کتاب صرف میر
۷۴
جائی به جائی و از حالی به حالی─ و در اصطلاح علماء عبارت است از─ گردانیدن یک لفظ بسوی صیغهای مختلفه─ تا حاصل شود از آن معنیهای متفاوته ─ و تصریف در اسم کمتر باشد─ چون رجل رجلان رجال و رجیل─ و تصریف در فعل بیشتر باشد─ چون ضرب ضربا ضربوا ضربت─ ضربتا ضربن ضربت ضربتما─ ضربتم ضربت ضربتما ضربتن─ ضربت ضربنا─ و چون یضرب یضربان یضربون تضرب─ تضربان یضربن تضرب تضربان─ تضربون تضربین تضربان تضربن─ اضرب نضرب─ و تصریف در حرف نباشد─ زیرا که در حرف تصرف نیست
: