فالاسمیه هی ضمیر المخاطب کانت و انتما─ اذ ما بعدها حرف الخطاب اتفاقا─

و الحرفیه ترد ناصبه للمضارع─ و مخففه من المثقله و مفسره ─ و شرطها التوسط بین جملتین─ اولهما بمعنی القول و عدم دخول جار علیها و زائده─ و تقع غالبا بعد