Misbah Library

اعمال ستون هفتم

اعمال ستون هفتم: این محّل مقامی است که حق تعالی در آن، توفیق توبه و بازگشت به آدم را عنایت فرمود، پس به جانب آن برو و پیش آن رو به قبله بایست و بگو:

بِسْمِ اللّٰهِ، وَ بِاللّٰهِ، وَ عَلَىٰ مِلَّةِ رَسُولِ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، وَ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ أَبِينا آدَمَ وَ أُمِّنا حَوَّاءَ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ هابِيلَ الْمَقْتُولِ ظُلْماً وَ عُدْواناً عَلَىٰ مَواهِبِ اللّٰهِ وَ رِضْوانِهِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ شَيْثَ صَفْوَةِ اللّٰهِ الْمُخْتارِ الْأَمِينِ وَ عَلَى الصَّفْوَةِ الصَّادِقِينَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ الطَّيِّبِينَ أَوَّلِهِمْ وَ آخِرِهِمْ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ عَلَىٰ ذُرِّيَّتِهِمُ الْمُخْتارِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ مُوسىٰ كَلِيمِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ عِيسىٰ رُوحِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللّٰهِ خاتَمِ

به نام خدا و قسم بخدا و بر آیین رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد)، و معبودی جز خدا نیست، محمّد رسول خداست، سلام بر پدرمان آدم و مادرمان حوا، و سلام بر هابیل، کشته شده ستم و دشمنی از روی حسادت قابیل بر موهبت های خدا و خشنودیش نسبت به هابیل، سلام بر شیث برگزیده خدا، آن انتخاب شده امین و برگزیده صادقان از نسل پاکش، آغاز و انجام شان. سلام بر ابراهیم و اسماعیل، و اسحاق و یعقوب و بر نسل انتخاب شده آنان. سلام بر موسی هم سخن خدا، سلام بر عیسی روح خدا، سلام بر محمّد بن عبد اللّه خاتم

النَّبِيِّينَ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ ذُرِّيَّتِهِ الطَّيِّبِينَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ فِي الْأَوَّلِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ فِي الْآخِرينِ، السَّلامُ عَلىٰ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ الْأَئِمَّةِ الْهادِينَ شُهَداءِ اللّٰهِ عَلَىٰ خَلْقِهِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ الرَّقِيبِ الشَّاهِدِ عَلَى الْأُمَمِ لِلّٰهِ رَبِّ الْعالَمِينَ.

الانبیاء، سلام بر امیر مومنان و نسل پاکش، و رحمت و برکات خدا بر او باد، سلام بر شما در پیشینیان، سلام بر شما در پسینیان، سلام بر فاطمه زهرا، سلام بر امامان هدایت کننده، گواهان خدا بر بندگانش، سلام بر دیده بان و گواه بر امّتها برای خدا پروردگار جهانیان.

سپس نزد این ستون چهار رکعت نماز می خوانی، در رکعت اول (حَمد) و (قَدر) و در بکعت دوم (حَمد) و (تَوحید) بخوان و در رکعت سوم و چهارم هم به همین ترتیب عمل کن، پس از فراغت از چهار رکعت و تسبیح حضرت زهرا (عَلَيهَا السَّلَامُ) بگو:

اَللّٰهُمَّ إِنْ كُنْتُ قَدْ عَصَيْتُكَ، فَإِنِّي قَدْ أَطَعْتُكَ فِي الْإِيمانِ مِنِّي بِكَ مَنّاً مِنْكَ عَلَيَّ، لَامَنّاً مِنِّي عَلَيْكَ، وَ أَطَعْتُكَ فِي أَحَبِّ الْأَشْيَاءِ لَكَ (إِلَیْکَ)، لَمْ أَتَّخِذْ لَكَ وَلَداً، وَ لَمْ أَدْعُ لَكَ شَرِيكاً، وَ قَدْ عَصَيْتُكَ فِي أَشْياءَ كَثِيرَةٍ عَلَىٰ غَيْرِ وَجْهِ الْمُكابَرَةِ لَكَ،

خدایا اگر کسی بوده ام که تو را معصیت کردم، در مقابل اطاعتت کردم در ایمانم به تو، از باب مّنتی که از سوی تو بر من است نه منّتی که از من بر توست، و اطاعتت کردم در محبوب ترین چیزها پیش تو، و آن اینکه مانند بی خردان فرزندی برای تو نگرفتم، و شریکی برایت نخواندم، البته در بسیاری از امور معصیت تو را مرتکب شدم نه از روی عناد و دشمنی

وَ لا الْخُرُوجِ عَنْ (مِنْ) عُبُودِيَّتِكَ، وَ لَا الْجُحُودِ لِرُبُوبِيَّتِكَ، وَ لَكِنِ اتَّبَعْتُ هَوايَ وَ أَزَلَّنِي الشَّيْطانُ بَعْدَ الْحُجَّةِ عَلَيَّ وَ الْبَيانِ، فَإِنْ تُعَذِّبْنِي فَبِذُنُوبِي غَيْرَ ظالِمٍ لِي، وَ إِنْ تَعْفُ عَنِّي وَ تَرْحَمْنِي فَبِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ يَا كَرِيمُ. اَللّٰهُمَّ إِنَّ ذُنُوبِي لَمْ يَبْقَ لَها إِلّا رَجاءُ عَفْوِكَ وَ قَدْ قَدَّمْتُ آلَةَ الْحِرْمانِ، فَأَنَا أَسْأَلُكَ اللّهمَّ مَا لَا أَسْتَوْجِبُهُ، وَ أَطْلُبُ مِنْكَ مَا لَاأَسْتَحِقُّهُ. اَللّٰهُمَّ إِنْ تُعَذِّبْنِي فَبِذُنُوبِي وَ لَمْ تَظْلِمْنِي شَيْئاً، وَ إِنْ تَغْفِرْ لِي فَخَيْرُ راحِمٍ أَنْتَ يَا سَيِّدِي ؛

، و نه از باب بیرون رفتن از عرضه بندگی ات، و نه از جهت انکار مقام ربوبیّتت، بلکه هوای نفسم را پیروی کردم و شیطان مرا لغزاند، آن هم بعد از حجّت و بیان تو بر من، پس اگر عذابم کنی، به خاطر گناهانم می باشد، و در این عذاب ستمکار به من نیستی و اگر از من گذشت کنی و ترحّم فرمایی تنها از روی جود و کرم توست ای کریم، خدایا برای گناهانم نمانده، مگر امید عفوت، و اینک تقدیم می کنم ابزار محرومیت را که تهیدستی و نیاز من است، پس از تو خواستارم چیزی را که سزاوار آن نیستم، و از تو می طلبم آنچه را که مستحقّش نمی باشم. خدایا اگر عذابم کنی به گناهانم عذاب کردی، و هیچ ستمی بر من روا نداشتی، و اگر مرا بیامرزی پس تو بهترین رحم کنندگانی ای آقای من.

اَللّٰهُمَّ أَنْتَ أَنْتَ وَ أَنَا أَنَا، أَنْتَ الْعَوَّادُ بِالْمَغْفِرَةِ، وَ أَنَا الْعَوَّادُ بِالذُّنُوبِ، وَ أَنْتَ الْمُتَفَضِّلُ بِالْحِلْمِ، وَ أَنَا الْعَوَّادُ بِالْجَهْلِ. اَللّٰهُمَّ فَإِنِّي أَسْأَلُكَ يَا كَنْزَ الضُّعَفاءِ، يَا عَظِيمَ الرَّجاءِ، يَا مُنْقِذَ الْغَرْقىٰ، يَا مُنْجِيَ الْهَلْكىٰ، يَا مُمِيتَ الْأَحْياءِ، يَا مُحْيِيَ الْمَوْتىٰ، أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، أَنْتَ الَّذِي سَجَدَ لَكَ شُعاعُ الشَّمْسِ، وَ دَوِيُّ الْماءِ،

خدایا تو تویی، و من منم، تو بسیار بازگشت کننده به آمرزشی، و من بسیار بازگشت کننده به گناهانم، و تو تفضّل کننده ای از روی بردباری، و من بازگشت کننده ام از روی نادانی. خدایا پس من از تو درخواست می کنم ای گنج ناتوانان، ای بزرگ امید، ای رهاننده غریقان، ای نجات هلاک شدگان، ای میراننده زندگان ای زنده کننده مردگان، تویی خدایی که معبودی جز تو نیست، تویی آن که برایت سجده کردم شعاع خورشید و خروش آب،

وَ حَفِيفُ الشَّجَرِ، وَ نُورُ الْقَمَرِ، وَ ظُلْمَةُ اللَّيْلِ، وَ ضَوْءُ النَّهارِ، وَ خَفَقانُ الطَّيْرِ، فَأَسْأَلُكَ اللّهمَّ يَا عَظِيمُ بِحَقِّكَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الصَّادِقِينَ، وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الصَّادِقِينَ عَلَيْكَ، وَ بِحَقِّكَ عَلَىٰ عَلِيٍّ، وَ بِحَقِّ عَلِيٍّ عَلَيْكَ، وَ بِحَقِّكَ عَلَىٰ فاطِمَةَ، وَ بِحَقِّ فاطِمَةَ عَلَيْكَ،

و صدای درخت، و نور ماه، و تاریکی شب و روشنایی روز، و حرکت بال پرندگان، پس از تو درخواست می کنم خدایا، ای بزرگ به حقی که بر محمّد و خاندان صادقش داری، و به حقیّ که محمّد و خاندان صادقش بر تو دارند، و به حقّ تو بر علی، و به حق علی بر تو، و به حقّ تو بر فاطمه،

وَبِحَقِّكَ عَلَى الْحَسَنِ، وَ بِحَقِّ الْحَسَنِ عَلَيْكَ، وَ بِحَقِّكَ عَلَىٰ الْحُسَيْنِ، وَ بِحَقِّ الْحُسَيْنِ عَلَيْكَ، فَإِنَّ حُقُوقَهُمْ عَلَيْكَ مِنْ أَفْضَلِ إِنْعامِكَ عَلَيْهِمْ، وَ بِالشَّأْنِ الَّذِي لَكَ عِنْدَهُمْ، وَ بِالشَّأْنِ الَّذِي لَهُمْ عِنْدَكَ، صَلِّ عَلَيْهِمْ يَا رَبِّ صَلاةً دائِمَةً مُنْتَهىٰ رِضاكَ، وَ اغْفِرْ لِي بِهِمُ الذُّنُوبَ الَّتِي بَيْنِي وَ بَيْنَكَ، وَ أَرْضِ عَنِّي خَلْقَكَ، وَ أَتْمِمْ عَلَيَّ نِعْمَتَكَ كَما أَتْمَمْتَها عَلىٰ آبائِي مِنْ قَبْلُ، وَ لَا تَجْعَلْ لِأَحَدٍ مِنَ الْمَخْلُوقِينَ عَلَيَّ فِيهَا امْتِناناً، وَ امْنُنْ عَلَيَّ كَما مَنَنْتَ عَلىٰ آبائِي مِنْ قَبْلُ يَا كهيعص (کاف، یا، عین، صاد). اَللّٰهُمَّ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ

و به حق فاطمه بر تو، و به حق تو بر حسن، و به حق حسن بر تو، و به حق تو بر حسین، و به حق حسین بر تو، که حقوق ایشان بر تو از برترین نعمت دادن نعمت دادن، تو بر آنهاست، و به حق ش. نی که برای تو نزد ایشان است، و به شأنی که برای آنان نزد توست بر ایشان درود فرست ای پروردگار، درودی پاینده تا نهایت خشنودی ات، و به حق آنان بر من بیامرز گناهانی را که بین من و توست، و بندگانت را از من راضی کن، و نعمتت را بر من کامل فرما، چنان که از پیش بر پدرانم کامل کردی، و برای احدی از بندگانت در آن بر من منّتی قرار مده، و بر من منّت نه، چنان که از پیش بر پدرانم منّت نهادی، ای کهیعص. خدایا چنان که بر محمّد

مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، فَاسْتَجِبْ لِي دُعَائِي فِيما سَأَلتُ، يَا كَرِيمُ يَا كَرِيمُ يَا كَرِيمُ. پس به سجده برو، و در سجده بگو:

يَا مَنْ يَقْدِرُ عَلَىٰ حَوائِجِ السَّائِلِينَ، وَ يَعْلَمُ مَا فِي ضَمِيرِ الصَّامِتِينَ، يَا مَنْ لَايَحْتاجُ إِلَى التَّفْسِيرِ، يَا مَنْ يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ مَا تُخْفِي الصُّدُورُ، يَا مَنْ أَنْزَلَ الْعَذابَ عَلَىٰ قَوْمِ يُونُسَ وَ هُوَ يُرِيدُ أَنْ يُعَذِّبَهُمْ، فَدَعَوْهُ وَ تَضَرَّعُوا إِلَيْهِ فَكَشَفَ عَنْهُمُ الْعَذابَ، وَ مَتَّعَهُمْ إِلىٰ حِينٍ، قَدْ تَرىٰ مَكانِي، وَ تَسْمَعُ دُعائِي، وَ تَعْلَمُ سِرِّي وَ عَلانِيَتِي وَ حالِي صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي مِنْ أَمْرِ دِينِي وَ دُنْيايَ وَ آخِرَتِي.

و خاندانش درود فرستی، دعایم را در آنچه از تو درخواست کردم اجابت کن، ای کریم، ای کریم، ای کریم.ای آن که بر برآوردن حاجات خواهندگان قَدرت دارد، و آنچه در نهاد لب فروبستگان است می داند، ای به آن که به تفسیر محتاج نمی گردد، ای آن که می داند خیانت دیده ها را و آنچه که سینه ها پنهان کند، ای آن که عذاب را بر قوم یونس فرو فرستاد، و اراده داشت آنان را عذاب کند، ولی او را خواندند، و به درگاهش زاری کردند پس عذاب را از آنان برطرف ساخت و تا مدّتی از زندگی بهره مندشان نمود البته جایم را می بینی، و دعایم را می شنوی، و نهان و آشکار حالم را می دانی، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و مرا کفایت کن از آنچه به اندوهم برده، از کار دین و دنیا و آخرتم.

پس هفتاد مرتبه بگو یَا سَیِّدِی آنگاه سر از سجده بردار و بگو:

یَا رَبِّ، أَسْأَلُکَ بَرَکَةَ هَذَا الْمَوْضِعِ وَ بَرَکَةَ أَهْلِهِ، وَ أَسْأَلُکَ أَنْ تَرْزُقَنِی مِنْ رِزْقِکَ، رِزْقا حَلالا طَیِّباً، تَسُوقُهُ، إِلَیَّ بِحَوْلِکَ وَ قُوَّتِکَ، وَ أَنَا خَائِضٌ فِی عَافِیَةٍ ؛ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.

پروردگارا از تو درخواست می کنم برکت جایگاه، و برکت اهلش را، و از تو درخواست می خواهم که نصیبم کنی از روزی ات روزی حلال و پاکیزه، که سوق دهی آن را به سوی من، به جنبش و نیرویت، درحالی که من در تندرستی کامل فرو رفته باشم ای مهربان ترین مهربانان.

مؤلف گوید: در کتاب «مزار قدیم» در دعای این مقام بعد از «یا کَریمُ یا کَریمُ یا کَریمُ» و پیش از سجده ذکر شده دعای «اللّهمَّ یَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَکَارِهِ» که از دعاهای سجّادیّه است و متن آن در باب اول در ضمن دعاهای ایمنی از شرّ دشمنان و بلاها و ترس گذشت [292]. پس از آن فرمود: آنگاه بگو:

اَللّٰهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ وَ لَا أَعْلَمُ، وَ تَقْدِرُ وَ لَا أَقْدِرُ، وَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ، صَلِّ اللّهمَّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْ لِي وَ ارْحَمْنِي، وَ تَجاوَزْ عَنِّي، وَ تَصَدَّقْ عَلَيَّ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

خدایا تو می دانی و من نمی دانم و تو می توانی و من نمی توانم، و تو دانای غیب هایی، خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و مرا بیامرز و به من رحم کن، و از من درگذر، و بر من تصّدق کن آنچه را تو سزاوار آنی ای مهربان ترین مهربانان.

سپس به سجده برو و بگو: «یا مَنْ یَقْدِرُ عَلَی حَواِئجِ السّائلین»تا آخر دعا. و نیز آگاه باش احادیث بسیار در فضیلت ستون هفتم، وارد شده. شیخ کلینی به سند معتبر روایت کرده: امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ)، رو به این ستون نماز می خواند و چنان نزدیک به آن می ایستاد، که بین آن حضرت و ستون فاصله در حدّی بود که بزی عبور کند و در روایت معتبر دیگر وارد شده: هر شب شصت هزار فرشته، از

عالم بالا نازل می شوند و کنار ستون هفتم نماز می خوانند و این به صورتی است که تا قیامت به هر شصت هزار نفر یک بار نوبت می رسد و فرصتی برای مراجعه دوباره آنان نیست، در حدیث معتبر از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) آمده: که ستون هفتم مقام حضرت ابراهیم است. شیخ کلینی در کتاب کافی به سند صحیح از ابو اسماعیل سرّاج روایت کرده: معاویة بن وهب دست مرا گرفت و گفت: ابو حمزه ثمالی دست مرا گرفت و گفت: اصبغ بن نباته دست مرا گرفت و ستون هفتم را به من نشان داد و گفت: این ستون مقام حضرت امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) است که نزد آن نماز می خواند و امام مجتبی (عَلَيهِ السَّلَامُ) کنار ستون پنجم نماز می خواند و وقتی امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) حضور نداشت امام مجتبی (عَلَيهِ السَّلَامُ) به جای آن حضرت نماز اقامه می کرد و آن از در کنده است در هر صورت، اخبار در فضیلت این ستون بسیار است و بنای ما بر اختصار می باشد.

: