سوره العادیات

بِسْمِ اللّه الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده و مهربان

وَ الْعَادِيَاتِ ضَبْحًا ﴿1﴾

سوگند به اسبان دونده (جهاد) که به شدت نفس می زنند (1)

فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا ﴿2﴾

پس به اسبانی که با سم هایشان جرقه آتش از سنگ می جهانند (2)

فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا ﴿3﴾

پس به تازندگان (بر دشمن) در صبحگاهان (3)

فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ﴿4﴾

که به وسیله آن حمله گردی برانگیختند (4)

فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ﴿5﴾

پس بدان حمله در میان جمعی (از دشمن) درآمدند. (5)

إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ ﴿6﴾

که همانا انسان به پروردگار خود سخت ناسپاس و بخیل و نافرمان است. (6)

وَإِنَّهُ عَلَى ذَلِكَ لَشَهِيدٌ ﴿7﴾

و بی تردید خود بر این معنی گواه است. (7)

وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿8﴾

و مسلّما او بر دوستی مال (فطرتا) بسی سرسخت است. (8)

أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ ﴿9﴾

آیا نمی داند هنگامی که آنچه در قبرهاست برانگیخته شود (روز قیامت). (9)

وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ ﴿10﴾

و آنچه در سینه هاست روشن و جدا گردد. (10)

إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ ﴿11﴾

به یقین پروردگارشان به حال آنها در آن روز آگاه است؟ (11)