مقصد اول: زیارات مطلقه
مقصد اول: در زیارات مطلقه که بسیار است، و ما در اینجا تنها به ذکر چند زیارت اکتفا می کنیم. اول: زیارتی است که شیخ مفید و شهید و سیّد ابن طاووس و دیگران ذکر کرده اند و کیفیت آن به این صورت است: هرگاه اراده زیارت کنی غسل کن، و دو جامه پاک بپوش و به چیزی از بوی خوش خود را خوشبو کن و اگر بوی خوش نیافتی مانعی ندارد،
چون از خانه بیرون آمدی بگو:
اللّهمَّ إِنِّی خَرَجْتُ [تَوَجَّهْتُ ] مِنْ مَنْزِلِی، أَبْغِی فَضْلَکَ، وَ أَزُورُ وَصِیَّ نَبِیِّکَ، صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِمَا. اللّهمَّ فَیَسِّرْ ذَلِکَ لِی، وَ سَبِّبِ الْمَزَارَ لَهُ، وَ اخْلُفْنِی فِی عَاقِبَتِی وَ حُزَانَتِی بِأَحْسَنِ الْخِلافَةِ ؛ یَا
خدایا از خانه ام بیرون آمدم، جویای فضل تو هستم، جانشین پیامبرت (درود تو بر آن دو) را زیارت می کنم. خدایا این زیارت را برایم آسان کن، و سببش را برایم فراهم آر، و مرا نسبت به سرانجام و غمخوارانم جانشین باش به نیکوترین جانشینی، ای
أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
مهربان ترین مهربانان.
پس روانه شو، درحالی که زبانت گویا باشد به ذکر: (الحَمدُ للّه وَ سُبحانَ اللّه َ وَ لا اِلهَ اِلا اللّه) و چون به حدود کوفه [جایی که در گذشته محّل خندق شهر بوده است] رسیدی بایست و بگو:
اللّٰهُ أَكْبَرُ، اللّٰهُ أَكْبَرُ أَهْلُ الْكِبْرِياءِ وَ الْمَجْدِ وَ الْعَظَمَةِ، اللّٰهُ أَكْبَرُ أَهْلَ التَّكْبِيرِ وَ التَّقْدِيسِ وَ التَّسْبِيحِ وَ الْآلاءِ، اللّٰهُ أَكْبَرُ مِمَّا أَخَافُ وَ أَحْذَرُ، اللّٰهُ أَكْبَرُ عِمَادِي وَ عَلَيْهِ أَتَوَكَّلُ، اللّٰهُ أَكْبَرُ رَجَائِي وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ. اَللّٰهُمَّ أَنْتَ وَلِيُّ نِعْمَتِي، وَ الْقادِرُ عَلَىٰ طَلِبَتِي، تَعْلَمُ حاجَتِي، وَ مَا تُضْمِرُهُ هَواجِسُ الصُّدُورِ، وَ خَواطِرُ النُّفُوسِ، فَأَسْأَلُكَ بِمُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى الَّذِي قَطَعْتَ بِهِ حُجَجَ الْمُحْتَجِّي،نَ وَ عُذْرَ الْمُعْتَذِرِينَ، وَ جَعَلْتَهُ رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ، أَنْ لَاتَحْرِمَنِي [ثَوابَ] زِيارَةِ وَلِيِّكَ، وَ أَخِي نَبِيِّكَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ قَصْدَهُ،
خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است، شایسته کبریایی و بزرگواری و عظمت است، خدا بزرگتر است، شایسته بزرگ شمردن و تقدیس و تسبیح و نعمت ها است، خدا بزرگتر است از آنچه می ترسم و حذر می کنم، خدا بزرگتر است، تکیه گاه من است، و بر او توکّل می کنم، خدا بزرگتر است، امید من است، و به سوی او باز می گردم. خدایا تو ولی نعمت منی، و بر انجام خواسته ام توانایی، حاجتم و آنچه را دغدغه های سینه ها و خاطرات نفوس پنهان می کند می دانی، خدایا از تو می خواهم به حق محمّد مصطفی که به وسیله او حجّت های حجّت تراشان، و عذر عذرخواهان را بریدی، و او را رحمت برای جهانیان قرار دادی، که محرومم نکنی از ثواب زیارت ولیّت و برادر پیامبرت امیر المؤمنین، و توجه به سویش،
وَ تَجْعَلَنِی مِنْ وَفْدِهِ الصَّالِحِینَ، وَ شِیعَتِهِ الْمُتَّقِینَ، بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
و مرا از واردان شایسته، و شیعیان پرهیزگارش قرار دهی، به مهربانی ات، ای مهربان ترین مهربانان.
چون قبر شریف آن حضرت برایت نمودار شود چنین بگو:
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلَىٰ مَا اخْتَصَّنِي بِهِ، مِنْ طِيبِ الْمَوْلِدِ، وَ اسْتَخْلَصَنِي إِكْراماً بِهِ مِنْ مُوَالاةِ الْأَبْرارِ السَّفَرَةِ الْأَطْهارِ، وَ الْخِيَرَةِ الْأَعْلامِ. اَللّٰهُمَّ فَتَقَبَّلْ سَعْيِي إِلَيْكَ، وَ تَضَرُّعِي بَيْنَ يَدَيْكَ، وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي لَاتَخْفَىٰ عَلَيْكَ، إِنَّكَ أَنْتَ اللّٰهُ الْمَلِكُ الْغَفّارُ.
خدا را سپاس که مرا به پاکی ولادت اختصاص داد، و مرا از باب کرامت، به دوستی نیکان و سفیران پاک و بهترین نشانه های حق برگزید، خدایا کوششم را به درگاهت، و زاری ام را به پیشگاهت بپذیر، و گناهانم را که بر تو پوشیده نیست بیامبرز، که تویی خدای فرمانروا و آمرزش پیشه.
مؤلّف گوید: چون به هنگام دیدن بارگاه نورانی، حال نشاط و شوقی به زائر دست می دهد، بطوری که میل دارد درآن وقت، تمام توجّه خود را به آن حضرت متوّجه کند و به هر زبان و بیانی که بتواند، مدح و ثنای آن بزرگوار را بگوید، به خصوص اگر زائر از اهل علم و کمال باشد، علاقه دارد، اگر شعر بلیغی در نظر داشته باشد، در چنان حالی زبانش به آن شعر گویا شود، به این سبب، به خاطرم رسید که قسمتی از قصیده «هاییه» ازریّه را، که مناسب این مقام است ذکر
نمایم، تا هر که خواست آن را زمزمه کند، امید واثق که سلامی از جانب صاحب این کارنامه سیاه به صاحب بارگاه روشن و سپید نماید، و از دعای خیر فراموشم نفرماید و اشعار این است:
أَیُّهَا الرَّاکِبُ الْمُجِدُّ رُوَیْدا *** بِقُلُوبٍ تَقَلَّبَتْ فِی جَوَاهَا
ای سوار تندور مهلت بده به دل هایی که در سوزشان زیرورو شوند
إِنْ تَرَاءَتْ أَرْضُ الْغَرِیَّیْنِ فَاخْضَعْ *** وَ اخْلَعِ النَّعْلَ دُونَ وَادِی طُوَاهَا
اگر سرزمین نجف نمایان شد خضوع کن و کفش را بیرون دروازه شهرش بیرون آور
وَ إِذَا شِمْتَ قُبَّةَ الْعَالَمِ *** الْأَعْلَی وَ أَنْوَارُ رَبِّهَا تَغْشَاهَا
چون دیده ات به گنبد عالم اعلی افتاد، که انوار پروردگارش پوشاند
فَتَوَاضَعْ فَثَمَّ دَارَةُ قُدْسٍ *** تَتَمَنَّی الْأَفْلاکُ لَثْمَ ثَرَاهَا
پس فروتنی کن که آنجا خانه قدس است که افلاک بوسیدن خاکش را آرزو کنند
قُلْ لَهُ وَ الدُّمُوعُ سَفْحُ عَقِیقٍ *** وَ الْحَشَا تَصْطَلِی بِنَارِ غَضَاهَا
به او بگو درحالی که اشک ها چون عقیق سرخ ریزان است و درون به آتش فروزانش می سوزد
یَا بْنَ عَمِّ النَّبِیِّ أَنْتَ یَدُ اللّه *** الَّتِی عَمَّ کُلَّ شَیْءٍ نَدَاهَا
ای پسر عمّ پیامبر تو دست خدایی که نم سخایش همه چیز را فرا گرفته
أَنْتَ قُرْآنُهُ الْقَدِیمُ وَ أَوْصَا *** فُکَ آیَاتُهُ الَّتِی أَوْحَاهَا
تویی قرآن قدیم و صفات تو آیه های آن است که وحی کرد
خَصَّکَ اللّه فِی مَآثِرَ شَتَّی *** هِیَ مِثْلُ الْأَعْدَادِ لا تَتَنَاهَی
خدا تو را به افتخارات گوناگونی اختصاص داد که آن ها مانند اعداد بی پایان است
لَیْتَ عَیْنا بِغَیْرِ رَوْضِکَ تَرْعَی *** قَذِیَتْ وَ اسْتَمَرَّ فِیهَا قَذَاهَا
ای کاش دیده ای که در غیر گلستان تو بچرد پر از خاشاک گردد و خاشاک در آن بماند
أَنْتَ بَعْدَ النَّبِیِّ خَیْرُ الْبَرَایَا *** وَ السَّمَا خَیْرُ مَا بِهَا قَمَرَاهَا
تو پس از پیامبر بهترین خلایقی و آسمان بهتر چیزی که در آن است مهروماه است
لَکَ ذَاتٌ کَذَاتِهِ حَیْثُ لَوْلا *** آن ها مِثْلُهَا لَمَا آخَاهَا
برای تو ذاتی چون ذات پیامبر است و اگر نبود تو را به برادری خود نمی گرفت
قَدْ تَرَاضَعْتُمَا بِثَدْیِ وِصَالٍ *** کَانَ مِنْ جَوْهَرِ التَّجَلِّی غِذَاهَا
هر دو از پستان وصال شیر نوشیده اید که غذای آن از گوهر تجلّی بود
یَا أَخَا الْمُصْطَفَی لَدَیَّ ذُنُوبٌ *** هِیَ عَیْنُ الْقَذَا وَ أَنْتَ جَلاهَا
ای برادر پیامبر نزد من گناهانی است که چون چشم خاشاکدار است و تو جلای آنی
لَکَ فِی مُرْتَقَی الْعُلَی وَ الْمَعَالِی *** دَرَجَاتٌ لا یُرْتَقَی أَدْنَاهَا
تو را در نردبان شأن و شرافت مقاماتی است که از پایین ترین آن نتوان بالا رفت
لَکَ نَفْسٌ مِنْ مَعْدِنِ اللُّطْفِ صِیغَتْ *** جَعَلَ اللّه کُلَّ نَفْسٍ فِدَاهَا
تو را جانی است که از معدن لطف ریخته شده خدا تمام جانها را فدای آن گرداند
چون به دروازه نجف برسی بگو: «الْحَمْدُ للّه الَّذِی هَدَانَا لِهَذَا وَ مَا کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدَانَا اللّه الْحَمْدُ للّه» ؛
الَّذِی سَیَّرَنِی فِی بِلادِهِ، وَ حَمَلَنِی عَلَی دَوَابِّهِ، وَ طَوَی لِیَ الْبَعِیدَ، وَ صَرَفَ عَنِّی الْمَحْذُورَ، وَ دَفَعَ عَنِّی الْمَکْرُوهَ حَتَّی أَقْدَمَنِی حَرَمَ أَخِی رَسُولِهِ صَلَّی اللّه عَلَیْهِ وَ آلِهِ.
خدا را سپاس که ما را به این جایگاه راهنمایی کرد، و نمی توانستیم به آن راه یابیم اگر خدا راهنمایی مان نمی کرد، خدای را سپاس که مرا در شهرهای خود حرکت داد، و بر مرکب هایش سوار نمود، و دور را برایم نزدیک ساخت، و محذور را از من برگرداند، و ناخوشایند را از من دور کرد، تا مرا در حرم برادر رسولش (درود خدا بر او و خاندانش) وارد نمود.
پس داخل شهر شو، و بگو:
اَلْحَمْدُ للّه الَّذِی أَدْخَلَنِی هَذِهِ الْبُقْعَةَ الْمُبَارَکَةَ، الَّتِی بَارَکَ اللّه فِیهَا، وَ اخْتَارَهَا لِوَصِیِّ نَبِیِّهِ. اللّهمَّ فَاجْعَلْهَا شَاهِدَةً لِی.
سپاس خدای را که مرا وارد کرد به این بقعه مبارکه ای که خدا در آن برکت قرار داد، و آنجا را برای جانشین پیامبرش اختیار نمود، خدا آن را گواه من قرار ده.
چون به درگاه اول برسی بگو:
اللّهمَّ ببَابِکَ وَقَفْتُ، وَ بِفِنَائِکَ
خدایا به در خانه ات ایستادم و به درگاهت فرود
نَزَلْتُ، وَ بِحَبْلِكَ اعْتَصَمْتُ، وَ لِرَحْمَتِكَ تَعَرَّضْتُ، وَ بِوَلِیِّكَ صَلَوَاتُكَ عَلَیْهِ تَوَسَّلْتُ، فَاجْعَلْهَا زِیَارَةً مَقْبُولَةً، وَ دُعَاءً مُسْتَجَابا.
آمدم، و به رشته ات چنگ زدم، و متعرّض رحمتت شدم، و به ولیّ ات متوسّل شدم، آن را زیارتی پذیرفته، و دعایی مستجاب قرار ده.
چون به در صحن رسیدی بگو:
اَللّٰهُمَّ إِنَّ هٰذَا الْحَرَمَ حَرَمُكَ، وَ الْمَقامَ مَقامُكَ، وَ أَنَا أَدْخُلُ إِلَيْهِ أُناجِيكَ بِمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، وَ مِنْ سِرِّي وَ نَجْوايَ، اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الْحَنَّانِ الْمَنَّانِ الْمُتَطَوِّلِ، الَّذِي مِنْ تَطَوُّلِهِ سَهَّلَ لِي زِيارَةَ مَوْلايَ بِإِحْسانِهِ، وَ لَمْ يَجْعَلْنِي عَنْ زِيارَتِهِ مَمْنُوعاً، وَ لَا عَنْ وِلايَتِهِ مَدْفُوعاً، بَلْ تَطَوَّلَ وَ مَنَحَ. اَللّٰهُمَّ كَمَا مَنَنْتَ عَلَيَّ بِمَعْرِفَتِهِ فَاجْعَلْنِي مِنْ شِيعَتِهِ، وَ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ بِشَفاعَتِهِ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
خدایا این حرم، حرم توست، و مقام، مقام توست، و من وارد آن می شوم، و با تو مناجات می کنم، به آنچه تو به آن از من داناتری، و از نهان و راز من آگاه تری، خدای را سپاس خدای مهرورز و نعمت بخش و کرم کننده، که از کرم اوست که زیارت مولایم را به احسانش برای من هموار ساخت، و از زیارتش مرا ممنوع نکرد، و از ولایتش برکنار ننمود، بلکه کرم و احسان کرد. خدایا چنان که معرفتش بر من منّت نهادی پس مرا از پیروانش قرار ده، و به شفاعتش وارد بهشت کن، این مهربان ترین مهربانان.
آنگاه داخل صحن شو و بگو:
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي أَكْرَمَنِي بِمَعْرِفَتِهِ وَ مَعْرِفَةِ رَسُولِهِ وَ مَنْ فَرَضَ عَلَيَّ طاعَتَهُ رَحْمَةً مِنْهُ لِي، وَ تَطَوُّلاً مِنْهُ عَلَيَّ، وَ مَنَّ عَلَيَّ بِالْإِيْمانِ، اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي أَدْخَلَنِي حَرَمَ أَخِي رَسُولِهِ وَ أَرانِيهِ فِي عافِيَةٍ، الْحَمْدُلِلّٰهِ
خدای را سپاس که مرا به معرفتش، و معرفت رسولش، و آنکه طاعتش را بر من واجب کرد گرامی داشت، و این از باب رحمت و بخشش به من بود، و به ایمان بر من منّت نهاد، خدای را سپاس که مرا به حرم برادر رسولش وارد نمود، و آن را در حال سلامت کامل به من نشان داد، خدای را سپاس
الَّذِي جَعَلَنِي مِنْ زُوّارِ قَبْرِ وَصِيِّ رَسُولِهِ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ جاءَ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ، وَ أَشْهَدُ أَنَّ عَلِيّاً عَبْدُ اللّٰهِ وَ أَخُو رَسُولِ اللّٰهِ، اللّٰهُ أَكْبَرُ اللّٰهُ أَكْبَرُ اللّٰهُ أَكْبَرُ، لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَ اللّٰهُ أَكْبَرُ، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلَىٰ هِدايَتِهِ وَ تَوْفِيقِهِ لِما دَعا إِلَيْهِ مِنْ سَبِيلِهِ. اَللّٰهُمَّ إِنَّكَ أَفْضَلُ مَقْصُودٍ، وَ أَكْرَمُ مَأْتِيٍّ، وَ قَدْ أَتَيْتُكَ مُتَقَرِّباً إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ، وَ بِأَخِيهِ أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طالِبٍ عَلَيْهِمَا السَّلامُ، فَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ لَا تُخَيِّبْ سَعْيِي، وَ انْظُرْ إِلَيَّ نَظْرَةً رَحِيمَةً تَنْعَشُنِي بِها، وَ اجْعَلْنِي عِنْدَكَ وَجِيهاً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ.
که مرا از زیارت کنندگان قبر جانشین رسولش قرار داد، شهادت می دهم که معبودی جز خدا نیست، یگانه و بی شریک است، و شهادت می دهم که محمّد بنده و فرستاده اوست، که به حق از نزد خدا آمد، و شهادت می دهم که علی بنده خدا و برادر رسول خدا است، خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است، معبودی جز خدا نیست، و خدا بزرگتر است و سپاس خدای را بر راهنمایی اش، و توفیقش به آنچه از راهش به سوی آن فرا خوانده. خدایا تو برترین مقصود و کریم ترین کسی هستی که به نزدت آمده اند، من اینک به سویت آمده ام، به وسیله پیامبرت، پیامبر رحمت، و برادرش امیر المؤمنین علیّ بن ابیطالب (درود خدا بر آن دو باد) به سوی تو تقرّب می جویم، پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و کوششم را نومید مکن، و به من نظر کن، نظری رحیمانه که به وسیله آن مرا از هلاکت نجات دهی، و مرا نزد خود در دنیا و آخرت آبرومند و از مقرّبان قرار ده.
چون به رواق برسی بایست و بگو:
اَلسَّلامُ عَلَیٰ رَسُولِ اللّٰهِ، أَمِينِ اللّٰهِ عَلَىٰ وَحْيِهِ وَ عَزائِمِ أَمْرِهِ، الْخاتِمِ لِمَا سَبَقَ، وَ الْفاتِحِ لِمَا اسْتُقْبِلَ، وَ الْمُهَيْمِنِ عَلَىٰ ذٰلِكَ كُلِّهِ، وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ ؛
سلام بر رسول خدا، امین خدا بر وحی اش، و واجبات دستورش، ختم کننده آنچه گذشته، و فتح کننده آنچه خواهد آمد، و مسلّط بر آنچه گذشت و می آید، و بر او باد رحمت خدا و برکاتش،
اَلسَّلامُ عَلَیٰ صاحِبِ السَّكِينَةِ ؛ اَلسَّلامُ عَلَیٰ الْمَدْفُونِ بِالْمَدِينَةِ ؛ اَلسَّلامُ عَلَیٰ الْمَنْصُورِ الْمُؤَيَّدِ ؛ اَلسَّلامُ عَلَیٰ أَبِي الْقاسِمِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللّٰهِ، وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ.
سلام بر دارنده آرامش، سلام بر دفن شده در مدینه، سلام بر یاری شده مؤیّد، سلام بر ابو القاسم محمّد بن عبد اللّه و رحمت خدا و برکاتش.
پس وارد رواق شو، و وقت ورود پای راست را مقدّم بدار، و بر در حرم بایست و بگو:
أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ، لَاشَرِيكَ لَهُ، وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، جاءَ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِهِ، وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ. اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا رَسُولَ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا حَبِيبَ اللّٰهِ وَ خِيَرَتَهُ مِنْ خَلْقِهِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، عَبْدِاللّٰهِ وَ أَخِي رَسُولِ اللّٰهِ، يَا مَوْلايَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدِكَ وَ ابْنُ أَمَتِكَ، جَاءَكَ مُسْتَجِيراً بِذِمَّتِكَ، قاصِداً إِلىٰ حَرَمِكَ، مُتَوَجِّهاً إِلىٰ مَقَامِكَ، مُتَوَسِّلاً إِلَى اللّٰهِ تَعَالىٰ بِكَ، أ أَدْخُلُ يَا مَوْلايَ ؟ أَ أَدْخُلُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ؟ أَ أَدْخُلُ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ ؟ أَ َدْخُلُ يَا أَمِينَ اللّٰهِ ؟ أ َأَدْخُلُ يَا مَلائِكَةَ اللّٰهِ الْمُقِيمِينَ
گواهی می دهم که معبودی جز خدا نیست، یگانه است و شریک ندارد، و گواهی می دهم که محمّد بنده و رسول اوست، از نزد او به حق آمده و رسولان را تصدیق کرده، سلام بر تو ای رسول خدا، سلام بر تو ای محبوب خدا، و برگزیده از خلقش، سلام بر امیر مؤمنان بنده خدا، و برادر رسول خدا، ای مولایم ای امیر مؤمنان، بنده تو، و فرزند بنده تو و فرزند کنیر تو، به نزدت آمده، پناه می جویم به عهدت، قصد می کنم به سوی حرمت، روی می نمایم به مقامت، متوسّل به خدای تعالی هستم به وجودت، آیا وارد شوم ای مولایم، آیا وارد شوم ای امیر مؤمنان، آیا وارد شوم ای حجّت خدا، آیا وارد شوم ای امین خدا، آیا وارد شوم ای ملائکه خدا، که مقیم
[الْمُقَرَّبِینَ ] فِی هَذَا الْمَشْهَدِ؟ یَا مَوْلایَ أَتَأْذَنُ لِی بِالدُّخُولِ، أَفْضَلَ مَا أَذِنْتَ لِأَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِكَ؟ فَإِنْ لَمْ أَکُنْ لَهُ أَهْلا، فَأَنْتَ أَهْلٌ لِذَلِكَ.
این زیارتگاه هستید؟ ای مولای من آیا اجازه ورودم می دهی برترین اجازه ای که به یکی از دوستانت داده ای. اگر من شایسته آن نیستم تو شایسته آنی.
پس عتبه را ببوس، و پای راست را برای وارد شدن مقدّم بدار، و در حال ورود بگو:
بِسْمِ اللّه وَ بِاللّه، وَ فِی سَبِیلِ اللّه، وَ عَلَی مِلَّةِ رَسُولِ اللّه، صَلَّی اللّه عَلَیْهِ وَ آلِهِ. اللّهمَّ اغْفِرْ لِی وَ ارْحَمْنِی وَ تُبْ عَلَیَّ ؛ إِنَّکَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ.
به نام خدا، و با خدا، و در راه خدا، و بر کیش رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد)، خدایا مرا بیامرز، و به من رحم کن و توبه ام را بپذیر، تویی توبه پذیر مهربان.
سپس حرکت کن تا در برابر قبر مطّهر قرار گیری، و پیش از رسیدن به قبر توقّف کن، و روی خود را به سوی قبر کرده و بگو:
اَلسَّلامُ مِنَ اللّه عَلَی مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللّه، أَمِینِ اللّه عَلَی وَحْیِهِ وَ رِسَالاتِهِ، وَ عَزَائِمِ أَمْرِهِ وَ مَعْدِنِ الْوَحْیِ وَ التَّنْزِیلِ، الْخَاتِمِ لِمَا سَبَقَ، وَ الْفَاتِحِ لِمَا اسْتُقْبِلَ، وَ الْمُهَیْمِنِ عَلَی ذَلِکَ کُلِّهِ،
سلام از خدا بر محمّد رسول خدا، امین خدا بر وحی و پیام هایش، و فرمان های حتمی اش، و معدن وحی و تنزیل، ختم کننده آنچه گذشته، و فتح کننده آنچه می آید، و چیره بر تمام گذشته، و آینده،
الشَّاهِدِ عَلَی الْخَلْقِ، السِّرَاجِ الْمُنِیرِ، وَ السَّلامُ عَلَیْهِ وَ رَحمةُ اللّه وَ بَرَکَاتُهُ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الْمَظْلُومِينَ، أَفْضَلَ وَ أَكْمَلَ وَ أَرْفَعَ، وَأَشْرَفَ مَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ أَحَدٍ مِنْ أَنْبِيائِكَ وَ رُسُلِكَ وَ أَصْفِيائِكَ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَبْدِكَ وَ خَيْرِ خَلْقِكَ بَعْدَ نَبِيِّكَ، وَ أَخِي رَسُولِكَ، وَ وَصِيِّ حَبِيبِكَ الَّذِي انْتَجَبْتَهُ مِنْ خَلْقِكَ، وَ الدَّلِيلِ عَلَىٰ مَنْ بَعَثْتَهُ بِرِسالاتِكَ، وَ دَيَّانِ الدِّينِ بِعَدْلِكَ، وَ فَصْلِ قَضائِكَ بَيْنَ خَلْقِكَ، وَ السَّلامُ عَلَيْهِ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ.
گواه بر خلق، چراغ تابنده، و سلام و رحمت و برکات خدا بر او. خدایا بر محمّد و اهل بیت مظلومش درود فرست، برترین و کامل ترین و بالاترین، و شریف ترین درودی که بر یکی از انبیا و رسولان و برگزیدگانت فرستادی خدایا درود فرست بر امیر مؤمنان بنده ات و بهترین خلق خود پس از پیامبرت، و برادر رسولت، و جانشین محبوبت، که او را از میان خلقت برگزیدی، و راهنمایی بر کسی که به پیام هایت برانگیختی، حاکم دین به عدلت، و جداکننده حکم تو میان آفریدگانت، و سلام و رحمت و برکات خدا بر او
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ، الْقَوَّامِينَ بِأَمْرِكَ مِنْ بَعْدِهِ، الْمُطَهَّرِينَ الَّذِينَ ارْتَضَيْتَهُمْ أَنْصاراً لِدِينِكَ، وَ حَفَظَةً لِسِرِّكَ، وَ شُهَداءَ عَلَىٰ خَلْقِكَ، وَ أَعْلاماً لِعِبادِكَ، صَلَواتُكَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طالِبٍ، وَصِيِّ رَسُولِ اللّٰهِ وَ خَلِيفَتِهِ، وَ الْقَائِمِ بِأَمْرِهِ مِنْ بَعْدِهِ، سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ، وَ رَحْمَةُ
خدایا درود فرست بر امامان از فرزندانش، آنان قیام کنندگان به فرمانت پس از او، آن پاکانی که آنان را پسندیدی برای یاری دینت، و نگهبانی رازت، و گواهان بر آفریدگانت، و نشانه هایی برای بندگانت (درود تو بر همه ایشان)، سلام بر امیر مؤمنان علی بن ابیطالب، جانشین و خلیفه رسول خدا، قیام کننده به فرمان خدا، پس از پیامبر، سرور جانشینان و رحمت
اللّه وَ بَرَکَاتُهُ. اَلسَّلامُ عَلَىٰ فاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللّٰهِ، صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ. اَلسَّلامُ عَلَیٰ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ، سَيِّدَيْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ مِنَ الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ الْأَئِمَّةِ الرَّاشِدِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ الْأَنْبِياءِ وَ الْمُرْسَلِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ الْأَئِمَّةِ الْمُسْتَوْدَعِينَ ؛
و برکات خدا بر او باد، سلام بر فاطمه دختر رسول خدا (درود خدا بر او خاندانش باد)، سرور زنان جهانیان، سلام بر حسن و حسین دو آقای جوانان اهل بهشت از میان همه آفریدگان، سلام بر امامان راه یافته، سلام بر انبیا و رسولان، سلام بر امامان که عهد خدا به آنان سپرده شده،
اَلسَّلامُ عَلَىٰ خاصَّةِ اللّٰهِ مِنْ خَلْقِهِ، اَلسَّلامُ عَلَى الْمُتَوَسِّمِينَ، اَلسَّلامُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ قامُوا بِأَمْرِهِ وَ وازَرُوا أَوْلِياءَ اللّٰهِ وَ خافُوا بِخَوْفِهِمْ، اَلسَّلامُ عَلَى الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْنا وَ عَلَىٰ عِبَادِ اللّٰهِ الصَّالِحِينَ.
سلام بر خاصّه خدا از میان خلقش، سلام بر دارندگان صفات شایسته، سلام اهل ایمان بر آنان که به امر خلق قیام کردند، و از اولیای خدا پشتیبانی نمودند، و با ترس آنان ترسیدند، سلام بر فرشتگان مقرّب، سلام بر ما و بندگان شایسته خدا.
پس برو تا نزدیک قبر بایستی، رو به قبر و پشت به قبله کن و بگو:
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبِيبَ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفْوَةَ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا إِمامَ الْهُدىٰ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَلَمَ التُّقىٰ، اَلسَّلامُ
سلام بر تو ای امیر مؤمنان، سلام بر تو ای محبوب خدا، سلام بر تو ای برگزیده خدا، سلام بر تو ای ولیّ خدا، سلام بر تو ای حجّت خدا، سلام بر تو ای امام هدایت، سلام بر تو ای نشانه تقوا، سلام
عَلَيْكَ أَيُّهَا الْوَصِيُّ الْبَرُّ التَّقِيُّ النَّقِيُّ الْوَفِيُّ،؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا أَبَا الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا عَمُودَ الدِّينِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا سَيِّدَ الْوَصِيِّينَ، وَ أَمِينَ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَ دَيَّانَ يَوْمِ الدِّينِ، وَ خَيْرَ الْمُؤْمِنِينَ، وَ سَيِّدَ الصِّدِّيقِينَ، وَ الصَّفْوَةَ مِنْ سُلالَةِ النَّبِيِّينَ، وَ بابَ حِكْمَةِ رَبِّ الْعالَمِينَ، وَ خازِنَ وَحْيِهِ، وَ عَيْبَةَ عِلْمِهِ، ِ،
بر تو ای جانشین نیکوکار پرهیزگار پاکیزه وفادار، سلام بر تو ای پدر حسن و حسین، سلام بر تو ای ستون دین، سلام بر تو ای سرور جانشینان، و امین پروردگار جهانیان، و داور روز جزا، و بهترین مؤمنان، و سرور صدّیقان برگزیده از نژاد انبیا و در حکمت پروردگار جهانیان و خزانه دار وحیش و مخزن علمش،
وَ النَّاصِحَ لِأُمَّةِ نَبِیِّهِ، وَ التَّالِیَ لِرَسُولِهِ، وَ الْمُوَاسِیَ لَهُ بِنَفْسِهِ، وَ النَّاطِقَ بِحُجَّتِه، وَ الدَّاعِیَ إِلَی شَرِیعَتِهِ، وَ الْمَاضِیَ عَلَی سُنَّتِهِ، اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ عَنْ رَسُولِكَ مَا حُمِّلَ، وَ رَعىٰ مَا اسْتُحْفِظَ، وَ حَفِظَ مَا اسْتُودِعَ، وَ حَلَّلَ حَلالَكَ، وَ حَرَّمَ حَرامَكَ، وَ أَقامَ أَحْكامَكَ، وَ جاهَدَ النَّاكِثِينَ فِي سَبِيلِكَ، وَ الْقاسِطِينَ فِي حُكْمِكَ، وَ الْمَارِقِينَ عَنْ أَمْرِكَ، صابِراً مُحْتَسِباً لَاتَأْخُذُهُ فِيكَ لَوْمَةُ لائِمٍ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيائِكَ وَ أَصْفِيائِكَ وَ أَوْصِياءِ
و خیرخواه امّت پیامبرش و پیرو رسولش، و همدردی کننده با او با جانش، و گویای به حجّتش، و دعوت کننده به شریعتش، و درگذرنده بر آئینش. خدایا من شهادت می دهم که آنچه را از رسولت بر عهده داشت به مردم رساند، و نگهداری کرد آنچه نگهداری اش از او خواسته شده بود، حلالت را حلال کرد، و حرامت را حرام کرد، و احکامت را برپا داشت، و با پیمان شکنان در راهت و ستمکاران در حکومتت، و بیرون رفتگان از فرمانت جهاد کرد، شکیبا و جوینده مقام قرب تو بود، و در راه تو سرزنش سرزنش کنندگان را به چیزی نگرفت، خدایا بر او درود فرست، بهترین دروردی که بر یکی از دوستانت، و برگزیدگانت جانشینان
أَنْبِیَائِکَ. اَللّٰهُمَّ هٰذَا قَبْرُ وَلِيِّكَ، الَّذِي فَرَضْتَ طاعَتَهُ، وَ جَعَلْتَ فِي أَعْناقِ عِبادِكَ مُبايَعَتَهُ، وَ خَلِيفَتِكَ الَّذِي بِهِ تَأْخُذُ وَ تُعْطِي، وَ بِهِ تُثِيبُ وَ تُعاقِبُ، وَ قَدْ قَصَدْتُهُ طَمَعاً لِما أَعْدَدْتَهُ لِأَوْلِيائِكَ، فَبِعَظِيمِ قَدْرِهِ عِنْدَكَ، وَ جَلِيلِ خَطَرِهِ لَدَيْكَ، وَ قُرْبِ مَنْزِلَتِهِ مِنْكَ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ، فَإِنَّكَ أَهْلُ الْكَرَمِ وَ الْجُودِ، وَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا مَوْلايَ وَ عَلَىٰ ضَجِيعَيْكَ آدَمَ وَ نُوحٍ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ.
پیامبرانت فرستادی. خدایا این قبر ولیّ توست که اطاعتش را واجب کردی، و بیعتش را بر عهده بندگانت قرار دادی، و خلیفه ات که به خاطر او مؤاخذه می کنی، و می بخشی، و به سبب او پاداش می دهی و کیفر می نمایی، من به طمع آنچه برای اولیایت مهیّا کرده ای آهنگ زیارت او کرده ام، پس به حق بزرگی مرتبه اش نزد تو، و موقعیت فوق العاده اش به پیشگاهت و نزدیکی منزلتش از تو، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و با من چنان کن که تو شایسته آنی، به درستی که تو اهل کرم و بخششی، و سلام و رحمت و برکات خدا بر تو ای مولایم، و بر دو آرمیده در کنارت آدم و نوح، (درود خدا بر آنان باد)
پس ضریح را ببوس و در جانب سر بایست و بگو:
يَا مَوْلايَ إِلَيْكَ وُفُودِي، وَ بِكَ أَتَوَسَّلُ إِلَىٰ رَبِّي فِي بُلُوغِ مَقْصُودِي، وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْمُتَوَسِّلَ بِكَ غَيْرُ خَائِبٍ، وَ الطَّالِبَ بِكَ عَنْ مَعْرِفَةٍ غَيْرُ مَرْدُودٍ إِلّا بِقَضَاءِ حَوَائِجِهِ، فَكُنْ لِي شَفِيعاً إِلَى اللّٰهِ رَبِّكَ وَ رَبِّي فِي قَضاءِ حَوائِجِي، وَ تَيْسِيرِ أُمُورِي، وَ كَشْفِ شِدَّتِي، وَ غُفْرانِ ذَنْبِي، وَسَعَةِ
ای مولایم، ورودم بر توست، و به وسیله تو به پروردگارم، دررسیدن به مقصودم متوسّل می شوم، و شهادت می دهم که متوسّل به تو محروم نیست، و خواستار به وسیله تو از روی معرفت مردود نمی باشد به یقین حاجات او برآورده شود، پس به درگاه تو خدا پروردگارت و پروردگارم شیفع من باش، در برآمدن حاجاتم، و آسان شدن کارهایم، و برطرف شدن سختی ام، و آمرزش گناهم، و وسعت
رِزْقِی، وَ تَطْوِیلِ عُمُرِی، وَ إِعْطَاءِ سُؤْلِی فِی آخِرَتِی وَ دُنْیَایَ. اَللّٰهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ. اَللّٰهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ. اَللّٰهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ الْأَئِمَّةِ، وَ عَذِّبْهُمْ عَذَاباً أَلِيماً لَاتُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعَالَمِينَ، عَذاباً كَثِيراً لَا انْقِطاعَ لَهُ وَ لَا أَجَلَ وَ لَا أَمَدَ بِما شاقُّوا وُلاةَ أَمْرِكَ، وَ أَعِدَّ لَهُمْ عَذاباً لَمْ تُحِلَّهُ بِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ.
روزی ام، و طول عمرم، و عطا کردن خواسته ام، در آخرت و دنیایم. خدایا قاتلان امیرمؤمنان را لعنت کن. خدایا قاتلان حسن و حسین و امامان را لعنت کن. و آنان را عذاب نما، عذابی دردناک، که بدان گونه احدی از جهانیان را عذاب نکنی، عذابی بسیار، که قطع شدن و مدّت و اندازه برای آن نباشد، به خاطر دشمنی هایی که با والیان حکومتت کردند، و برای آنان عذابی آماده کن، که آن را به احدی از بندگانت فرود نیاورده باشی،
اَللّٰهُمَّ وَ أَدْخِلْ عَلَىٰ قَتَلَةِ أَنْصارِ رَسُولِكَ، وَ عَلَىٰ قَتَلَةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَ عَلَىٰ قَتَلَةِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ، وَ عَلَىٰ قَتَلَةِ أَنْصارِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ، وَ قَتَلَةِ مَنْ قُتِلَ فِي وِلايَةِ آلِ مُحَمَّدٍ أَجْمَعِينَ عَذاباً أَلِيماً مُضاعَفاً فِي أَسْفَلِ دَرَكٍ مِنَ الْجَحِيمِ لَايُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ مَلْعُونُونَ ناكِسُو رُؤُوسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ قَدْ عَايَنُوا النَّدامَةَ وَ الْخِزْيَ الطَّوِيلَ لِقَتْلِهِمْ عِتْرَةَ أَنْبِيائِكَ وَ رُسُلِكَ وَ أَتْباعَهُمْ مِنْ عِبادِكَ الصَّالِحِينَ. اللّهمَّ الْعَنْهُمْ فِی مُسْتَسِرِّ السِّرِّ،
خدایا وارد کن بر قاتلان یاوران رسولت، و بر قاتلان امیر مؤمنان و بر قاتلان حسن و حسین، و بر قاتلان یاوران حسن و حسین، و بر قاتلان کسانی که در راه ولایت خاندان محمّد کشته شده، عذابی دردناک، دو چندان، در پست ترین طبقه دوزخ، که عذاب از آن ها سبک نشود، درحالی که در آنچا ناامید و لعنت شده و در پیشگاه پروردگارشان سرافکنده باشند، و ببینند پشیمانی و رسوایی طولانی را به خاطر قتل عترت انبیا و رسولانت و پیروان آنان از بندگان شایسته ات. خدایا آنان را در پنهانی پنهان،
وَ ظاهِرِ الْعَلانِيَةِ فِي أَرْضِكَ وَ سَمَائِكَ. اَللّٰهُمَّ اجْعَلْ لِي قَدَمَ صِدْقٍ فِي أَوْلِيائِكَ، وَ حَبِّبْ إِلَيَّ مَشَاهِدَهُمْ وَ مُسْتَقَرَّهُمْ، حَتَّىٰ تُلْحِقَنِي بِهِمْ وَ تَجْعَلَنِي لَهُمْ تَبَعاً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
و آشکار آشکار، در زمین و آسمانت لعنت کن. خدایا درباره اولیایت برای من قدم صدق قرار ده، و زیارتگاه ها و قرارگاه شان را محبوب من گردان، تا به آنان ملحقم کنی، و پیرو آنانم گردانی در دنیا و آخرت، ای مهربان ترین مهربانان.
پس ضریح را ببوس و پشت به قبله و رو به جانب قبر حضرت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) بایست و بگو:
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبا عَبْدِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْأَئِمَّةِ الْهادِينَ الْمَهْدِيِّينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَرِيعَ الدَّمْعَةِ السَّاكِبَةِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صاحِبَ الْمُصِيبَةِ الرَّاتِبَةِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَىٰ جَدِّكَ وَ أَبِيكَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَىٰ أُمِّكَ وَ أَخِيكَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى الْأَئِمَّةِ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ وَ بَنِيكَ، أَشْهَدُ لَقَدْ طَيَّبَ اللّٰهُ بِكَ التُّرابَ، وَ أَوْضَحَ بِكَ الْكِتابَ، وَ جَعَلَكَ
سلام بر تو ای ابا عبد اللّه، سلام بر تو ای پسر رسول خدا، سلام بر تو ای پسر امیر مؤمنان، سلام بر تو ای پسر فاطمه زهرا سرور زنان جهانیان، سلام بر تو ای پدر امامان هدایت گر شده، سلام بر تو ای کشته اشک جاری، سلام بر تو ای صاحب مصیبت پی درپی، سلام بر تو و بر جدّ و پدرت، سلام بر تو و بر مادر و برادرت، سلام بر تو و بر امامان از نسل و فرزنادانت، شهادت می دهم که خدا خاک را به وسیله تو پاک کرد، و قرآن را با تو واضح نمود، و تو را
وَ أَبَاكَ وَ جَدَّكَ وَ أَخاكَ وَ بَنِيكَ، عِبْرَةً لِأُولِي الْأَلْبَابِ، يَا ابْنَ الْمَيَامِينَ الْأَطْيَابِ التَّالِينَ الْكِتابَ، وَجَّهْتُ سَلامِي إِلَيْكَ، صَلَواتُ اللّٰهِ وَ سَلامُهُ عَلَيْكَ، وَ جَعَلَ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْكَ، مَا خابَ مَنْ تَمَسَّكَ بِكَ وَ لَجَأَ إِلَيْكَ.
و پدر و جدّت، و برادر و فرزندانت را عبرتی برای صاحبان خرد قرار داد، ای فرزندان پدران با میمنت و پاک، و تلاوت کنندگان کتاب، سلام را متوجّه تو می نمایم درودهای خدا و سلامش بر تو، و قرار دهد دل های مردم را هواخواه تو، آنکه متمسّک به تو شد، و پناه به تو آورد، هرگز نامید نشد.
پس پایین پا بایست، و بگو:
اَلسَّلامُ عَلَىٰ أَبِي الْأَئِمَّةِ، وَ خَلِيلِ النُّبُوَّةِ وَ الْمَخْصُوصِ بِالْأُخُوَّةِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ يَعْسُوبِ الدِّينِ وَ الْإِيمانِ وَ كَلِمَةِ الرَّحْمٰنِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ مِيزانِ الْأَعْمالِ وَ مُقَلِّبِ الْأَحْوالِ وَ سَيْفِ ذِي الْجَلالِ وَ ساقِي السَّلْسَبِيلِ الزُّلالِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ صالِحِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وارِثِ عِلْمِ النَّبِيِّينَ وَ الْحاكِمِ يَوْمَ الدِّينِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ شَجَرَةِ التَّقْوىٰ وَ سامِعِ السِّرِّ وَ النَّجْوىٰ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ حُجَّةِ اللّٰهِ الْبالِغَةِ وَ نِعْمَتِهِ السَّابِغَةِ وَ نِقْمَتِهِ الدَّامِغَةِ، اَلسَّلامُ عَلَى الصِّراطِ الْواضِحِ وَ النَّجْمِ اللَّائِحِ وَ الْإِمَامِ النَّاصِحِ وَ الزِّنادِ الْقَادِحِ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ.
سلام بر پدر امامان، و همراه نبوت، و اختصاص یافته به برادری، سلام بر رییس دین و ایمان، و کلمه رحمان، سلام بر ترازوی اعمال و زیروروکننده احوال، و شمشیر خدای ذو الجلال، و ساقی چشمه گوارای زلال، سلام بر شایسته مؤمنان، و وارث دانش پیامبران، و حاکم روز جزا، سلام بر درخت تقوا، و شنونده راز و نهان، سلام بر حجّت رسای خدا، و نعمت کاملش، و انتقام کوبنده اش. سلام بر راه روشن، و ستاره فروزان، و رهبر خیرخواه، و مایه آتش زا علیه کفر و شرک، رحمت و برکات خدا بر او باد.
پس
بگو:
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، عَلِيِّ بْنِ أَبِي طالِبٍ، أَخِي نَبِيِّكَ، وَ وَلِيِّهِ وَ ناصِرِهِ، وَ وَصِّيِهِ وَ وَزِيرِهِ، وَ مُسْتَوْدَعِ عِلْمِهِ، وَ مَوْضِعِ سِرِّهِ، وَ بابِ حِكْمَتِهِ، وَ النَّاطِقِ بِحُجَّتِهِ، وَ الدَّاعِي إِلىٰ شَرِيعَتِهِ، وَ خَلِيفَتِهِ فِي أُمَّتِهِ، وَ مُفَرِّجِ الْكَرْبِ عَنْ وَجْهِهِ، قَاصِمِ الْكَفَرَةِ، وَ مُرْغِمِ الْفَجَرَةِ، الَّذِي جَعَلْتَهُ مِنْ نَبِيِّكَ بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسىٰ. اَللّٰهُمَّ والِ مَنْ والاهُ، وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ، وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ، وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ، وَ الْعَنْ مَنْ نَصَبَ لَهُ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ، وَ صَلِّ عَلَيْهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ أَحَدٍ مِنْ أَوْصِياءِ أَنْبِيائِكَ، يَا رَبَّ الْعالَمِينَ.
خدایا درود فرست امیر مؤمنان علی بن ابیطالب برادر پیامبرت، و ولی و یاور و جانشین وزیرش، و سپردگاه دانشش، و جایگاه رازش و دروازه حکمتش و گویای به برهانش و دعوت کننده به دینش و جانشین او را در امتّش، و زداینده اندوه از چهره اش، شکننده کافران، و به خاک مالنده دماغ بدکاران، آن که او را از پیامبرت به منزله هارون از موسی قرار دادی. خدایا دوست بدار دوست دارش را، و دشمن بدار دشمنش را، و یاری کن یاری دهنده اش را، و خوار کن خوارکننده اش را، و از پیشینیان و پسینیان لعنت کن هرکه در برابر بایستد، و بر او درود فرست برترین درودی که برکسی از جانشینان پیامبرانت فرستادی ای پروردگار جهانیان.
پس به جانب سر برگرد برای زیارت حضرت آدم (عَلَيهِ السَّلَامُ) وحضرت نوح (عَلَيهِ السَّلَامُ) و در زیارت حضرت آدم بگو:
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبِيبَ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ
سلام بر تو ای برگزیده خدا، سلام بر تو ای محبوب خدا، سلام بر تو ای پیامبر خدا سلام بر تو ای امین خدا، سلام
عَلَيْكَ يَا خَلِيفَةَ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا أَبَا الْبَشَرِ، اَلسَّلامُ (سَلامُ اللّه) عَلَيْكَ وَ عَلَىٰ رُوحِكَ وَ بَدَنِكَ، وَ عَلَى الطَّاهِرِينَ مِنْ وُلْدِكَ وَ ذُرِّيَّتِكَ، وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْكَ صَلاةً لَايُحْصِيها إِلّا هُوَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ.
بر تو ای خلیفه خدا در زمینش، سلام بر تو ای پدر بشر، سلام بر تو و بر روان و تنت، و بر پاکان از فرزندان و نسلت، و درود خدا بر تو، درودی که جز خدا آن را شماره نکند، و رحمت و برکات خدا بر تو باد.
و در زیارت نوح (عَلَيهِ السَّلَامُ) نیز بگو:
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا صَفِيَّ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا حَبِيبَ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا شَيْخَ الْمُرْسَلِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا أَمِينَ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ، صَلَوَاتُ اللّٰهِ وَ سَلامُهُ عَلَيْكَ وَ عَلَىٰ رُوحِكَ وَ بَدَنِكَ وَ عَلَى الطَّاهِرِينَ مِنْ وُلْدِكَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ.
سلام بر تو ای پیامبر خدا، سلام بر تو ای برگزیده خدا، سلام بر تو ای ولیّ خدا، سلام بر تو ای محبوب خدا، سلام بر تو ای بزرگ رسولان، سلام بر تو ای امین خدا در زمینش، درود و سلام خدا بر تو و بر روان و تنت، و بر پاکان از فرزندانت و رحمت و برکات خدا بر تو باد.
آنگاه شش رکعت نماز بخوان، دو رکعت برای امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) دو رکعت اوّل پس از سوره (حَمد) سوره (الرحمن) و در رکعت دوم بعد از سوره (حَمد) سوره مبارکه (یس) و پس از نماز، تسبیح حضرت فاطمه (عَلَيهَا السَّلَامُ) را بگو و سپس از خدا طلب آمرزش نما، و برای خود دعا کن، و بگو:
اَللّٰهُمَّ إِنِّي صَلَّيْتُ هاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ، هَدِيَّةً مِنِّي إِلىٰ سَيِّدِي وَ مَوْلايَ، وَلِيِّكَ وَ أَخِي رَسُولِكَ، أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ، عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَ عَلَىٰ آلِهِ. اَللّٰهُمَّ فَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ، وَ تَقَبَّلْها مِنِّي وَ اجْزِنِي عَلَىٰ ذٰلِكَ جَزَاءَ الْمُحْسِنِينَ. اللّهمَّ لَکَ صَلَّیْتُ، وَ لَکَ رَکَعْتُ وَ لَکَ سَجَدْتُ وَحْدَکَ، لا شَرِیکَ لَکَ، لِأَنَّهُ لا تَکُونُ [لا تَجُوزُ] الصَّلاةُ وَ الرُّکُوعُ وَ السُّجُودُ إِلا لَکَ، لِأَنَّکَ أَنْتَ اللّه، لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ. اللّهمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ تَقَبَّلْ مِنِّی زِیَارَتِی، وَ أَعْطِنِی سُؤْلِی، بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ.
خدایا من این دو رکعت نماز را خواندم، به عنوان هدیه ای از من به آقا و مولایم، ولیّ ات و برادر رسولت، امیر مؤمنان، و سرور جانشینان، علی بن ابیطاب (درود خدا بر او و خاندانش). پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و آن را از من قبول کن، و بر آن پاداشم ده پاداش نیکوکاران. خدایا برای تو نماز خواندم، و رکوع و سجده کردم، یگانه ای و شریکی نداری، چرا که نماز و رکوع و سجود جز برای تو نیست، تویی خدا، معبودی جز تو وجود ندارد. خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و زیارتم را قبول کن، و خواسته ام را عطا فرما، به حق محمّد و خاندان پاکش.
و چهار رکعت دیگر را هدیه آدم و نوح قرار بده، سپس سجده شکر بجا آور، و در سجده بگو:
اَللّٰهُمَّ إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ، وَ بِكَ اعْتَصَمْتُ، وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ. اَللّٰهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِي وَ رَجائِي فَاكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَايُهِمُّنِي وَ مَا أَنْتَ
خدایا به تو روی آوردم، و به تو پناه آوردم، و بر تو توکّل کردم. خدایا تو مورد اطمینان و امید منی، پس آنچه فکر مرا مشغول کرده و مشغول نمی کند، و آنچه را تو را از من به آنان
أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، عَزَّ جارُكَ، وَ جَلَّ ثَناؤُكَ، وَ لَا إِلٰهَ غَيْرُكَ، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ قَرِّبْ فَرَجَهُمْ.
داناتری از من کفایت کن، پناهنده به تو عزیز است، و ثنایت بس عظیم است، و معبودی جز تو نیست، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و گشایش کارشان را نزدیک کن
پس طرف راست صورت را بر زمین بگذار و بگو:
ارْحَمْ ذُلِّی بَیْنَ یَدَیْکَ وَ تَضَرُّعِی إِلَیْکَ، وَ وَحْشَتِی مِنَ النَّاسِ، وَ أُنْسِی بِکَ یَا کَرِیمُ یَا کَرِیمُ، یَا کَرِیمُ
رحم کن به خواری ام در برابرت، و زاری ام به درگاهت و به ترسم از مردم، و انس من به تو، ای کریم، ای کریم، ای کریم.
آنگاه جانب چپ صورت را بر زمین بگذار و بگو:
لا إِلَهَ إِلّا اللّه أَنْتَ رَبِّی حَقّاً حَقّاً، سَجَدْتُ لَکَ یَا رَبِّ تَعَبُّداً وَ رِقّاً. اللّهمَّ إِنَّ عَمَلِی ضَعِیفٌ فَضَاعِفْهُ لِی، یَا کَرِیمُ یَا کَرِیمُ یَا کَرِیمُ.
معبودی جز تو نیست به راستی به راستی، ای پروردگارم از باب بندگی و بردگی برایت سجده کردم. خدایا عملم اندک است. آن را دو چندان گردان، ای کریم، ای کریم.
پس به سجده برو و صد مرتبه بگو: «شکراً» و در دعا کردن بکوش، که اینجا محّل خواستن خواهش ها است و بسیار استغفار کن که جای آمرزش گناهان است، و حاجات خود را از خدا بخواه، که مقام استجابت دعاهاست.
سیّد ابن طاووس در کتاب «مزار» و نیز غیر او گفته اند: تا زمانی که در نجف هستی هر نمازی که به جا می آوری چه واجب و چه مستحب، بعد از آن این دعا را بخوان:
صوت *** اَللّٰهُمَّ لَابُدَّ مِنْ أَمْرِكَ، وَ لَابُدَّ مِنْ قَدَرِكَ، وَ لَابُدَّ مِنْ قَضَائِكَ، وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلّا بِكَ. اَللّٰهُمَّ فَمَا (کَما) قَضَيْتَ عَلَيْنَا مِنْ قَضَاءٍ، أَوْ قَدَّرْتَ عَلَيْنَا مِنْ قَدَرٍ، فَأَعْطِنَا مَعَهُ صَبْراً يَقْهَرُهُ وَ يَدْمَغُهُ، وَ اجْعَلْهُ لَنا صَاعِداً فِي رِضْوانِكَ، يُنْمَيٰ فِي حَسَناتِنا وَ تَفْضِيلِنا، وَ سُؤْدَدِنا وَ شَرَفِنا وَ مَجْدِنا وَ نَعْمائِنا، وَ كَرامَتِنَا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ، وَ لَا تَنْقُصْ مِنْ حَسَناتِنا. اَللّٰهُمَّ وَ مَا أَعْطَيْتَنا مِنْ عَطاءٍ، أَوْ فَضَّلْتَنا بِهِ مِنْ فَضِيلَةٍ، أَوْ أَكْرَمْتَنا بِهِ مِنْ كَرامَةٍ فَأَعْطِنا مَعَهُ شُكْراً يَقْهَرُهُ وَ يَدْمَغُهُ، وَ اجْعَلْهُ لَنا صاعِداً فِي رِضْوانِكَ وَ فِي حَسَناتِنا وَ سُؤْدَدِنا وَ شَرَفِنا وَ نَعْمائِكَ (نَعْمائِنا) وَ كَرامَتِكَ (كَرامَتِنا) فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ.
خدایا از دستورت و تقدیرت و قضایت چاره ای نیست، و جنبش و نیرویی جز به تو نیست. پس آنچه بر ما از قضایی که حتم کردی، یا از تقدیری که مقدّر نمودی، همراه آن به ما صبری عطا کن که بر آن چیره شود، و آن را درهم کوبد، و آن شکیبایی را برای ما، نردبانی به سوی رضوانت قرار ده، که افزوده شود در حسنات ما. و برتری و آقایی و شرف و بزرگواری و نعمت ها و کرامت ما در دنیا و آخرت، و از حسنات ما کم نکن. خدایا آنچه به ما از عطایی که عطا کردی، و از فضیلتی که تفضّل فرمودی، یا از کرامتی که کرم کردی، به همراه آن شکری مرحمت فرما که بر آن چیره شود و آن را فرو گیرد، و آن شکر را برای ما، بالارونده در رضوانت، و بالابرنده در حسنات و آقایی، و شرف و نعمتها، و کرامتت در دنیا و آخرت قرار ده،
[اللّهمَّ] وَ لا تَجْعَلْهُ لَنَا أَشَراً وَ لا بَطَراً، وَ لا فِتْنَةً وَ لا مَقْتاً وَ لا عَذَاباً وَ لا خِزْیاً فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ. اللّهمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِکَ مِنْ عَثْرَةِ اللِّسَانِ وَ سُوءِ الْمَقَامِ وَ خِفَّةِ
و آن را برای ما نقطه کبر و طغیان و فتنه و کینه توزی و عذاب و رسوایی در دنیا و آخرت قرار مده. خدایا به تو پناه می آوریم، از لغزش زبان، و بدی جایگاه، و سبکی
الْمِيزانِ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ لَقِّنا حَسَناتِنا فِي الْمَماتِ، وَ لَا تُرِنا أَعْمالَنا حَسَراتٍ، وَ لَا تُخْزِنا عِنْدَ قَضائِكَ، وَ لَا تَفْضَحْنا بِسَيِّئاتِنا يَوْمَ نَلْقاكَ، وَ اجْعَلْ قُلُوبَنَا تَذْكُرُكَ وَ لَا تَنْسَاكَ، وَ تَخْشَاكَ كَأَنَّها تَراكَ حَتَّىٰ نَلْقاكَ، وَ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ بَدِّلْ سَيِّئاتِنَا حَسَنَاتٍ، وَ اجْعَلْ حَسَناتِنَا دَرَجَاتٍ، وَ اجْعَلْ دَرَجاتِنا غُرُفاتٍ، وَ اجْعَلْ غُرُفاتِنا عَالِياتٍ.
میزان اعمال، خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و نیکی های ما را در مردن به ما برسان، و اعمالمان را به ما مایه پشیمانی نشان مده، و هنگام داوری ما را شرمسار مکن، و به بدی های مان رسوا مساز، در آن روزی که با تو ملاقات می کنیم، دل های ما را طوری قرار ده که یادت کند، و فراموشم ننماید، و از تو بهراسد، آنچنان که گویی تو را می بیند، آن هم تا زمانی که تو را ملاقات کنیم، و بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و بدی های ما را تبدیل به خوبیها کن، و خوبی های ما را درجات، و درجات ما را غرفه های بهشتی، و غرفه های ما را بلندمرتبه گردان.
اَللّٰهُمَّ وَ أَوْسِعْ لِفَقِيرِنا مِنْ سَعَةِ مَا قَضَيْتَ عَلَىٰ نَفْسِكَ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ مُنَّ عَلَيْنا بِالْهُدَىٰ مَا أَبْقيْتَنا، وَ الْكَرامَةِ مَا أَحْيَيْتَنا، وَ الْكَرامَةِ [وَالمَغفِرَة] إِذا تَوَفَّيْتَنا، وَ الْحِفْظِ فِيما بَقِيَ مِنْ عُمُرِنا، وَ الْبَرَكَةِ فِيما رَزَقْتَنا، وَ الْعَوْنِ عَلَىٰ مَا حَمَّلْتَنا، وَ الثَّباتِ عَلَىٰ مَا طَوَّقْتَنا، وَ لَا تُؤاخِذْنا بِظُلْمِنا، وَ لَا تُقايِسْنا بِجَهْلِنا، وَ لَا تَسْتَدْرِجْنا بِخَطَايَانا، وَ اجْعَلْ أَحْسَنَ مَا نَقُولُ ثابِتاً فِي قُلُوبِنا، وَ اجْعَلْنا عُظَماءَ عِنْدَكَ،
خدایا به تهیدستان مان وسعت ده، از وسعتی که بر خود حتم کردی. خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و بر ما به هدایت منّت گذار تا باقیمان داری و به کرامت تا زنده مان داری و باز به کرامت [و آمرزش] زمانی که ما را بمیرانی، و به نگهدای در آنچه از عمرمان مانده، و برکت در آنچه روزی نمودی، و کمک به آنچه تکلیف مان فرمودی، و به پا برجایی به آنچه به عهده ما قرار دادی و ما را به ستم مان مؤاخذه مکن، و به نادانی مان مقایسه منما، و به خطاهای مان غافلگیر مفرما، و بهترین چیزی که می گوییم در دل های مان ثابت گردان، و ما را در پیشگاهت با عظمت،
وَ أَذِلَّةً فِي أَنْفُسِنا، وَ انْفَعْنا بِما عَلَّمْتَنا، وَ زِدْنا عِلْماً نافِعاً، وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ قَلْبٍ لَايَخْشَعُ، وَ مِنْ عَيْنٍ لَاتَدْمَعُ، وَ مِنْ صَلاةٍ لَاتُقْبَلُ، أَجِرْنا مِنْ سُوءِ الْفِتَنِ يَا وَلِيَّ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ.
و در نزد خودمان خوار قرار ده، و از آنچه به ما آموختی سودمان بخش، و به ما دانش با منفعت بیفزا، و به تو پناه می آورم از دلی که رام نگردد، و از چشمی که اشک نریزد، و از نمازی که پذیرفته نشود، ما را از بدی آشوب ها پناه ده، ای سرپرست دنیا و آخرت.
سیّد در کتاب (مصباح الزائر) فرموده است: دعای دیگری که مستحب است به دنبال نماز زیارت امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) خوانده شود: « یَا اللّه یَا اللّه یَا اللّه یَا مُجِیبَ دَعْوَهِ الْمُضْطَرِّینَ» تا آخر، فقیر گوید: این دعا همان دعای صفوان است که به دعای علقمه معروف شده، و در ذیل زیارت عاشورا ان شاء اللّه خواهد آمد. [صفحه 1122]
بدان که زیارت سر مطهّر حضرت سیّد الشّهدا کنار قبر امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) مستحب است و در کتاب «وسائل» و «مستدرک» فصلی برای آن رقم زده اند. در مستدرک از کتاب «مزار» محمّد بن مشهدی نقل کرده که امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) سر مبارک امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را نزد سر امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) زیارت کرد، و چهار رکعت نماز خواند، و آن زیارت این است:
صوت *** اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا ابْنَ الصِّدِّيقَةِ الطَّاهِرَةِ سَيِّدةِ نِساءِ الْعالَمِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا مَوْلايَ يَا أَبا عَبْدِ اللّٰهِ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ، أَشْهَدُ أَنَّكَ [قَدْ] أَقَمْتَ الصَّلاةَ، وَ آتَيْتَ الزَّكاةَ، وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَ تَلَوْتَ الْكِتابَ حَقَّ تِلاوَتِهِ، وَ جاهَدْتَ فِي اللّٰهِ حَقَّ جِهادِهِ، وَ صَبَرْتَ عَلَى الْأَذىٰ فِي جَنْبِهِ مُحْتَسِباً، حَتَّىٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ الَّذِينَ خالَفُوكَ وَ حارَبُوكَ، وَ أَنَّ الَّذِينَ خَذَلُوكَ، وَ الَّذِينَ قَتَلُوكَ مَلْعُونُونَ عَلَىٰ لِسانِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ، وَ قَدْ خابَ مَنِ افْتَرىٰ، لَعَنَ اللّٰهُ الظَّالِمِينَ لَكُمْ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ وَ ضاعَفَ عَلَيْهِمُ الْعَذابَ الْأَلِيمَ؛ أَتَيْتُكَ يَا مَوْلايَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، زائِراً عارِفاً بِحَقِّكَ، مُوالِياً لِأَوْلِيائِكَ، مُعادِياً لِأَعْدائِكَ، مُسْتَبْصِراً بِالْهُدَىٰ الَّذِي أَنْتَ عَلَيْهِ، عارِفاً بِضَلالَةِ مَنْ خالَفَكَ، فَاشْفَعْ لِي
سلام بر تو ای پسر رسول خدا، سلام بر تو ای پسر امیر مؤمنان، سلام بر تو ای پسر صدیقه طاهره، سرور زنان جهانیان، سلام بر تو ای مولای من، ای ابا عبد اللّه و رحمت و برکات خدا بر تو باد، شهادت می دهم که نماز را برپا داشتی، و زکات را پرداختی، و به معروف امر کردی، و از زشتی نهی نمودی، و قرآن را تلاوت کردی و حق تلاوتش را بجا آوردی، و در راه خدا جهاد کردی، و حق جهاد را ادا نمودی، و در جنب خدا، بر آزار دشمنان صبر کردی، درحالی که عملت را به حساب حق گذاشتی، تا مرگت فرا رسید، و شهادت می دهم کسانی که با تو مخالفت ورزیدند، و با تو جنگیدند، و آنان که از یاری ات دریغ نمودند، و آنان که تو را کشتند، بر زبان پیامبر امّی ملعون هستند، و زیانکار شد کسی که افترا بست، خدا ستمکاران بر شما را از گذشتگان و آیندگان لعنت کند، و عذاب دردناک را بر آنان دو چندان سازد، ای مولایم به محضرت آمدم ای پسر رسول خدا، در حال زیارت، و عارف به حقّت، دوستدار دوستانت، و دشمن دشمنانت می باشم، به هدایتی که بر آن هستی بینایم، و به گمراهی کسانی که با تو مخالفت کردند آشنایم، پس مرا
عِنْدَ رَبِّکَ.
نزد پروردگارت شفاعت کن.
مؤلف گوید: اگر همین زیارت را در مسجد حنّانه بخوانند مناسب است، زیرا شیخ محمّد بن مشهدی روایت کرده: امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ)، امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را در مسجد حنّانه به این صورت زیارت کرد و چهار رکعت نماز خواند. پوشیده نماند که مسجد حنّانه از مساجد شریفه نجف اشرف است و در حدیث رسیده است که سر منوّر حضرت سیّد الشّهداء (عَلَيهِ السَّلَامُ) آنجاست و در روایتی است که امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) در آنجا دو رکعت نماز خواند، از آن حضرت پرسیدند: این چه نمازی است؟ فرمود: این محلّ سر مطهّر جدّم حسین بن علی (عَلَيهِ السَّلَامُ) است، که وقتی لشگر از کربلا برگشتند، آن را در اینجا نهادند، سپس به نزد عبید اللّه بن زیاد بردند و از آن حضرت روایت شده: در اینجا این دعا را بخوان:
اَللّٰهُمَّ إِنَّكَ تَرىٰ مَكَانِي، وَ تَسْمَعُ كَلامِي، وَ لَا يَخْفىٰ عَلَيْكَ شَيْءٌ مِنْ أَمْرِي، وَ كَيْفَ يَخْفىٰ عَلَيْكَ مَا أَنْتَ مُكَوِّنُهُ وَ بارِئُهُ؟! وَ قَدْ جِئْتُكَ مُسْتَشْفِعاً بِنَبِيِّكَ، نَبِيِّ الرَّحْمَةِ، وَ مُتَوَسِّلاً
خدایا جایم را می بینی، و کلامم را می شنوی، و چیزی از کارم بر تو پوشیده نیست، و چگونه پوشیده بماند، آنچه تو ایجادکننده و پدیدآورنده اش هستی، اینک به پیشگاهت آمده ام، از پیامبرت پیامبر رحمت شفاعت می جویم و به جانشین رسولت
بِوَصِيِّ رَسُولِكَ، فَأَسْأَلُكَ بِهِما ثَباتَ الْقَدَمِ، وَ الْهُدَىٰ، وَ الْمَغْفِرَةَ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ.
متوسّل هستم، به حقّ آن دو پیشوا از تو درخواست ثبات قدم و هدایت و آمرزش در دنیا و آخرت را دارم.
زیارت دوّم: زیارت معروف به «أَمینُ اللّه» است که در نهایت اعتبار می باشد و در تمام کتابهای زیارتی و مصابیح نقل شده. علاّمه مجلسی (رَحمهُ اللّه) فرموده: این زیارت از جهت متن و سند از بهترین زیارات است و باید در تمام روضه های ائمه بر آن مواظبت نمایند، درباره این زیارت به سندهای معتبر از جابر، از امام باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده:
حضرت زین العابدین (عَلَيهِ السَّلَامُ) به زیارت امیر المؤمنین (عَلَيهِ السَّلَامُ) آمد، و در کنار قبر آن حضرت ایستاد و گریست و چنین گفت:
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا أَمِينَ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ، وَ حُجَّتَهُ عَلَىٰ عِبادِهِ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، أَشْهَدُ أَنَّكَ جاهَدْتَ فِي اللّٰهِ حَقَّ جِهادِهِ، وَ عَمِلْتَ بِكِتابِهِ، وَ اتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيِّهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، حَتّىٰ دَعاكَ اللّٰهُ إِلىٰ جِوارِهِ، فَقَبَضَكَ إِلَيْهِ بِاخْتِيارِهِ، وَ أَلْزَمَ أَعْداءَكَ الْحُجَّةَ مَعَ مَا لَكَ مِنَ
سلام بر تو ای امین خدا بر روی زمینش، و حجّت او بر بندگانش، سلام بر تو ای امیر مؤمنان [اگر این زیارت برای امام دیگر خوانده شود، «السلام علیک یا امیر المؤمنین» گفته نمی شود مؤلف شهادت می دهم که تو در راه خدا آن چنان که باید جهاد کردی، و به کتابش عمل نمودی، و روشهای پیامبرش (درود خدا بر او خاندانش) را پیروی کردی، تا خدا تو را به جوارش خواند، و با اختیاراتش تو را به جانب خود قبض روح نمود، و دشمنانت را ملزم به حجت کرد،
الْحُجَجِ الْبَالِغَةِ عَلَی جَمِیعِ خَلْقِهِ. اَللّٰهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِي مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ، راضِيَةً بِقَضائِكَ، مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَ دُعائِكَ، مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِيائِكَ، مَحْبُوبَةً فِي أَرْضِكَ وَ سَمائِكَ، صابِرَةً عَلَىٰ نُزُولِ بَلائِكَ، [شَاکِرَةً لِفَوَاضِلِ نَعْمَائِکَ، ذَاکِرَةً لِسَوَابِغِ آلائِکَ ] مُشْتاقَةً إِلىٰ فَرْحَةِ لِقائِكَ، مُتَزَوِّدَةً التَّقْوىٰ لِيَوْمِ جَزائِكَ، مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ أَوْلِيائِكَ، مُفارِقَةً لِأَخْلاقِ أَعْدائِكَ، مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيا بِحَمْدِكَ وَ ثَنائِكَ.
با آنچه توراست از حجت های رسا بر همه مخلوقاتش. خدایا قرار ده نفسم را آرام در برابر تقدیرت، خشنود به قضاوتت، حریص به ذکر و دعایت، عاشق به برگزیده دوستانت، محبوب در زمین و آسمانت، شکیبا بر نزول بلایت، سپاس گذار بر فزونی نعمت هایت، یادکننده کامل عطاهایت، مشتاق به شادی دیدارت، توشه برگیرنده تقوا برای روز پاداشت، پیرو روش های اولیایت، جداکننده از اخلاق دشمنانت، غافل از دنیا به سپاس و ثنایت.
پس روی مبارک خود را بر قبر گذاشت و گفت:
اَللّٰهُمَّ إِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتِينَ إِلَيْكَ والِهَةٌ، وَ سُبُلَ الرَّاغِبِينَ إِلَيْكَ شارِعَةٌ، وَ أَعْلامَ الْقاصِدِينَ إِلَيْكَ واضِحَةٌ، وَ أَفْئِدَةَ الْعارِفِينَ مِنْكَ فازِعَةٌ، وَ أَصْواتَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ صاعِدَةٌ، وَ أَبْوابَ الْإِجابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ، وَ دَعْوَةَ مَنْ ناجاكَ مُسْتَجابَةٌ، وَ تَوْبَةَ مَنْ أَنابَ إِلَيْكَ مَقْبُولَةٌ، وَ عَبْرَةَ مَنْ بَكَىٰ مِنْ خَوْفِكَ مَرْحُومَةٌ،
خدای دل های فروتنان، سرگردان به سوی توست، و راه های مشتاقان به درگاهت نمایان است، و نشانه های قاصدان کوی ات پیداست، و دل های عارفان از تو هراسان است، و صدای خوانندگان به جانب تو بلند است، و درهای اجابت به رویشان گشوده، و دعای آنکه با تو مناجات کرد مستجاب است، و توبه کسی که به سوی تو بازگشت پذیرفته است، و اشک کسی که از ترس تو گریه کرد مورد رحم است،
وَ الْإِغَاثَةَ لِمَنِ اسْتَغَاثَ بِکَ مَوْجُودَةٌ (مَبْذُولَةٌ)، وَ الْإِعَانَةَ لِمَنِ اسْتَعَانَ بِکَ مَبْذُولَةٌ (مَوْجُودَةٌ)، وَ عِدَاتِکَ لِعِبَادِکَ مُنْجَزَةٌ، وَ زَلَلَ مَنِ اسْتَقالَكَ مُقالَةٌ، وَ أَعْمالَ الْعامِلِينَ لَدَيْكَ مَحْفُوظَةٌ، وَ أَرْزاقَكَ إِلَى الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْكَ نازِلَةٌ، وَ عَوائِدَ الْمَزِيدِ إِلَيْهِمْ واصِلَةٌ، وَ ذُنُوبَ الْمُسْتَغْفِرِينَ مَغْفُورَةٌ، وَ حَوائِجَ خَلْقِكَ عِنْدَكَ مَقْضِيَّةٌ، وَ جَوائِزَ السَّائِلِينَ عِنْدَكَ مُوَفَّرَةٌ، وَ عَوائِدَ الْمَزِيدِ مُتَواتِرَةٌ، وَ مَوائِدَ الْمُسْتَطْعِمِينَ مُعَدَّةٌ، وَ مَناهِلَ الظِّماءِ [لَدَيْكَ] مُتْرَعَةٌ. اَللّٰهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعائِي، وَ اقْبَلْ ثَنائِي، وَ اجْمَعْ بَيْنِي وَ بَيْنَ أَوْلِيائِي، بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ إِنَّكَ وَلِيُّ نَعْمائِي، وَ مُنْتَهَىٰ مُنايَ، وَ غايَةُ رَجائِي فِي مُنْقَلَبِي وَ مَثْوَايَ.
و فریادرسی برای کسی که از تو فریاد خواست آماده است، و کمک برای کسی که از تو کمک خواست رایگان است، و وعده هایت برای بندگانت وفا شده، و لغزش آن که از تو پوزش خواست نادیده گرفته شده، و اعمال عمل کنندگان نزد تو محفوظ است، و روزی هایت از جانب تو به سوی مخلوقات فرود آینده است، و بهره های فزون به سویشان پیوسته است، و گناهان آمرزش جویان آمرزیده است، و حاجات خلق نزد تو برآورده است، و جایزه های خواستاران، پیش تو کامل گشته است، و عایدات افزون پیاپی است، و سفره های خواهندگان طعام آماده، و حوض های تشنگان لبریز است. خدایا دعایم را مستجاب کن، و ستایشم را بپذیر، و بین من و اولیایم جمع کن، به حق محمّد و علی و فاطمه و حسن و حسین، تو ولی نعمت و نهایت آرزو و هدف امید منی در بازگشتگاه و محلّ اقامتم.
در کتاب «کامل الزیارات» پس از متن زیارت این جملات آمده است:
أَنْتَ إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلایَ، اغْفِرْ لِأَوْلِیَائِنَا
تو معبود و آقاو مولای منی، دوستانمان را بیامرز،
وَكُفَّ عَنَّا أَعْداءَنا، وَ اشْغَلْهُمْ عَنْ أَذَانَا، وَ أَظْهِرْ كَلِمَةَ الْحَقِّ وَ اجْعَلْهَا الْعُلْيَا، وَ أَدْحِضْ كَلِمَةَ الْبَاطِلِ وَ اجْعَلْهَا السُّفْلىٰ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
دشمنانمان را از ما بازدار، و از آزار ما غافلشان گردان، و کلمه حق را نمایان و و آن را برتر کن، و کلمه باطل را بلغزان و آن را پست تر قرار ده، تو بر هرچیز توانایی
آنگاه امام باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) فرمود: هرکه از شیعیان ما این زیارت و دعا را در کنار قبر امیر المؤمنین (عَلَيهِ السَّلَامُ)، یا نزد قبر یکی از ائمه (عَلَيهِم السَّلَامُ) بخواند، البته حق تعالی این زیارت و دعای او را در نامه ای از نور بالا برد و مهر حضرت محمّد (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) را بر آن بزند و به این صورت محفوظ باشد، تا به قائم آل محمّد (عجل اللّه تعالی فرجه الشریف) تسلیم کنند، پس صاحبش را به بشارت و تحیّت و کرامت استقبال نماید ان شاء اللّه تعالی. مؤلّف گوید: این زیارت شریفه هم از زیارات مطلقه به حساب می آید، و هم از زیارات مخصوصه روز غدیر، و هم از زیارات جامعه، که در جمیع روضات مقدسه ائمه خوانده می شود.
زیارت سوم: سیّد عبد الکریم بن طاووس از صفوان جمّال روایت کرده: چون با امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) در زمانی که نزد ابو جعفر دوانیقی می رفتند وارد کوفه شدیم، فرمود: ای صفوان شتر را بخوابان که منطقه نزدیک قبر جدّم امیر المؤمنین
(عَلَيهِ السَّلَامُ) است، پس پیاده شدند، و غسل کردند، و جامه را تغییر دادند، و پای مبارک را برهنه نمودند، و فرمودند: تو نیز چنین کن، پس به جانب نجف روانه شدند، و فرمودند: گامها را کوتاه بردار، و سر را به زیر انداز، که خدا برای تو به عدد هرگامی که بر می داری، صد هزار حسنه می نویسد، و صد هزار گناه محو می کند، و صد هزار درجه برایت بالا می برد، و صدهزار حاجت از تو برمی آورد، و برای تو ثواب هر صدیق و شهید که بوده باشد، یا به قتل رسیده باشد، ثبت می نماید، پس حضرت می رفتند و من نیز با آن حضرت می رفتم، با آرامش دل و تن، و تسبیح و تنزیه و تهلیل خدا می نمودیم، تا به تل ها رسیدیم، پس به جانب راست و چپ نظر کردند، و به چوبی که در دستداشتند خطی کشیدند و فرمودند: جستجو کن، جستجو کردم اثر قبری یافتم، پس اشک دیده به چهره مبارکش جاری شد و گفت «إِنَّا لِلَّٰهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ» و چنین ادامه داد:
صوت *** اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْوَصِیُّ الْبَرُّ التَّقِیُّ ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا النَّبَأُ الْعَظِیمُ ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الصِّدِّیقُ الرَّشِیدُ ؛ اَلسَّلامُ
سلام بر تو ای جانشین نیکوکار با تقوا، سلام بر تو ای خبر بزرگ، سلام بر تو ای صدّیق رشید، سلام
عَلَيْكَ أَيُّهَا الْبَرُّ الزَّكِيُّ، ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ يَا وَصِيَّ رَسُولِ رَبِّ الْعالَمِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیْك اَلسَّلامُ عَلَیْكَ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ يَا خِيَرَةَ اللّٰهِ عَلَى الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ، أَشْهَدُ أَنَّكَ حَبِيبُ اللّٰهِ وَ خاصَّةُ اللّٰهِ وَ خالِصَتُهُ، اَلسَّلامُ عَلَیْكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، وَ مَوْضِعَ سِرِّهِ، وَ عَيْبَةَ عِلْمِهِ، وَ خازِنَ وَحْيِهِ.
بر تو ای نیکوکار پاک، سلام بر تو ای جانشین رسول پروردگار جهانیان، سلام بر تو ای برگزیده خدا بر همه خلق، شهادت می دهم که تو محبوب و بنده خاصّ و خالص خدایی، سلام بر تو ای ولی خدا، و جایگاه راز و گنجینه علم و خزانه دار وحی خدا.
سپس خود را به قبر چسبانده و گفتند:
بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا حُجَّةَ الْخِصامِ، بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا بَابَ الْمَقَامِ، بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا نُورَ اللّٰهِ التَّامَّ، أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ عَنِ اللّٰهِ وَ عَنْ رَسُولِ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا حُمِّلْتَ، وَ رَعَيْتَ مَا اسْتُحْفِظْتَ، وَ حَفِظْتَ مَا اسْتُودِعْتَ، وَ حَلَّلْتَ حَلالَ اللّٰهِ، وَ حَرَّمْتَ حَرامَ اللّٰهِ، وَ أَقَمْتَ أَحْكامَ اللّٰهِ، وَ لَمْ تَتَعَدَّ حُدُودَ اللّٰهِ، وَ عَبَدْتَ اللّٰهَ مُخْلِصاً حَتَّىٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ، صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْكَ وَ عَلَى الْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِكَ.
پدر و مادرم فدایت ای امیر مؤمنان، پدر و مادرم فدایت ای حجّت قاطع بر دشمنان، پدر و مادرم فدایت ای دروازه مقام، پدر و مادرم فدایت ای نور کامل خدا، شهادت می دهم که تو آنچه را از خدا و رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش) بر عهده داشتی به طور کاملی رساندی، و آنچه نگهداری اش از تو خواسته شده بو رعایت کردی، و آنچه به تو سپرده شده بود حفظ نمودی، و حلال خدا را حلال کردی، و حرام خدا را حرام ساختی، و احکام خدا را بپا داشتی، و از حدود خدا تجاوز نکردی، و خدا را خالصانه بندگی کردی، تا مرگت فرا رسید، درود خدا بر تو، و بر امامان بعد از تو.
آنگاه حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) برخاست و بالای سر آن حضرت
چند رکعت نماز گذارد، و فرمود: ای صفوان هرکه به این زیارت، امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کند، و این نماز را بجا آورد، به سوی اهلش بازگردد درحالی که گناهانش آمرزیده و عملش مقبول و پسندیده شده باشد، و برای او ثواب هرکه از ملائکه آن حضرت را زیارت کرده باشد نوشته شود، صفوان با تعجّب گفت: ثواب هرکه از ملائکه آن حضرت را زیارت کند؟!! فرمود: آری در هر شبی هفتاد قبیله از ملائکه آن حضرت را زیارت می کنند. پرسید: هر قبیله چه تعدادند؟ فرمود: صد هزار ملک، پس آن حضرت رو به قبر به پشت خارج شدند، و در اثنای بیرون آمدن گفتند:
يَا جَدَّاهُ يَا سَيِّداهُ يَا طَيِّباهُ يَا طاهِراهُ، لَاجَعَلَهُ اللّٰهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْكَ، وَ رَزَقَنِي الْعَوْدَ إِلَيْكَ، وَ الْمَقامَ فِي حَرَمِكَ، وَ الْكَوْنَ مَعَكَ وَ مَعَ الْأَبْرارِ مِنْ وُلْدِكَ، صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْكَ وَ عَلَى الْمَلائِكَةِ الْمُحْدِقِينَ بِكَ.
ای جدّم، ای آقایم، ای پاکیزه و پاکم، خدا این زیارت را آخرین زیارت من از تو قرار ندهد، و روزی من کند، بازگشت به سویت و ماندن در حرمت، و بودن با تو، و با نیکان از فرزندانت را، درود خدا بر تو و بر فرشتگانی که تو را دربر گرفته اند.
صفوان گفت: به حضرت عرض کردم اجازه می دهید اصحاب خود را از اهل کوفه خبر کنم، و این قبر را به ایشان نشان دهم، فرمود: آری، و درهمی چند به من عنایت کردند، که قبر را با آن مرمّت
و اصلاح نمودم. زیارت چهارم: در کتاب «مستدرک الوسائل» از «مزار قدیم» نقل کرده که از مولای ما امام باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده با پدرم به زیارت قبر جدّم امیر المؤمنین در نجف رفتیم، پدر نزد قبر مطهّر ایستاد و گریست و گفت: صوت *** اَلسَّلامُ عَلَیٰ أَبِي الْأَئِمَّةِ وَ خَلِيلِ النُّبُوَّةِ وَ الْمَخْصُوصِ بِالْأُخُوَّةِ؛ اَلسَّلامُ عَلَىٰ يَعْسُوبِ الْإِيمانِ، وَ مِيزانِ الْأَعْمالِ، وَ سَيْفِ ذِي الْجَلالِ؛ اَلسَّلامُ عَلَىٰ صالِحِ الْمُؤْمِنِينَ، وَ وارِثِ عِلْمِ النَّبِيِّينَ، الْحاكِمِ فِي يَوْمِ الدِّينِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ شَجَرَةِ التَّقْوىٰ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ حُجَّةِ اللّٰهِ الْبالِغَةِ، وَ نِعْمَتِهِ السَّابِغَةِ، وَ نِقْمَتِهِ الدَّامِغَةِ، اَلسَّلامُ عَلَى الصِّراطِ الْواضِحِ وَ النَّجْمِ اللَّائِحِ وَ الْإِمامِ النَّاصِحِ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ. آنگاه گفت أَنْتَ وَسِیلَتِی إِلَی اللّه وَ ذَرِیعَتِی، وَلِی حَقُّ مُوَالاتِی وَ تَأْمِیلِی، فَکُنْ لِی شَفِیعِی إِلَی اللّه عَزَّ وَ جَلَّ، فِی الْوُقُوفِ عَلَی قَضَاءِ حَاجَتِی،
سلام بر پدر امامان و دوست نبوّت، و خاصّ به برادری، سلام بر رئیس ایمان، و ترازوی اعمال، و شمشیر خدای دارای بزرگی، سلام بر شایسته اهل ایمان، و وارث دانش پیامبران، حاکم در روز جزا، سلام بر درخت تقوا، سلام بر حجّت رسای خدا، و نعمت کامل او، و انتقام کوبنده اش، سلام بر راه روشن، و ستاره فروزان، و پیشوای خیرخواه، و رحمت و برکات خدا بر او باد. سپس گفت تویی وسیله و سببم به سوی خدا، و مراست حق دوستی و آرزومندی به درگاه خدای عزّ و جل، پس شفیع من باش در ایستادگی در بر آوردن حاجتم،
وَهِيَ فَكاكُ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ، وَ اصْرِفْنِي فِي مَوْقِفِي هٰذَا بِالنُّجْحِ وَ بِمَا سَأَلْتُهُ كُلَّهُ بِرَحْمَتِهِ وَ قُدْرَتِهِ. اَللّٰهُمَّ ارْزُقْنِي عَقْلاً كامِلاً، وَ لُبّاً راجِحاً، وَ قَلْباً زَكِيّاً، وَ عَمَلاً كَثِيراً، وَ أَدَباً بارِعاً، وَ اجْعَلْ ذٰلِكَ كُلَّهُ لِي، وَ لَا تَجْعَلْهُ عَلَيَّ، بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
و آن حاجت آزادی ام از آتش است، و مرا از این جایگاه با موفّقیّت بازگردان، و بدست آوردن همه آنچه خواسته ام، به حق رحمت و قَدرتش. خدایا عقلی کامل و مغزی ممتاز، و دلی پاک، و عملی بسیار، و ادبی برتر نصیبم کن، و همه اینها را به سود من قرار ده نه بر زیانم، به مهربانیات ای مهربان ترین مهربانان.
زیارت پنجم: شیخ کلینی از حضرت هادی (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده نزد قبر امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) می گویی:
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، أَنْتَ أَوَّلُ مَظْلُومٍ، وَ أَوَّلُ مَنْ غُصِبَ حَقُّهُ، صَبَرْتَ وَ احْتَسَبْتَ حَتَّىٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ، فَأَشْهَدُ أَنَّكَ لَقِيتَ اللّٰهَ وَ أَنْتَ شَهِيدٌ، عَذَّبَ اللّٰهُ قاتِلَكَ بِأَنْواعِ الْعَذابِ وَ جَدَّدَ عَلَيْهِ الْعَذابَ، جِئْتُكَ عارِفاً بِحَقِّكَ، مُسْتَبْصِراً بِشَأْنِكَ، مُعادِياً لِأَعْدائِكَ وَ مَنْ ظَلَمَكَ، أَلْقىٰ عَلَىٰ ذٰلِكَ رَبِّي إِنْ شَاءَ اللّٰهُ، يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، إِنَّ لِي ذُنُوباً كَثِيرَةً فَاشْفَعْ لِي
سلام بر تو ای ولی خدا، تو نخستین ستم دیده ای، و نخستین کسی که حقّش غصب شد، صبر کردی و به حساب خدا گذاشتی تا مرگت رسید، شهادت می دهم که تو خدا را ملاقات کردی. درحالی که شهید بودی، عذاب کند خدا کشنده ات را به انواع عذاب، و بر او عذاب را تازه کند، به سویت آمدم، شناسای به حقّت، و بینای به شأنت، دشمن با دشمنانت و آن که به تو ستم کرد، ان شاء اللّه بر این عقیده پروردگارم را ملاقات کنم، ای ولی خدا، مرا گناهان زیادی است، از من
إِلىٰ رَبِّكَ، فَإِنَّ لَكَ عِنْدَ اللّٰهِ مَقَاماً مَعْلُوماً، وَ إِنَّ لَكَ عِنْدَ اللّٰهِ جَاهاً وَ شَفاعَةً وَ قَدْ قالَ اللّٰهُ تَعالىٰ: «وَ لاٰ يَشْفَعُونَ إِلاّٰ لِمَنِ ارْتَضىٰ».
نزد پروردگارت شفاعت کن، که تو را پیش خدا جایگاه معلومی است، و تو را به درگاه خدا آبرو و حق شفاعت است، و خدای تعالی فرموده است: و شفاعت نکنند جز برای کسی که او پسندد.
زیارت ششم: زیارتی است که جماعتی از علما روایت کرده اند، ازجمله آنها: شیخ محمّد ابن مشهدی است، که فرموده است: محمّد بن خالد طیالسی، از سیف بن عمیره روایت کرده است که گفت: با صفوان جمّال و جمعی از اصحاب مان به جانب نجف بیرون رفتیم، و در آنجا حضرت امیر المؤمنین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کردیم، چون از زیارت فارغ شدیم، صفوان روی خود را به جانب قبر حضرت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) برگرداند و گفت: زیارت می کنم حضرت حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را در این مکان، از بالای سر حضرت امیر المؤمنین (عَلَيهِ السَّلَامُ)، آنگاه گفت: با امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) به اینجا آمدیم و حضرت به این صورت زیارت نمود و نماز خواند، و دعا کرد، که من انجام می دهم و فرمود: ای صفوان این زیارت را ضبط کن، و این دعا را بخوان، و همیشه حضرت امیر المؤمنین و امام حسین (عَلَيهِمَا السَّلَامُ) را به این کیفیت زیارت
کن، که من بر خدا ضامنم که هرکه ایشان را چنین زیارت کند، و این دعا را بخواند، خواه از نزدیک و خواه از دور، زیارتش پذیرفته و عملش با اجر بوده، و سلامش به ایشان برسد، و نزد آنان پسندیده گردد، و حاجت هایش هرچند عظیم باشد برآورده شود. مؤلّف گوید: بقیه این خبر، در فضل این عمل در دنباله دعای صفوان در زیارت عاشورا ان شاء اللّه خواهد آمد، و زیارت امیر المؤمنین (عَلَيهِ السَّلَامُ) به این کیفیت است: رو به قبر آن حضرت بایست و بگو:
صوت *** اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللّٰهِ ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفْوَةَ اللّٰهِ ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللّٰهِ ؛ اَلسَّلامُ عَلَىٰ مَنِ اصْطَفاهُ اللّٰهُ وَ اخْتَصَّهُ وَ اخْتارَهُ مِنْ بَرِيَّتِهِ ؛ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَلِيلَ اللّٰهِ مَا دَجَا اللَّيْلُ وَ غَسَقَ، وَ أَضاءَ النَّهارُ وَ أَشْرَقَ. اَلسَّلامُ عَلَيْكَ مَا صَمَتَ صامِتٌ، وَ نَطَقَ نَاطِقٌ، وَ ذَرَّ شارِقٌ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ. اَلسَّلامُ عَلَی مَوْلانَا أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ صَاحِبِ السَّوَابِقِ وَ الْمَنَاقِبِ وَ النَّجْدَةِ وَ مُبِیدِ الْکَتَائِبِ،
سلام بر تو ای فرستاده خدا، سلام بر تو ای برگزیده خدا، سلام بر تو ای امین خدا، سلام بر کسی که خدا او را برگزیده و به خود مخصوصش گردانید، و او را از میان آفریدگانش اختیار کرد، سلام بر تو ای دوست خدا، تا شب تاریک و ظلمانی شود، و روز روشن و نورانی گردد، سلام برتو تا آنگاه که ساکت شود ساکتی، و گویا گردد گویایی، و بتابد تابنده ای، و رحمت و برکات خدا بر تو باد، سلام بر مولای ما امیر مؤمنان علی بن ابیطالب، دارای سابقه های درخشان، و مناقب نیکو و مردانگی و نابودکننده لشکرهای کفر،
الشَّدِیدِ الْبَأْسِ، الْعَظِیمِ الْمِرَاسِ، الْمَکِینِ الْأَسَاسِ، سَاقِی الْمُؤْمِنِینَ بِالْکَأْسِ مِنْ حَوْضِ الرَّسُولِ الْمَکِینِ الْأَمِینِ. اَلسَّلامُ عَلَىٰ صاحِبِ النُّهىٰ وَ الْفَضْلِ وَ الطَّوائِلِ وَ الْمَكْرُماتِ وَ النَّوائِلِ. اَلسَّلامُ عَلَىٰ فارِسِ الْمُؤْمِنِينَ، وَ لَيْثِ الْمُوَحِّدِينَ، وَ قاتِلِ الْمُشْرِكِينَ، وَ وَصِيِّ رَسُولِ رَبِّ الْعالَمِينَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ. اَلسَّلامُ عَلَىٰ مَنْ أَيَّدَهُ اللّٰهُ بِجَبْرَئِيلَ، وَ أَعانَهُ بِمِيكائِيلَ، وَ أَزْلَفَهُ فِي الدَّارَيْنِ، وَ حَباهُ بِكُلِّ مَا تَقِرُّ بِهِ الْعَيْنُ، وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ عَلَىٰ آلِهِ الطَّاهِرِينَ، وَ عَلَىٰ أَوْلادِهِ الْمُنْتَجَبِينَ، وَ عَلَى الْأَئِمَّةِ الرَّاشِدِينَ الَّذِينَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ، وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ، وَ فَرَضُوا عَلَيْنا الصَّلَواتِ، وَ أَمَرُوا بِإِيتاءِ الزَّكاةِ، وَ عَرَّفُونا صِيامَ شَهْرِ رَمَضانَ، وَ قِراءَةَ الْقُرْآنِ ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ وَ یَعْسُوبَ الدِّینِ وَ قَائِدَ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِینَ. السَّلامُ عَلَیْکَ یَا بَابَ اللّه ؛ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا عَیْنَ اللّه
سخت نبرد، زورآزمای بزرگ، ثابت پاه، ساقی مؤمنان با جام، از حوض رسول پابرجای امین. سلام بر دارنده خرد و برتری و احسان های پیوسته، و کرامات و عطاها. سلام بر قهرمان مؤمنان، و شیر یکتاپرستان، و کشنده مشرکان، و جانشین رسول پروردگار عاملیان، و رحمت و برکات خدا بر او باد. سلام بر کسی که خدا به جبرئیل تأییدش نمود، و به میکاییل کمکش کرد، و در دو جهان مقرّبش ساخت، و هرچه را مایه چشم روشنی است به او عطا نمود، درود خدا بر او و بر اهل بیت پاکش، و بر فرزندان برگزیده اش، و بر امامان راه یافته، آنان که به معروف امر کردند، و از زشتی نهی نمودند، و نمازها را بر ما واجب فرموده، و ما را به پرداخت زکات امر کردند، و روزه ماه رمضان و قرائت قرآن را به ما شناساندند. سلام بر تو ای امیر المؤمنین، و رئیس دین، و پیشرو سپیدرویان. سلام بر تو ای درگاه خدا، سلام بر تو ای دیده
النَّاظِرَةَ وَ یَدَهُ الْبَاسِطَةَ، وَ أُذُنَهُ الْوَاعِیَةَ، وَ حِکْمَتَهُ الْبَالِغَةَ وَ نِعْمَتَهُ السَّابِغَةَ (وَ نِقْمَتَهُ الدَّامِغَةَ)؛ اَلسَّلامُ عَلَیٰ قَسِيمِ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ. اَلسَّلامُ عَلَیٰ نِعْمَةِ اللّٰهِ عَلَى الْأَبْرارِ، وَ نِقْمَتِهِ عَلَى الْفُجَّارِ. اَلسَّلامُ عَلَیٰ سَيِّدِ الْمُتَّقِينَ الْأَخْيارِ. اَلسَّلامُ عَلَیٰ أَخِي رَسُولِ اللّٰهِ، وَ ابْنِ عَمِّهِ، وَ زَوْجِ ابْنَتِهِ، وَ الْمَخْلُوقِ مِنْ طِينَتِهِ. اَلسَّلامُ عَلَیٰ الْأَصْلِ الْقَدِيمِ، وَ الْفَرْعِ الْكَرِيمِ. اَلسَّلامُ عَلَیٰ الثَّمَرِ الْجَنِيِّ. اَلسَّلامُ عَلَیٰ أَبِي الْحَسَنِ عَلِيٍّ. اَلسَّلامُ عَلَیٰ شَجَرَةِ طُوبَىٰ، وَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهىٰ. اَلسَّلامُ عَلَیٰ آدَمَ صَفْوَةِ اللّٰهِ، وَ نُوحٍ نَبِيِّ اللّٰهِ، وَ إِبْراهِيمَ خَلِيلِ اللّٰهِ، وَ مُوسىٰ كَلِيمِ اللّٰهِ، وَ عِيسىٰ رُوحِ اللّٰهِ، وَ مُحَمَّدٍ حَبِيبِ اللّٰهِ، وَ مَنْ بَيْنَهُمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولٰئِكَ رَفِيقاً. اَلسَّلامُ عَلَیٰ نُورِ الْأَنْوارِ، وَ سَلِيلِ الْأَطْهارِ، وَ عَناصِرِ الْأَخْيارِ. السَّلامُ عَلَی وَالِدِ الْأَئِمَّةِ الْأَبْرَارِ ؛ السَّلامُ عَلَی حَبْلِ اللّه الْمَتِینِ وَ جَنْبِهِ الْمَکِینِ، وَ رَحْمَةُ
نگرنده خدا، و دست گشوده حق، و گوش شنوا، و نگهدارنده راز او، و حکمت رسا و نعمت کامل، و کیفر کوبنده اش، سلام بر بخش کننده بهشت و دوزخ. سلام بر نعمت خدا به نیکان و انتقامش علیه ناپاکان. سلام بر سرور پرهیزکاران برگزیده. سلام بر برادر رسول خدا، و پسر عمویش، و همسر دخترش، و آفریده شده از خمیره اش. سلام بر ریشه دیرین و شاخه کریم، سلام بر میوه چیده. سلام بر ابو الحسن علی. سلام بر درخت طوبی سلام بر سدرة المنتهی. سلام بر آدم برگزیده خدا، و نوح پیامبر خدا، و ابراهیم دوست خدا، و موسی همسخن خدا، و عیشی روح خدا، و محمّد حبیب خدا، و کسانی که میان آنانند از پیامبران و صدّیقان، و شهیدان، و شایستگان، و اینان نیکو دوستانی هستند. سلام بر نور نورها، و عصاره پاکان، و عنصرهای برگزیده. سلام بر پدر امامان نیکوکار سلام بر ریسمان محکم خدا، و طرف پا برجای او، و رحمت
اللّه وَ بَرَکَاتُهُ ؛ اَلسَّلامُ عَلَىٰ أَمِينِ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ، وَ خَلِيفَتِهِ وَ الْحاكِمِ بِأَمْرِهِ، وَ الْقَيِّمِ بِدِينِهِ، وَ النَّاطِقِ بِحِكْمَتِهِ، وَ الْعامِلِ بِكِتابِهِ، أَخِي الرَّسُولِ، وَ زَوْجِ الْبَتُولِ، وَ سَيْفِ اللّٰهِ الْمَسْلُولِ. اَلسَّلامُ عَلَیٰ صاحِبِ الدَّلالاتِ، وَ الْآياتِ الْباهِراتِ، وَ الْمُعْجِزاتِ الْقاهِراتِ، وَ الْمُنْجِي مِنَ الْهَلَكاتِ، الَّذِي ذَكَرَهُ اللّٰهُ فِي مُحْكَمِ الْآياتِ، فَقالَ تَعالىٰ: «وَ إِنَّهُ فِي ام الْكِتٰابِ لَدَيْنٰا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ». اَلسَّلامُ عَلَیٰ اسْمِ اللّٰهِ الرَّضِيِّ، وَ وَجْهِهِ الْمُضِيءِ، وَ جَنْبِهِ الْعَلِيِّ، وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ،
و برکات خدا بر او باد. سلام بر امین خدا بر روی زمینش، و جانشین، و حاکم به فرمانش، و سرپرست آئینش، و گویای به حکمتش، و عمل کننده به قرآنش، برادر رسول، و همسر بتول، و شمشیر از نیام بیرون آمده خدا. سلام بر صاحب دلیلها، و نشانه های غالب، و معجزات چیره، و رهایی بخش از هلاکت ها، آن کسی که خدا در آیات محکم او را ذکر کرده و فرموده است: او در اصل کتاب نزد ما علیّ حکیم است. سلام بر نام پسندیده خدا، و چهره تابان او، و طرف والایش، و رحمت و برکات خدا بر او باد.
اَلسَّلامُ عَلَیٰ حُجَجِ اللّٰهِ وَ أَوْصِيَائِهِ، وَ خَاصَّةِ اللّٰهِ وَ أَصْفِيَائِهِ، وَ خالِصَتِهِ وَ أُمَنَائِهِ، وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ ؛ قَصَدْتُكَ يَا مَوْلايَ يَا أَمِينَ اللّٰهِ وَ حُجَّتَهُ زَائِراً عَارِفاً بِحَقِّكَ، مُوالِياً لِأَوْلِيَائِكَ، مُعادِياً لِأَعْدائِكَ، مُتَقَرِّباً إِلَى اللّٰهِ بِزِيَارَتِكَ، فَاشْفَعْ لِي عِنْدَ اللّٰهِ رَبِّي وَ رَبِّكَ فِي خَلاصِ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ، وَ قَضَاءِ
سلام بر حجّت های خدا، و جانشینانش و خاصان خدا و برگزیدگانش، و بندگان خالص و امینانش، و رحمت و برکات خدا بر آنان باد، قصد تو کردم ای مولای من، ای امین خدا و حجّتش درحالی که زائرم، و به حقّت عارفم، و با دوستانت دوستم، و با دشمنانت دشمنم، به وسیله زیارتت متقرّب به خدایم، پس مرا نزد خدا پروردگارم و پروردگارت شفاعت کن، در خلاص شدنم از آتش و برآورده شدن
حَوَائِجِي حَوَائِجِ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ.
حاجاتم، حاجات دنیا و آخرت.
پس خود را به قبر بچسبان، و آن را ببوس، و بگو:
سَلامُ اللّٰهِ وَ سَلامُ مَلائِكَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ، وَ الْمُسَلَّمِينَ لَكَ بِقُلُوبِهِمْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، وَالنَّاطِقِينَ بِفَضْلِكَ، وَالشَّاهِدِينَ عَلَىٰ أَنَّكَ صَادِقٌ، أَمِينٌ صِدِّيقٌ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ، أَشْهَدُ أَنَّكَ طُهْرٌ طاهِرٌ مُطَهَّرٌ، مِنْ طُهْرٍ طاهِرٍ مُطَهَّرٍ، أَشْهَدُ لَكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ وَ وَلِيَّ رَسُولِهِ بِالْبَلاغِ وَ الْأَداءِ، وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ جَنْبُ اللّٰهِ وَ بابُهُ، وَ أَنَّكَ حَبِيبُ اللّٰهِ وَ وَجْهُهُ الَّذِي يُؤْتىٰ مِنْهُ، وَ أَنَّكَ سَبِيلُ اللّٰهِ، وَ أَنَّكَ عَبْدُاللّٰهِ وَ أَخُو رَسُولِهِ (رَسُولِ اللّه) صَلَّی اللّه عَلَیْهِ وَ آلِهِ، أَتَیْتُکَ مُتَقَرِّبا إِلَی اللّه عَزَّ وَ جَلَّ بِزِیَارَتِکَ، رَاغِبا إِلَیْکَ فِی الشَّفَاعَةِ،
سلام خدا و فرشتگان مقرّبش و آنان که به دل هایشان تسلیم تواند، ای امیر مؤمنان و آنان که گویای به برتری تو هستند، و شاهد بر اینکه تو صادق و امین و صدّیقی، این سلامها و رحمت و برکات خدا بر تو باد، شهادت می دهم که تو پاک طینت و پاک و پاکیزه ای، از پدران و مادران پاک طینت و پاک و پاکیزه، برای تو شهادت می دهم ای ولیّ خدا، و ولیّ رسول خدا به رساندن حق و ادای تکلیف، و شهادت می دهم که تویی شیفته خدا، و درگاه رحمت او، و اینکه تو محبوب خدا، و جلوه او هستی که از آن جانب به سوی او آیند، و تو راه خدایی، و بنده خدا و برادر رسول خدا هستی، به سوی تو آمدم تا به وسیله زیارتت به خدا تقرّب جویم مشتاق به توام در شفاعت،
أَبْتَغِي بِشَفاعَتِكَ خَلاصَ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ، مُتَعَوِّذاً بِكَ مِنَ النَّارِ ؛ هارِباً مِنْ ذُنُوبِيَ الَّتِي احْتَطَبْتُها عَلَىٰ ظَهْرِي فَزِعاً إِلَيْكَ رَجاءَ رَحْمَةِ رَبِّي ؛ أَتَيْتُكَ أَسْتَشْفِعُ بِكَ يَا
به شفاعت آزادی ام را از آتش طلب می کنم، به تو از دوزخ پناهنده ام، از گناهانم که بر پشتم بار کرده ام گریزانم، به امید رحمت پروردگار به تو پناه آوردم آمده ام تا تو را شفیع خود قرار دهم
مَوْلايَ، وَ أَتَقَرَّبُ بِكَ إِلَى اللّٰهِ لِيَقْضِيَ بِكَ حَوَائِجِي، فَاشْفَعْ لِي يَا أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ إِلَى اللّٰهِ فَإِنِّي عَبْدُ اللّٰهِ وَ مَوْلاكَ وَ زائِرُكَ وَ لَكَ عِنْدَ اللّٰهِ الْمَقامُ الْمَحْمُودُ، وَ الْجَاهُ الْعَظِيمُ، وَ الشَّأْنُ الْكَبِيرُ، وَ الشَّفاعَةُ الْمَقْبُولَةُ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ صَلِّ عَلَىٰ أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ عَبْدِكَ الْمُرْتَضىٰ، وَ أَمِينِكَ الْأَوْفىٰ، وَ عُرْوَتِكَ الْوُثْقىٰ، وَ يَدِكَ الْعُلْيا، وَ جَنْبِكَ الْأَعْلىٰ، وَ كَلِمَتِكَ الْحُسْنىٰ، وَ حُجَّتِكَ عَلَى الْوَرىٰ، وَ صِدِّيقِكَ الْأَكْبَرِ، وَ سَيِّدِ الْأَوْصِياءِ، وَ رُكْنِ الْأَوْلِياءِ، وَ عِمادِ الْأَصْفِياءِ، أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ، وَ يَعْسُوبِ الدِّينِ، وَ قُدْوَةِ الصَّالِحِينَ، وَ إِمامِ الْمُخْلِصِينَ،
ای مولایم، و به خدا تقرّب جویم، تا حاجاتم را برآورد، ای امیر مؤمنان به پیشگاه خدا برایم شفاعت کن، من بنده خدا و غلام و زائر توام، و برای تو نزد خدا مقام پسندیده و منزلتی بزرگ و شأن والا، و شفاعت پذیرفته است، خدا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و درود فرست بر امیر مؤمنان بنده پسندیده ات، و امین وفادارترت، و دست آویز محکمت، و دست برترت، و سویه والایت، و کلمه نیکوترت، و حجّتت بر مردم، و صدّیق اکبرت، و سورر جانشینان، و رکن اولیا، و تکیه گاه اصفیا، امیر مؤمنان، و رئیس دین، و مقتدای شایستگان و امام مخلصان،
الْمَعْصُومِ مِنَ الْخَلَلِ، الْمُهَذَّبِ مِنَ الزَّلَلِ، الْمُطَهَّرِ مِنَ الْعَيْبِ، الْمُنَزَّهِ مِنَ الرَّيْبِ، أَخِي نَبِيِّكَ، وَ وَصِيِّ رَسُولِكَ، الْبائِتِ عَلَىٰ فِراشِهِ، وَ الْمُواسِي لَهُ بِنَفْسِهِ، وَ كاشِفِ الْكَرْبِ عَنْ وَجْهِهِ، الَّذِي جَعَلْتَهُ سَيْفاً لِنُبُوَّتِهِ، وَ آيَةً لِرِسالَتِهِ،
معصوم از ناروایی ها، پاک از لغزش ها، پاکیزه از عیب، منزّه از شک، برادر پیامبرت، و جانشین رسولت، به صبح رسانده شب هجرت در خوابگاهش، و کمک دهنده به او با دل وجانش، و برطرف کننده اندوه از چهره اش، آن که او را قرار دادی شمشیر، برای نبوّتش، و نشانه ای برای رسالتش
وَ شاهِداً عَلَىٰ أُمَّتِهِ، وَ دِلالَةً عَلَىٰ حُجَّتِهِ، وَ حامِلاً لِرايَتِهِ، وَ وِقايَةً لِمُهْجَتِهِ، وَ هادِياً لِأُمَّتِهِ، وَ يَداً لِبَأْسِهِ، وَ تاجاً لِرَأْسِهِ، وَ باباً لِسِرِّهِ، وَ مِفْتاحاً لِظَفَرِهِ، حَتَّىٰ هَزَمَ جُيُوشَ الشِّرْكِ بِإِذْنِكَ، وَ أَبادَ عَساكِرَ الْكُفْرِ بِأَمْرِكَ، وَ بَذَلَ نَفْسَهُ فِي مَرْضاةِ رَسُولِكَ، وَ جَعَلَها وَقْفاً عَلَىٰ طاعَتِهِ، فَصَلِّ اَللّٰهُمَّ عَلَيْهِ صَلاةً دَائِمَةً بَاقِيَةً.
و گواهی بر امّتش، و دلیلی بر حجّتش، و حمل کننده پرچمش، و سپری برای جانش، و راهنمایی برای ملّتش، و نیرویی برای جنگش، و تاجی بر سرش، و دری برای رازش، و کلیدی برای پیروزی اش، تا جایی که سپاه شرک را به اجازه تو شکست داد، و ارتشهای کفر را به دستورت نابود کرد، و جانش را در خشنودی رسولت بخشید، و آن را وقف طاعتت نمود، پس درود فرست خدایا بر او، درودی همیشگی و ماندگار.
سپس بگو:
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، وَ الشِّهابَ الثَّاقِبَ، وَ النُّورَ الْعاقِبَ، يَا سَلِيلَ الْأَطَائِبِ، يَا سِرَّ اللّٰهِ، إِنَّ بَيْنِي وَ بَيْنَ اللّٰهِ تَعالىٰ ذُنُوباً قَدْ أَثْقَلَتْ ظَهْرِي وَ لَا يَأْتِي عَلَيْها إِلّا رِضاهُ، فَبِحَقِّ مَنِ ائْتَمَنَكَ عَلَىٰ سِرِّهِ، وَ اسْتَرْعاكَ أَمْرِ خَلْقِهِ، كُنْ لِي إِلَى اللّٰهِ شَفِيعاً، وَ مِنَ النَّارِ مُجِيراً، وَ عَلَى الدَّهْرِ ظَهِيراً، فَإِنِّي عَبْدُاللّٰهِ وَ وَلِيُّكَ وَ زائِرُكَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْكَ.
سلام بر تو ای ولیّ خدا، و ستاره درخشان، و نور جانشین، ای خلاصه پاکان، ای راز خدا، به درستی که میان من و خدا گناهانی است که پشتم را سنگین کرده، و بر آن ها بخشودگی نمی آید جز خشنودی او، پس به حق کسی که تو را بر رازش امین دانست، سرپرستی کار بندگانش را از تو درخواست، مرا به درگاه خدا شفیع باش، و از آتش پناه ده، و از حوادث روزگار پشت و پناه باش، که من بنده خدا و دوست و زائر تو هستم، درود خدا بر تو باد.
پس شش رکعت نماز زیارت به جای آر، و هر دعا که خواستی بخوان، و بعد از آن بگو:
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، عَلَيْكَ مِنِّي سَلامُ اللّٰهِ أَبَداً مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ.
سلام بر تو ای امیر مؤمنان، از جانب من، همیشه سلام خدا بر تو باد، تا باقی ام و شب و روز باقی است.
پس اشاره کن و به سوی قبر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) متوجّه شو و بگو:
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا أَبا عَبْدِاللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، أَتَيْتُكُما زائِراً وَ مُتَوَسِّلاً إِلَى اللّٰهِ تَعالىٰ رَبِّي وَ رَبِّكُما، وَ مُتَوَجِّهاً إِلَى اللّٰهِ بِكُما، وَ مُسْتَشْفِعاً بِكُما إِلَى اللّٰهِ فِي حاجَتِي هٰذِهِ.
سلام بر تو ای ابا عبد اللّه، سلام بر تو ای پسر رسول خدا، زائر به سوی شما دو بزرگوار آمده ام، متوسّل به خدا پروردگار و پروردگار شما هستم، به وسیله شما متوّجه به خدایم، و به مقام شما به درگاه خدا در این حاجتم شفاعت می طلبم.
و بخوان تا آخر دعای صفوان «انّه قَریبٌ مجیبٌ» سپس رو به قبله کن و بخوان از اول دعای:
یَا اللّه یَا اللّه یَا اللّه، یَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ، وَ یَا کَاشِفَ کَرْبِ الْمَکْرُوبِینَ تا وَ اصْرِفْنِی بِقَضَاءِ حَاجَتِی، وَ کِفَایَةِ مَا أَهَمَّنِی هَمُّهُ، مِنْ أَمْرِ دُنْیَایَ وَ آخِرَتِی ؛ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
ای خدا، ای خدا، ای خدا، ای اجابت کننده دعای ناچاران، ای برطرف کننده اندوه اندوه ناکان، مرا بازگردان با برآوردن حاجتم و کفایت آنچه به اندیشه ام انداخته اندیشه اش، از امر دنیا و آخرتم، ای مهربان ترین مهربانان.
پس روی به جانب قبر امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) کن و بگو:
السَّلامُ عَلَیْکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ، وَ السَّلامُ عَلَی أَبِی عَبْدِ اللّه الْحُسَیْنِ، مَا بَقِیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ
سلام بر تو ای امیر مؤمنان، و سلام بر ابی عبد اللّه الحسین تا زنده ام، و
وَ النَّهَارُ، لا جَعَلَهُ اللّه آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّی لِزِیَارَتِکُمَا، وَ لا فَرَّقَ اللّه بَیْنِی وَ بَیْنَکُمَا.
شب و روز باقی است، خدا این زیارتم را آخرین زیارت شما قرار ندهد، و بین من و شما جدایی نیندازد.
مؤلّف گوید: پیش از این ذکر شد که دعای صفوان همان دعایی است که به دعای علقمه مشهور شده و ذکر آن در زیارت روز عاشور [صفحه 1122] بیاید ان شاء اللّه.
زیارت هفتم: زیارتی است که سیّد ابن طاووس در کتاب «مصباح الزائر» نقل کرده به این صورت که «باب السّلام» را قصد کن، باب السلام درگاه روضه مقدّسه امیر مؤمنان است که ضریح مقدّس از آنجا دیده می شود، پس سی و چهار مرتبه «اللّه أَكْبَرُ» بگو، آنگاه زیارت را به این کیفیت ادامه بده:
سَلامُ اللّٰهِ وَ سَلامُ مَلائِكَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ، وَ أَنْبِيائِهِ الْمُرْسَلِينَ، وَ عِبادِهِ الصَّالِحِينَ، وَ جَمِيعِ الشُّهَداءِ وَ الصِّدِّيقِينَ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ آدَمَ صَفْوَةِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ نُوحٍ نَبِيِّ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ إِبْراهِيمَ خَلِيلِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ مُوسىٰ كَلِيمِ
سلام خدا و سلام فرشتگان مقرّبش، و انبیای مرسلش، و بندگان شایسته اش و همه شهیدان و صدّیقان بر تو ای امیر مؤمنان، سلام بر آدم برگزیده خدا، سلام بر نوح پیامبر خدا، سلام بر ابراهیم دوست خدا، سلام بر موسی همسخن
اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ عِيسىٰ رُوحِ اللّٰهِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ حَبِيبِ اللّٰهِ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ، السَّلامُ عَلَى اسْمِ اللّٰهِ الرَّضِيِّ، وَ وَجْهِهِ الْعَلِيِّ، وَ صِراطِهِ السَّوِيِّ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ الْمُهَذَّبِ الصَّفِيِّ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ أَبِي الْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طالِبٍ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ خالِصِ الْأَخِلَّاءِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ الْمَخْصُوصِ بِسَيِّدَةِ النِّسَاءِ،
خدا، سلام بر عیسی روح خدا، سلام بر محمّد حبیب خدا، و رحمت و برکاتش بر آنان باد. سلام بر نام پسندیده خدا، و جمال والا، و راه مستقیمش، سلام بر پیراسته برگزیده، سلام بر ابو الحسن علی بن ابی طالب و رحمت و برکات خدا بر او باد. سلام بر خالص دوستان صمیمی، سلام بر اختصاص یافته به سرور زنان،
اَلسَّلامُ عَلَى الْمَوْلُودِ فِي الْكَعْبَةِ الْمُزَوَّجِ فِي السَّماءِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ أَسَدِ اللّٰهِ فِي الْوَغىٰ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ مَنْ شُرِّفَتْ بِهِ مَكَّةُ وَ مِنىٰ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ صاحِبِ الْحَوْضِ وَ حامِلِ اللِّواءِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ خَامِسِ أَهْلِ الْعَباءِ، اَلسَّلامُ عَلَى الْبائِتِ عَلَىٰ فِراشِ النَّبِيِّ وَ مُفْدِيهِ بِنَفْسِهِ مِنَ الْأَعْداءِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ قالِعِ بابِ خَيْبَرَ وَ الدَّاحِي بِهِ فِي الْفَضاءِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ مُكَلِّمِ الْفِتْيَةِ فِي كَهْفِهِمْ بِلِسانِ الْأَنْبِياءِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ مُنْبِعِ الْقَلِيبِ فِي الْفَلَا، اَلسَّلامُ عَلَىٰ قالِعِ الصَّخْرَةِ وَ قَدْ عَجَزَ عَنْهَا الرِّجالُ الْأَشِدَّاءُ،
سلام بر ولادت یافته در کعبه، و تزویج شده در آسمان، سلام بر شیر خدا در میان کارزار، سلام بر کسی که مکّه و منی به او شرافت یافت، سلام بر صاحب حوض، و حمل کننده پرچم تَوحید، سلام بر پنجمین نفر اهل عبا، سلام بر صبح رساننده شب هجرت در بستر پیامبر، و فداکننده جانش برای جان او در برابر دشمنان، سلام برکننده در خیبر، و پرتاب کننده آن به هوا، سلام بر سخنگوی با اصحاب کهف در غارشان به زبان پیامبران سلام بر جوشاننده آب چاه در بیابان بی آب وگیاه، سلام برکننده سنگ سخت، که مردان تنومند از کندنش عاجز شدند،
ااَلسَّلامُ عَلَیٰ مُخاطِبِ الثُّعْبانِ عَلَىٰ مِنْبَرِ الْكُوْفَةِ، بِلِسانِ الْفُصَحاءِ اَلسَّلامُ عَلَىٰ مُخاطِبِ الذِّئْبِ، وَ مُكَلِّمِ الْجُمْجُمَةِ بِالنَّهْرَوانِ، وَ قَدْ نَخِرَتِ الْعِظامُ بِالْبِلَا، اَلسَّلامُ عَلَىٰ صاحِبِ الشَّفاعَةِ فِي يَوْمِ الْوَرَىٰ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ. اَلسَّلامُ عَلَى الْإِمامِ الزَّكِيِّ حَلِيفِ الْمِحْرابِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ صاحِبِ الْمُعْجِزِ الْباهِرِ وَ النَّاطِقِ بِالْحِكْمَةِ وَ الصَّوابِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ مَنْ عِنْدَهُ تَأْوِيلُ الْمُحْكَمِ والْمُتَشابِهِ وَ عِنْدَهُ امّ الْكِتابِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ مَنْ رُدَّتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ حِينَ تَوارَتْ بِالْحِجابِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ مُحْيِي اللَّيْلِ الْبَهِيمِ بِالتَّهَجُّدِ وَ الاكْتِئابِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ مَنْ خاطَبَهُ جَبْرَئِيلُ بِإِمْرَةِ الْمُؤْمِنِينَ بِغَيْرِ ارْتِيابٍ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ،
سلام بر سخنگوی با اژدها بالای منبر کوفه با زبان فصیحان،سلام بر خطاب کننده به گرگ و گفتگوکننده با جمجمه مرده در نهروان، درحالی که استخوانها از روی کهنگی تکّه تکّه شده بود، سلام بر صاحب شفاعت در روز قیامت، و رحمت و برکات خدا بر او باد. سلام بر امام پاکیزه، هم پیمان با محراب عبادت، سلام بر صاحب معجزه چیره، و گویای به حکمت و سخن درست، سلام بر کسی که تأویل محکم و متشابه نزد اوست، و اصل کتاب پیش اوست، سلام بر کسی که آفتاب برای او بازگشت، هنگامی که غروب کرده بود، سلام بر زنده دارنده شب تاریک به عبادت و اندوه، سلام بر کسی که بدون شک جبرییل او به لقب امیر المؤمنین خطاب کرد، و رحمت و برکات خدا بر او باد،
اَلسَّلامُ عَلَیٰ سَيِّدِ السَّاداتِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ صاحِبِ الْمُعْجِزاتِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ مَنْ عَجِبَ مِنْ حَمَلاتِهِ فِي الْحُرُوبِ مَلائِكَةُ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ مَنْ نَاجَى الرَّسُولَ فَقَدَّمَ بَيْنَ يَدَيْ نَجْواهُ
سلام بر امیر مؤمنان، سلام بر سرور جانشینان، سلام بر آقای آقایان، سلام بر صاحب معجزات، سلام بر کسی که فرشتگان هفت آسمان از حملاتش در جنگ ها تعجّب کردند، سلام بر کسی که با پیامبر گفتگوی پنهانی کرد، و پیشاپیش گفتار پنهانش
صَدَقَاتٍ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ أَمِيرِ الْجُيُوشِ وَ صَاحِبِ الْغَزَواتِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ مُخاطِبِ ذِئْبِ الْفَلَواتِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ نُورِ اللّٰهِ فِي الظُّلُمَاتِ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ مَنْ رُدَّتْ لَهُ الشَّمْسُ فَقَضىٰ مَا فَاتَهُ مِنَ الصَّلاةِ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُه. اَلسَّلامُ عَلَیٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ إِمامِ الْمُتَّقِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ وَارِثِ عِلْمِ النَّبِيِّينَ،
صدقه ها داد، سلام بر فرمانده لشگرها، و صاحب جنگ ها سلام بر خطاب کننده به گرگ بیابانها، سلام بر نور خدا در تاریکی ها سلام بر کسی که خورشید برایش بازگشت، در نتیجه نماز از دست رفته اش را ادا کرد، و رحمت و برکات خدا بر او باد، سلام بر امیر مؤمنان، سلام بر سرور جانشینان، سلام بر پیشوای پرهیزکاران، سلام بر وارث دانش انبیا،
اَلسَّلامُ عَلَیٰ يَعْسُوبِ الدِّينِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ عِصْمَةِ الْمُؤْمِنِينَ، اَلسَّلامُ عَلَیٰ قُدْوَةِ الصَّادِقِينَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكاتُهُ اَلسَّلامُ عَلَىٰ حُجَّةِ الْأَبْرارِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ أَبِي الْأَئِمَّةِ الْأَطْهارِ، اَلسَّلامُ عَلَى الْمَخْصُوصِ بِذِي الْفَقارِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ ساقِي أَوْلِيائِهِ مِنْ حَوْضِ النَّبِيِّ الْمُخْتارِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا اطَّرَدَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ، اَلسَّلامُ عَلَى النَّبَاَ الْعَظِيمِ، اَلسَّلامُ عَلَىٰ مَنْ أَنْزَلَ اللّٰهُ فِيهِ: «وَ إِنَّهُ فِي امّ الْكِتٰابِ لَدَيْنٰا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ»، اَلسَّلامُ عَلَىٰ صِراطِ اللّٰهِ الْمُسْتَقِيمِ، اَلسَّلامُ عَلَى الْمَنْعُوتِ فِي
سلام بر رئیس دین، سلام بر نگهدار مؤمنان، سلام بر مقتدای اهل صدق، و رحمت و برکات خدا بر او باد. سلام بر حجّت نیکان، سلام بر پدر امامان پاک، سلام بر اختصاص یافته به شمشیر ذو الفقار، سلام بر ساقی دوستانش از حوضر پیامبر مختار، (درود خدا بر او و خاندانش باد) تا شب و روز از پی هم درآید، سلام بر خبر بزرگ، سلام بر کسی که خدا در حقّش این آیه را نازل کرد: به راستی در اصل کتاب نزد ما علّی حکیم است، سلام بر راه راست خدا، سلام بر وصف شده در
التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الْقُرْآنِ الْحَکِیمِ، وَ (رَحمهُ اللّه) وَ بَرَکَاتُهُ.
تورات و انجیل و قرآن حکیم، و رحمت و برکات خدا بر او باد.
پس خود را بر ضریح می چسبانی و آن را می بوسی و می گویی:
يَا أَمِينَ اللّٰهِ، يَا حُجَّةَ اللّٰهِ، يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، يَا صِرَاطَ اللّٰهِ، زَارَكَ عَبْدُكَ وَ وَلِيُّكَ اللَّائِذُ بِقَبْرِكَ، وَ الْمُنِيخُ رَحْلَهُ بِفِنَائِكَ، الْمُتَقَرِّبُ إِلَى اللّٰهِ عَزَّوَجَلَّ، وَ الْمُسْتَشْفِعُ بِكَ إِلَى اللّٰهِ زِيارَةَ مَنْ هَجَرَ فِيكَ صَحْبَهُ، وَ جَعَلَكَ بَعْدَ اللّٰهِ حَسْبَهُ، أَشْهَدُ أَنَّكَ الطُّورُ، وَ الْكِتابُ الْمَسْطُورُ، وَ الرِّقُّ الْمَنْشُورُ، وَ بَحْرُ الْعِلْمِ الْمَسْجُورُ، يَا وَلِيَّ اللّٰهِ إِنَّ لِكُلِّ مَزُورٍ عِنايَةً فِي مَنْ زارَهُ وَ قَصَدَهُ وَ أَتاهُ، وَ أَنَا وَلِيُّكَ وَ قَدْ حَطَطْتُ رَحْلِي بِفِنائِكَ، وَ لَجَأْتُ إِلىٰ حَرَمِكَ، وَ لُذْتُ بِضَرِيحِكَ لِعِلْمِي بِعَظِيمِ مَنْزِلَتِكَ وَ شَرَفِ حَضْرَتِكَ، وَ قَدْ أثْقَلَتِ الذُّنُوبُ ظَهْرِي وَ مَنَعَتْنِي رُقادِي، فَما أَجِدُ حِرْزاً وَ لَا مَعْقِلاً وَ لَا مَلْجَأً أَلْجَأُ إِلَيْهِ إِلّا اللّٰهُ تَعالىٰ وَ تَوَسُّلِي بِكَ إِلَيْهِ، وَ اسْتِشْفاعِي بِكَ لَدَيْهِ، فَها أَنَا ذا نازِلٌ
ای امین خدا، ای حجّت خدا، ای ولیّ خدا، ای راه خدا، زیارت کرد تو را بنده و دوستت، آن که به قبرت پناه آورده، و بار حاجاتش را به درگاهت افکنده، به وسیله تو تقرّب جوی و شفیع خواه به درگاه خداست، زیارتش زیارت کسی است که به خاطر تو دست از رفیقان شسته، و تو را پس از خدا برای خویش کافی دانسته، شهادت می دهم که تو طور و کتاب مسطور ورق گشوده و دریای جوشان دانشی، ای ولیّ خدا برای هر زیارت شده ای نسبت به کسی که او را زیارت کرده، و قصد او را نموده و به زیارت وی آمده عنایتی است، و من دوست توام، و بارم را به درگاهت فرود آورده ام، و به حرمت پناهنده شده ام، و به پناه ضریحت آمده ام، به خاطر آگاهی ام به بزرگی مقامت، و شرافت پیشگاهت، درحالی که گناهان پشتم را سنگین کرده، و خوابم را در ربوده، در نتیجه پناهگاه و جای امن و ملجأی نمی یابم که به آن پناه برم جز به خدای تعالی، و توسّلم به وسیله تو به درگاهش، و شفاعت خواهی ام به تو در پیشگاهش، اینک همانم که به درگاهت
بِفِنائِكَ وَ لَكَ عِنْدَ اللّٰهِ جاهٌ عَظِيمٌ، وَ مَقامٌ كَرِيمٌ، فَاشْفَعْ لِي عِنْدَ اللّٰهِ رَبِّكَ يَا مَوْلايَ.
فرود آمده ام، و تو را نزد خدا منزلت بزرگ و مقام کریم است، پس نزد خدا شفیع من باش ای مولای من.
پس ضریح را ببوس، و رو به جانب قبله کن و بگو:
اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ يَا أَسْمَعَ السَّامِعِينَ، وَ يَا أَبْصَرَ النَّاظِرِينَ، وَ يَا أَسْرَعَ الْحاسِبِينَ، وَ يَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِينَ، بِمُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِيِّينَ، رَسُولِكَ إِلَى الْعالَمِينَ، وَ بِأَخِيهِ وَ ابْنِ عَمِّهِ الْأَ نْزَعِ الْبَطِينِ، الْعالِمِ الْمُبِينِ، عَلِيٍّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنِ الْإِمامَيْنِ الشَّهِيدَيْنِ، وَ بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعابِدِينَ، وَ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ باقِرِ عِلْمِ الْأَوَّلِينَ، وَ بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ زَكِيِّ الصِّدِّيقِينَ، وَ بِمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الْكاظِمِ الْمُبِينِ، وَ حَبِيسِ الظَّالِمِينَ، وَ بِعَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْأَمِينِ، وَ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَوادِ عَلَمِ الْمُهْتَدِينَ، وَ بِعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْبَرِّ الصَّادِقِ سَيِّدِ الْعابِدِينَ، وَ بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْعَسْكَرِيِّ وَلِيِّ الْمُؤْمِنِينَ، وَ بِالْخَلَفِ الْحُجَّةِ صاحِبِ
خدایا به پیشگاهت تقرّب می جویم، ای شنواترین شنوایان، ای بیناترین بینایان، ای سریع ترین حساب رسان، ای بخشنده ترین بخشندگان، به محمّد خاتم پیامبران فرستاده ات به جانب جهانیان، و به برادر و پسر عمویش، آن فراخ سینه، و عالم آشکارکننده، علی امیر مؤمنان، و حسن و حسین دو امام شهید، و به علی بن الحسین زین العابدین، و به محمّد بن علی شکافنده دانش پیشینیان، و به جعفر بن محمّد آن پاکیزه گروه صدیقان، و به موسی بن جعفر فرو برنده خشم، و نمایان کننده حق، و زندانی ستمکاران، و به علی بن موسی الرّضای امین، و به محمّد بن علی جواد پرچم راه یافتگان، و علی بن محمّد آن نیکوکار صادق، سرور عبادت کنندگان، و به حسن بن علی عسگری زمامدار مؤمنان، و به یادگار بزرگوار، آن حجّت صاحب
الْأَمْرِ مُظْهِرِ الْبَراهِينِ، أَنْ تَكْشِفَ مَا بِي مِنَ الْهُمُومِ، وَ تَكْفِيَنِي شَرَّ الْبَلاءِ الْمَحْتُومِ، وَ تُجِيرَنِي مِنَ النَّارِ ذاتِ السَّمُومِ، بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
امر، و آشکارکننده دلایل روشن، که اندوه های مرا برطرف کنی، و بلای حتمی را از من کفایت کنی، و از آتشی که دارای بادهای پر حرارت زهراگین است مرا پناه دهی، به مهربانی ات امی مهربان ترین مهربانان.
پس برای هرچه بخواهی دعا کن و آنحضرت را وداع کن و بازگرد.
مؤلف گوید: سیّد عبد الکریم بن طاووس در کتاب «فرحة الغرّی» روایت کرده: حضرت زین العابدین (عَلَيهِ السَّلَامُ) به شهر کوفه آمد، و وارد مسجد کوفه شد، ابو حمزه ثمالی که از زاهدان اهل کوفه و از بزرگان آن منطقه بود، در مسجد حضور داشت، امام سجّاد (عَلَيهِ السَّلَامُ) دو رکعت نماز بجا اورد، ابو حمزه گفت: لهجه ای پاکیزه تر از لهجه او نشنیدم، نزدیک او رفتم تا بشنوم چه می گوید: شنیدم می گوید:
إِلَهِی إِنْ [کُنْتُ] قَدْ عَصَیْتُکَ، فَإِنِّی قَدْ أَطَعْتُکَ فِی أَحَبِّ الْأَشْیَاءِ إِلَیْکَ
معبود من اگر تو را نافرمانی کرده ام در عوض تو را در محبوب ترین چیزها به پیشگاهت اطاعت کرده ام.
و این دعایی است معروف.
مؤلف گوید: ذکر این دعا پس از این در اعمال مسجد کوفه بیاید، و ذکر این مطلب هم بیاید که ابو حمزه گفت: آن بزرگوار کنار ستون هفتم آمد، و نعلین خود را از پا درآورد
و ایستاد، و دستها را تا برابر گوش برداشت و تکبیر گفت: که تمام موهای بدنم از ترس آن راست شد، پس چهار رکعت نماز خواند، و رکوع و سجودش را نیکو انجام داد، آنگاه این دعا را خواند: الهی ان کنت قد عصیتک. تا آخر دعا. موافق روایت چند سطر قبل ابو حمزه گفت: آن بزرگوار پس از دو رکعت نماز و دعا از جای برخاست و بیرون رفت، من تا مناخ کوفه: مکانی که شتران را در آنجا می خواباندند دنبال آن حضرت رفتم، در آنجا غلام سیاهی دیدم که شتر گزیده و ناقه ای با اوست، به او گفتم ای سیاه این مرد کیست؟ گفت: از سیما و شمایلش او را نشناختی؟! او علی بن الحسین (عَلَيهِمَا السَّلَامُ) است. ابو حمزه گفت: خود را به روی قدمهای آن حضرت انداختم و آن ها را بوسیدم، آن جناب مانع ادامه این عمل شد و با دست مبارک خود سر مرا بلند کرد و فرمود: این کار را مکن، سجده جز برای خدای عزّ و جلّ نشاید، گفتم: یابن رسول اللّه برای چه اینجا آمده اید؟ فرمود: برای آنچه دیدی، یعنی نماز در مسجد کوفه، اگر مردم بدانند چه فضیلتی در آن است، به سویش بیایند، گرچه به روش کودکان خود را به زمین کشند، یعنی راه رفتن برای ایشان هرچند در نهایت سختی باشد، مانند
اطفالی که هنوز راه نیفتاده اند و نشسته حرکت می کنند. سپس فرمود: آیا میل داری با من قبر جدّم علی بن ابیطالب (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کنی؟ گفتم: آری، حضرت حرکت کرد، و من در سایه ناقه او بودم، و مرا حدیث می فرمود، تا به غریّین رسیدیم، و آن بقعه ای بود سپید، که نورش می درخشید، انگاه از مرکبش پیاده شد، و دو طرف روی خود را بر آن زمین نهاد و فرمود: ای ابا حمزه این قبر جدّ من علی بن ابیطالب (عَلَيهِ السَّلَامُ) است، پس زیارت کرد آن حضرت را به زیارتی که اول آن «اَلسَّلاَمُ عَلَى اِسْمِ اللّه اَلرَّضِيِّ وَ نُورِ وَجْهِهِ اَلْمُضِيءِ» است، پس با آن قبر مطهّر وداع کرد. و به سوی مدینه رفت و من به جانب کوفه برگشتم. مؤلّف گوید: از اینکه سیّد این زیارت را در کتاب «فرحة الغریّ» ذکر نکرده است تأسّف می خوردم و در جستجوی آن بودم، تا یک یک زیاراتی که برای حضرت امیر (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده بود ملاحظه کردم، زیارتی که در ابتدای آن این، دو جمله باشد نیافتم، مگر این زیارت شریف که جمله اوّلش موافق است و جمله دوّم مخالف [در اوائل زیارت هفتم به این صورت است: «السَّلامُ عَلَی اسْمِ اللّه الرَّضِی، وَ وَجْهِهِ الْعَلِی» و شاید این زیارت که سیّد دو جمله اش را نقل کرده همان زیارت باشد، و این
اختلاف اندک چنان اهمیتی ندارد اگر بگویی اوّل این زیارت: «سَلامُ اللّٰهِ وَ سَلامُ مَلائِكَتِهِ» است نه: «اَلسَّلامُ عَلَی اِسمِ اللّه» گوییم: اوّل زیارت همان «اَلسَّلامُ عَلَی اِسمِ اللّه الرَّضِیِّ» است، و سلام های سابق به منزله اذن دخول و طلب رخصت است، و شاهد بر این مطلب، مطابقت داشتن این زیارت است با زیارت روز مولود، که کمال شباهت را با هم دارند، به آنجا رجوع کن تا بر تو معلوم گردد، نیز آگاه باش در زیارت ششم «اَلسَّلاَمُ عَلَى اِسْمِ اللّه اَلرَّضِيِّ وَجْهِهِ اَلْمُضِيءِ» و زیارت روز مولود، این جمله بدون لفظ نور است ولی نه در اول زیارت بلکه در اواخر زیارت ششم و اوایل زیارت هفتم. واللّه العالم. در هر صورت از تمام زیارات مطلقه همین هفت زیارت را که نقل کردیم کافی است اگر کسی بیش از این بخواهد زیارات جامعه را بخواند، و نیز زیارت مبسوطی که پس از این برای روز غدیر نقل می کنیم قرائت کند، زیرا به خواندن آن زیارت در هر زمان، و هرکجا که شخص قرار داشته باشد، روایت وارد شده و باید زیارت حضرت امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) و نماز در آن حرم مطهّر را غنیمت شمرد، زیرا نماز نزد آن بزرگوار برابر دویست هزار نماز است. از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: هرکه امام واجب الطاعة را زیارت کند، و
نزد او چهار رکعت نماز بخواند، برای او حجّ و عمره نوشته می شود، و ما در کتاب «هدیة الزائرین» به فضیلت مجاورت قبر امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) اشاره کردیم، ولی به شرط آنکه مجاور حق جوار آن حضرت را رعایت کند و این کار بسیار مشکلی است که برای هرکسی ممکن نیست و مقام را مقتضی ذکر آن نمی باشد، هرکه خواهد به کتاب «کلمه طیّبه» مراجعه کند. چون خواستی آن حضرت را وداع کنی، این دعای وداع را بخوان، که پس از زیارت پنجم آمده و در کتب علما نقل شده است:
صوت *** اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ، أَسْتَوْدِعُكَ اللّٰهَ وَ أَسْتَرْعِيكَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلامَ، آمَنّا بِاللّٰهِ وَ بِالرُّسُلِ وَ بِمَا جَاءَتْ بِهِ، وَ دَعَتْ إِلَيْهِ، وَ دَلَّتْ عَلَيْهِ، فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ. اَللّٰهُمَّ لَاتَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِيارَتِي إِيَّاهُ، فَإِنْ تَوَفَّيْتَنِي قَبْلَ ذٰلِكَ فَإِنِّي أَشْهَدُ فِي مَمَاتِي عَلَىٰ مَا شَهِدْتُ عَلَيْهِ
سلام و رحمت و برکات خدا بر تو، تو را به خدا می سپارم، و خواهان سرپرستی نسبت به خود هستم، و بر تو سلام می فرستم، ایمان آوردیم به خدا و پیامبران و به آنچه از جانب خدا آوردند، و به آن دعوت نموده و راهنمایی کردند، خدایا ما را همراه با گواهان بنویس. خدایا این زیارت مرا آخرین زیارت ایشان قرار مده، اگر مرا پیش از آن بمیرانی، پس از مرگم شهادت می دهم بر آنچه در زندگی
فِي حَياتِي، أَشْهَدُ أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيَّاً، وَ الْحَسَنَ، وَ الْحُسَيْنَ، وَ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ، وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ، وَ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ، وَ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ، وَ عَلِيَّ بْنَ مُوسىٰ، وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ، وَ عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ، وَ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ، وَ الْحُجَّةَ بنَ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ أَئِمَّتِي،
شهادت دادم، شهادت می دهم که امیر مؤمنان علی و حسن و حسین، و علی بن الحسین و محمّد بن علی و جعفر بن محمّد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمّد بن علی و علی بن محمّدو حسن بن علی، و حجّت بن الحسن، (درود تو بر همه ایشان) امامان من هستند،
وَ أَشْهَدُ أَنَّ مَنْ قَتَلَهُمْ وَ حارَبَهُمْ مُشْرِكُونَ، وَ مَنْ رَدَّ عَلَيْهِمْ فِي أَسْفَلِ دَرَكٍ مِنَ الْجَحِيمِ، وَ أَشْهَدُ أَنَّ مَنْ حارَبَهُمْ لَنا أَعْداءٌ وَ نَحْنُ مِنْهُمْ بُرَءٰاءُ، وَ أَنَّهُمْ حِزْبُ الشَّيْطانِ، وَ عَلَىٰ مَنْ قَتَلَهُمْ لَعْنَةُ اللّٰهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ وَ مَنْ شَرِكَ فِيهِمْ وَ مَنْ سَرَّهُ قَتْلُهُمْ. اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بَعْدَ الصَّلاةِ وَ التَّسْلِيمِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ عَلِيٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ جَعْفَرٍ وَ مُوسىٰ وَ عَلِيٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُجَّةِ وَ لَا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِيارَتِهِ فَإِنْ جَعَلْتَهُ فَاحْشُرْنِي مَعَ هٰؤُلاءِ الْمُسَمَّيْنَ الْأَئِمَّةِ.
و گواهی می دهم : هرکه آنان را کشت و با آنان جنگید مشرک است، و هرکه سخنانشان را مردود دانست جایگاهش در پست ترین مرتبه از دوزخ است، و شهادت می دهم کسانی که با آنان جنگیدند دشمنان ما می باشند، و ما از آنان بیزاریم، و آنان حزب شیطانند، و لعنت خدا و فرشتگان خدا و همه مردم بر کسانی که آنان را کشتند، و آنان که در ریختن خون ایشان شریک شدند، و از کشته شدنشان شاد گشتند. خدایا از تو می خواهم پس از نماز و سلام درود فرستی بر محمّد و علی و فاطمه و حسن و حسین، و علی و محمّد، و جعفر و موسی و علی و محمّد و علی و حسن و حضرت حجّت، و آن را آخرین زیارت من از زیارت ایشان قرار مده، اگر قرارش دهی پس مرا با این امامان نام برده محشور کن،
اللّهمَّ وَ ذَلِّلْ قُلُوبَنَا لَهُمْ بِالطَّاعَةِ، وَ الْمُنَاصَحَةِ وَ الْمَحَبَّةِ، وَ حُسْنِ الْمُوَازَرَةِ وَ التَّسْلِیمِ.
و قلوب ما را به طاعت و خیرخواهی و محبّت و کمک نیک و تسلیم شدن در برابر آنان فروتن فرما
: