یضربن بود─ جمع مؤنث غایبه بود از فعل مضارع─ خواستیم جمع مؤنث غایبه بنا کنیم از فعل استفهام─ هل استفهامیه بر سرش درآوردیم─ خبر را بدل بانشاء کرد هل یضربن شد─

و آن شش که مخاطب را بود─ سه مذکر را بود و سه مؤنث را─ آن سه که مذکر را بود─ هل تضرب هل تضربان هل تضربون─

هل تضرب یعنی آیا می زنی تو یک مرد حاضر─ در زمان آینده─ صیغه مفرد مذکر حاضر است─ از فعل استفهام صحیح و مجرد و معلوم─ هل تضرب در اصل تضرب بود─ مفرد مذکر مخاطب بود از فعل مستقبل─ خواستیم مفرد مذکر حاضر بنا کنیم از فعل استفهام─ هل استفهامیه بر سرش درآوردیم─ خبر را بدل بانشاء کرد هل تضرب شد─

هل تضربان یعنی آیا می زنید شما دو مردان حاضر─ در زمان آینده─ صیغه تثنیه مذکر مخاطب است─ از فعل استفهام صحیح و مجرد و معلوم─ هل تضربان در اصل تضربان بود─ تثنیه مذکر حاضر بود از فعل مضارع─ خواستیم تثنیه مذکر مخاطب بنا کنیم─ از فعل استفهام─ هل استفهامیه بر سرش درآوردیم─ خبر را بدل بانشاء کرد هل تضربان شد─

هل تضربون یعنی آیا می زنید شما گروه مردان حاضر─ در زمان آینده─ صیغه جمع مذکر مخاطب است─ از فعل استفهام صحیح و مجرد و معلوم─ هل تضربون در اصل تضربون بود─ جمع مذکر حاضر بود از فعل مضارع─ خواستیم جمع مذکر حاضر بنا نماییم─ از فعل استفهام─ هل استفهامیه بر سرش درآوردیم─ خبر را بدل بانشاء کرد هل تضربون شد─