّي إِلىٰ مَوْلايَ، وَ سَيِّدِي وَ إِمامِي، الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِمَا السَّلامُ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ تَقَبَّلْ ذٰلِكَ مِنِّي، وَ اجْزِنِي عَلَىٰ ذٰلِكَ أَفْضَلَ أَمَلِي، وَ رَجائِي فِيكَ وَ فِي وَلِيِّكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

برای تو نیست، زیرا تویی خدا معبودی جز تو نیست. خدایا درود فرست بر محمّد و خندان محمّد، برترین تحیّت و سلام را از جانب من به ایشان برسان و به سوی من برگردان از جانب آنان تحیّت و سلام، خدایا این دو رکعت، هدیه ای است از سوی من به مولایم و آقا و امامم حسین بن علی (درود بر ایشان)، خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و آن را از من بپذیر، و بر آن نماز به من پاداش ده، به برترین آرزو و امیدم درباره تو و ولی ات، ای مهربان ترین مهربانان.

سپس به جانب پای مبارک حضرت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) رفته و علی بن الحسین (عَلَيهِمَا السَّلَامُ) را که قبرشان پایین پای ابی عبد اللّه است زیارت کن و در زیارت حضرتش بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ نَبِيِّ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ الْحُسَيْنِ الشَّهِيدِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الشَّهِيدُ اِبْنُ الشَّهِيدِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْمَظْلُومُ ابْنُ الْمَظْلُومِ، لَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً قَتَلَتْكَ، وَ لَعَنَ

سلام بر تو ای فرزند فرستاده خدا، سلام بر تو ای فرزند پیامبر خدا، سلام بر تو ای فرزند امیر مؤمنان، سلام بر تو ای فرزند حسین شهید، سلام بر تو ای شهید فرزند شهید، سلام بر تو ای ستمدیده، فرزند ستمدیده، خدا لعنت کند امّتی را که تو را کشتند،

اللّٰهُ أُمَّةً ظَلَمَتْكَ، وَ لَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذٰلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا مَوْلايَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ وَ ابْنَ وَلِيِّهِ، لَقَدْ عَظُمَتِ الْمُصِيبَةُ وَ جَلَّتِ الرَّزِيَّةُ بِكَ عَلَيْنا وَ عَلَىٰ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ، فَلَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً قَتَلَتْكَ، وَ أَبْرَأُ إِلَى اللّٰهِ وَ إِلَيْكَ مِنْهُمْ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ.

و بر تو ستم ورزیدند، و این واقعه را شنیدند و به آن خشنود شدند، سلام بر تو ای مولایم، سلام بر تو ای ولیّ خدا و فرزند ولیّ خدا، این مصیبت بزرگ شد بر ما و همه مؤمنان، و این عزا عظیم گشت، خدا لعنت کند امّتی را که تو را کشتند، به سوی خدا به جانب تو، از ایشان در دنیا و آخرت بیزاری می جویم.

بعد به جانب سایر شهدا رو کن و ایشان را به این صورت زیارت کن:

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَوْلِياءَ اللّٰهِ وَ أَحِبَّاءَهُ، اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَصْفِياءَ اللّٰهِ وَ أَوِدَّاءَهُ، اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَنْصارَ دِينِ اللّٰهِ، وَ أَنْصارَ نَبِيِّهِ، وَ أَنْصارَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَ أَنْصارَ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَنْصارَ أَبِي مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ الْوَلِيِّ النَّاصِحِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَنْصارَ أَبِي عَبْدِاللّٰهِ الْحُسَيْنِ الشَّهِيدِ الْمَظْلُومِ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ، بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي طِبْتُمْ وَ طَابَتِ الْأَرْضُ الَّتِي فِيها دُفِنْتُمْ، وَ فُزْتُمْ وَ اللّٰهِ فَوْزاً عَظِيماً؛ يَا لَيْتَنِي

سلام بر شما ای اولیای خدا و عاشقانش، سلام بر شما ای برگزیدگان خدا و دوستانش، سلام بر شما ای یاران دین خدا، و یاران پیامبر خدا، و یاران امیر مؤمنان، و یاران فاطمه سرور بانوان جهانیان، سلام بر شما ای یاران ابی محمّد حسن ولّی خیرخواه، سلام بر شما ای یاران ابی عبد اللّه حسین شهید مظلوم درود خدا بر همه آنان باد، پدر و مادرم فدایتان، پاک گشتید، و همچنین زمینی که در آن دفن هستید سوگند به خدا که به رستگاری رسیدید، رستگاری بزرگ، ای کاش

كُنْتُ مَعَكُمْ، فَأَفُوزَ مَعَكُمْ فِي الْجِنانِ، مَعَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ، وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً، وَ اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ.

من هم با شما بودم، و با شما در بهشت رستگار می شدم با شهیدان و شایستگان و چه خوب رفقایی هستید، و سلام و برکات خدا بر شما باد.

آنگاه به جانب سر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) برگرد، و برای خود و اهل و عیال و برادران با ایمانت بسیار دعا کن. سیّد ابن طاووس و شهید فرموده اند، سپس به مشهد جناب عباس رضی اللّه عنه برو، همین که به آنجا رسیدی، نزد قبر آن حضرت بایست و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْفَضْلِ الْعَبَّاسَ بْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَوَّلِ الْقَوْمِ إِسْلاماً، وَ أَقْدَمِهِمْ إِيماناً، وَ أَقْوَمِهِمْ بِدِينِ اللّٰهِ، وَ أَحْوَطِهِمْ عَلَى الْإِسْلامِ؛ أَشْهَدُ لَقَدْ نَصَحْتَ لِلّٰهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِأَخِيكَ، فَنِعْمَ الْأَخُ الْمُواسِي، فَلَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً قَتَلَتْكَ، وَ لَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً ظَلَمَتْكَ، وَ لَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً اسْتَحَلَّتْ مِنْكَ الْمَحارِمَ، وَ انْتَهَكَتْ فِي قَتْلِكَ حُرْمَةَ الْإِسْلامِ، فَنِعْمَ الْأَخُ الصَّابِرُ الْمُجاهِدُ، الْمُحامِي النَّاصِرُ،

سلام بر تو ای ابا الفضل عباس فرزند امیر مؤمنان، سلام بر تو ای فرزند سرور جانشینان، سلام بر تو ای فرزند نخستین مؤمن این امّت، در قبول اسلام، و پیش ترین آنان در ایمان، و پابرجاترین شان در دین خدا، و مراقب ترینشان بر اسلام، گواهی می دهم که تو برای خدا و رسول خدا و برادرت خیرخواهی کردی، پس چه نیکو برادر همدردی بودی، خدا لعنت کند امّتی را که تو را کشت و به تو ستم روا داشت، و حلال شمرد از تو حرمت ها را، و در کشتنت پرده حرمت اسلام را درید، پس چه نیکو برادر شکیبا، مجاهد، پشتیبان، یاور،

وَ الْأَخُ الدَّافِعُ عَنْ أَخِيهِ، الْمُجِيبُ إِلىٰ طاعَةِ رَبِّهِ، الرَّاغِبُ فِيمَا زَهِدَ فِيهِ غَيْرُهُ، مِنَ الثَّوَابِ الْجَزِيلِ، وَ الثَّنَاءِ الْجَمِيلِ، وَ أَلْحَقَكَ اللّٰهُ بِدَرَجَةِ آبائِكَ فِي دارِ النَّعِيمِ؛ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ.

مدافع از برادرش بود، پاسخ دهنده به طاعت پروردگارش، مشتاق به آنچه دیگران بی رغبت به آن بودند، از پاداش برجسته، و ستایش زیبا، و خدا تو را در خانه نعمت جاودان به مقام پدرانت برساند، که خدا ستوده و بزرگوار است.

پس خود را به قبر بیفکن، و بگو:

اَللّٰهُمَّ لَكَ تَعَرَّضْتُ، وَ لِزِيارَةِ أَوْلِيائِكَ قَصَدْتُ، رَغْبَةً فِي ثَوَابِكَ، وَ رَجَاءً لِمَغْفِرَتِكَ، وَ جَزِيلِ إِحْسَانِكَ، فَأَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تَجْعَلَ رِزْقِي بِهِمْ دارَّاً، وَ عَيْشِي بِهِمْ قَارَّاً، وَ زِيارَتِي بِهِمْ مَقْبُولَةً، وَ ذَنْبِي بِهِمْ مَغْفُوراً، وَ اقْلِبْنِي بِهِمْ مُفْلِحاً مُنْجِحاً، مُسْتَجاباً دُعائِي، بِأَفْضَلِ مَا يَنْقَلِبُ بِهِ أَحَدٌ مِنْ زُوَّارِهِ، وَ الْقَاصِدِينَ إِلَيْهِ؛ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

خدایا من متعرّض تو و زیارت اولیایت شدم، قصد کردم آن را از روی اشتیاق به ثوابت و امید به آمرزشت، و بسیاری احسانت از تو درخواست می کنم که بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، و قرار دهی روزی ام را به حق ایشان سرشار، و خوشی ام را پابرجا و زیارتم را پذیرفته، و گناهم را آمرزیده، و به حق ایشان بازگردان مرا رستگار و موفق، در حال اجابت دعایم، به برترین صورتی که یکی از زائران حضرتش، و آهنگ کنندگان به سویش، باز می گردد، به مهربانی ات، ای مهربانترین مهربانان.

پس ضریح را ببوس و نزد آن حضرت نماز زیارت بخوان و نیز آنچه خواسته باشی از دعا و قرآن و ذکر بجای آر و چون خواستی آن حضرت را وداع کنی، آنچه را که پیش از این [صفحه 1099] ذکر

کردیم، در وداع آن حضرت بگو.

: