بیان نحوست ماه صفر و راه رفع آن

يَا شَدِيدَ الْقُوىٰ، وَ يَا شَدِيدَ الْمِحالِ، يَا عَزِيزُ يَا عَزِيزُ يَا عَزِيزُ، ذَلَّتْ بِعَظَمَتِكَ جَمِيعُ خَلْقِكَ، فَاكْفِنِى شَرَّ خَلْقِكَ، يَا مُحْسِنُ يَا مُجْمِلُ يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ، يَا لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ ؛ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ ؛ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ، وَ كَذٰلِكَ نُنْجِى الْمُؤْمِنِينَ، وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ.

ای سخت نیرو، و سخت کیفر، ای عزیز، ای عزیز، ای عزیز، همه آفریدگانت در برابر عظمت خوار گشته، مرا از شرِّ آفریدگانت کفایت کن، ای نیکوکار، ای زیباکار، ای نعمت بخش، ای افزون کن، ای که معبودی جز تو نیست، منزّهی تو، من از ستمکارانم، پس دعایش را مستجاب کردیم، و او را [اشاره به رهایی حضرت یونس از دل ماهی] از اندوه نجات دادیم، و اینچنین مؤمنان را نجات می دهیم، درود خدا بر محمّد و خاندان پاک و پاکیزه اش.

این روز در سال شصت و یکم به قولی سر مبارک حضرت سیّد الشهداء (عَلَيهِ السَّلَامُ) را وارد دمشق کردند، و بنی امیّه آن روز را عید قرار دادند، و آن روزی است که در ان غصّه ها تازه می شود. کانَت مَآتِمُ بِالعِراقِ تَعُدُّها *** أمَوِیَّةٌ بِالشّامِ مِن أَعیادِها

در عراق ماتم هایی بود که آن را بحساب آوردند بنی امیّه در شام از عیدهای خود