کتاب صرف میر
۹۱
نون عوض رفع است─ که در واحد مذکر بوده است─ و تاء در تنصران و تضربان علامت خطاب─ و حرف استقبال است─ و الف علامت تثنیه و هم ضمیر فاعل است─ و نون عوض رفع است که در واحد بوده─ و تاء در تنصرن و تضربن علامت خطاب─ و حرف استقبال است─ و نون ضمیر جمع مؤنث و فاعل فعل است─ و همزه در انصر و اضرب علامت متکلم وحده─ و انا در وی مستتر است دائما که فاعلش باشد─ و نون در ننصر و نضرب علامت متکلم مع الغیر است─ و نحن در وی مستتر است دائما که فاعل فعل است─ و فاعل ینصر و تنصر شاید که ظاهر باشد─ چون ینصر زید و تنصر هند─ و شاید که ضمیر مستتر باشد─ چون زید ینصر ای هو و هند تنصر ای هی
فصل:چون بر فعل مستقبل حروف ناصبه درآید─
یعنی ان و لن و کی و اذن
: