گوئی انصر یعنی یاری کنم و یاری می کنم─ و هر گاه در وی لام مفتوحه درآید─ حال را باشد چون لینصر─ و اگر سین یا سوف درآید استقبال را باشد─ چون سینصر و سوف ینصر

فصل:الف در نصرا علامت تثنیه مذکر و ضمیر فاعل است─

و واو در نصروا علامت جمع مذکر─ و ضمیر فاعل است─ و ضمه از جهه مناسبت واو است─ و تاء ساکنه در نصرت علامت تانیث است─ و ضمیر فاعل نیست─ و الف در نصرتا علامت تثنیه مؤنث و ضمیر فاعل است─ و تاء علامت تانیث فاعل است─ و نون در نصرن علامت جمع مؤنث و ضمیر فاعل است─ و تاء مفتوحه در نصرت علامت واحد مخاطب و ضمیر فاعل است─ و تاء مکسوره در نصرت علامت واحده مخاطبه─ و فاعل فعل است─ و تما در نصرتما گاه ضمیر تثنیه مذکر مخاطب─ و گاه ضمیر تثنیه مؤنث مخاطبه است─ و فاعل فعل است─ و تم در نصرتم ضمیر جمع مذکر مخاطب─ و فاعل فعل است─ و تن در نصرتن ضمیر جمع مؤنث مخاطبه─ و فاعل فعل است─ و تاء مضمومه در نصرت ضمیر واحد متکلم است─ خواه مذکر باشد و خواه مؤنث─ و فاعل فعل است─ و نا در نصرنا ضمیر متکلم با غیر است─ و فاعل