حرز امام زین العابدین (عَلَيهِ السَّلَامُ)
هفتم: حرز حضرت امام زین العابدین (عَلَيهِ السَّلَامُ) است، سیّد ابن طاووس در دو موضع از کتاب «مهج الدعوات» این حرز شریف را از حضرت سجّاد (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده است:
بِسْمِ اللّه الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است
يَا أَسْمَعَ السَّامِعِينَ، يَا أَبْصَرَ النَّاظِرِينَ، يَا أَسْرَعَ الْحاسِبِينَ، يَا أَحْكَمَ الْحاكِمِينَ، يَا خالِقَ الْمَخْلُوقِينَ، يَا رازِقَ الْمَرْزُوقِينَ، يَا ناصِرَ الْمَنْصُورِينَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ، يَا دَلِيلَ الْمُتَحَيِّرِينَ، يَا غِياثَ الْمُسْتَغِيثِينَ، أَغِثْنِى يَا مالِكَ يَوْمِ الدِّينِ، «إِيَّاكَ نَعْبُدُ
ای شنواترین شنوایان، ای بیناترین بینایان، ای چابک ترین حسابرسان، ای داورترین داوران، ای آفریننده آفریدگان، ای روزی دهنده، روزیمندان، ای یاور یاور شدگان، ای مهربان ترین مهربانان، ای راهنمای سرگردانان، ای فریادرس دادجویان، به دادم برس، ای مالک روز جزا، تنها تو را می پرستم
وَ إِیَّاکَ نَسْتَعِینُ» يَا صَرِيخَ الْمَكْرُوبِينَ، يَا مُجِيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّينَ، أَنْتَ اللّٰهُ رَبُّ الْعالَمِينَ، أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبِينُ، الْكِبْرِياءُ رِداؤُكَ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفىٰ، وَ عَلىٰ عَلِيٍّ الْمُرْتَضىٰ، وَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ، وَ خَدِيجَةَ الْكُبْرىٰ، وَ الْحَسَنِ الْمُجْتَبىٰ، وَ الْحُسَيْنِ الشَّهِيدِ بِكَرْبَلاءَ،
و از تو یاری می جویم، ای فریادرٰس غم زدگان، ای اجابت کننده دعای درماندگان، تویی خدا، پروردگار جهانیان، تویی خدا، معبودی جز تو نیست فرمانروای مطلق، حق آشکار، بزرگ منشی، جامه برازنده تو است. خدایا درود فرست بر محمّد برگزیده، و علی پسندیده و فاطمه زهرا و خدیجه کبری، و حسن مجتبی و حسین شهید در کربلا،
وَ [عَلٰی] عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعابِدِينَ، وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْباقِرِ، وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ، وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الْكَاظِمِ، وَ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضا، وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ التَّقِيِّ، وَ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ النَّقِيِّ، وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْعَسْكَرِيِّ، وَ الْحُجَّةِ الْقائِمِ الْمَهْدِيِّ الْإِمامِ المُنْتَظَرِ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ. اَللّٰهُمَّ والِ مَنْ وَالاهُمْ، وَ عادِ مَنْ عادَاهُمْ، وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُمْ، وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُمْ، وَ الْعَنْ مَنْ ظَلَمَهُمْ، وَ عَجِّلْ فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ انْصُرْ شِيعَةَ آلِ مُحَمَّدٍ،
و علی بن الحسین زینت عبادت کنندگان و محمّد بن علی باقر، و جعفر بن محمّد صادق، و موسی بن جعفر کاظم، و علی بن موسی الرضا، و محمّد بن علی تقی، و علی بن محمّد نقی، و حسن بن علی عسگری، و حجّت قائم امام مهدی مورد انتظار درود خدا بر همه آنان. خدایا دوست بدار آن که آنان را دوست دارد، و دشمن بدار آن که آنان را دشمن بدارد، و یاری ده آن که آنان را یاری رساند و خوار کن آن که آنان را خوار خواهد و لعنت فرست بر آن که به آنان ستم ورزید و در فرج خاندان محمّد شتاب فرما، و پیروان خاندان محمّد را یاری کن،
[وَ أَهْلِکْ أَعْدَاءَ آلِ مُحَمَّدٍ] وَ ارْزُقْنِی رُؤْیَةَ قَائِمِ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَتْبَاعِهِ وَ أَشْیَاعِهِ وَ الرَّاضِینَ بِفِعْلِهِ ؛ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
و دیدار قائم خاندان محمّد را روزی ام گردان، و مرا از پیروان و شیعیان او و خرسندان به کار او قرار ده، به مهرت ای مهرورزترین مهرورزان.
: