مقصد اول: فضیلت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ)

مقصد اول: در فضیلت زیارت حضرت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ)

بدانکه فضیلت زیارت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) از دایره بیان بیرون است و در روایات بسیاری وارد شده که معادل حجّ عمره و جهاد و بلکه به مراتب بالاتر و افضل است و باعث مغفرت و سبکی حساب و بالا رفتن درجات و اجابت دعاها گشته و موجب طول عمر و حفظ بدن و مال و زیاد شدن روزی و برآمدن حاجات و برطرف شدن غصّه ها و گرفتاری هاست و ترک آن سبب نقصان دین و ایمان و ترک حقّ بزرگی از حقوق پیامبر (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) است و دست کم ثوابی که نصیب زائر آن قبر شریف می شود، این است که گناهانش آمرزیده شده و حق تعالی جان و مالش را حفظ کند، تا او را به اهلش بازگرداند و چون روز قیامت شود،

خدا او را حافظ تر از دنیا خواهد بود و در روایت بسیاری آمده: زیارت آن حضرت غم را زایل و شدّت جان دادن و هراس قبر را برطرف می کند و هر مالی که در راه زیارت آن حضرت خرج شود، هر درهمی برای او به هزار درهم، بلکه به ده هزار درهم حساب می شود، و چون به طرف قبر آن حضرت رود، چهار هزار فرشته از او استقبال کنند و چون بازگردد، او را مشایعت می کنند. پیامبران و اوصیای آن ها و امامان معصوم و ملائکه سلام اللّه علیهم اجمعین به زیارت آن حضرت می آیند و برای زائران آن حضرت دعا می کنند و ایشان را بشارت های می دهند و حضرت حق به جانب زائران آن حضرت، پیش از نظر به اهل عرفات نظر می فرماید و هرکسی در روز قیامت آرزو می کند، ای کاش زائر آن حضرت بود، بخاطر بسیاری کرامت و بزرگواری زائران آن جناب که در آن روز مشاهده می کند، روایات در این باب بی اندازه است و ما در ضمن زیارات مخصوصه [صفحه 1074] اشاره به بخشی از فضیلت زیارت آن حضرت خواهیم کرد در این قسمت فقط اکتفا به ذکر یک روایت می کنیم: ابن قولویه و کلینی و سیّد ابن طاووس و دیگران به سندهای

معتبر از ثقه جلیل القَدر معاویة بن وهب بجلّی کوفی، روایت کرده اند که گفته: زمانی خدمت امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) رفتم، آن حضرت را در مصلاّی خویش مشغول نماز دیدم، صبر کردم تا نمازش به پایان رسید، پس از آن شنیدم با پروردگار خود مناجات می کرد و میگفت: ای خدایی که ما را به کرامت مخصوص کردی و به ما وعده شفاعت دادی و علوم رسالت را به ما عنایت کردی و ما را وارث انبیا قرار دادی، و امّت های گذشته را به ما ختم فرموده و ما را به وصیّت پیامبر اختصاص داده و علم گذشته و آینده را به ما عطا فرموده و دل های مردم را به جانب ما میل داده ای اِغفِرلی وَ لِاِخوانی، وَ زُوّارِ قَبرِ اَبِیَ الحُسَینِ بِن عَلیٍّ، صَلَواتُ اللّه عَلَیهِما آنان که اموال خود را خرج کرده اند و بدن های خود را از شهرها بیرون آورده اند، به خاطر رغبت در نیکی ما و امید به ثواب های تو، در امر صله به ما و برای شاد نمودن پیامبرت و اجابت کردن امر ما و به علّت خشمی که بر دشمنان وارد کرده اند و قصد ایشان از این عمل خشنودی توست، پس ایشان را از جانب ما به خشنودی جزا

و رحم کن آن دیده ها را که برای دلسوزی بر ما اشکشان جاری شد و رحم کن آن دل ها را که زاری کردند، و سوختند برای مصیبت ما، و رحم کن آن صداها را که در مصیبت ما بلند کرده اند.

خدایا آن جان ها و بدن ها را به تو میسپارم، تا آن ها را از حوض کوثر در روز تشنگی سیراب کنی و پیوسته آن حضرت به این صورت در سجده دعا

می کرد، چون فارغ شد، عرضه داشتم، این دعایی که من از شما شنیدم، اگر در حق کسی می کردید که خدا را نمیشناخت، گمان داشتم هرگز آتش دوزخ به او نرسد، و اللّه آرزو کردم که آن حضرت را زیارت کرده بودم و حجّ انجام نداده بودم!! امام فرمود: تو چه بسیار نزدیکی به آن حضرت تو را از زیارت چه چیز مانع است؟ معاویه ترک زیارت مکن، گفتم: فدایت شوم، نمیدانستم این اندازه فضیلت دارد، فرمود: ای معاویه، آن ها که در آسمان برای زیارت کنندگان آن حضرت دعا می کنند، زیاده از آنهایند که در زمین دعا می کنند، زیارت آن حضرت را برای ترس از احدی ترک مکن، که هرکس به خاطر ترس، ترک زیارت کند آن قَدر حسرت میبرد، که آرزو می کند ای کاش به اندازه ای نزد قبر آن حضرت میماندم که در آنجا دفن می شدم! آیا دوست نداری خدا تو را در میان آنهایی که رسول خدا و علی و فاطمه و امامان معصوم (عَلَيهِم السَّلَامُ) بر آن ها دعا می کنند؟ ببیند آیا نمی خواهی از آن ها باشی که ملائکه در قیامت با آنان مصافحه می کنند؟ آیا نمی خواهی از آن ها باشی که در قیامت وارد شوند و هیچ گناهی بر آن ها نباشد؟ آیا نمی خواهی از آن ها باشی که در قیامت رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) با آنان مصافحه می کند؟!