اذن دخول حرمهای شریفه
در اینجا دو اذن دخول ذکر می شود: اوّل شیخ کفعمی فرموده: چون خواستی به مسجد رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) یا یکی از مشاهد مشرفه ائمه (عَلَيهِم السَّلَامُ) وارد شوی بگو:
اللّهمَّ إِنِّي وَقَفْتُ عَلَى بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ بُيُوتِ نَبِيِّكَ، صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، وَ قَدْ مَنَعْتَ النَّاسَ أَنْ يَدْخُلُوا إِلّا بِإِذْنِهِ، فَقُلْتَ: «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاّٰ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ»، اللّهمَّ إِنِّي أَعْتَقِدُ حُرْمَةَ صَاحِبِ هَذَا الْمَشْهَدِ الشَّرِيفِ فِي غَيْبَتِهِ، كَمَا أَعْتَقِدُهَا فِي حَضْرَتِهِ، وَ أَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَكَ وَ خُلَفَاءَكَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، أَحْيَاءٌ عِنْدَكَ يُرْزَقُونَ، يَرَوْنَ مَقَامِي، وَ يَسْمَعُونَ كَلامِي، وَ يَرُدُّونَ سَلامِي، وَ أَنَّكَ حَجَبْتَ عَنْ سَمْعِي كَلامَهُمْ، وَ فَتَحْتَ بَابَ فَهْمِي بِلَذِيذِ مُنَاجَاتِهِمْ، وَ إِنِّي أَسْتَأْذِنُكَ يَا رَبِّ أَوَّلا، وَ أَسْتَأْذِنُ رَسُولَكَ صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ ثَانِيا، وَ أَسْتَأْذِنُ خَلِيفَتَكَ الْإِمَامَ الْمَفْرُوضَ (الْمُفْتَرَضَ)
خدایا بر دری از درهای خانه های پیامبرت، (درود تو بر او و خاندانش) ایستاده ام، تو مردم را از اینکه بدون اجازه اش وارد شوند منع کرده ای، در قرآن فرمودی: ای آنان که ایمان آورده اید، به خانه های پیامبر وارد نشوید، مگر به شما اجازه دهند. خدایا من حرمت صاحب این زیارتگاه شریف را در غیابش باور دارم چنان که در حضورش، و می دانم که رسولت و جانشینانت (درود بر آنان باد) همواره زنده اند، و نزد تو روزی داده می شوند، محل ایستادنم را می بینند، و سخنم را می شنوند، و به سلامم پاسخ می دهند، ولی تو گوشم را از شنیدن کلامشان محجوب کرده ای، و در فهم مرا به چشیدن لذّت مناجاتشان بازکرده ای، من از تو ای پروردگارم اجازه می خواهم اولا، و از پیامبرت اذن می خواهم ثانیا، و از خلیفه ات امامی که اطاعتش را بر من واجب کرده ای
عَلَیَّ طَاعَتُهُ، فُلانَ بْنَ فُلانٍ ؛
اجازه می خواهم
و به جای «فلان بن فلان» آن امام را که می خواهد زیارت کند و پدرش را نام ببرد، مثلا اگر زیارت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) است بگوید، الحسین بن علیّ، و اگر زیارت امام رضا (عَلَيهِ السَّلَامُ) است بگوید: عَلِیَّ بنَ موسَی الرِّضا همچنین امامان دیگر. سپس بگوید:
وَ الْمَلائِكَةَ الْمُوَكَّلِينَ، بِهَذِهِ الْبُقْعَةِ الْمُبَارَكَةِ ثَالِثا، أَ أَدْخُلُ يَا رَسُولَ اللّه؟ أَ أَدْخُلُ يَا حُجَّةَ اللّه؟ أَ أَدْخُلُ يَا مَلائِكَةَ اللّه الْمُقَرَّبِينَ، الْمُقِيمِينَ فِي هَذَا الْمَشْهَدِ؟ فَأْذَنْ لِي يَا مَوْلايَ فِي الدُّخُولِ، أَفْضَلَ مَا أَذِنْتَ لِأَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ، فَإِنْ لَمْ أَكُنْ أَهْلا لِذَلِكَ، فَأَنْتَ أَهْلٌ لِذَلِكَ (لَهُ).
و فرشتگان گماشته شده به این بارگاه مبارک ثالثا، آیا وارد شوم ای رسول خدا! آیا وارد شوم ای حجّت خدا؟، آیا وارد شوم ای فرشتگان مقرّب خدا، که در این زیارتگاه اقامت دارید، پس مرا برای واردشدن ای مولایم اجازه ده، به بهترین اجازه ای که به یکی از دوستانت داده ای، چنانچه من لایق آن اجازه نیستم ولی تو لایق آنی
پس عَتَبَه مبارکه را ببوس و وارد شو و بگو:
بِسْمِ اللّه وَ بِاللّه وَ فِی سَبِیلِ اللّه وَ عَلَی مِلَّةِ رَسُولِ اللّه صَلَّی اللّه عَلَیْهِ وَ آلِهِ، اللّهمَّ اغْفِرْ لِی وَ ارْحَمْنِی، وَ تُبْ عَلَیَّ إِنَّکَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ.
به نام خدا، و به خدا، و در راه خدا، و بر آیین رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد) خدایا مرا بیامرز و به من رحم کن، و توبه ام را بپذیر، زیرا تویی بسیار توبه پذیر مهربان.
: