اعمال شب اول و رویت هلال ماه رمضان
شب اوّل: در ان چند عمل مستحب است: اوّل: استهلال [یعنی جستجوی هلال ماه]، و بعضی استهلال این ماه را واجب دانسته اند.
دوّم: چون رؤیت هلال کرد، به هلال اشاره نکند، بلکه رو به قبله نموده و دستها را به آسمان بردارد و هلال را خطاب کرده و بگوید:
رَبِّی وَ رَبُّکَ اللّه، رَبُّ الْعَالَمِینَ. اللّهمَّ أَهِلَّهُ عَلَیْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِیمَانِ، وَ السَّلامَةِ وَ الْإِسْلامِ، وَ الْمُسَارَعَةِ إِلَی مَا تُحِبُّ
ای ماه، پروردگار من و تو، خدا پروردگار جهانیان است. خدایا ماه را بر ما نو کن به ایمنی و ایمان، و تندرستی و اسلام و شتافتن به سوی آنچه دوست داری
وَ تَرْضَی. اللّهمَّ بَارِکْ لَنَا فِی شَهْرِنَا هَذَا. وَ ارْزُقْنَا خَیْرَهُ وَ عَوْنَهُ، وَ اصْرِفْ عَنَّا ضُرَّهُ وَ شَرَّهُ، وَ بَلاءَهُ وَ فِتْنَتَهُ.
و خشنود میشوی. خدایا در این ماه به ما برکت بخش، و خیر و کمکش را روزی ما فرما، و زیان و گزند و بلا و فتنه اش را از ما بگردان.
و روایت شده: زمانی که رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) هلال ماه رمضان را رؤیت می کرد، روی شریفش را به جانب قبله می گرداند و می گفت:
اَللّٰهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنا بِالْأَمْنِ وَ الْإِيمانِ، وَ السَّلامَةِ وَ الْإِسْلامِ، وَ الْعافِيَةِ الْمُجَلَّلَةِ، وَ دِفاعِ الْأَسْقامِ، وَ الْعَوْنِ عَلَى الصَّلاةِ وَ الصِّيامِ، وَ الْقِيامِ وَ تِلاوَةِ الْقُرْآنِ. اَللّٰهُمَّ سَلِّمْنا لِشَهْرِ رَمَضانَ، وَ تَسَلَّمْهُ مِنّا، وَ سَلِّمْنا فِيهِ، حَتَّىٰ يَنْقَضِىَ عَنَّا شَهْرُ رَمَضانَ، وَ قَدْ عَفَوْتَ عَنَّا وَ غَفَرْتَ لَنا وَ رَحِمْتَنا.
خدایا این ماه را بر ما نو کن به ایمنی و ایمان و سلامت و اسلام و عافیت بزرگ، و دفاع در برابر بیماری ها، و یاری بر نماز و روزه و شب زنده داری و تلاوت قرآن. خدایا ما را برای ماه رمضان سالم گردان، و ماه رمضان را از ما سالم دریافت کن و ما را در آن تا از ما بگذرد به سلامت دار درحالی که از گناهان ما درگذشته و ما را مورد آمرزش و رحمت خویش قرار داده باشی
و از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: چون رؤیت هلال نمودی بگو:
اللّهمَّ قَدْ حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ، وَ قَدِ افْتَرَضْتَ عَلَیْنَا صِیَامَهُ، وَ أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ، هُدًی لِلنَّاسِ، وَ بَیِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَی وَ الْفُرْقَانِ، اللّهمَّ أَعِنَّا عَلَی صِیَامِهِ، وَ تَقَبَّلْهُ مِنَّا،
خدایا ماه رمضان آمد، و تو روزه آن را بر ما واجب کرده ای، و قران را در آن برای هدایت و دلایلی روشن از هدایت و وسیله تشخیص حق از باطل نازل نموده ای. خدایا ما را بر روزه اش یاری کن، و آن را از من بپذیر،
وَ سَلِّمْنَا فِیهِ، وَ سَلِّمْنَا مِنْهُ، وَ سَلِّمْهُ لَنَا فِی یُسْرٍ مِنْکَ وَ عَافِیَةٍ، إِنَّکَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ، یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ.
و ما را در آن و از آن سالم بدار، و آن را برای ما سالم گردان، در آسانی و عافیت از جانب خویش، همانا تو بر هرچیز توانایی، ای بخشنده، ای مهربان.
: