صیغه عقد اخوت در روز غدیر
در هر صورت فضیلت این روز شریف، بیش از آن است که ذکر شود، و این روز قبولی اعمال شیعیان، و روز برطرف شدن غم های ایشان است و روزی است که حضرت موسی (عَلَيهِ السَّلَامُ) بر ساحران پیروز شد، و خدا آتش را بر ابراهیم (عَلَيهِ السَّلَامُ) سرد و سلامت نمود و حضرت موسی (عَلَيهِ السَّلَامُ) یوشع بن نون را جانشین خود کرد، و حضرت عیسی شمعون الصّفا را خلیفه خود قرار داد و حضرت سلیمان (عَلَيهِ السَّلَامُ) ملّت خود را برای جانشینی آصف بن برخیا گواه گرفت، و جناب رسول خدا بین اصحاب خود عقد برادری برقرار کرد، به این خاطر عقد برادری در این روز با برادران مؤمن سزاوار است و کیفیت
آن بصورتی که شیخ ما در کتاب «مستدرک الوسائل» از کتاب «زاد الفردوس» نقل فرموده است چنین است: دست راست خود را بر دست راست برادر مؤمن خود بگذارد، و بگوید:
صوت *** وَآخَیْتُکَ فِی اللّه، وَ صَافَیْتُکَ فِی اللّه، وَ صَافَحْتُکَ فِی اللّه، وَ عَاهَدْتُ اللّه وَ مَلائِکَتَهُ، وَ کُتُبَهُ، وَ رُسُلَهُ، وَ أَنْبِیَاءَهُ، وَ الْأَئِمَّةَ الْمَعْصُومِینَ عَلَيهِم السَّلَامُ، عَلَی أَنِّی إِنْ کُنْتُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ الشَّفَاعَةِ، وَ أُذِنَ لِی بِأَنْ أَدْخُلَ الْجَنَّةَ، لا أَدْخُلُهَا إِلّا وَ أَنْتَ مَعِی.
در راه خدا برادرت شدم، و در راه خدا دوست با صفایت گشتم، و در راه خدا با تو دست دادم، و با خدا و فرشتگان، و کتاب هایش و رسولان و پیامبرانش، و امامان معصوم (درود بر آنان) عهد کردم، بر اینکه اگر از اهل بهشت و شفاعت بودم، و به من اجازه داده شدکه وارد بهشت شوم، به بهشت وارد نشوم مگر اینکه تو هم با من باشی.
آنگاه برادر مؤمن بگوید:قَبِلْتُ.
پذیرفتم پذیرفتم
سپس بگوید:
أَسْقَطْتُ عَنْكَ جَمِيعَ حُقُوقِ الْأُخُوَّةِ، مَا خَلَا الشَّفاعَةَ وَ الدُّعاءَ وَ الزِّيارَةَ.
همه حقوق برادری را از تو ساقط کردم، به جز شفاعت و دعا و زیارت
. فیض کاشانی در کتاب «خلاصة الاذکار»، صیغه اخوّت را قریب به همین صورت ذکر کرده، آنگاه فرموده: طرف مقابل قبول نماید برای خود، یا موکّل خود به لفظی که دلالت بر قبول نماید. سپس از یکدیگر جمیع حقوق برادری را جز دعا و زیارت ساقط
کنند.
: