اعمال روز هفدهم روز مولود حضرت رسول

روز هفدهم: بنا بر مشهور بین علمای امامیّه، روز ولادت با سعادت حضرت خاتم انبیا محمّد بن عبد اللّه (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) است، و معروف است که ولادت با سعادتش در مکّه معظمه، در خانه خود آن حضرت، در روز جُمعه هنگام طلوع فجر در عام الفیل در ایام سلطنت انو شیروان [مرحوم حاج شیخ عباس (رَحمهُ اللّه) در متن کتاب از انو شیروان به عنوان انو شیروان عادل یاد کرده، و در حاشیه آن توجیهی را در رابطه با

عدالت او از مجلسی اول نقل کرده است، ولی با مراجعه به کتب تاریخی به ویژه شاهنامه فردوسی این معنا به دست میآید که انو شیروان آتش پرست از متکبران و و ستمگران به ملت ایران بوده، و در سه روز صد هزار نفر از مخالفان ستمکاری هایش را به وضع فجیعی کشت از این جهت، از آوردن کلمه عادل خودداری کردم و توجیه مجلسی اول را هم مردود می دانم. انصاریان. ] واقع شد، و همچنین در این روز شریف در سال هشتاد و سه ولادت حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) اتفاق افتاد، و باعث فزونی فضل و شرافت این روز گردید. در هر صورت این روز، روز بسیار شریفی است و برای آن چند عمل وارد است: اوّل: غسل. دوم: روزه گرفتن که برای آن فضیلت بسیاری است، و روایت شده هرکه این روز را، روزه بدارد، خدا ثواب روزه یک سال را برای او بنویسد، و این روز، یکی از چهار روزی است، که در تمام سال به فضیلت روزه ممتاز است. سوّم: زیارت حضرت رسول (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) از نزدیک و دور. چهارم: زیارت امیر المؤمنین (عَلَيهِ السَّلَامُ) به همان زیارتی که حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) زیارت کرده، و به محمّد بن مسلم تعلیم دادند، و در باب زیارات ان شاء اللّه خواهد آمد. پنجم:

هنگامی که روز بالا آمد، دو رکعت نماز بجا آورد که در هر رکعت، پس از سوره حَمد ده مرتبه: سوره قَدر و ده مرتبه: سوره تَوحید بخواند، و بعد از سلام در مصلاّی خود بنشیند، و این دعا را بخواند: اللّهمَّ أَنْتَ حَيٌّ لا تَمُوتُ [خدایا تو زنده ای هستی که هرگز نمیری] و این دعای مبسوطی است، چون سندش را منتهی به معصوم ندیدم، مراعات اختصار را مهم تر دیدم، هرکه خواهان است، به زاد المعاد مراجعه کند. ششم: لازم است مسلمانان این روز را بزرگ بدارند، و تصدّق و خیرات بنمایند، و مؤمنان را مسرور کنند، و به زیارت مشاهد مشرّفه روند. سیّد در «اقبال» شرحی از لزوم بزرگداشت این روز ذکر نموده، و فرموده است: من طایفه ای از نصاری و جمعی از مسلمانان را یافتم. که بزرگداشت فوق العاده ای از روز ولادت عیسی (عَلَيهِ السَّلَامُ) داشتند، و تعجّب کردم که مسلمانان روز ولادت پیامبرشان را که بزرگترین همه انبیاست، و به این مرتبه از عظمت است، چگونه رضایت دهند که آن را بسیار بی مایه تر از بزرگداشت نصاری، نسبت به ولادت مسیح برگزار کنند!!