اعمال شبهای قَدر

اللّهمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِکِتَابِکَ الْمُنْزَلِ وَ مَا فِیهِ، وَ فِیهِ اسْمُکَ الْأَکْبَرُ، وَ أَسْمَاؤُکَ الْحُسْنَی، وَ مَا یُخَافُ وَ یُرْجَی، أَنْ تَجْعَلَنِی مِنْ عُتَقَائِکَ مِنَ النَّارِ.

خدایا از تو درخواست می کنم به حق کتاب نازل شده ات، و آنچه در آن است، و در آن است نام بزرگترت، و نام های نیکوترت و آنچه بیم انگیز است و امیدبخش، اینکه مرا از آزادشدگان از آتش دوزخ قرار دهی.

اللّهمَّ بِحَقِّ هَذَا الْقُرْآنِ، وَ بِحَقِّ مَنْ أَرْسَلْتَهُ بِهِ، وَ بِحَقِّ کُلِّ مُؤْمِنٍ مَدَحْتَهُ فِیهِ، وَ بِحَقِّکَ عَلَیْهِمْ، فَلا أَحَدَ أَعْرَفُ بِحَقِّکَ مِنْکَ.

خدایا به حق این قرآن، و به حق کسی که آن را بر او فرستادی، و به حق هر مؤمنی که او را در قرآن ستودی، و به حق خود بر آنان، پس احدی شناساتر از تو به حق تو نیست

و ده مرتبه: بِمُحَمَّدٍ

به حق محمّد

و ده مرتبه: بِعَلِیٍّ

به حق علی

وده مرتبه: بِفَاطِمَةَ

به حق فاطمه

و ده مرتبه: بِالْحَسَنِ

به حق حسن

و ده مرتبه: بِالْحُسَیْنِ

به حق حسین

بِعَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ

به حق علی بن الحسین

بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ

به حق محمّد بن علی

بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ

به حق جعفر بن محمّد

بِمُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ

به حق موسی بن جعفر

بِعَلِیِّ بْنِ مُوسَی

به حق علی بن موسی

بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ

به حق محَمد بن علی

بِعَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ

به حق علی بن محمّد

بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ

به حق حسین بن علی

و ده مرتبه: بِالْحُجَّةِ

به حق حجّت.

اَللّٰهُمَّ إِنِّى أَمْسَيْتُ لَكَ عَبْداً داخِراً، لَاأَمْلِكُ لِنَفْسِى نَفْعاً وَ لا ضَرّاً، وَ لا أَصْرِفُ عَنْها سُوءًا، أَشْهَدُ بِذٰلِكَ عَلَىٰ نَفْسِى، وَ أَعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتِى، وَ قِلَّةِ حِيلَتِى ؛ فَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْجِزْ لِى مَا وَعَدْتَنِى، وَ جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ

خدایا شام کردم درحالی که برای تو تنها بنده کوچک و خواری هستم، که برای خویش سود و زیانی را به دست ندارم، و نمی توانم از خود پیش آمد بدی را بازگردانم، به این امر بر خویش گواهی می دهم، و در پیشگاهت به ناتوانی و کمی چاره ام اعتراف می کنم، خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و آنچه را به من و همه مردان

وَ الْمُؤْمِنَاتِ، مِنَ الْمَغْفِرَةِ فِی هَذِهِ اللَّیْلَةِ، وَ أَتْمِمْ عَلَیَّ مَا آتَیْتَنِی، فَإِنِّی عَبْدُکَ الْمِسْکِینُ الْمُسْتَکِینُ، الضَّعِیفُ الْفَقِیرُ الْمَهِینُ. اللّهمَّ لا تَجْعَلْنِی نَاسِیاً لِذِکْرِکَ فِیمَا أَوْلَیْتَنِی، وَ لا [غَافِلا] لِإِحْسَانِکَ فِیمَا أَعْطَیْتَنِی، وَ لا آیِساً مِنْ إِجَابَتِکَ وَ إِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّی، فِی سَرَّاءَ [کُنْتُ ] أَوْ ضَرَّاءَ أَوْ شِدَّةٍ أَوْ رَخَاءٍ، أَوْ عَافِیَةٍ أَوْ بَلاءٍ، أَوْ بُؤْسٍ أَوْ نَعْمَاءَ إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعَاءِ.

و زنان مؤمن، از آمرزش در این شب وعده دادی وفا کن، و آنچه را به من عنایت فرموده ای کامل ساز، که من بنده بیچاره، درمانده، ناتوان، تهیدست خوار توام. خدایا مرا فراموش کننده ذکرت قرار مده، در آنچه سزاوار آنم فرمودی، و نه فراموش کننده احسانت، در آنچه عطایم نمودی، و نه ناامید از اجابتت، گرچه مدّت زمانی طولانی گردد، چه در خوشی یا ناخوشی، یا سختی، یا آسانی، یا عافیت، یا بلا، یا تنگدستی، یا در نعمت همانا تو شنونده دعایی.