فضیلت زیارت حضرت امیرالمومنین (عَلَيهِ السَّلَامُ)

«و در آن چند مطلب است: مطلب اول: در فضیلت زیارت آن حضرت است.

شیخ طوسی به سند صحیح، از محمّد بن مسلم، از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده: خدا مخلوقی بیشتر از ملائکه خلق

نفرموده، به درستی که هر روز هفتاد هزار ملک نازل می شوند، و به بیت المعمور می آیند و دور آن طواف می کنند، چون از طواف آنجا فارغ می شوند، به طواف کعبه می روند، و چون از طواف کعبه فارغ شدند، به سوی قبر پیامبر (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) می آیند، و بر آن حضرت سلام می کنند پس از آن سوی قبر امیر المؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) می آیند، بر آن حضرت سلام می کنند، و بعد از آن نزد قبر حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) می آیند و بر آن جناب سلام می کنند، پس از آن به آسمان بالا می روند، و مانند ایشان هر روز نازل می شوند، تا روز قیامت. سپس فرمود: هرکه امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کند و عارف به حق آن حضرت باشد، یعنی آن جناب را امام واجب الاطاعة، و خلیفه بلا فصل بداند، و از روی جبّاریت و تکبر نیامده باشد، حق تعالی اجر صد هزار شهید برای او بنویسد و گناهان گذشته و آینده او را بیامرزد، و روز قیامت از جمله ایمنان از هولهای آن روز برانگیخته شود. و خدا حساب را بر او آسان نماید، و هنگام حرکت به سوی زیارت، ملائکه از او استقبال کنند، و چون از زیارت برگدد او را مشایعت نمایند تا به خانه خود برگدد، و اگر بیمار شود به عیادت او بیایند، و اگر بمیرد جنازه او را

مشایعت کنند، و برای او تا کنار قبرش طلب آمرزش نمایند. سیّد عبد الکریم ابن طاووس در کتاب «فرحة الغریّ» از آن حضرت روایت کرده: هرکه پیاده به زیارت امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) رود، حق تعالی به هر گامی ثواب یک حجّ و یک عمره برای او بنویسد، و اگر پیاده برگردد به هر گامی ثواب دو حجّ و دو عمره برای او بنویسد، و نیز از آن حضرت روایت کرده که به ابن مارد فرمود: ای پسر مارد، هرکه جدّم امیر المؤمنین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را در صورت عرفان به حقّش زیارت کند، حق تعالی برای او به عدد هر گامی حجّ مقبول و عمره پسندیده بنویسد، ای پسر مارد و اللّه آتش جهنم نمی خورد، گامی که در زیارت امیرالمؤمنین غبار آلوده شود، خواه پیاده رود و خواه سواره، ای پسر مارد این حدیث را به آب طلا بنویس. و همچنین از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده است که فرمود: ما می گوییم در پشت کوفه قبری است، که به آن قبر دردمندی پناه نمی برد مگر آنکه حق تعالی او را شفا کرامت فرماید.