کلامی در زیارت زنها و مذمت مزاحمت ایشان با نامحرمان

مؤلّف گوید: از این کلمات، کثرت قبح و زشتی آنچه فعلا معمول شده، که زنان به اسم تشرّف به زیارت خود را آرایش کرده، با لباسهای نفیس از خانه ها بیرون می آیند، و در حرم های مطهر با نامحرمان برخورد می کنند، و به بدن های ایشان فشار می آورند، یا خود را متّصل به ضرایح مطهر کرده، یا روبروی مردان نشسته مشغول به زیارت خواندن شده و حواس مردم را پریشان کرده، عبادت کنندگان از زائران و نمازگزاران و متضرّعان، و گریه کنندگان را از کار خود بازداشته، و داخل در زمره صادّین عن سبیل اللّه [آنان که راه خدا را به سوی بندگان خدا می بندند] می شوند، و غیر اینها، در حقیقت، زیارت اینگونه زنان را باید از منکرات شرع شمرد، نه از عبادات، و داخل در محرمات دانست نه قُرُبات.

از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: که امیر المؤمنین (عَلَيهِ السَّلَامُ) به اهل عراق فرمود:

بیست و هشتم: شایسته است، مواقعی که زائر زیاد است، کسانی که نزدیکتر به ضریح هستند، زیارت خود را خلاصه تر نموده، و از ضریح دور شوند، تا دیگران هم مانند آنان به نزدیکی ضریح دست یابند. مؤلّف گوید: ما در مقام

زیارات حضرت سیّد الشهداء (عَلَيهِ السَّلَامُ) آدابی را که باید زائران آن جناب رعایت کنند، نقل خواهیم کرد. [صفحه 1007]