Misbah Library

آداب و کیفیت نماز

هشتم: خواندن نماز عید است، و آن دو رکعت است: در رکعت اول سوره های «حَمد» و «اعلی» و پس از سوره «حَمد» و «اَعلی» پنج تکبیر بگوید، و بعد از هر تکبیری دست به قنوت بردارد، و بگوید:

صوت *** اَللّٰهُمَّ أَهْلَ الْكِبْرِياءِ وَ الْعَظَمَةِ، وَ أَهْلَ الْجُودِ وَ الْجَبَرُوتِ، وَ أَهْلَ الْعَفْوِ وَ الرَّحْمَةِ، وَ أَهْلَ التَّقْوىٰ وَ الْمَغْفِرَةِ، أَسْأَلُكَ بِحَقِّ هٰذَا الْيَوْمِ، الَّذِى جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِمِينَ عِيداً، وَ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، ذُخْراً وشَرَفاً وَ مَزِيداً، أَنْ تُصَلِّىَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تُدْخِلَنِى فِى كُلِّ خَيْرٍ، أَدْخَلْتَ فِيهِ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تُخْرِجَنِى مِنْ كُلِّ سُوءٍ، أَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ، صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ [ أجْمَعِين]. اَللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ خَيْرَ مَا سَأَلَكَ [مِنْهُ] عِبادُكَ الصَّالِحُونَ، وَ أَعُوذُ بِكَ [فِيهِ] مِمَّا اسْتَعاذَ مِنْهُ عِبادُكَ الصَّالِحُونَ. [الْمُخْلِصُونَ]

خدای ای اهل بزرگی و عظمت، و ای اهل جود و سلطنت، و اهل گذشت و رحمت، و اهل تقوا و مغفرت، از تو درخواست می کنم به حق این روز که برای مسلمانان عید قرار دادی، و برای محمّد (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) ذخیره و فزونی در شرف، که بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، و مرا در هر خیری که محمّد و خاندان محمّد را وارد نمودی وارد کنی، و از هر شرّی که محمّد و خاندان محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) را بیرون آوردی مرا بیرون آوری، خدایا از تو درخواست می کنم، بهترین چیزی که بندگان شایسته ات درخواست کردند، و به تو پناه می آورم از آنچه بندگان شایسته ات به تو پناه بردند.

پس تکبیر ششم بگوید و به رکوع رود، و پس از رکوع و سجود برای رکعت دوم قیام کند، و پس از سوره «حَمد» سوره «شمس» را بخواند، سپس چهار تکبیر بگوید، و پس از هر تکبیری دست به قنوت بردارد، و همان دعا را بخواند، چون فارغ شد پنجمین تکبیر را گفته و به رکوع رود، و نماز را به پایان برساند، و پس از سلام تسبیح حضرت زهرا (عَلَيهَا السَّلَامُ) را بجا

آورد. پس از نماز عید دعاهای بسیاری وارد شده که شاید بهترین آن ها دعای چهل وششم صحیفه کامله سجادیه باشد. مستحب است نماز عید زیر آسمان و روی زمین بدون فرش واقع شود، و از جایگاه نماز، از غیر آن راهی که به نماز آمده بود بازگردد، و برای قبول شدن اعمال برای برادران دینی خود دعا کند. نهم: حضرت سیّد الشهداء (عَلَيهِ السَّلَامُ) را زیارت کند. دهم: دعای «ندبه» را بخواند که ان شاء اللّه تعالی بعد از این بیاید، و سیّد ابن طاووس فرموده که چون از دعا فارغ شود، به سجده رود و بگوید:

أَعُوذُ بِکَ مِنْ نَارٍ حَرُّهَا لا یُطْفَیٰ وَ جَدِیدُهَا لا یَبْلَیٰ، وَ عَطْشَانُهَا لا یَرْوَیٰ.

به تو پناه می آوردم از آتشی که حرارتش خاموش نمی شود، و تازه اش کهنه نمی گردد، و تشنه اش سیراب نمی شود.

پس گونه راست را بر زمین گذارد و بگوید:

إِلَهِی لا تُقَلِّبْ وَجْهِی فِی النَّارِ بَعْدَ سُجُودِی، وَ تَعْفِیرِی لَكَ بِغَیْرِ مَنٍّ مِنِّی عَلَیْکَ، بَلْ لَكَ الْمَنُّ عَلَیَّ.

خدایا رخسارم را پس از سجده، و به خاک مالیدن آن برای تو در آتش زیرو رو مکن، که من در این کار بر تو منّت ندارم، بلکه تنها تو را بر من منّت است

سپس گونه چپ را بر زمین گذارد و بگوید:

إِرْحَمْ مَنْ أَسَاءَ وَ اقْتَرَفَ وَ اسْتَکَانَ وَ اعْتَرَفَ.

رحم کن بر کسی که بد کرده، و مرتکب گناه شده و بیچاره گشته و اعتراف نموده است.

آنگاه به حال سجده برگردد و بگوید:

إِنْ کُنْتُ بِئْسَ الْعَبْدُ، فَأَنْتَ نِعْمَ الرَّبُّ، عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِکَ، فَلْیَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِکَ ؛ یَا کَرِیمُ

اگر من بنده بدی بودم، تو پروردگار خوبی هستی، گناه از بنده ات بزرگ شده، شایسته است گذشت از جانب تو نیکو باشد ای کریم

پس صد مرتبه بگوید: الْعَفْوَ الْعَفْو.

ببخش ببخش

آنگاه سیّد فرموده:

وَ لا تَقْطَعْ یومَک هذا بالَّلِعبِ و الإهمالِ، و أَنْتَ لا تَعْلَمُ أَ مَرْدُودُ أم مقبولُ الأعمالُ، فإنْ رَجَوْتَ القَبُولَ، فقابِلْ ذلک بالشُکر الجَمیلِ، و إنْ خِفْتَ الرَّدَ، فَکُنْ أَسیرَ الحُزْنِ الطَویل.

امروزت را به بازی و اهمال کاری سپری مکن، درحالی که نمی دانی، آیا از نظر اعمال مردودی، یا پذیرفته؟ اگر امید پذیرفته شدن داری، آن را با سپاس زیبا تلافی کن، و اگر از مردود شدن در هراسی، پس دچار اندوه طولانی باش

روز بیست وپنجم: در سال صدوچهل وهشت به گفته بعضی، شهادت امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) واقع شده، و برخی روز شهادت را نیمه رجب گفته اند، و علت شهادت آن حضرت، انگور زهر آلودی بوده که به حضرت خورانده شده، و روایت شده که چون زمان شهادت آن حضرت فرا رسید دیده های خود را گشود و فرمود: بستگان مرا گرد آورید، چون همه گرد آمدند به جانب ایشان نظر کرد و فرمود: شفاعت ما به کسی که نماز را سبک شمارد و به جایگاه آن

اعتماد نکند نمی رسد.

: